«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














سلام و درود خدمت انرژی مقدس خالق و فرمانروای کل کائنات ،
خدای مهربانم صد هزار مرتبه شکرت برای هدایت به این فایل بی نظیر ،
ابراهیم خلیل ا…
چقدر زیباست وقتی آدم سعی میکنه که فکر کنه به این موضوع که مقام حضرت ابراهیم ، مقام نزدیکی به خدا فقط مختص پیامبران و امامان ما نیست بلکه اونا این مقام رو کسب کردن ، اونا تقوا داشتن اونا با ذهن و قلبشون مبارزه کردن اونا خواستن و توانستن ،،
مقام حضرت علی علیه السلام ، مقام کلام علی ، مقام طرز فکر حضرت علی علیه السلامه ، درست در جوار پیامبر بود و کلی شهود داشت ولی هزاران نفر دیگه هم این امتیاز و داشتن و عکس راه و مقام حضرت رو رفتن ، چقدر خوب آدم ساعت ها بشینه فکر کنه به این موضوع که انسان به خودی خود از بَدو ورودش به این دنیا ارزشمند و گرانبها است عزیز و محبوب خداونده ، نباید روزمرگی و هوا و هوس و هزاران بالا و پایین زندگی مارو از مسیر و هدف اصلی مون جدا کنه ، کمال ، تکامل ، قدم به قدم به سوی هدف رفتنه ، آرامش ، شادی ، لذت بردن ، تفکر ، تعقل ، نوشتن ، بازی کردن ، خندیدن ، خوردن ، خوابیدن ، بیدار شدن ، راه رفتن ، نفس کشیدن ، ورزش کردن ، کار کردن ، مطالعه کردن ، تماشا کردن ، حرف زدن ،
همه چیز ، همه کارهایی که ما در طول شبانه روز انجام میدهیم همه و همه جزئی از تجربیات زندگی ماست ، تجربه ای که موجب ایجاد عادت میشن ، عادت های که رفته رفته باور هارو به وجود میارن و تکرار باور ایمان و همینطور یقین و در آخر به وقوع پیوستن ..
بچه ها ی جمله بی نظیر داره حضرت علی علیه السلام توی دعاش که میفرماید
مراقب خواسته هات باش که خواسته های که میخوای بعداً تورو به زحمت و دردسر نندازه ،،
خیلی باید عمیقاً به این فکر کنیم ، بلا استثنا هر جا حالم گرفته شد چیزایی که یادم بود تونستم برگردم ته توش در بیارم دیدم ای دل غافل ، آقا سید محمد رضا خان تحویل بگیر ،، ایناهاش اینجا یادته هی میگفتی خدایا میخوام میخوام همینو میخوام نوش جانت بکش حالا ،، هرچند تجربه و درس داره هر انتخاب حتی به غلط ولی وقتی میشه صفا باشه چرا جفا چرا نشینیم ببینیم واقعاً چی میخوایم ،
تمرین ستاره قطبی ، دوره دوازده قدم میخوای،،
از عزت نفس نداشته هم که نگم دیگه ،،
دریای مواج و طوفانیه که وقتشه کم کم آروم بشه ، وقتشه یا قایق کم کم ، پله پله بزرگ و قوی بشه ، یا مدار موج های طوفانی بشن مدار آرامش توعم با لذت و نشاط و طراوت ،،
خیلی جاها الکی توی مشکلات الکی پا گذاشتیم که جز خستگی و پژمردگی چیزی نسیبمون نشده ،،
اینارو همه رو برای خودم مینویسم برای هر نفس عمیقی که بعد از هر خاطره میاد ولی خدارو صد هزار مرتبه شکر میکنم که همیشه خدام بوده همیشه خدام هست و همیشه میمونه ، و لحظه به لحظه هر دم و بازدم منو نفس میکشه ،،
با هزاران دستان مهربانش ،،
شاد و تسلیم و پیروز م سلامت و ثروتمند باشید ،،