دستورالعمل پروژه « تغییر را در آغوش بگیر » - صفحه 98

بسم‌الله الرحمن الرحیم

به نام خداوند بخشنده و مهربان

استاد ازتون واقعا ممنونم که اینقدر عاشقانه تلاش میکنید و چنین آگاهی های ناب و خالصی رو به ما انتقال میدید انشالله خدا 100 در دنیا و 1000 در آخرت بهتون بده .

راستش العان حدود ساعت 5 صبحه و یجورایی داره بالشت و رخت خواب صدام میکنه اما واقعا دیگه خسته شدم از اینکه لذت پیشرفت رو خیلی وقته نچشیدم یا اگرم چشیدم در مقیاس های کوچیک و زودگذر و ناپایدار بوده . برای چشیدن این لذت حقیقیم این بهای شیرین رو به جون میخرم :) و خیلی وقت بود که میخواستم کامنت گذاشتن رو شروع کنم چون خیلی به متعهد بودنم در این مسیر موفقیت کمک میکنه و هم بهتر متوجه آگاهی های هر فایل میشم اما دلیلی که تا العان اینقدر دیر اقدام کردم کمالگرایی زیادم بود و با خودم گفتم ولش کن بهترین راه مواجه با کماگرایی اینه که بری تو دل کار . حتی همین العان هم دارم بداهه میرم جلو و دقیق حرفامو و جواب تمرینات رو تو ذهنم نچیندم

_ استاد به عنوان جواب تمرین اول باید بگم که دو حس شرمساری از خودم و شور و شوق رو باهم دارم . دلیل شرمساریم اینه که واقعا دارم تو عمق وجود خودم با صداقت کنکاشت میکنم میبینم که من مثل اینکه کتک خورم خییییلی ملس بوده و تا بلایی سرم نمیومد چشام باز نمیشد و دلیل خوشحالیم اینه که نگاهم به جهان استاد خیلی وسیع تر شد و من العان خیلی دقیق تر و آگاهانه تر به زندگیم نگاه میکنم درست حسابی حواسم هست که هرجا دوتا پسی آروم خوردم بدونم که سومی و چهارمی و پنجمی و همشون تقصیر خودمه و اگه بخورم واقعا حقم بوده و از همینم به عنوان یه ابزار برای پیشرفت خودم استفاده میکنم به خودم میگم جهان مفت و به رایگان داره برام عیب یابی میکنه و باگ زندگیمو خیییییلی واضح میگه و بهم میگه که آقا شما العان اینجای کارات مشکل داشت و قابلتم نداشت پولی هم ازت نمیگیرم . الان به خیلی جاها نگاه کنی فقط برای شناسایی و عیب یابی ازتون پول میگیرن مثل مشاوره های روانشناسی مثل عیب یابی ماشین مثل ویزیت یک دکتر مثل مربی بدنسازی که میگه جلوم لخت شو تا ببینم کدوم عضله هات ضعیفه تا بفهمیم بیشتر رو کجات تمرکز بزاریم و همه اینها هم پول میگیرن هم زمانتو میگیرن و هم به دقت جهان خداوند نیستند اما جهان در سریع ترین حالت ممکن قبل اینکه بخواد سونامی بیاد و بادقت بدون خطا و دقیق به رایگان به ما میگه باگ زندگیمون کجاست . خدایا کمکم کن که بتونم تو تغییر زاویه نگاهم بتونم حتی از مشکلات هم شکلات بسازم

_ به عنوان جواب سوال دومم چی بگم که تو جواب تمرین قبلی گفتم که من کتک خورم ملس بود ( انشالله دیگه نیست ) چی بگم از ثروتی که میخواستم به دست بیارم و نشد و شرمنده خانوادم و خیلیا شدم چی بگم از سهل انگاری هایی که داشتم تو یه مراقبت ساده دندونام که همین العان دوتا شونو کشیدم و دوتا عقل و کشیدم و چند ساعت دیگه هم بازم وقت دندونپزشکی دارم و چندتا پرکردنی و خرابو… چی بگم از روابطم که همین چندین ساعت پیش یه دفه ای دیدم برادر دختری که تو رابطه قبلیم باهاش در ارتباط بودم دیدم بهم پیام داده و شروع به تهدید و تمسخر کردن من میکنه اونم بچه ای که 6 سال ازم کوچیک تره چی بگم از قلبم که هنوز مچاله شده ی عشق اولمه چی بگم از ترک ورزشم که چقدر دوست داشتم مقام بیارم و توی بوکس جزء حرفه ای ها بشم و اون موقع تازه داشتم خیلی به اوج خودم میرسیدم توی طر وفرزی توی مبارزات و حتی توی مشاجره های بیرون همیشه پیروز بودم و چالاک و حتی توی بدنسازی منی که بدنم فوق العاده استعداد داره به طرزی که با اینکه خیلی ساله ورزش نمیکنم و هرچیزیو میخورم اما هنوز اون شیپ زیبای خودشو خدارو شکر داره اما اونم ول کردم و اون موقع بسیار زیباتر از العانم بودم چی بگم از اینکه چقدر دوست داشتم قدمو بلند کنم اما با سهل انگاری ها و ترس های نا به جا اون پیشرفت لازمه رو نداشتم ( بچه ها اینارو نگفتم که یه وقت حالتونو بد کنم یا اینکه بخواد حالت دردو دل بگیره اینارو میدونم مقصر خودمم و خودم به گردن میگیرم همه ی این هارو با اینکه حتی همین الان نوشتنش برام سخته و سخته پذیرفتنش برام اما خودم مسول همه اینام ) و برای اینکه آخر این جواب دادنارو خوشگل تمومش کنم و وایب بچه هارو خوب کنم میگم که بچه ها ایشالله تو همین سایت همه ی این تضاد هایی که خدا به رایگان باگ زندگیمو بهم نشون داده رو نتایج مثبتمو براتون مینویسم :)

_ خب به عنوان جواب سوم از تمریناتم چون چندین موضوع رو باهم گفتم اگه بخوام یک جواب مشترک برای همشون بدم من توی یک کلمه خلاصش میکنم ( تمرکز ) واقعا خداوند چقدر زیبا در قرآن میفرمایند که ( قطعا شما پراکنده کارید ) یه چیز جالب راجبع تمرکز وجود داره وجود همزمان آگاهیه یعنی وقتی این تمرکز جون درست حسابی میگیره که شما آگاه باشید و اون تمرکز باعث میشه که شما آگاهانه زندگیتونو رصد کنید . من وقتی که تمرکزم پراکنده بود احتمالا داشتم میدیم ضربه ها و تضاد های ریزی رو که جهان هستی برای بیدار کردن من فرستاده بود اما من به خاطر اینکه حواسم شش دانگ نبود و دنبال این بودم که دوتا مرغ رو همزمان بگیرم به خاطر همون احتمالا ضربه های کوچیک رو احساس نکردم و یکدفه ای ضربات سنگینی به زندگیم وارد شد من خودم العان که دارم فکر میکنم اگه واقعا برگردم به عقب روی هر موضوع که طبق نیازهای اصلیم انتخابشون کردم ( تمرکز لیزری ) میزارم و البته اینو بگم که هنوزم دارم این مهارت رو تمرین میکنم و در موردش مطالعه میکنم که انشالله بهتر و بهتر بشم

_ و اما به عنوان جواب تمرین آخر چون چندین موضوع رو پوشش دادم بخوام بگم زیادن اما برای ثروت که یکی از اصلی ترین های نیازهام بود و حل این موضوع خیلی از دیگر نیاز هام رو تحت پوشش خودش قرار میداد و حل میکرد باید بگم که قطعا یکی دوتا نیستن اما چیزی که خودم فکر میکنم سرعت کند بیش از حد بود یعنی اگه العان بخوام با خودم صادق باشم انگار اینکه با خودم میگفتم حالا بزار من یه ریزه بگیرم آسه آسه حالا خودش بعدا اضافه میشه ( میدونی یه جورایی تو رعایت قانون تکامل خیلی جو گیر شده بودم و گفتم حاللللللا بزار پولو در میارم ) و انگار ثروتمند شدن رو هر روز به فردا مینداختم انگار همیشه منتظر این بودم که یه ضربه مالی سنگین بهم بخوره و توی چالش مالی بیوفتم تا فرکانس هام رو درباره ثروت مرتب کنم و پالس های مثبت ارسال کنم . بعد که انگار دوروز اونم یه ذره و موقتی درست میشد بعد همون داستان لش کردن میشد تازه منی که اون زمان توی یه زیرزمین 12 متری زندگی میکردم اونم به مدت دو سال و یکی دیگه از طرز فکر های مخربم این بود که انگار شور قناعت رو در آورده بودم و انگار باید همیشه ته کارتم اندازه یه کرایه ماشین و شاید پول یکی دوتا ساندویچ باشه تازه فکر کن سال 98 / 99 اینطورا بود توی یه زیر زمین اندازه یه اتاق کوچیک به صورت مستقلی زندگی میکردم و اجاره اونجا 500 تومن بود من سرباز هم بودم با حقوق ماهی 400 تومن . باورم نمیشه منی که یکسری فرصت های خیییلی راحت و پولساز جلوم بود با اینکه دقیقا جلو چشم بود اما نمیدیدم چون فکر میکردم باید چشات ببینه نگو نه باید باورات ببینه من باورام کور بود و همونا پرده انداختن جلو چشم تا نبینم فرصت های پولساز و راحت رو . اون موقع طرز باور من پول درآوردن انگار مساوی بود با سختی کشیدن و انگار باورش نمیشد فرصت هایی باشه که به راحتی بشه حتی تو دوران خدمت هم پول درآورد یه مثال جالب براتون بزنم مثلا اون موقع که سرباز بودم میتونستم از سربازای دیگه پول بگیرم و به جاشون نگهبانی بدم و اسم منو به جای اونا توی لوح بزارن ( اون موقع اون شرایط خاص خدمتی که من داشتم این شرایط رو میشد اعمال کرد در حال حاضر بقیه ارگان های نظامی و بقیه زیر مجموعه هاشونو مطلع نیستم ) روزی 200 میشد از هر سربازی گرفت اونم از شب تا صبح یعنی با دو تا نگهبانی که توی سالن بود جلوی دوربین و بهمون هم غذامونو میدادن ( اون موقع به نفع منم میشد چون مستقل زندگی میکردم نه پول میدادم برای غذا و نه انرژی ازم میگرفت برای غذا درست کردن چون یکی از قبل همه اینارو نجام داده بو ) میشد اجاره یک ماه اون زیر زمین رو در بیارم اونم بدون انجام هیچ کاری اونم بینش استراحت هم داشتیم اونوقت شما فکر کن چنین فرصت طلایی جلومه و من چیو میبینم؟ من به خاطر باور های اشتباهم که نمیشه آسون پولو به دست آورد رفتم سر یه کاری تو حومه تهران از صبح تا غروب خدمت بودم و از غروب چند ساعت توراه بودم میرفتم شب کاری که تا صبح کار کنم و با چش خواب چند بار جنازه خسته منو که از هوش رفته بودم رو لا به لای جنسا پیدا کردن و حتی یه بار هم چون خسته میشدم تو راه رسیدن به سر کار اینقدر خسته بودم که خوابم برد و یه گوشی سامسونگ نوت فایوم رو ازم زدن ( خطاب به ذهن خودم : آقا پول درآوردن آسووووووووووووونه ) در حال حاضر دارم روی باور های مفید و ثروتسازم کار میکنم اما تا به نتیجه نرسیدم صلاح نمیبینم بخوا اظهار نظر کنم ( البته که روند پیشرفت داشتم تا به امروز اما بالا پایین داشته و موقتی بوده حقیقتا دوست دارم در آینده انشالله براتون از نتایج درست حسابی مثبت مالیم بنویسم و امید صد درصد دارم که نتیجه هم میگیرم خوبشم میگیرم به آسونی و با عزت و راحتی هم میگیرم چون قوانین خداوند ثابت هستند و میشه روشون حساب کرد)

راستی الان ساعت حدودا 6 و 50 دقیقست و خیلی خوشحالم که پا گذاشتم روی کمالگراییم و العان که این یک کار مفید رو با موفقیت گذروندم انقدر خوشحالم که دیگه خواب از سرم پریده و دیگه اون بالشت و پتو انگار خفه شدن و من درگیر یه لذت حقیقی دیگه ای ام نه یه چیز زود گذر و پر از حس افتخارم و یاد اون شعر از عطار افتادم که میگفت (تو پای به راه در نِه و هیچ مپرس. خود راه بگویدت که چون باید رفت) اولش واقعا هیچ ایده ای نداشتم که چی میخوام بگم اما العان میبینم که چقدر خدا وقتی تعهدت رو میبینه راه رو برات باز و آسون و روشن میکنه

حقیقتا با اینکه یک کامنت بود اما العان حس میکنم یه طور خاصی رفتم بالا و تفاوت مدار العانم با مدار اون لحظه که کامنت رو شروع کردم قشنگ حس میکنم که بالا تر رفته و حس میکم همین آگاهی هایی که سعی کردم با دیگران به اشتراک بزارم انگار تو وجود خود من بیشتر نشست . خدایا شکرت

ممنون از استاد عزیز و دست اند در کاران و شما خانواده موفق عباسمنش . در پناه حق :)