چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریف‌ترین و در عین حال تعیین‌کننده‌ترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباس‌منش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.

بسیاری از ما دیده‌ایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسی‌ها، برخورد با آدم‌های نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آب‌وهوا در سفرهایشان صحبت می‌کنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکان‌دهنده‌ای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.

وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ می‌دهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار می‌دهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستان‌سرایی‌ها و گله‌گزاری‌های بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختی‌ها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما می‌کند.

درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه می‌شود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواسته‌ها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباس‌منش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح می‌دهند که راه قطع کردن زنجیره‌ی بدشانسی‌ها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیبایی‌ها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچ‌کس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام می‌کنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمی‌بیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما می‌گوید که اگر می‌خواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیبایی‌های زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آن‌ها برای جلب توجه دیگران ببرد.

در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجه‌مان. استاد عباس‌منش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید می‌کنند که حتی اگر فردی مثبت‌اندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدم‌های بد می‌گویند، مدام با همین موارد برخورد می‌کنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیبایی‌ها و شکرگزاری عادت داده‌اند، جهان را گلستانی می‌یابند که در آن همه چیز به نفع آن‌ها رقم می‌خورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیبایی‌ها و گشودن آن تنها برای ستایش زیبایی‌هاست.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1338 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «راضیه کریمی» در این صفحه: 1
  1. -
    راضیه کریمی گفته:
    مدت عضویت: 989 روز

    سفرنامه روز دهم

    سلام تقدیم استاد عزیزم مریم جون نازنین و دوستان هم مدارم

    من اول خدایم راسپاسگزارم که با وجود این همه نجواه ها ومقاومت های ذهنی بازهم میتونم و و میام کمنت های زیبا مینویسم خدایاشکرت

    من راجع به خودم در ارتباط به این فایل میگم چون ردپای باشه برای خودم و دوستانم

    من از زمانی که هنوز با این قانون زیبای آشنا نشده بودم هم یاد است زیاد روی چیزهای که نمیخواستم درظاهر بد بود تمرکز نداشتم دوست نداشتم درآن مورد صحبت کنم شاید یک زمانی در موردی نخواسته هایم یعنی آن چیزای که به ظاهر بد است صحبت میکردم ولی در کل به یاد ندارم که همچون حالت را تجربه کرده باشم از این که من نشسته باشم راجع به حال و وضعیت به ظاهر بدم پیشی دوستا یا فامیلام صحبت کرده باشم و احساس این را داشته باشم که من راحت شدم یا من پیش آن ادما حق بجانم شناخته شدم

    و خداراصد هزار باز شکر الان که قانون بدون تغیر خداوند را تا حدی درکم درک کردم وفهمیدم خیلی روی این موضوع حساس شدم که در موردی نخواسته هایم با کسی صحبت نکنم، در موردی اتفاقات بد، درموردی که اشتباه را مرتکب شده باشم، بعد خودم را جلوی مردم مقصیر بیگشم را نمیکنم و اگر هم بعضی وقتا نجواهای شیطان باعث بیشه که این کارا انجام بیدم خداراشکر خیلی زود متوجه میشم و یک هشداری در وجودم فعال میشه که راه را داری کج میری با خودم در آن وقت میگم نه نه نه داری اشتباه میری نباید این کارا بکنی اگر هم آن کاره درآن موقع نتوانسته باشم جلویش را بگیرم بعد احساسم که در دارونم بیدار میشه که من مباید این کاره میکردم حالا هم اینبار این کارا کردم دیدم که احساسم خوب نبود دارونم ناراضی هست دیگه متوجه باشم این کارا نکنم

    درکل خیلی متوجه ورودی های ذهنم هستم

    درکم راجع به این که احساس خوب اتفاقات خوب بالا رفته میفهمم که اگر من به چیزهای منفی توجه کنم منفی های زیاد را جذب میکنم پس باید در زندگیم به چیزا مثبت توجه کنم تا اتفاقات مثبت زیادی را بیبنم

    ومن میدانم تاحال خیلی چیز ها هست که من نمیدانم ولی مطمینم من الان خداراشکر خیلی چیزهارا میدانم

    خداراشکر درکم، احساسم، دیدم، فکرم، وبرداشتم… خیلی خیلی عالی شده ومن این همه را مدیون خدای عزیزم وبعد استاد عباسمنش مهربان واین سایت عالی هستم

    خدایا واقعآ بی نهایت سپاسگزارتم که بمن فرصت وانگیزه نوشتن این کمنت زیبا را دادی

    خداجانم سپاسگزارتم که منو دراین مسیر زیبا هدایت کردی

    خداجانم سپاسگزارتم که عالی هستم ودارم عالیتر هم میشم

    خداجانم سپاسگزارتم دوستتدارم وعاشقتم

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: