دستورالعمل پروژه « تغییر را در آغوش بگیر » - صفحه 103

به نام الله یکتا

یاد و نام خدا آرام بخش قلب هاست دوستان سلام

درود بر استاد عباسمنش و خانم شایسته

سوال 1:

آخرین باری که قبل از برخورد با تضاد، مسیرت را اصلاح کردی و از تغییر استقبال کردی چه بود؟ چه نتیجهٔ ملموسی داشت؟

*جواب سول 1:آخرینش چند روزه گذشته هست مخصوصا دیشب که برای اولین بار آگاهانه نشستم برای چند ساعتی فکر کردم، و در تنهایی با خودم گفتم هنوز اتفاقی نیفتاده اما شرایط داره سخت میشه 1.درآمدم داره میاد پایین و باید یه کاری بکنم من باید درستش کنم .می خوام تغییر کنم من باید خودم تلاش کنم و خودم شرایط رو تغییر بدم هیچ کسی رو بجز خدا ندارم پس باید بلند شم و برم توی دل ترس هام نتیجه این شده اولین نشانه این بود که بعد از مدت ها هدایت شدم به وب سایت استاد و شروع مجددا دوره دوازده قدم و انجام تمرین ها و استارت (پروژه تغییر را در آغوش بگیر.) اولین نتیجه ایی که از این اقدام گرفتم احساس آرامش و نگران نبودن و عجله نداشتن نسبت به تغییر کردن، چون قبلا نتایج دوره و تمرین های استاد رو دیده بودم مجددا ذهنم به نتایج گذشته رفت و انگیزه گرفتم.

سوال 2: در چه مواردی نشانه‌های تغییر را دیدی اما جدی نگرفتی؟ بعدا دقیقاً چه هزینه‌ای برای فرار از تغییر، پرداخت کردی؟

* در بعد سلامتی ام بود که بعد از چندین سال بهبودی علائم و نشانه های بیماری بهم داده میشد که بلا فاصله شروع کردم به بهبود اون، که در ادامه توضیح میدم.

اولین تغییری که باید انجام می دادم ساخت یک لایف استایل جدید بود و تغییر شرایط ایده آل و سکون که باعث یکنواخت شدن کارها و زندگیم شده بود.

*از اتفاقا اطرافم و شنیدن ها و رشد دیگران متوجه چکش اول شدم و با خودم گفتم من با این همه توانایی و مهارت که خیلی ها با کمترین اطلاعات و مهارت و ویژگی های رفتاری من به اهداف و دستاورهای خوبی رسیدند چرا من تغییر نکنم و تصمیم گرفتم که شروع کنم به تغییر دادن شرایط

بخش دوم- سوال دوم چه هزینه هایی پرداخت کردم؟

* هزینه سلامتی : روزی 12 ساعت رو صندلی هستم و طراحی وب و سئو کار هستم(تلاش زیاد درآمد کم) که باعث بی تحرکی و مشکلات گوارشی و درد کمر و درد کردن مچ دست شده.

* هزینه زمانی:به جای تلاش فکری تلاش فیزکی دارم و ساعات زیادی رو کار می کنم و خیلی کم تمرین های استاد رو انجام میدم زمان زیادی صرف آموزش در حوزه کارم و یادگیری و کتاب خوندن و… که باعث شده کمال گرا و اهمال کار بشم. اهمال کاری و کمالگرایی که کلی زمانم هدر رفته

* هزینه مالی: در حوزه های مختلف خرید دوره و خرید دارو و تا مدیریت نداشتن روی کار و زندگی و درآمد

* هزینه دور شدن از خدا و اعتقاد نداشتن به هیچ کسی هیچ چیزی بجز خدا

* هزینه خستگی ذهنی و تاخیر در رسیدن به اهداف و اتلاف زمان که احساس می کنم دیر شده.

سوال 3: اگر به آن موقعیت برگردی، چه اقدام جایگزینی انجام می دهی؟ چه رفتار یا واکنشی را تغییر می دهی؟

بلا فاصله بی درنگ قدم اول و هر چند کوچک را بر می دارم. حتی اگه از هیچی خبر و آگاهی نداشته باشم. و فقط فقط از خدا می خواستم قدم های بعدی رو بهم نشون بده

اهدافم رو مرور می کردم و درباره برنامه هام و اهدافم مجددا فکر می کردم که رسالم چیه؟

به قدم عملی که باعث تغییر شرایط فعلیم می شد رو انجام میدادم و از خدا کمک می خواستم کمکم کنه که چکار کنم و از کجا شروع کنم.

مثلا یک لیست که باعث تغییر این وضعیت می شد رو می نوشتم و از ساده ترین شروع می کردم بقیه مسیر رو از خدا کمک می گرفتم. نکته مهم: چرتکه نمی انداختم.- یعنی حساب و کتاب کردن هر چیزی رو ممنوع می کردم مثلا چند روزه تمرین می کنم- چقدر تلاش می کنم و چقدر نتیجه گرفتم- چرا اینقدر نتیجه گرفتم و…

در بحث سلامتی به خودم استراحت می دادم حداقل یک روز در هفته رو تعطیل می کردن و به خودم اختصاص می دادم.

*به جای بیشتر یاد گرفتن آموزش دیدن سریع وارد عمل می شدم و اقدام می کردم و در کنار اون یادگیری رو هم پیش می بردم. یعنی تکاملم رو طی می کردم

معضل اصلیم اهمال کاری رو حل می کردم که خدارو شکر درحال بر طرف شدنه

شب ها رو زود می خوابیدم که الان به خودم قول دادم شب ها تا قبل 12 بخوابم.

پیشنهاد من به عزیزی که این کامنت رو می خونه حدود دو ساله اینستاگرامم رو به خاطر آرامشم حذف کردم پیشنهاد میکنم انجام بده رفیق همین الان اپلیکیشن رو حذف کن اهدافمون خیلی مهم تر از وقت تلف کردنه و جایگزینش کتاب بخون پیاده روی کن ویس استاد رو گوش بده یه هنر یا مهارت یاد بگیر که تو رو از اهدافت دور نکنه.

شروع می کردم به مطالعه و یادگیری یک موضوع مورد نیازم هم راستا با وضیعت فعلیم.

برای سلامتیم خداروشکر بعد از 7 سال که از سابقه 11 ساله ورزش های رزمی دور بودم 2 ماهه که مرتب باشگاه مو میریم.اینم تکامل داشت: راه کار عملی : ذهن خودم رو شرطی کردم که همون طور که باید یک فرد بره سره کار و کارهاشو انجام بده ورزش کردن هم باید قسمتی از زندگی باشه. همیشه میگم خوراک سلامتی ورزش کردنه حتی یک پیاده روی ساده.

برای نزدیک شدن به خدا تمرین ستاره قطبی رو خییییییلی جدی انجام میدادم.

مدیتیشن و تصویر سازی ذهنی رو توی برنامه و شبانه روزم میاوردم

بیشتر سپاسگذاری می کردم

اعراض از نجوای شیطان که میگه…..هنوز وقت هست یا اینکه می گفت دیگه دیره داره زمان میره فرصت کمه و..

تک تک تمرین های استاد چه رایگان چه در دوره ها رو جدی می گرفتم و بارها و بارها مرور می کردم.

سوال 4:به آن موقعیت فکر کن و بنویس: چه باور محدود کننده ای باعث می شد که ایجاد تغییر را به تعویق بیاندازی؟ چطور این باور را اصلاح کرده ای؟

* من باید تلاش فیزیکی زیادی بکنم تا پول بیشتری دربیارم- راه اصلاحش فعلا این کار رو می کنم آرام باشم و نترسم و یه تایمی رو برای فکر کردن بذارم و از خدا بیشتر بخوام هدایتم کنه و باور اینکه با کار کم هم میشه درآمد بالا داشت

* باور به اینکه من لایق یک خونه یا ماشین یا یک همسر خوب نیستم

باور به اینکه اول باید پول یه چیزی رو جمع کنم بعد به دستش بیارم

اولویت ندادن به کار اصلی و ظایفی که داشتم و طفره رفتن از اقدام کردن-سرگرم کردن خودم با یک کار نه چندان مفید-

باور به اینکه باید زود و خیلی راحت به درآمد بالا برسم.

باید چندین کار داشته باشم که به اون درآمد اصلی خودم برسم.

باور به این که نمی تونم پول در بیارم و چطوری پول دربیارم. درحالی که کوهی از توانایی و استعداد و مهارت و تخصص و تجربه هستم

اون چیزی که می دونستم باید تغییرش بدم اما اون باور محدودکننده نذاشته تغییرش بدم. اون باور محدود کننده من چیه/

1. سنم داره میره بالا

2. برای تغییر داره دیر میشه

3. آمادگی هر کاری رو دارم اما نمی دونم از کجا شروع کنم/به خاطر همین شروع برام سخت میشه

4. من بلد نیستم پول خلق کنم

5. من فروش بلد نیستم چون از محصولم شناختی ندارم و شناخت محصول زمان زیادی از من می گیره

راهکار با مثال خودم: ترس از قضاوت کردن داشتم و با خودم فکر کردم گفتم خوب اگه برم تو دل ترس هام دیگران چی میگن افراد نسبت به من چه فکر می کنند و این باعث می شد که اقدام نکنم و به هر روشی از اقدام کردن فاصله می گرفتم و الان هم در من در بعضی موارد ترس در من وجود داره. اما راهکار:با خودم گفتم میرم تو دل اون ترستی که دارم حالا تهش بهم توهین میشه یا هر اتفاق دیگه ای می افته اما مهم اینه که من رفتم و اقدامم رو کردم یا مهم اینه که من نجوای شیطان رو شکست دادم. یک نکته برا افرادی که تا اینجا اومدن: موفقیت های قبلی ات رو که ازش ترسیدی رو رفتی تو دلش و انجامش دادی و موفق شدی و به یاد بیار و با خودت بگو مثل همون موقع فلان کار بود….با خودت صحبت کن و بعد بگو تهش این اتفاق می افته:مثال خودم: من توی یک مسایقه کشوری از رقیبم می ترسیدم چون قهرمان آسیا بود اما گفتم آقا تهش یا آسیب جدی هست یا شکست می خورم ولی همین که انجامش دادم یعنی من قوی هستم و من می تونم. و جالب اینه که وقتی میری خدا کمکت می کنه و کاملا ورق برمی گرده.

به خدای یکتا می سپارمتون

انشاالله که توی این دوره خفن تغییرات اساسی داشته باشیم.

27 مهر 1404

یا حق