چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند بخشنده و مهربان
روز دهم سفرنامه شروع با فایل چرا بعضی از افراد بد شانس هستند؟
خداوندا تو را شاکرم که به من فرصت خلق زندگیم را دادی..
تورا شاکرم که هر لحظه و هر ثانیه من را به سمت زیبایی های بیشتر هدایت می کنی..
از تو ممنونم که هوای منو داری و هیچ وقت منو تنها نمی زاری..
یادم میاد موقع ای که می خواستم رابطم رو با پدرم خوب کنم هیچ وقت به این موضوع توجه نمی کردم که زمانی که من و مادرم وقتی داریم از بدی های پدرم صحبت می کنیم داریم بیشتر از این دست از بدی ها وارد زندگیمون می کنیم.
نمی دونم ولی انگار یادم بود که در مورد هرچیز بیشتر فکر کنی یا حرف بزنی بیشتر اون چیز رو وارد زندگیت می کنی اما انگار داخل این مورد درکش نکرده بودم.. ولی الان و این موقع که به خودم نگاه می کنم می بینم وقتی وارد این مدار ها و این قانون ها و این زیبایی ها میشی خود به خود دست از حرف زدن در مورد نا خواسته هات بر می داری.
حتی در مورد صحبت کردن با خودمم این اتفاق کم پیش میاد که اتفاق های بد رو مرور کنم یا وجه منفی ادم هارو برای خودم کنکاش کنم.
ولی تصمیم دارم این کار رو اگاهانه انجام بدم یعنی اگاهانه دست از صحبت در مورد اتفاقات ناخوشایند و رفتار های بد ادم های اطرافم بردارم تا ببینم چه اتفاقی بیوفته و من ایمان دارم زندگیم از این بهتر میشه…
می خوام حتی به صحبت های بقیه درباره اتفاقات بدی که براشون میوفته گوش ندم چون گوش دادن هم مساوی با توجه کردن و افتادن این قبیل اتفاق ها.
اصلا استاد با خودم میگم چه الزامی داره دربارش صحبت کنم؟! اگه که قصدم جلب توجه بقیس که من این کاره نیستم، من اون قدر ارزشمندم که نیاز به این جور کار برای جلب توجه بقیه ندارم.
یا اگر هم مثل مامان بزرگا فقط می خوام با حرف زدن و غرغر کردن برای اتفاقات و رفتار های ادم ها دلم یکم اروم شه که اینم من اهلش نیستم، من هیچ وقت مثل ادم های اطرافم نیستم پس غرغر کردن درباره اتفاقات و رفتار ها ممنوع.
خداجون، خدای خوب و مهربونم از تو می خوام که کمکم کنی بتونم اینکار رو اگاهانه و به بهترین نحوه ممکن انجامش بدم که تو تنها یار و یاور من هستی.
شکرت به خاطر وجودت…
شکرت برای این فایل پر از اگاهی. مرسی که هستی و مرسی که هوامو داری♥
استاد از شما هم ممنونم. دست مریزاد ♥