چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریف‌ترین و در عین حال تعیین‌کننده‌ترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباس‌منش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.

بسیاری از ما دیده‌ایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسی‌ها، برخورد با آدم‌های نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آب‌وهوا در سفرهایشان صحبت می‌کنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکان‌دهنده‌ای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.

وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ می‌دهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار می‌دهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستان‌سرایی‌ها و گله‌گزاری‌های بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختی‌ها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما می‌کند.

درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه می‌شود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواسته‌ها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباس‌منش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح می‌دهند که راه قطع کردن زنجیره‌ی بدشانسی‌ها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیبایی‌ها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچ‌کس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام می‌کنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمی‌بیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما می‌گوید که اگر می‌خواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیبایی‌های زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آن‌ها برای جلب توجه دیگران ببرد.

در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجه‌مان. استاد عباس‌منش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید می‌کنند که حتی اگر فردی مثبت‌اندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدم‌های بد می‌گویند، مدام با همین موارد برخورد می‌کنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیبایی‌ها و شکرگزاری عادت داده‌اند، جهان را گلستانی می‌یابند که در آن همه چیز به نفع آن‌ها رقم می‌خورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیبایی‌ها و گشودن آن تنها برای ستایش زیبایی‌هاست.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1338 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «پرستو» در این صفحه: 2
  1. -
    پرستو گفته:
    مدت عضویت: 501 روز

    سلام به استاد عزیزم، بانوی شایسته‌ی نازنین، و همه‌ی دوستان گلم توی سایت

    امروز دهمین روز از فصل اولِ تحول زندگی منه…

    و فقط می‌تونم بگم:

    “خدایا، هر چی دارم از خودته… خودت دادی، خودت هم نگهش دار ️”

    می‌دونی؟ من همیشه تو زندگی یه جورایی منفی‌نگر بودم. هی اتفاق بد، پشتِ اتفاق بد. اون موقع‌ها نمی‌دونستم که خودمم دارم اون اتفاقارو با حرفا و باورام به زندگیم دعوت می‌کنم. فکر می‌کردم وقتی برای دوستام از مشکلاتم می‌گم، دارم خودمو خالی می‌کنم… غافل از اینکه داشتم بیشتر و بیشتر همونا رو به خودم جذب می‌کردم.

    ولی حالا کم‌کم دارم بیدار می‌شم…

    راستش ذهنم هنوزم گاهی زور می‌زنه و منو می‌بره سمت حرفای منفی، ولی دست از تلاش برنداشتم. دارم تمرین می‌کنم، هر روز، هر لحظه، که کنترل ذهنمو به دست بگیرم. که مثبت فکر کنم، مثبت حرف بزنم و عشق و آرامش بفرستم به کائنات… چون می‌دونم هر چی بفرستم، همونو می‌گیرم.

    گذشته‌م پر بوده از اتفاقای عجیب، دردای تلخ و روزای سخت…

    ولی حالا با دلی روشن و قلبی آروم، با خودم می‌گم:

    “اون روزا هم یه هدف داشتن… اونا منو ساختن، قوی‌م کردن، ظرف وجودی‌مو بزرگ‌تر کردن تا حالا آماده باشم برای اتفاقای قشنگی که قراره بی‌نظیر بیان سر راهم.”

    من لایق خوشبختی‌ام.

    لایق ثروت و عشق و آرامش و هر چی خوبی توی این دنیاست.

    و باور دارم که از این به بعد، جهان هم‌مسیرِ منه… دستم‌و می‌گیره و می‌بره به سمت بهترینِ بهترینا.

    این تازه شروعشه…

    و من با عشق و شکرگزاری، قدم به قدم دارم جلو می‌رم….

    خدایا خییلی دوستت دارم …..

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 3 رای:
  2. -
    پرستو گفته:
    مدت عضویت: 501 روز

    سلام به استاد عزیزم و دوستان نازنینم

    سپاس از خداوند بخشنده ی مهربان که منو با استاد عباس منش آشنا کرد و منو به این سایت هدایت کرد خدایا هزاران بار شکرت

    مررسی برای این فایل زیبا و پر از نکته های ناب … و منی که متاسفانه تا به الان عادت به شدت بدی که داشتم تعریف اتفاقات بد زندگیم به دیگران بود و اونم نه یکبار بلکه چندین بار حتی با حال بد و گریه …. و حالا متوجه شدم چرا انقد اون حال بد تا مدتها و بلکه همیشه توی زندگی من ادامه داشت استاد من فکر می کردم که با تعریف کردن اتفاقای بد زندگیم دارم خودمو سبک میکنم و چه اشتباه بزرگی میکردم خدایا شکرت که آگاهم کردی تا این اشتباه رو هم کنار بزارم و دیگه تکرار نکنم هر چند خیلی سخته اما سر سختانه مقابل این اشتباهم وایمیسم تا برای همیشه از سرم بیفته و دیگه هیچوقت اتفاقات بد گذشته رو برای کسی بازگو نکنم و‌ خودمم اون اتفاقات رو برای همیشه فراموش میکنم …. استاد جانم شما چراغ راه زندگی من شدید من به تازگی وارد سایت شما شدم و حال روحی و روانی من توی همین مدت کم خییییلی بهتر شده و آنقدر این سایت پربار و پر از آگاهی های ناب هستش که فقط من توی همین شش روز ساعتها به فایلها گوش دادم و تازه هنوز اول راهم و‌کلی فایل مونده تا گوش بدم و نکته برداری کنم ضمن اینکه دوره 12 قدم رو هم تهیه کردم و از امروز شروع کردم به انجام تمرینات …و با تمام وجودم هم نکته برداری میکنم هم تمرینات دوره 12 قدم رو انجام میدم و تمرین ستاره قطبی که محشره استاد و چقدر این تمرین رو دوست دارم ….خدایا به وسعت آسمونت شکر …. از روز اولی که عضو سایت شدم مرتبا هر روز چندین رد پا از خودم به جا گذاشتم تا بعدها برگردم و بخونم و لذت ببرم و با خودم بگم ببین من کجا بودم و به کجا رسیدم ….برای همه دوستانم آرزوی سلامتی و آرامش و ثروت و فراوانی دارم و مطمئنم همه ی ما لیاقت همه ی بهترینای جهان هستی رو داریم …. خدا به استاد نازنینم و خانوم بزرگوارشون و بچه های گلشون سلامتی بده که راه رو به ما نشون میده تا هم این دنیا به سعادت برسیم و هم اون دنیا……. خدایا خیلی دوستت دارم .

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 4 رای: