چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه














سلام که نام خداست به همه عزیزانی که انتخاب کردند زیبا زندگی کنند و زیباییها رو ببینند .
و سپاس خدایی رو که در همین نزدیکیست و خدایی که به شدت کافیست .
این فایل زیبا نکاتی در دلش داشت که دوست دارم برداشتم رو بگم .
خوش شانسی یا بد شانسی رو خودمون ایجاد میکنیم . وقتی به خاطر عزت نفس پایین خودمون رو لایق و ارزشمند نمیدونیم برای داشتن نعمات و موهبات الهی ، تلاش میکنیم که با اینکه نعمات رو داریم از فقر و کمبود حرف بزنیم که نکنه دیگران چشممون کنند و مدام از سختیها و کمبود حرف میزنیم ،غافل از اینکه صحبت کردن همانا و ارسال فرکانس کمبود و عدم لیاقت همانا ،که نتیجش جذب ناخواسته هاست .
من تا قبل از آشنایی با این آموزه ها ،حتی اگر نعمتی هم داشتم ،پیش دیگران وانمود میکردم که ما نداریم و سختی داریم و از این حرفا . ولی الان دیگه میدونم که تنها از شیرینی ها و نیکیها و زیبایی ها باید بگم تا از همون جنس نصیبم بشه ،هیچ کس هم نمیتونه چشمم بزنه یا نعمتی که مال منه ازم بگیره .
مسئله دیگه حسادت نسبت به داشته های دیگرانه . امروز میدونم حسادت یعنی باور به کمبود ،باور به اینکه اگه به دیگری اون نعمت رسید ،دیگه برا من قحطی میاد وبه من نمیرسه . اما الان میدونم که وقتی برا نعمتی که دیگران دارند شکر گزار خداوند باشیم و اون نعمت و دارایی یا موفقیتهای دیگران رو تحسین کنیم از همون جنس نعمت و برکت وارد زندگیمون میشه .
شانس رو خودمون با دنبال کردن و توجه به زیباییها و موفقیتها تو جهان اطرافمون ،ایجاد میکنیم .
دنیا پر از نعمت و فراوونی هست باید باورش کنی توش غرق بشی، تو اقیانوس نعمات و لطف خداوند ،باید به سمتش حرکت کنی تا به دستش بیاری . باید تو جاده ای بیفتی که به صورت طبیعی نعمات و موهبات رو جذب کنی .
همه ،باید متعهد بشیم که سکوت کنیم وقتی حرفی نداریم برا بهتر کردن شرایط .
خدایا یاریمان کن تا تنها زمانی لب به سخن بگشاییم که کلاممون ،دلی رو شاد کنه ،مسئله ای رو حل کنه ،چراغ راهی باشی و نعمات زیبا رو به سمتتون بکشونه .
سکوت ،صدای خداوند است .