درک عمیق‌تر قوانین خداوند | قسمت ۱

به نام خداوند:

آگاهی، جریان وحضور

بخش اول:

استاد گرانقدر؛

جناب آقای سیدحسین عباسمنش

با سلام و احترام

نوشتن این سطور برای من صرفاً یک تشکر ساده نیست بلکه تلاشی است از عمق جان برای قدردانی از مسیری که شش سال است با راهبری شما دران قدم گذاشته‌ام.

مسیری که نه‌تنها نگاه مرا به زندگی تغییر داد بلکه «بودن» مرا در این جهان دگرگون کرد.

شش سال همراهی با آموزه‌های شما برای من به معنای عبور تدریجی از زندگی ناآگاهانه به زیستن در آگاهی بوده است. در این سال‌هاتأثیر تعالیم شما را به‌روشنی در تمام لایه‌های زندگی‌ام لمس کرده‌ام از سلامت جسمانی گرفته تا آرامش ذهنی، از تعادل روحی و روانی تاخواب راحت از بهبود روابط عاطفی تا گشایش‌های مالی و رهایی درونی.

آنچه برای من ارزشمندتر از همه بوده

رسیدن به حالتی که پیش از آشنایی باشمانازنین تنها یک مفهوم ذهنی بوداما امروز تجربه‌ زیستن واقعی من است.

دراین شش سال فایل‌های توحید عملی، مباحث عمیق قرآنی دوره‌ مقدس “دوازده قدم “و”هم‌جهت با جریان خداوند” برای من فقط آموزش نبودندبلکه دریچه‌هایی بودند برای درک حضورخداوند.

نه خدای ترس‌آور، نه خدای دور.

بلکه خدای زنده، جاری و نزدیک. خدایی که در تمام لحظات زندگی حضور دارد و قوانینش اگر بافهم همراه باشد و پذیرفته شوند زندگی را به تعادل، آرامش و معنا می‌رسانند.

پروژه جدید شما عزیزدل با عنوان:

 «درک عمیق‌تر قوانین خداوند» که از روز گذشته روی سایت قرار گرفته برای من ادامه طبیعی همان مسیری است که سال‌هاست با شما آغاز کرده‌ام.

این پروژه را نه صرفاً یک دوره یا مجموعه آموزشی بلکه دعوتی دوباره برای بازگشت به اصل می‌دانم بازگشت به فهم قوانین الهی نه از سر اجبار، بلکه از سر آگاهی و عشق.

استادعزیزم انچه شماراازبقیه متمایز می‌کند معرفی «خدای واقعی» است خدایی که با زندگی روزمره ما گره خورده با انتخاب‌هایمان، بااحساسا تمان، با روابطمان و با تصمیم‌هایمان.

شما خداوند را از یک مفهوم انتزاعی ذهنی به یک حقیقت قابل درک و تجربه‌پذیر تبدیل کرده‌ایداین درک ایمان مرا عمیق‌تر، آرامش مرا پایدارتر و مسئولیت‌پذیری مرا در برابر زندگی بیشتر کرده است.

استاد عزیزم؛

اگر امروز نگاه من به مسائل زندگی تغییر کرده اگر به‌جای مقاومت پذیرش را انتخاب می‌کنم اگر به‌جای کنترل به جریان زندگی اعتماد دارم اگر به‌جای ترس، در مسیر تسلیم و آگاهی قدم برمی‌دارم همه و همه نتیجه آموزش‌هایی است که با صداقت، شفافیت و تعهد در اختیار ما قرار داده‌اید.

از شما سپاسگزارم برای شجاعتتان در بیان حقیقت، برای صبرتان در آموزش و برای وفاداری‌تان به مسیری که خودتان در آن زندگی می‌کنید.

پروژه «درک عمیق‌تر قوانین خداوند» برای من نه یک آغاز تازه بلکه تعمیق یک فهم قدیمی است فهمی که هرچه جلوتر می‌رود، ساده‌تر، عمیق‌تر و واقعی‌تر می‌شود.

با آرزوی تداوم این جریان آگاهی

و با قدردانی از حضورتان در مسیر زندگی‌ام.

با احترام و سپاس

بخش دوم:

گام اول

مفهوم مشیت و”خواست خداوند”ازدیدگاه خداونددرقران

■درک عمیق‌تر قوانین خداوند

از توهم توکل تا زیستن هماهنگ با مشیت الهی

مقدمه:

سال‌هاست که بسیاری از انسان‌ها نام خدا را بر زبان دارند اما زندگی‌شان نشانی از حضور قانونمندخداندارد دعا می‌کنند ذکر می‌گویند«ان‌شاءالله» تکرار می‌کننداما در عمل زندگی‌شان پر از آشفتگی، تکرار خطا و احساس قربانی‌بودن است.

آنچه مسیر زندگی انسان را متحول می‌کند نه صرفاً باورذهنی به خدا بلکه

قوانینی که بی‌تبعیض، ثابت و تغییرناپذیرند.

درک عمیق‌تر قوانین خداوند یعنی خروج از خرافه گرایی، احساس‌زدگی و توجیه‌گری وورود به زیستی آگاهانه، مسئولانه و هماهنگ با مشیت الهی.

●مشیت الهی؛ قانون کلی و بدون تغییر جهان

یکی از بزرگ‌ترین سوءبرداشت‌ها درباره خداونداین تصور است که خدا دائماً در حال تصمیم‌گیری‌های شخصی و لحظه‌ای برای انسان‌هااست گویی هر روز نظرش عوض می‌شود به یکی لطف می‌کند و دیگری را محروم می‌سازد.

درحالی که خداوند جهان را بر اساس قوانین دقیق بنا کرده است همان‌گونه که قانون جاذبه برای همه یکسان عمل می‌کندقوانین روانی، ذهنی، رفتاری و هستی‌شناختی نیز برای همه انسان‌ها یکسان‌اند.

خداوند:

• تصمیم‌گیرنده‌ی جزئیات زندگی ما نیست

• مداخله‌گر احساسی نیست

• قانون را به‌خاطر خواهش یا دعا تغییر نمی‌دهد

او قانون را وضع کرده و انسان را مختار گذاشته تا یا هماهنگ باان زندگی کند یا هزینه ناهماهنگی را بپردازد.

●دام خطرناک «فقط حرف‌های قشنگ زدن»

یکی از آفت‌های جدی مسیر معنویت، زیباسازی کلام بدون تغییر رفتاراست.

جملاتی مانند:

• توکل کن درست میشه

• خدا بزرگه

• همه چی دست خداست

اگر بدون شناخت قانون و بدون عمل گفته شوند نه‌تنها کمکی نمی‌کنند. بلکه مانع رشد می‌شوند.

حرف قشنگ زدن ذهن را آرام می‌کند اما زندگی را “تغییر” نمی‌دهد.

قانون خداوند به «حرف» واکنش نشان نمی‌دهد بلکه به هماهنگی عملی واکنش نشان می‌دهد.

معنویت واقعی زیبا حرف زدن نیست.

●«ان‌شاءالله» نه یک آرزو، بلکه یک قانون

در فرهنگ عمومی «ان‌شاءالله» یعنی:

«اگر خدا بخواهد»

اما این ترجمه ناقص و حتی گمراه‌کننده است.

معنای دقیق‌تر و عمیق‌تران این است:

یعنی:

• اگر رفتار، فکر،باور،فرکانس و انتخاب در مسیر قانون باشد.

• اگرانتخاب وتصمیم ما تضادی با نظام الهی نداشته باشد.

آنگاه «ان‌شاءالله» محقق می‌شود.

پس «ان‌شاءالله» تعلیق مسئولیت نیست.

بلکه دعوت به مسئولیت‌پذیری عمیق‌تر است.

●خداوند برای ما تصمیم نمی‌گیرد

یکی از رهایی‌بخش‌ترین فهم‌ها واگاهیهادر مسیر توحیدکه اموختم این است که:

او مسیر را مشخص کرده قوانین را وضع کرده اما:

• انتخاب با مااست

• جهت‌گیری بامااست

• “نتیجه “محصول انتخاب مااست

وقتی این اصل مهم را بفهمیم ودرک کنیم:

• از احساس قربانی‌بودن خارج می‌شویم.

• ازگلایه مندبودن از خدا دست می‌کشیم.

• قدرت را به زندگی‌مان بازمی‌گردانیم.

• خداوند نه مانع خوشبختی مااست و نه عامل بدبختی ما.

●ابلاغ پیام؛ نه اجبار به فهم

یکی دیگر از اصول مهم در مسیر آگاهی این است که خداونددرقران بارها به پیامبران یادآوری کرده :

انسان‌ها در سطح آمادگی‌های متفاوتی قرار دارند.

کسی که آماده شنیدن باشد:

• پیام را می‌شنود

• آن را جدی می‌گیرد

• در زندگی‌اش به کار می‌برد

اما کسی که آماده نیست:

• حتی اگر هزار بار هم توضیح بدهی

• یا تمسخر می‌کند

• یا مقاومت نشان می‌دهد

○قدم اول هدایت؛ پذیرش عجز

هدایت از جایی شروع می‌شود که انسان بپذیرد:

من نمی‌دانم.

من کافی نیستم.

من به هدایت نیاز دارم.

تا زمانی که انسان خود را داناوعقل کل بداند.

هیچ نوری وارد زندگی‌اش نمی‌شود.

عجزدرمقابل خداوندنشانه:

• ضعف نیست

• شکست نیست

• بلکه دروازه‌ی ورود به آگاهی است

خداوند با کافران ومتکبران بحث نمی‌کند.

با پذیرندگان حقیقت راه می‌ایدوانهاراحمایت میکند.

○اصل اساسی آموزش؛ اول خودت عمل کن

یکی از قوانین سخت‌گیرانه جهان این است:

آموزش بدون عمل، بی‌اثر و حتی مخرب است.

کسی که میخواهدچیزی رابه دیگران ثابت کندیااموزش دهداماخودش به

ان اموزههاعمل نکند.

• نه‌تنها دیگران را رشد نمی‌دهد

• بلکه اعتبار پیام واموزش را نابود می‌کند.

در مسیر الهی:

• زندگی ما، پیام مااست.

• رفتارما، آموزش مااست.

• نتیجه‌ی زندگی ما، سند صداقت مااست

○جمع‌بندی؛ نشستن روی دوش خدا

وقتی قوانین خداوند راشناختم و با آن‌ها هماهنگ شدم :

• مقاومت از زندگی‌ام حذف شد.

• اضطراب جای خود را به اعتمادداد.

• تلاش تبدیل به لذت شد.

در این نقطه بودکه:

نه ازروی تنبلی وفرارازمسئولیت.

بلکه برای حرکت هماهنگ با جهان هستی وهم جهت شدن بامسیرالهی. اینجابود که زندگی ام روان شد.

وشکرخداچرخ زندگی هرروزروانتر ازروزقبل میچرخد.

خدایاشکرت

خدایاشکرت

خدایاشکرت

اصغرابراهیمی رفیق جان جانان

اول دیماه 1404

درود و مهر خداوند بر دل بیدار شما

رویای عزیز؛

با سلام و احترام

و با آرزوی صبحی روشن‌تر از طلوع صورتی زمستان برای شما بانوی آگاه و دل‌نواز؛

خواندن پاسخ پرمهر، صادقانه و سرشار از حضور قلب شمابرای من فقط خواندن یک کامنت نبود

یک تجربه بود…

تجربه‌ای از دیدن انسانی که «می‌بیند»، «می‌شنود» و مهم‌تر از همه درک می‌کند.

از همان سطرهای اول گرمای توجه شما را حس کردم توجهی که از جنس تعارف و کلمات زیبا نیست بلکه از جنس حضور است. این‌که نوشته‌اید کامنت را چندین بار خوانده‌اید برای من نشانه‌ی احترام عمیق شما به معناست نه صرفاً به نوشته‌ و این دقیقاً همان چیزی‌ست که این پروژه بر آن بنا شده:

دیدن ودرک معنا، نه فقط شنیدن کلمات

این‌که اشاره کردید نوشته باعث تعمیق درک شما از قوانین شده برای من بزرگ‌ترین پاداش بود.

چون اگر قرار باشد کلامی نوشته شود و تنها ذهن را سرگرم کندرسالتش ناتمام مانده است.

اما وقتی نوشته‌ای بتواند «درک» راتاحدی حتی اندک جابجا کند یعنی در مسیر قانون حرکت کرده است.

همان‌طور که خودتان زیبا گفتید:

حرف قشنگ، ذهن را آرام می‌کند

اما فهم درست است که زندگی را تغییر می‌دهد.

خانم رویای عزیز

این پروژه برای من هم همان‌طور که شما دقیق و ظریف دریافتیداغاز یک مسیر جدید نیست بلکه عمیق‌تر شدن در مسیری‌ست که سال‌هاست شروع شده.

مسیری که هرچه جلوتر می‌رویم پیچیده‌تر نمی‌شودبرعکس ساده‌تر، شفاف‌تر و واقعی‌تر می‌شود.

قوانین الهی همین‌اند؛

•ساده‌اند، اما سطحی نیستند

•عمیق‌اند، اما پیچیده نیستند

و تنها زمانی کار می‌کنند که شناخته ودرک شوند.

از توصیف زیبای شما از لحظه‌ی طلوع خورشید بسیار لذت بردم ان تصویر صورتی اسمان برای من نماددقیقی از همین گفت‌وگو بود

(من هم دقیقا روزگذشته قبل ازطلوع آفتاب ازخواب بیدارشدم وطبق عادت روزانه ام بلافاصله پرده راکنارزدم وطلوع زیبای خورشیدراتماشاکردم شگفت انگیزبود هاله ای ازرنگها محل طلوع خورشیدرا احاطه کرده بود.این زیبایی منحصربفرد درطول روزذهنم رامشغول کرده بودتااینکه کامنت زیبایی شمانازنین راخوندم ودوباره ان لحظه زیبای صبحگاهی برام زنده شد.)

وقتی درک در حال طلوع است جهان هم رنگ عوض می‌کند.

نه به‌خاطر تغییر بیرون بلکه به‌خاطر تغییر نگاه.

این‌که نوشته‌اید کامنت‌هایتان طولانی می‌شود و با خنده از آنها یاد کرده‌اید برای من بسیار آشنا و دوست‌داشتنی بود. چون وقتی معنا جاری می‌شود کلمات خودشان راه را پیدا می‌کنند. طولانی بودن از سر اضافه‌گویی نیست از سر جوشش است و چه زیباست جوششی که از اتصال به منبع می‌آیدنه از تلاش ذهنی.

من صمیمانه سپاسگزارم از این‌که نوشتید کامنت من یکی از نشانه‌ها و هدایت‌های الهی روزتان بوده است. باور دارم که این ارتباط دوطرفه است

همان‌طور که شما نشانه دریافت کردیدمن هم تأیید گرفتم که مسیر درست است.

قانون همیشه این‌گونه عمل می‌کند:

وقتی در مدار درست حرکت می‌کنیم نشانه‌ها شروع به صحبت می‌کنند.

برای من و پرسیلای عزیزم آرزوهای زیبایی فرستادید که از دل برآمده بود و بی‌تردید به دل نشست. از صمیم قلب قدردان این مهر و انرژی پاک شما هستم و برای شما نیز بهترین‌ها را خواستارم

آرامش عمیق.

وضوح دردرک.

استمرار در مومنتوم مثبت.

و بله…

وقتی روی مومنتوم مثبت حرکت می‌کنیم

قانون؛ پاداش خودرا رانشان میدهد

دیر یا زود

اما حتماً

خودش را نشان می‌دهد.

با همان جمله‌ی قدرتمندی که نوشتید پاسخ راتمام میکنم

جمله‌ای که فقط شعار نیست بلکه انتخاب آگاهانه‌ی یک مسیر است:

IN GOD WE TRUST

ما به خداوند اعتماد داریم

و وقتی اعتماد هست

قانون کار خودش رابه بهترین شکل انجام میدهد.

باعشق

بااحترام

ابراهیمی سوم دیماه 1404

بنام خدای رحمان و رحیم

آنکه فضلش بی‌انتهاست و هدایتش همیشه از درون آغاز می‌شود

باسلام وبانورخدابرشما

سرکار خانم لرستانی نازنین

سلام بر دل آگاهی که بیدار شده

و سلام بر روحی که «فهم» را از «حفظ» جدا کرده است.

کامنت شما نازنین برای من شهادت زنده‌ای بود بر این حقیقت که قانون الهی، وقتی فهم ودرک می‌شوددل را می‌لرزاند نه فقط ذهن را پر می‌کند.

آنچه نوشتیدنشان می‌دهد که شما از مرحله‌ی «دانستن با گوش» عبور کرده‌اید.

وارد مرحله‌ی شنیدن با قلب شده‌اید. این همان نقطه‌ای‌ست که تحول واقعی آغاز می‌شود.

وقتی گفتید:

«روحم انگار همه‌اش را می‌دانست و با عشق تأیید کرد»

دقیقا به یکی از عمیق‌ترین قوانین الهی اشاره کردید

اینکه حقیقت، آموختنی نیست یادآوری است.

ما چیزی را یاد نمی‌گیریم

بلکه پرده‌ای از روی دانشی قدیمی کنار می‌رود.

آیاتی که به آن‌ها اشاره کردید

به‌ویژه:

«وَاللَّهُ یُرِیدُ أَن یَتُوبَ عَلَیْکُمْ»

و

«قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلَىٰ شَاکِلَتِهِ»

دقیقا ستون‌های اصلی درک قانون هستند.

خداوند نه‌تنها خیر مطلق است

بلکه خواست اصلی‌اش بازگشت، رشد و بیداری انسان است.

وقتی فهم شاکله درون شکل می‌گیرد

انسان متوجه می‌شود که

نه خداوند در حال امتحان‌گرفتن مداوم است.

و نه جهان علیه ماست.

بلکه زندگی، آینه‌ی صادق باورهای درونی مااست.

آن توصیف زیبای شما از تاریکی قبل از سپیده‌دم…

دقیقا تمثیل مسیر آگاهی‌ست.

همیشه قبل از روشن‌شدن ایمان

یک «ناباوری عمیق» وجود دارد.

و درست همان‌جااگر انسان بایستدو فرارنکند.

نور آرام‌آرام خودش را نشان می‌دهد.

اینکه دیدید هوا چگونه بی‌صدا روشن شد

یعنی فهمیدید قانون الهی باهیاهوکار نمی‌کند.

با تداوم، نظم و آرامش عمل می‌کند.

صدای خروس‌ها، گنجشک‌ها

و آن حس درونی که گفت:

«تو در مسیر درستی»

همه نشانه‌های بیرونی یک تغییر درونی هستند.

وقتی انسان تصمیم به خلق آگاهانه می‌گیرد.

اولین چیزی که باید در او ترمیم شود

تصویرش از خداست.

شما دقیقاً همان‌جا ایستادید که باید:

جایی که ایمان دیگرتقلیدی نیست.

بلکه تجربه‌شده است.

این مسیررا ادامه خواهیم داد…

نه با عجله

نه با فشار

بلکه با همان حضوری که در نوشته‌هایتان ونوشته هایمان موج می‌زند.

قانون الهی.

با انسان‌های صادق.

سخاوتمندانه سخن می‌گوید.

سپاسگزارم از دل روشن‌تان

از شجاعتتان برای دیدن، فهمیدن و ادامه‌دادن.

به خدای وهاب و رزاق می‌سپارمتان

که هر آگاهی را

به برکت.

و هر فهم را

به آرامش تبدیل می‌کند.

یاحق

ابراهیمی چهارم دیماه 1404