live | استفاده آگاهانه از قدرت تجسم خلّاق - صفحه 41 (به ترتیب امتیاز)

به نام آرام جانم

سلام از گام ارزشمنده 26

جدای از فایل جا داره از این متن نوشته زیبا و واقعا بسیار کاربردی و عالی و تو دل بروی خانم شایسته نهایت تشکر و قدردانی رو بکنم دستمریزاد

خانم شایسته جانم بانوی نمونه سایت عباسمنش دات کام دعا میکنم در تمامی لحظات ذهن و روحتون در نهایت هماهنگی باهم باشن و این بهترین دعاییه که می تونم در حقتون داشته باشم خیلی (دوستتون دارم و با ورود به این پروژه یه احساس خالص سرشار از عشق براتون پیدا کردم)

احساس میکنم با خوندن مقاله خانوم شایسته و صحبت های استاد امروز یه لول بالاتر مفهوم خالق بودن خودم اینکه من مسول زندگی خودم هستم رو فهمیدم.. اینکه خالق بودن یعنی اینکه من میتونم با جهت دهی آگاهانه تاکید میکنم آگاهانه افکارم رو به سمت آنچه که میخواهم ،فرکانس اون رو به جهان ارسال کنم و جهان نیز طبق قوانین بدون تغییر خداوند اساس آن فرکانس را در تجربه زندگی من بازتاب بده

میخوام برا خودم خوردش کنم

من در هر لحظه در هر اتفاقی تحت هر شرایطی اگه میخوام اوضاع زندگیم طبق خواسته هام پیش بره باید آگاهانه نگاهم رو توجهم رو هر طور شده ببرم سمت نکات مثبت و به داشته هام فکر کنم و سپاسگزاری کنم

چند روزی بود یه جورایی همش به صورت جزعی با اینکه قلبم همش میگفت ارزو دست بردار اما من در پی تخریب دو نفر بودم و ذهنم هم منطقیش میکرد و بعد چند روز دیروز در کسری از ثانیه به خاطر حرکت یه فرد دیگه من خیلی ناراحت شدم یعنی مثل گلوله میتونم بگم یه فرکانس بد فرستادم و انگار ضربه آخر رو زدم و به خدا قسم بعد نیم ساعت یه بلایی از لحاظ جسمانی سرم‌ اومد که تا به حال تجربه ش نکرده بودم در همون حال بد انگار ناخودآگاه به خودم گفتم که خودت خلقش کردی میتونستی به اون حرکت از یه زاویه دیگه ای نگاه کنی و نکردی و میتونستی از خوبی‌های اون افراد بگی و نگفتی و الان حقته بخور و اصلا مطمئن بودم که خودم خلقش کردم و خودم مسولشم و اوضاعم بد بدتر میشد اما با خودم میگفتم باشه الخیر فی ماوقع حتما برام خیریتی داره و واقعا یه لحظه احساس عجز کردم و گفتم خدایا توبه میکنم تسلیمتم و عجیبه تو همون حال شروع کردم به سپاسگزاری کردن از داشته هام و آروم آروم به کمک خداوند بهتر شدم و خوابم گرفت و امروز صبح دیدم نای بیدار شدن ندارم اما به خودم گفتم تو می‌تونی، تو می‌تونی چطور وقتی فردی مریض میشه بهش نصیحت میکنی که حرکت کنه و چطور خودت عمل نمیکنی؟!

همش تو نوت گوشیم نوشتم من میتونم

تمرین ستاره قطبی نوشتم شکرگزاری نوشتم و پاشدم گفتم هر طور شده باید حرکت کنم و خدا رو صد هزار مرتبه شکر الان خیلی بهترم و خداوند بهم پاداش داد فداش بشم من.. خودم خلقش کردم شاید اگه قبلا بود همه چی رو مقصر میدونستم الا خودم ولی الان نههههه منم مسول 100 درصد زندگیم اگه قبل بود 3.4 روز همش غر و گله و شکایت می‌کردم اما الان میگم دختر تو اهل جا زدن نیستی این نقطه همون نقطه ایه که باید خودتو ثابت کنی حرکت کن و خدا رو شکر حرکت کردم و نوشتن خیلی روم اثر کرد و خداوند اسونم کرد برا اسونیا

تو همون حال بدم همش به نکات مثبت به خواسته هام بالاخص هدف اصلیم فکر کردم طبق آنچه که خودم میخوام و خدا شاهده طوری وجهه مثبت همسرم برانگیخته شد که میتونم بگم روزی آرزوش رو داشتم و به خوابم هم نمیدیدم

و یاد گرفتم زندگیم به هرسمتی بره مثبت یا منفی من کردم مسول منم من

هر چند من هر خیری که بع سمتم میاد رو از جانب خداوند میدونم و فقط با حضور اونه که ارومم و من خالق بی چون و چرای زندگیمم

●●●

استاد جان اونجایی که گفتین توی بانک به شما گفتند تو کل آمریکا این امکان پذیر نیست که شما قسطی نخری و …

حس کردم این صحبت شیرین برا من بود

همسر من میتونم با جرأت بگم بهترین فرد طایفه شونه و از لحاظ مهربانی ،اخلاق رفتار، تعهد و بی منت کاری انجام دادن و… عالی‌ترینه اما تا به حال اونطور که باید این وجهه های مثبتش رو من نتونستم برانگیخته کنم و جالبه چندین روزه که در بین خانواده هاشون من داشتم دونبال الگو میگشتم که ببینم اصلا هست فردی که در طایفه اینها که با همسرشون خوب باشه بعد جالبه پیدا هم کردم اما ذهنم میگفت نه فلانی فرق داره یعنی نجواهای خودش رو داشت و به من می‌گفت چون توخانواده ی اینا ارتباط خوبی بین زن و شوهر نیست پس برای تو هم نمیشه و وقتی که من اینجا دیدم که شما با وجود حرف اون آقا در بانک؛ شما صاحب همه چی شدی اونم نقد اونم تو کشور آمریکا به خودم گفتم آرزو این یه الگوعه برای تو ،میشه به خدا میشه چون همسر تو حسن های خیلی زیادی داره اما تو در تمام این مدت زندگی تمرکزت رو نکات منفیش بوده تو وابسته ش بودی قبول کن میخواستی محدودش کنی و اونقد نکات منفیشو بولد کردی که نکات مثبتش رو هیچ وقت ندیدی

منم مثل استاد دلم میخواد تو این ایل و تبار اگه کسی نتونسته من اولین نفر باشم، اولین فردی باشم که عشق و احترام رو زنده میکنه

وموقعیت الان من چیزی نیست جز افکار گذشته من پس همه چی حل میشه به بهترین نحوووووو با بهترین افکار

و من با این الگو برداری مطمئنم یه روز با افتخار میام اعلام میکنم که شد آنچه دلم میخواست

اصلا تمرکز بر زیبایی ها همه چیه

تمرکز بر نکات مثبت همه چیه

سپاسگزاری همه چیه و خدا رو شکر تحت هرشرایطی سپاسگزاری برام پاسخگو بوده

و تمرین میکنم و استمرار خواهم داشت در این مسیر و ایمان دارم که پاسخ میگیرم

●●●

در رابطه با تنهایی که گفتین منم خیلی گاها حسش میکنم میدونید یه اتفاقی که رخ داده، میبینم آدما دوست دارن با من باشن حس میکنم ؛اما میدونید واقعا حس میکنم با خیلیا حرفی برای گفتن ندارم نه از غرور یا خودخواهی ولی انگار حرفامون نمیخونه چون بیرون هرکس یکی دیگه رو مقصر و مسول میدونه اما من اینجا یه چیز دیگه یاد گرفتم اینجا اگه به یه فردی بگی تو خودت باعث فلان اتفاقی بهش برمیخوره بدم برمیخوره و تقریبا انگار هیچ حرف مشترکی با هیچ کس ندارم و دلم میخواد اگر باکسی حرف میزنم بسیار کوتاه باشه و به حاشیه نرم و من این تنهایی شیرین رو گاهی در یک جمع بزرگ هم احساس میکنم و واقعا انگار هر حرفی که میخوام بزنم با خودم اکثرا میگم هدفت از این حرکت چیه ؟با چه احساسی داری فلان کار رو انجام میدی؟

فقط دو سه نفر هستن که من نمیدونم به خاطر چه باور محدودکننده ای وقتی اونا رو میبنم عوض میشم از نکات منفی میگم و از خداوند میخوام خودش کمکم کنه این مشکل رو هم حلش کنم

و عجیبه هیچ وقت هم دونبال جمع عباسمنشی نبودم و این تنهایی شیرین رو به خیلی از جمعها ترجیح میدم

●●●

من اون اوایل اونقدر حرفهای شما برام جالب میومد که تو یه جمع کوچیکی که داشتیم همش با ذوق می‌گفتم استاد عباسمنش اینو میگه اونو میگه

ولی استاد بعد از گذشت زمان من الان اصلا دوست ندارم یه کلمه بگم از شما میدونید میگم اگه قرار باشه یکی هدایت بشه میشه نیازی نیست من داد بکشم که برید سراغ فلانی چون استاد خیلیا درک نمی‌کنند حرفهای شما رو و من یاد گرفتم که از تغییر زندگی دیگران عاجزم

شما رو میسپارم به دستان قدرتمند رب العالمین