دستورالعمل پروژه « تغییر را در آغوش بگیر » - صفحه 110

بنام خدای هدایتگر

سلام به استاد عزیزم

اول از همه سپاسگزارم و تشکر میکنم بابت تمام زحماتی که میکشید

سوال اول آخرین باری که قبل از برخورد با تضاد مسیرت رو اصلاح کردی و از تعقییر اسقبال کردی چه بود وچه نتیجه ملموسی داشتی

خیلی طولانی میشه اما دوست دارم با جان و دل بنویسم که چطور تضاد مسیرم رو عوض کردم و چه نتایج رو لمس کردم

من حدود 5سالی هست که با فایل های صوتی شما استاد عزیز آشنا هستم و تمام سعی خودمو رو حداقل کردم که به نکاتی که میگین عمل کنم و نمیتونم بگم من به اندازه تلاشم به نکاتی که گفته شده نتیجه دیدم من خیلی خیلی بیشتر از تلاشم نتایج دیدم

تو این 5سال از سفر شروع کردم تمام تمرکز رو گذاشتم رو یه نکته که به سرانجام برسه تا بتونیم من و همسرم هندل کار خودمون رو بزنیم

و حدود 5ماه پیش پسرم از ما درخواست کرد که منو ببرید داماد کنید و من یک دختری رو می‌خوام

برای همین از طرفی بخاطر کار خودمون از لحاظ مالی شرایت خوبی نداشتیم ولی بازم هم نمی خواستیم دل پسرمون را بشکنیم تا این که رفتیم خواستگاری و خانواده دختر هم قبول کردن و ما گفتیم که مراسم عقد رو چند ماهی دیگه برگزار می‌کنیم و چون ما هر دو خانواده از قبل هم دیگر رو می‌شناختیم و رفت و آمد خانوادگی داشتیم و از شرایت ما خبر داشتن قبول کردن که مراسم را کمی به تعویق بندازیم

و از اونجای که من و همسرم تمام پس اندازی که داشتیم رو برای کاری که قرار بود شروع کنیم خرج کرده بودیم

بعد از خواستگاری حس میکردم که در عمل انجام شده قرار گرفتم و همش تو ذهنم نجوا این که چرا این کارو کردم از طرفی از هم از هدف خودم و همسرم دور شده بودم و هم هزینه مخارج جشن عقد هم روی دوشم سنگینی می‌کرد فردا همون روز تمام نزدیک ترین آشنایان و اقوام درجه یک من و همسرم به یک طریقی از ما فاصله گرفتن و و حتا پسلنگی هم به زندگیمون زدن که بی افتیم. تمام اقوام از ما رو گردوند تا جا که میتونستن شرایت رو برای ما به هر طریقی سخت تر کردن که من و همسرم کم بیاریم هر جا که میتونستن از ما حرف های بی ربط زده بودن

همسرم تو کارش گره افتاد بود

پسرم کار میکرد ولی پولشو نصفه نیمه می‌گرفت وووووووو

با کلی مشکلات روبه رو شده بودیم

که فکر کردم دیگه به آخر خط رسیدم یک ماه بعد دیدم خانواده همسرم هر جا میشنن میگن ابرو مارو بردن پسرشون رو داماد کرده علان ارزه ندارم عقدکنان بگیرن

و من با کلی ترسی که بقیه انداخته بودند تو جونم مانده بودم همش میگفتم کاشکی تو هر شرایت سخته دیگه ای می‌بودم الا این شرایت

اینقدر حرف پشت سرمون زدن که خانواده عروس من هم با حرف های پشت سرمون همراه شدن و اونا هم تو فامیل شروع به پچ پچ کردن

که بعد دیگه نتونستم تحمل کنم و باید یه فکری میکردم نمیتونستم این حجم بار حرف های سنگین و تحقیر رو تحمل کنم و بعد

زنگ زدم به خانواده عروسم و گفتم من سه ماه دیگه عقد پسرم رو میگیرم

و من نمی‌خوام یک مراسم کوچیک عقدکنان بگیرم دوست دارم برای پسرم یه مراسم خوب بگیرم و اگه خیلی شما عجله دارین پسرمو تنها می‌فرستم یه دونه عاقد بیارین و شیرینی بخورید و برید

و حرفهامو زدم و گوشی رو قطع کردم

و بعد من موندم با کلی حال بدی و یه مسعولیت سنگین و هیچ پسندازی و از کجا بیارم که 3ماه دیگه بتونم مراسم عقد بالای هزار نفری پسرم رو برگزار کنم

و کلی مشکلات

و داعم بخدا میگفتم تو‌کجای داری چیکار می‌کنی

تمام بندهات باهام چپ افتادن خانواده همسرم که ما رو ترک کردن کار همسرم لغ و طغ شده کار پسرم خوبه ولی پول نصفه نیمه که بدرد من نمیخوره

من علان چیکار کنم

داری چیکار می‌کنی حداقل بگو من چیکار کنم یه راهی بهم نشون بده

بگو از کجا شروع کنم انگار خداوند. سکوت کرده بود ازش صدای نمیامد

من حس میکردم که تو یه باتلاق افتادم و دیگه نمیتونم بیرون بیام

تا این که تمام افرادی که من دوستشون داشتم منو تو این شرایت رها کردن

تمام درهای بسته شده بود

از همه سمت نامیده شده بودم تنها مونده بودم از لحاظ روحی و جسمی داغون شده بودم ووو…. و باید با این شرایط می‌تونستم زهنمو کنترل کنم و آرم باشم و به شکر گذاری هام ادامه بدم

مینوشتم با خدا حرف میزدم ترسهامو بهش میگفتم و سعی میکردم زهنمو کنترل کنم و شکر گذاری هارو انجام بدم و تجسم میکردم و با تجسم به گریه می افتادم

و تا این که قلبم دیگه آروم شده بود

و حدوداً بعد از یک ماه نمی‌دونم شاید میشه گفت یه ندای توی قلبم

یا شاید یک امیده میشه گفت

که تو دلم با یه زوغی گفته شد برو امروز با همون مبلغی که تو حسابت هستش خرید عقد پسرت رو انجام بده اگه چه کافی نیست ولی تو برو

و برای خرید عقد مراسم ما رسم داریم که 3تا 7دست فقط لباس باید بخریم

قیمت هر دست لباس هم بالای 18ملیون هستش

و من فقط پول یک دست لباس رو داشتم و بعد زنگ زدم به خانواده عروسم و گفتم امروز می‌خوام برم خرید عقد رو انجام بدم شما کی از مسافرت برمیگردین اونا هم گفتم دوماه دیگه و خودت برو خرید رو با سلیقه خودت انجام بده چون ما دیر میایم و نزدیک همون عقدکنان میایم من هم از این فرصت استفاده کردم و فردای همون روز رفتم خرید

تا با همون اندک مبلغ پولی که داشتم خرید کنم بخدا قسم به محض این که رفتم خرید اول رو انجام دادم انگار تمام قفل ها شکسته شد من خداوند رو تو طلا فروشی دیدم

من خداوند رو تو کیف فروشی دیدم

من خداوند رو تو لوازم آرایشی دیدم

من خداوند رو تو شیرینی فروشی دیدم

من خداوند رو حتا تو خیاطی من خداوند رو تو آرایشگاه من خداوند رو تو پذیرای مهمانهام دیدم خداوند برای من همه چیز شد خداوند برای من همه اون افرادی شد که منو تو شرایت سخت ترک کرده بودم خداوند مشتری‌های پسرم شد خداوند کار و کاسبی همسرم شد خداوند داشت بجای همه برای من جبران میکرد

من به خانواده عروس گفته بودم 3ماه دیگه عقدکنان رو میگیرم ولی بعد 45روز من عقد کنان رو گرفتم اونم با بهترین کیفیت حتا خریدهای پذیرای من برای هزار نفر در نظر گرفته بودم نزدیک چهارصد نفر فقط اضافه اومد هم بهترین ارایشگاه هم بهترین پذیرای رو کردم هم بهترین ولباس هارو برای عروسم خریدم بهترین و لباس رو برای پسرم همسرم و خودم خرید کردم یعنی استاد من خودم انگشت به دهان موندم

دیگه تو فکرشو بکن اون افرادی که منو ترک کردن چطور مونده بودن

استاد اگه اون افراد منو ترک نمی‌کردم

من این قدر با قدرت حرکت و توکل نمی‌کردم و حرکت نمی‌کردم

دقیقاً وقتی اونا منو ترک کردن به قدری درد آور بود که گفتم من به همتون ثابت میکنم که بدون نبود شما هم میتونم از پس همه چی بر بیام

و علان دو هفته هستش مراسم رو گرفتم و تمام شد من نمی‌دونم خدارو چطور شکر کنم

اگه به قبل برگردم دوباره همین مسیرو میرم

من با ترسم روبرو شدم و پشت ترسم قایم نشدم هزار دلیل و بهانه واقعی داشتم که نتونم مراسم پسرم رو برگزار نکنم

خدا رو هر لحظه صدا میزدم

هر لحظه میگفتم بندهات منو ترک کردن من رو تو حساب باز کردم هواست خیلی بهم باشه من جز تو کسی رو ندارم

من به خدا وصل شدن رو با پوست و گوشت حس کردم و مزه کردم

من متوجه شدم اگه خدا بخواد برات بسازه فقط پول نیست همه چیز میشه برات

تو تمام زندگیم بخدا قسم هیچ درسی در این حد چشم و گوش منو باز نکرد هیچ چیزی در این حد منو شجاع نکرده بود تو عمرم

هیچ موضوعی تو زندگی در این حد منو به حد نا میدی و ترس و استرس قرار نداده بود چون حس میکردم خدا صدای منو نمیشنوه

خیلی درس گرفتم در همون لحظه که خدا سکوت کرده بود هواسش دقیقا خیلی بیشتر از قبل بهم بود درس گرفتم

تو بدترین شرایت دست از تلاش نکشم حتا اگه همه چیز به نفعه من نبود با کمترین چیزی که دارم شروع کنم درهای دیگه با اراده خداوند باز میشه

هر لحظه با خداوند وصل باشم همه چیز رو باهاش درمیان بزار حتا کوچیک ترین چیزهارو و ازش درخواست کنم

اگه همه افراد ترکم کردن اون لحظه اوج خوشحالی هستش باید قدرت بیشتری بگیرم برای ادامه دادن چون خداوند قرار بجای همه برات باشه

و کلی درس دیگه گرفتم و بزرگترین درس این بود که انگاری آماده هستم که خودمو به چالش بکشم انگار هیچ چیزی اونقدر که ما فکر می‌کنیم ترسناک نیست وقتی تو دلش میری میبینی میگی این بود اون چیزی که ازش مترسیدی ترس هام کمتر شدن با خدا همه چیز شدنیه

دومین سوال در چه مواردی نشان هارو دیدی تعقییر را دیدی اما جدی نگرفتی

دقیقاً علان 5سال هستش که منو همسرم داریم رو موضوعی کار میکنم که هندل کار خودمون رو بزنیم ولی واقعا داریم این پا اون پا میکنم هر روز داریم بهانهای الکی در میاریم و بهاشو دقیقاً با عقدکنان پسرم پس دادیم چون من بخاطر فشارهای که بهم وارد شد همون اول کار کلیهام کم کار شده و چشمام دوچاره ضعیف شد و خوده همسرم مهرهای کمرش و شونش بخاطر رانندگی زیاد آسیب دیدش و بعد از عقد پسرم ،2هفته استراحت مطلق ولی همچنان بازم اذیته البته که قبل این موضوع هم باز هم ما به تضاد های مالی خیلی زیادی بر خوردیم اما دیگه عقد کنان پسرم بزرگترین چک بود که خوردیم چون از همه سمت ترد شدیم تحقیر شدیم

اگه منو همسرم کار خودمون رو شروع میکردیم هر روز بهانه دلار و شرایت کشور وووو اینارو نمی آوردیم فقط با در آمد یک ماه همسرم نه تنها عقدکنان پسرم که کل جهاز پسرم رو هم می‌تونستم بخرم

ولی انگار یه چکش خیلی بزرگ بود که باید میخورد تو سرمون ولی علان خیلی جدیدی می‌خوایم شروع کنیم که واقعاً تصمیم من و همسرم جدی هستش در این موضوع دیگه نسبت به قبلاً ترسهامون هم خیلی کمتر شده

و سوال سوم اگه به آن موقعیت برگردی چه اقدامی جایگزینی انجام می‌دهی چه رفتار یا واکنشی رو تغییر میدهید ؟

همینجوری که برای عقدکنان پسرم صددر صد خودمو گذاشتم و به لطف خدا اتفاق افتاد برای کار و شغل خودم هم و برای هندل زدن کار خودمون هم همینقدر تلاش می‌کردم بخاطر ترس هام خیلی خودمو عقب انداختم با ترس هام روبه رو میشدم

سوال آخر به آن موقعیت فکر کن و بنویس چه باور محدود کننده ای باعث می‌شد که ایجاد تغییر را به تعویق بیاندازی و چطور این باور را اصلاح کنیم

برای کار خودم و همسرم که بخاطر چه باوری به تعویق منداختم

این بود که پول کافی ندارم برای هندل کارم باید همه چیزی اوکیه و عالی باشه تا شروع کنم اگه شروع کنم پولم کافی نباشه چی وووووو

و برای اصلاح این موضوع

فکر میکنم اولین قدم اینه که دوره عزت نفس رو بخرم و بعد دوره احساس لیاقت

و بعد با ترس هام رو به رو. بشم دقیقاً همین درسی که خدا بهم داد برای عقدکنان پسرم می‌تونست بهتری درسی باشه که تو کل زندگیم گرفتم

من از شما استاد عزیزم واقعا ممنونم واقعا سپاس گذارم

هیچ استادی اینطوری با جون دل به شاگردانش آموزش نمی‌ده سایت شما تیکه ای بهشت هستش

امید وارم کامنتی که می‌زارم برای دوستانی که حضور دارند مفید واقع بشه

در پناه امن خدا باشید