چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریفترین و در عین حال تعیینکنندهترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباسمنش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.
بسیاری از ما دیدهایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسیها، برخورد با آدمهای نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آبوهوا در سفرهایشان صحبت میکنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکاندهندهای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.
وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ میدهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار میدهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستانسراییها و گلهگزاریهای بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختیها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما میکند.
درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه میشود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواستهها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباسمنش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح میدهند که راه قطع کردن زنجیرهی بدشانسیها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیباییها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.
زمانی که شما تصمیم میگیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچکس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام میکنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمیبیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما میگوید که اگر میخواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیباییهای زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آنها برای جلب توجه دیگران ببرد.
در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجهمان. استاد عباسمنش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید میکنند که حتی اگر فردی مثبتاندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینهی تمامنمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدمهای بد میگویند، مدام با همین موارد برخورد میکنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیباییها و شکرگزاری عادت دادهاند، جهان را گلستانی مییابند که در آن همه چیز به نفع آنها رقم میخورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیباییها و گشودن آن تنها برای ستایش زیباییهاست.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD77MB6 دقیقه
- فایل صوتی چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟5MB6 دقیقه
به نام انرژی منبع 💖
سلام به استاد عزیز و توانمندم و به همه دوستام ❤
(این فایل برگ دهم از سفر نامه من هستش)
استاد اول به شما افتخار می کنم که تونستید از اون شرایط سخت به راحتی و ارامش الان برسید و باعث بشید که بچتون انقدر راحت و با ارامش کنارتون بخوابه و خدارو شکر که تو ماشین قشنگ و راحتتون نشستین و تشویق می کنم توانایی تون رو که هم میتونید با تمرکز بالا رانندگی کنید هم لطف کنید و به فکر ما باشید و برای ما فایل ضبط کنید یه دنیا سپاس گزارم ازتون ☺خدای من شکرت و بعدش به خودم افتخار می کنم که شمارو انتخاب کردم و راه شنارو پیش می گیرم ، من داشتم فکر می کردم با خودم گفتم من از وقتی که باشما اشنا شدم دیگه اون مشکلاتی که قبلا برام پیش میومدو الان ندارم فهمیدم که چون قبلا همیشه در مورد هر مسئله سختی که برام پیش میومد صحبت می کردم و این باورو داشتم که هر چی در موردش حرف بزنم اروم تر میشم برای همین همیشه هم اونارو جذب میکردم اتفاق پشت اتفاق دقیقا همونارو به شکلای مختلف جذب میکردم و زندگی یک جهنم واقعی شده بود برام اما الان که سعی می کنم فقط متمرکز بشم روی نکات مثبت زیاد حرفای بقیرو جدی نگیرم دلگیر نشم یه جوری نگاه کنم که برام اسون تر باشه دیگه راجب چیزای منفی حرف نزنم سپاس گزار باشم زیاد بخندم شوخ باشم ورودیای بد به ذهنم ندم دنیام قشنگ تر شده خدارو هزاران بار شکر دلم انگار داره مثل بچه ها میشه از سنم ۱۰ سال شاد ترو جوون ترم هم ظاهر هم باطن انقدر می خندم که بقیه هم با من میخندن و همه بهم میگن تو چرا به همه چی میخندی خدارو شکر انقدر شادم که یه روز رفته بودیم با دوستامون بیرون همه مشغول درست کردن غذا بودن و صحبت ولی من با بچه ها تاب بازی می کردم والیبال، مسابقه میدادم ، فوتبال بازی می کردم ، منچ بازی میکردم و انقدر خوش گذشت جای همتون خالی بود و فهمیدم که چقدر زندگی رو سخت می گرفتم ادم باید شاد باشه باید همیشه از خوبی ها بگه از شادی ها بگه بخنده زیاد زیاد زیاد به نظر من خنده انسان رو رها می کنه به خدا نزدیک می کنه خنده ای که همراه با حس خوب باشه من حتی نمیخوام از گذشتم حرف بزنم و حتی بهش نگاهم نمی کنم و داره کم رنگ میشه و خدارو هم شکر می کنم به خاطر ش چون اگه نبود من این نبودم خدارو شکر هر چی خواستم بهترینشو خدا بهم داده مثل مامانم مثل خواهرم و خییییییییلیی چیزای دیگه که دارم و خدارو شکر به خاطر وجود همه شما ها و استاد عزیزم و خانم شایسته عزیز که انقدر با عشق برای شادی و سعادت ما تلاش می کنند و خوب زندگی می کنن و تلاش می کنن که دنیا جای بهتری برای زندگی افراد دیگه بشه و انسان های خوبی هستن.