«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














سلام استاد عزیزم و سلام خانم شایسته عزیز و سلام دوستان هم فرکانسی
استاد واقعا از این فایل خیلی خیلی درس گرفتم که واقعا حضرت ابراهیم خلیل الله خدا هست واقعا برازنده همین اسم هست
و خدوانددر قران 69 بار از ابراهیم یاد کرده ودر آیاتی چند از قران از نبوت حضرت ابراهیم ودعوت او به توحیدسخن امده است خلیل الله به معنای دوست خدا لقب حضرت ابراهیم بوده و زندگی حضرت ابراهیم در چندین سوره بیان شده که این حضرت شایسته است وما داستان زندگی ایشان که سراسر درس توحید است بخوانیم واز ان پند بگیریم
معجزاتش سردشدن اتش برحضرت ابراهیم
و زنده شدن پرنده
وحوادث مهم
ذبح فرزندش و بنای کعبه
واین ها همه درس دار برای ما او از فرزند خود گذشت ولی من از خودم میگم دوسال پیش من قران میخواندم یک لحظه یه بوی عطری خوبی به من رسید و من دور اتاق نگاه میکردم با خودم گفتم انقدر بوی خوبی اومد از کجاس و باز به قران خواندن ادامه دادم و بعد که قرانم تموم شد مثل این که یکی در گوش من میگفت برو معنی قران را خودت پیدا کن ومن یه لحظه مو به تنم سیخ شد و همین طور صلوات میفرستادم من فردای آن روز رفتم دفتری خریدم ومن یه چندروزی تمام صفحه اول قران کلمه ها را نوشتم و میخواستم در گوگل معنی ها را سرچ کنم وقتی به صفحه ها قران را نگا ه میکردم با خودم میگفتم وای چقدر زیاد هست و من یه کلمه میگفتم و شیطان هزار نجوا ومن گوش ندادم ومن تا یه مدتی نوشتم ولی پشت کار نداشتم و دیگر دنبالش را نگرفتم و حالا بعداز دوسال انقدر پشیمانم که چرا من دنبال هدایت خداوند را نگرفتم و بی انگیزه شدم ببین به قول استاد پیامبران ما وقتی خدا هدایت میکرد شیطان بود ولی خداوند هدایتش بالا تر بود ه پیامبران ما اراده عالی داشتن و من خودم را میگم بعضی وقتا میگم چرا من پیشرفت نمیکنم خب وقتی این اراده باشه تکلیف چیه/؟ خب باید بگو یم خداوند از من خواسته من باید به این سو حرکت کنم برای پیشرفتم برای این که من اگاه تر شوم برای این که باورهایم تغییر کند برای این که ذهنم را تغییر بدم و به جلو حرکت کنم به سوی پیشرفتم و من از زندگی ابراهیم الگو بگیرم که خداو ند به او الهام میکرد و حضرت اطاعت میکرد ومن هم باید از دستورخدا اطاعت کنم و سر پیچی نکنم باید اراده اهنی داشته باشیم باید از حرف شیطان قوی تر باشیم باید توحیدی تر شویم ممنونم استاد عزیز که من دوباره به قران خواندن ادامه میدهم سپاس استاد عزیز وخانم شایسته در پناه الله یکتا