چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟

یا رب العالمین

سال قبل من همه ی این فایلها رو گوش داده بودم و یک تصویر کلی از قوانین تو ذهنم بود میدونستم نباید در مورد اتفاقاتی که دوست ندارم صحبت کنم و مواظب بودم که از شیرین کاریها و خوشمزه گی های بچه ها صحبت کنم از مهربانی همسرم صحبت کنم ولی دقیق دقیق رعایت نمیکردم اطرافیان که به خونه ی ما می اومدن و صحبت های بد اقتصادی و جسمی و … میکردن درگیر نمیشدم و صحبت رو عوض میکردم . امسال که دوباره برگشتم به فایلهای رایگان و تعهد دادم که سفر نامه رو تا آخر گوش کنم بنویسم و کامنت بگذارم دیدم و دریافتم کاملا متفاوت از سال قبل هست . سال قبل توی فایلها وقتی صحبت از خدا بود من خدای مذهبی شکل گرفته از باورهای قبلیم رو متصور میشدم و زحمتی برای شناخت او نمیکشیدم البته در مدار درک نبودم امسال مدارم اونقدر بالا اومد که در مسیر شناخت خدا و رب العالمین قرار بگیرم . الان فایلها از چیز دیگه ای صحبت میکنن مدارم که بالاتر بره بار دیگه که گوش بدم باز هم صحبتها بر اساس مدار من تغییر خواهند کرد و من از تغییر مدارم خوشحالم .

الان آگاهانه تا جایی که بشه دست و پای نجواها رو بست ذهنم رو کنترل میکنم قبلا اسب چموشی بود که نه علم کنترلش را داشتم و نه توانش را . با کمک قرآن و آموزشهای استاد و نتایج بچه ها و علم و یقین به این که همه چیز در وهله ی اول کنترل ذهن هست سعی میکنم تمرکزم بر نکات مثبت باشد . بر موج نجواها و ذهن منفی بین سوار نشوم کلام و صحبتهام رو کنترل کنم وارد هر بحثی نشوم.شنونده ی هر بحثی نباشم. توی دبیرستان روی دیوار مدرسه نوشته بود “عالم محضر خداست” در محضر خدا گناه نکنیم . من مشکلم رو در این میبینم که فراموش میکنم عالم محضر خداست خدا شاهد و ناظر بر منه اگه فراموش نکنم من نه غیبت میکنم نه ظن بد خواهم داشت نه بد رفتاری های دیگه . تقوا و کنترل ذهنی پیش خواهد آمد که من مثل رود جاری خواهم بود .از الله مهربانم توانی میخوام که فراموشم نشود که در محضر او هستم .

در مورد این فایل و آموزه های اون میتونم اینو بگم که من آشنایی دارم که بسیار صحبت کردن رو دوست داره و همیشه در مورد تمام اتفاقاتش با همه صحبت میکنه البته در مورد اتفاقات بد صد چندان . چند سال پیش مادرش به خاطر بیماری صعب العلاج فوت کرد سال قبل هر وقت دهن باز میکرد یا در مورد بیماری و امار مرگ و میر صحبت میکرد یا از اطرافیانی که دچار اون بیماری شدن.حتی وقتی به مدرسه یا مهد کودک بچه اش میرفت کسانی رو پیدا میکرد که اون بیماری رو داشتن یا نزدیکانشون با اون بیماری فوت کرده بودن .و این یک نمونه بارز و آشکار برای من هست که به هر چی توجه کنم همون موارد رو به زندگیم وارد میکنم دنبال موفقیت باشم افراد موفق رو خواهم دید دنبال سلامتی باشم سلامتی دور و برم خواهد بود . به خوشی ها و نکات مثبت توجه کنم اونها وارد زندگی من خواهند شد .

من در زندگی ام دنبال بیماری و ناراحتی و روابط بد و فقر … نیستم و نباید به اونها توجه کنم

سپاسگزار مهربان ترین مهربانان هستم که نخواست از گمراهان و نابینایان باشم منو به مسیری اورد که اول باید خودش رو بشناسم بعد راهای بعدی نشون داده میشن.

از استاد گرانقدر و والا همت و والا جهد سپاسگزارم که این مسیر رو اومد و جا پاهاش رو برا ما ثبت ‌کرد تا ما هم بیاییم

خدایا قدرت بده تا من هم این مسیر رو طی کنم

این سفر رو به آخر برسونم