«الخیر فی ما وقع» در شعر پروین - صفحه 11 (به ترتیب امتیاز)

سلام 😍🙏

سلامی به عزیزان جااان 💖✌

از استاد سپاس‌گزارم به خاطر این فایل بی نظیر که بارها آن را از همان روزهای ابتدایی آشنایی گوش می‌کردم و چه احساسات خوبی که به هم‌زمانی می‌رسید و اشک‌هایم نیز به نشانه تسلیم روان می‌شد و امروز هم که سپاس خدا چه روز خوبی است که می توانم با تمرکز و آرامش در این مسیر سیر کنم و لذت ببرم .

خدایا ترا سپاس می‌گویم که چگونه ارتعاش و احساس باکلمات همراه و جاری می‌نمایی. چگونه زیبایی‌ها را در قلب‌ها می‌نمایانی . چگونه قلب را به تکاپو وا می‌داری تا بگوید و دستان و قلم چون مأمورانی مطیع بنگارند و الحق که چه زیبا می‌نگارند نون و القلم و ما یسطرون.

خدایا سپاس‌گزارم برای لحظاتی که مرا به سلامت از خطرها رهاندی.

خدایا سپاس‌گزارم برای تمام لحظاتی که نفهمیدم که چه خطری در کمینم بود و بازهم تو مرا از امر الهی حفظ کردی و «له معقبات من بین یدیه و من خلفه یحفظونه من امرالله» بودی .

خدایا سپاس‌گزارم برای تمام سختی‌ها، نداری ها و بیچارگی‌هایی که چشیدم.

رنج و غم را حق پی آن آفرید

تا بضدش خوشدلی آید پدید

خدایا سپاس‌گزارم که همه این‌ها را برای لذت اکنون و با تو بودن تجربه کردم و حال نیز قدر عافیت و باتو بودن و رحمتت را می‌فهمم.

خدایا سپاس‌گزارم که از گمراهی و آشفتگی نجاتم دادی و به مسیر درک یگانگی ات هدایت نمودی.

خدایا سپاس‌گزارم برای این‌که اکنون در حال نگارش هستم و اگر هدایتم نمی‌کردی معلوم نبود که تا کی از دوریت در رنج بودم .

خدایا سپاس‌گزارم که این قدرت را در بند بند انگشتانم قرار دادی تا این احساس را جاری کنم .

خدایا سپاس‌گزارم که یاد خودت را آرامش جانم کردی و نیز یادآوری عزیزانت که به یاد تو هستند و روحم را جلا می‌دهد.

خدایا سپاس‌گزارم که مرا با خوبانت که همواره در صلاه هستند همراه کردی.و سپاس‌گزارم از نوشتن نظر زیبای «یکتاپرست نسترن» عزیز که حرف های دل را برایمان می‌زند و ما را به فیض اکمل می‌رساند :

به خودم می گم، خداونددد داره قدم و قدم های بعد رو هم می بینه ولی من حتی از یک ثانیه بعدمم خبر ندارم‌ . دید ندارم . آگاهی ندارم .

پس ایمان بیارم به این جریان خیر و باورررررر کنم که خدا، خیر مطلقه. باور کنم که اگر بهش اعتماد کنم، اگر بهش توکل کنم، اگررر بهش تکیه کنم هیچ وقت ایمان و توکلم رو ضایع و پشتم رو خالی نمی کنه.

خدا همون خدایی هست که منو توی رحم مادرم صورتگری کرد.

همون خدایی که منو به این مسیر زیبای هدایت خوند.

همون خدایی که وقتی بهش اعتماد می کنم، قدم هام رو، نگاهم رو، کلامم رو هدایت می کنه. برام زیبایی می شه، صدای خوش می شه، برام کلاممم می شه. چرا باورش نکنم؟!

خدایی که به این زیبایی شب و روز رو به گردش درمیاره، چرا بهش وصل نکنم دلم رو به این جریان همیشگی و زیبای هدایتش.

خدایی که توی جسمم جاریه. توی تک تک کُد های ژنی من جاریه و از عمیق ترین زوایای وجودم آگاهه، چرا بهش اعتماد نکنم؟!

انصافه که وعده ی هدایت بده و پشت کنم؟!

انصافه که بگه تو غصه نخور و نگران عزیزانت نباش و بسپارشون به من، ولی من اعتماد نکنم؟!

انصافه که بگه از من رزق بخواه تا بی نیازت کنم از آدما و رزق بی حساب بهت ببخشم و ولی همواره غمگین باشم و ناامید؟!

انصافه که بگه بیا زیبایی هام رو تحسین و تصدیق کن تا بیشتر از اینا بهت بدم ولی به زشتی ها و پلیدی ها رو بیارم؟!

انصافه که خدایی به این خدایی، با این عظمت، با این دست گشاده، با این حد از بخشندگی و با این حد از مهر و عطوفت داشته باشم و به تاریکی ها پناه ببرم؟!

از خدا چی می خوام مگه که در خدایی خدا پیدا نمی شه؟!

خداوکیلی چی می خوام مگه؟! این همه وعده وعید، این همه راه و روش، این همه کمک فرستاده برام، چرا ایمان نیارم؟!

خدایا در قرآنت فرمودی ایمان هم می شوی، من از تو ایمان می خواهم. ایمانی به من ببخش که همواره تو را بپرستم و یقین راستینی که همواره از تو یاری بخواهم و از تو یاری بجویم. آمین به وسعت یگانگی ات یا رب العالمین.

یا رب

شاد و پیروز باشید✌😘