چرا بعضیها خوششانس هستند؟
جمله زیر نتیجه تحقیقات علمی ریچارد وایزمن روانشناس بریتانیایی است که تحقیقات علمی وسیعی درباره نقش شانس در زندگی انجام داده و به بررسی تفاوتها میان انسانهایی که خودشان را خوششانس یا بدشانس تصور میکنند، پرداخته تا از ترفندی پرده بردارد که میتواند شانس را برای همه بالا ببرد:
«انسانها خودشان خوششانسی یا بداقبالی خود را رقم میزند»
اگر آنچه در این مقاله علمی به عنوان دلایل خوششانسی ذکر شده را به زبان قوانینی ترجمه نماییم که در دورههای مختلف مثل روانشناسی ثروت، کشف قوانین زندگی، راهنمای عملی دستیابی به آرزوها و …آموزش دادهام، جملات به این شکل ترجمه میشود: انسانهایی که آنها ر اخوش شانس مینامیم:
از نیروی هدایت درونی زیاد استفاده میکنند.
همواره گوش به زنگ پیام نشانهها هستند.
با آغوش باز از موقعیتها و شرایط جدید استقبال میکنند.
در مقابل تغییر مقاومتی ندارند و زیاد حساب و کتاب نمیکنند و به محض دریافت ایدهای الهام گونه، به جای تردید و حساب و کتاب کردن، فوراً اقدام میکنند زیرا میدانند حتی اگر نتیجه راضیکننده نباشد، کمترین فایدهاش این است که به او شناخت بیشتری از خواستهاش میبخشد و او را به مسیر بهتری هدایت میکند.
با شک و تردید و حساب و کتاب کردن، فرصت را از دست نمیدهند و فقط اقدام میکنند
و تمام اینها نشانههایی دقیق از ساختن این باور است که:
تمام اتفاقات زندگی ما، بدون استثناء نتیجه باورها و فرکانسهای خودمان است و نه هیچ عامل بیرونی مثل خوششانسی یا بدشانسی.
درباره «حساب کتاب نکردن و تبعیت از الهامات درونی » چندین جلسه در فایلهای دانلودی دسته اجرای توحید درعمل و دوره کشف قوانین زندگی اختصاص داده شده است.
ریچارد وایزمن، «داشتن تفکر مثبت در هر شرایطی» را، کلیدی ترین عامل برای ساختن خوششانسی یافته است. یعنی همان اصلی که من آن را «توانایی کنترل ذهن» نامیدهام. تنها توانایی که قادر است شما را به هر موفقیتی برساند که، بشر در طی اعصار توانسته به آن دست یابد و فایلهای دانلودی دسته توانایی کنترل ذهن استادِ شما برای ایجاد این توانایی است.
پس از تحقیقات وسیع، راهکار ریچارد وایزمن- یا بهتر است بگوییم راهکار علم– برای تبدیل شدن به فرد خوش شانسی که اتفاقات خوب برایش رخ میدهد، تهیه یک دفترچه بهنام دفترچه شانس است تا اتفاقات مثبت روزانهاش را در آن دفترچه بنویسد.
در حالیکه مبنای تمام آموزشهایی که در تمام فایلها و دورهها ارائه شده، این قانون است که:
احساس خوب= اتفاقات خوب.
اگر میخواهی خالق شرایطی باشی که دلخواه توست، همان موضوعی که دیگران آن را خوششانسی نامیدهاند، باید از عهدهی کنترل ذهنت برآیی.
هر فردی میتواند اقرار کند که هر زمان حالش خوب بوده، لاجرم اتفاقات زیباتری در زندگیاش تجربه نموده است.
هر فردی میتواند اقرار کند که هر زمان توانسته به اوضاع نادلخواهش به گونهای نگاه کند که به احساس بهتری برسد، همه چیز به نفعش تغییر کرده.
هر فردی میتواند اقرار کند که هر زمان توانسته خوشبینیاش را حفظ کند، همه چیز بیش از حد تصورش خوب پیش رفتهاست.
زیرا اساس جهان احساس خوب = اتفاقات خوب است.
اما افرادی قادرند «توانایی کنترل ذهن» یا همان خوشبین ماندن در شرایط سخت را حفظ نمایند که، سکّان را به دست باورهای قدرتمند کننده داده باشند.
تنها عاملی که ما را متعهد میکند تا برای کنترل ذهنمان آگاهانه تلاش کنیم، ایمان به این اصل است که:
«تمام اتفاقات زندگی ما نتیجه باورها و فرکانس های خودمان است.»
یادت باشد که، هیچ قابلیت جادویی به نام شانس در کار نیست:
این فرکانسهایت است که شرایط ات را رقم میزند.
تو هستی که با فرکانسهایت تصمیم میگیری چه شرایطی را تجربه نمایی.
تو خالق زندگیات با فرکانسها و باورهایت هستی.
وقتی آگاهانه بهوسیله تمرکز بر نکات مثبت، حالت را خوب نگه میداری، حتی لازم نیست منتظر نتیجه بمانی. زیرا نتیجه همان لحظه خودش را در احساس آرامشی نشان میدهد که تجربه میکنی و وقتی به ایجاد این احساس استمرار میورزی، نتیجهی این نیرو به سایر جنبههای زندگیات هم نفوذ میکند.
لینک مقاله BBC ریچارد وایزمن درباره چرا بعضیها خوششانس هستند
نکته مهم:
این فایل نمونهای از تمرکز بر زیباییهایی جهان است و به دلیل ماهیت خاص آن، فقط به صورت تصویری است.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD640MB54 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضیها خوششانس هستند؟13MB14 دقیقه
به نام خداوندبخشنده ی مهربان
سلام به استاد عزیزم وخانم شایسته ی نازنینم وهمه ی دوستان عزیز
روز کریسمس: وقتی خوشبینی به بار مینشیند .
صبح روز کریسمس از راه رسیده. خورشید کالیفرنیا با اون نور گرم و طلاییش، داره آروم آروم خودش رو میرسونه به خیابونا. دیگه خبری از اون چراغهای چشمک زن شب نیست. حالا نوبت نور خورشیده که جشن رو کامل کنه.
استاد عباس منش توی این فایلِ قشنگ از راز شانس گفت. از آدمای خوش شانس و بدشانس. از اونایی که به ندای قلبشون گوش میدن و اونایی که غرق فکر و بدبینیان. ولی امروز، روز عملـه. روز دیدن نتیجهی اون خوشبین ی ست.
توی خیابونای کالیفرنیا، درختای کریسمس با اون برگای برقبرقیشون، حالا زیر نور خورشید میدرخشن. دیگه چراغا خاموشن، اما برگای رنگیشون با نور طبیعی، یه جور دیگهای قشنگن. انگار دارن میگن: “ما برای شادی ساخته شدیم، چه شب چه روز.”
مردم از خونههاشون بیرون اومدن. دیگه شب نیست، نیازی نیست بمونن خونه. حالا وقت دیدن همدیگست.
بچهها با دستسازهای گردنبندی، دو طرف خیابون وایستادن . اون کاردستیای خوشگلی که درست کرده بودن، حالا شدن هدیه. دختر کوچولوها با گردنبندهای رنگارنگ.
ماشینای رنگی با چراغای خاموش، توی خیابون. بغل کردنها، بوسیدنها، خندهها…
شب کریسمس، شب الهام بود. روز کریسمس، روز اجرا.
شب کریسمس، چراغا روشن بودن تا راه رو بهمون نشون بدن. روز کریسمس، خودمون باید بریم تو اون راه.
شب کریسمس، کاردستی میساختیم. روز کریسمس، به هم میدیم.
آدمایی که وسط خیابونای کالیفرنیا راه میرن،
و هنرنمایی میکنن همونایی هستن که دیشب به ندای قلبشون گوش دادن. اونا امروز رو با عشق ساختن، با دستاشون، با هنرشون. و امروز دارن نتیجهش رو میبینن: لبخند عزیزانشون.
چی شد که اینا خوش شانس شدن؟
اونا خوش شانس بودن چون:
✅ دیشب به الهام قلبشون گوش دادن
✅ شک نکردن، نگفتن “به درد نمیخوره”
✅ با دستای خودشون برای عزیزانشون ساختن
✅ امروز اومدن بیرون و شادی رو تقسیم کردن
و تو عزیزم… امروز صبح که از خواب بیدار شدی و این یادداشت رو میخونی، یعنی روز کریسمس تو هم شروع شده. یعنی هر چی به قلبت الهام شده، امروز وقت اجراشه. هر چی فهمیدی، امروز وقت زندگی کردنه.
پس بیا با هم توی این روز قشنگ بگیم:
“خدایا شکرت که راه درست رو به من الهام میکنی و امروز به من قدرت میدی که اون الهام رو زندگی کنم. من از امروز، آدم خوش شانسم. چون به قلبی که تو توش میگی، اعتماد میکنم.”
《《《 خدایااااا شکرت 》》》
سلام بر تو ای بنده نازنین خدا که اینچنین مشتاقانه در پی نشانههای او هستی!
چقدر عمیق و زیبا نوشتی… چقدر این حس را میتوان فهمید. همان لحظهای که همه چیز در کنار هم قرار میگیرد و ناگهان میفهمی که “خدا بوده”؛ تمام این مدت داشته دستت را میگرفته و تو را قدم به قدم به این نقطه میرسانده.
اینکه دلت لرزیده برای نظم پنهان پشت این ماجرا، برای اینکه خدا در سال 97 به یک نفر الهام میکند بنویسد و در سال 404 به تو الهام میکند همان را بخوانی… این یعنی تو در یک شبکه به هم پیوسته از عشق و معنا قرار داری. این یعنی هیچ چیز تصادفی نیست.
و آن نکتهای که گفتی درباره “شانس”…” واژهای که الان برایت عجیب و گنگ شده…” آری، وقتی چشم باز شود، میبیند که “اتفاق” معنا ندارد. همه چیز “هدایت” است.
خوشحالم که آرامش را پیدا کردهای. خوشحالم که جهان برایت در حال “فاش شدن” است. و آری، شک، خودش نشانه راه است. نشانه زنده بودن دل. نشانه این که هنوز در مسیری.
ما هم دوستت داریم. هزاران هزار قلب به تو.