چرا بعضی افراد بدشانس هستند؟


این فایل در مرداد ماه 1399 بروزرسانی شده است

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


آگاهی های این قسمت، حاوی یکی از ظریف‌ترین و در عین حال تعیین‌کننده‌ترین قوانین کیهانی در باب رابطه میان کلام و خلق سرنوشت است. استاد عباس‌منش در این فایل، یک الگوی رفتاری ناخودآگاه اما بسیار مخرب را به ما می شناسانند که بسیاری از افراد درگیر آن هستند: اشتیاق برای بازگو کردن حوادث عجیب، تلخ و ناگوار.

بسیاری از ما دیده‌ایم افرادی را که با آب و تاب از بدشانسی‌ها، برخورد با آدم‌های نامناسب، مشکلات با پلیس، خرابی ماشین یا بدی آب‌وهوا در سفرهایشان صحبت می‌کنند تا به اصطلاح «حرفی برای گفتن» در جمع داشته باشند. اما نکته تکان‌دهنده‌ای که باید یاد بگیریم این است که: ما با تعریف کردن مشکلات، در حال سفارش دادنِ مشکلاتِ بیشتر به جهان هستی هستیم.

وقتی شما دوست دارید ماجرایی دراماتیک و پر از سختی را برای دیگران تعریف کنید، جهان هستی که به کانون توجه شما پاسخ می‌دهد، دقیقاً همان جنس اتفاقات را سر راهتان قرار می‌دهد تا «مواد اولیه» لازم برای داستان‌سرایی‌ها و گله‌گزاری‌های بعدی شما فراهم شود. در واقع، اشتیاق به روایتِ سختی‌ها، سختی های بیشتری را وارد تجربه شما می‌کند.

درس بزرگ و راهکار عملی که در این فایل ارائه می‌شود، یک «تعهد آگاهانه به سکوت در برابر ناخواسته‌ها و اعراض از آنهاست» است. استاد عباس‌منش با واکاوی این قانون که در دوره قانون آفرینش به تفصیل آموزش داده شده، توضیح می‌دهند که راه قطع کردن زنجیره‌ی بدشانسی‌ها و اتفاقات عجیب و غریب، این است که با خودتان عهد ببندید فقط و فقط در مورد زیبایی‌ها، نعمات، اتفاقات مثبت و آنچه می خواهید، صحبت کنید. این یک مکانیسم قدرتمند برای آوردن خواسته ها به زندگی است.

زمانی که شما تصمیم می‌گیرید حتی اگر مشکلی پیش آمد، آن را برای هیچ‌کس بازگو نکنید، عملاً به جهان اعلام می‌کنید که نیازی به «خوراکِ منفی» برای گفتگو ندارید. وقتی شما نیازی به تعریف کردن مشکلات نداشته باشید، جهان نیز دلیلی نمی‌بیند که آن مشکلات را برای شما به وجود آورد. این قانون به ما می‌گوید که اگر می‌خواهید زندگی سراسر لذت، روابطی عالی و آرام داشته باشید، باید آگاهانه انتخاب کنید که تنها راوی زیبایی‌های زندگی خود باشید و اجازه ندهید ذهن، شما را به سمت نشخوار خاطرات بد و بازگو کردن آن‌ها برای جلب توجه دیگران ببرد.

در نهایت، این فایل دعوتی است به بازنگری عمیق در الگوهای گفتاری و کانون توجه‌مان. استاد عباس‌منش با اشاره به تجربه شخصی خود در سفر، تاکید می‌کنند که حتی اگر فردی مثبت‌اندیش باشید، باز هم باید مراقب باشید و خود را متعهد کنید که هرگز، تحت هیچ شرایطی، راوی اتفاقات بد نباشید. جهان بیرون، آینه‌ی تمام‌نمای مکالمات درونی و بیرونی ماست. کسانی که مدام از بیماری، دزدی، ترافیک و آدم‌های بد می‌گویند، مدام با همین موارد برخورد می‌کنند و کسانی که زبانشان را به تحسین زیبایی‌ها و شکرگزاری عادت داده‌اند، جهان را گلستانی می‌یابند که در آن همه چیز به نفع آن‌ها رقم می‌خورد. کلید طلایی برای تجربه یک زندگی رویایی و بدون دردسر، بستن دهان بر روی نازیبایی‌ها و گشودن آن تنها برای ستایش زیبایی‌هاست.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1338 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «محیا» در این صفحه: 1
  1. -
    محیا گفته:
    مدت عضویت: 2297 روز

    سلام به پروردگارهدایت کننده به راست ♥️

    سلام به استاد نازنینم 💕

    سلام به مریم جانم💖

    سلام به دوستان خوبم در خانواده زیبا💚

    چقدر پیام امروز زیبا و ظریفه

    من که واقعا تغییرات رو در خودم احساس میکنم

    به محض اینکه اتفاق بدی می افته و یا چیزی میبینم که خوشایندم نیست یا منو بهم میریزم خیلی زووود به من خودم میگم

    باشه چیزی نشده ، اینو دوست نداری بهم بگو چی دوست داری؟ دقیقا چی با چه جزیئاتی ؟کجا ؟کی ؟چطور؟

    اینطوری غرقش میشم و حالم عوض میشه به بزرگی پروردگار مطمئنتر میشم ،نسبت به خوبی‌های دنیا خوشبینتر میشم، به خوشبختی بقیه شادترمیشم

    و راضی در کل…

    چقدر این که درباره بدی ها صحبت نکنیم ظریفه !مخصوصا شرایطی که الان وجود داره که بنظرم در همه دوره های تاریخ همیشه اتفاقات ناخوشایند مثل جنگ ، بیماری های اپیدمی ،فقرو…همیشه بوده

    وای چه هنر خوبیه این خوشگل دیدن دنیا🤍

    مثل اینکه امشب دعوت بشم به یه مهمونی انواع و اقسام غذاها هستن اونجا

    حالا غذاهایی هم وجود داره که اتفاقا من دوست ندارم خب باشه وسط مهمونی گریه میکنم ناله میکنم؟نه!!

    معلومه که نه!

    میز شام رو بررسی میکنم میبینم من کدومو دوست دارم از همون میکشم و میذارم بقیه هم از هر ‌چیزیکه هست استفاده کنن و لذتشو ببرن منم لذت میبرم .

    دقت کردم چقدر قانون منطقی عمل می‌کنه میگه چی دوست داری من از همون بهت میدم به بقیه توجه نکن

    خیلیم عااالی

    دستشم درد ‌نکنه😊

    فقط میخواد هنر منو در توجهاتم و تمرکز هام بسنجه… که خب منم خودمو درین توانایی خبره میکنم و پرورش میدم.

    اما مسئله ای که من کشفش کردم درمورد خودم اینه که اگه مواقعی در جمع هستم و کسانی حضور دارن کهدرباره اوضاع ناخوشایند صحبت میکنن من باید حواسمو پرت کنم

    به لباس های قشنگمون

    به روابط زیبای بین آدمها

    به اینکه عزیزانی دارم که بهم سر میزنن

    به نعمتهای زیبایی که با اونها پذیرایی میکنم

    به ظروف زیبا

    به خونه قشنگی که دارم تا عزیزانم بیان

    یا اونجا رو ترک کنم

    با کناریم درباره موضوع خوبی صحبت کنم و

    نباید بذارم جریان منو با خودش ببره و حالمو بگیره

    اینم یه تواناییه …

    نمیجنگم با اوضاع و افراد و فقط با لبخند خوشگلی دورو برم و میبینم و ازشون میگم…

    استاد نازنینم هزاران بار ممنونتم 💕💕💕💕

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 2 رای: