«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
با سلام به استاد و تک تک کسانی که در این سایت عضو هستند
امروز روز سوم روزشمار زندگی من است.
پیام این فایل برای من همون ایاک نعبد و ایاک نستعین است. که یعنی اعتماد مطلق به خدا. و ایا چقدر من این اعتماد را دارم.
ابراهیم هم حتما از قدم های کوچک شروع کرده اینقدر باورهای کوچک ساخته که بعد از سال ها باور بزرگش شده قربانی کردن فرزندش. چون اینقدر به خدا اعتماد کرده و اینقدر حقیقت از خدا دیده که حالا نوبت امتحان بزرگش رسیده.
من که اول راه هستم نمیتونم خودم را با ابراهیم خلیل اله مقایسه کنم. ابراهیم اینقدر فرکانسش بالا بوده و اینقدر جواب ها از خدای یکتا گرفته .
مثل استاد که در چندین فایل فرمودند که من حتی توی خیابان و یا حتی در بازی پینگ پنگ از خدا هدایت می خوام. چون باورش کرده چون نتیجه دیده.
پس من هم باید نتیجه ببینم. من هم باید بر ترس هایم غلبه کنم. این فایل داره به من یاد میده بر ترس هایت غلبه کن که ترمزهای بزرگ زندگیت همین ترس هایت است.
البته من همیشه بر ترس هایم غلبه میکردم و می رفتم تو دل تغییرات . اما متاسفانه شرک داشتم تغییر را انجام میدادم اما از کسی جز خدا توقع یاری داشتم و ضربه های محکم خوردم . حتی مهاجرت کردم اما توقع از این و اون داشتم. اشتباه کردم من فقط فقط باید از خدا میخواستم و اون هدایتم میکرد و از هزاران دستش که همون مردم بودند که برای هدایت من اومده بودند استفاده میکردم. اما دریغ و افسوس که چه شرک های ریزی داریم که تا امروز نمیدونستم.
استاد عزیز ممنونم که روز به روز چشمانم را به حقیقت باز میکنی و توحید واقعی را درک میکنم.
یه دوستی کامنت گذاشته بود در مورد (به امان خدا) . وای که چقدر خوب گفته بود . که سال ها این پیام بصورت منفی استفاده شده بود. مثلا میگن ای بابا بچتو ول کردی به امون خدا.
مگه از امان خدا بالاتر هم هست . اتفاقا همه چیز را باید رها کرد به امان خدا. این ایمان مطلق به خداست. که خدا جونم من حرکت میکنم رسیدن له خواسته ام و چه جوری رسیدن به خواسته ام با تو.
چقدر دلنشینه این حالت. این اطمینان . این روزها با باورهای کوچک این اطمینان را ساخته ام. و وقتی نتیجه میبینم میگم خدایی که میتونه اینو انجام بده پس بزرگترش هم میتونه. خدایا شکرت
خدایا شکرت که حضرت ابراهیم را الگوی ما قرار دادی.خدایا شکرت که در این زمانه استاد عباسمنش را الگوی ما قرار دادی . که اینقدر با ایمان کامل و توکل به تو همه کارهایش پیش رفته . و ما داریم لحظه لحطه زندگیش را میبینیم.
امید دارم به همون خدای ابراهیم که اطمینان به خودش بزرگترین هدف ما است و خودش هدایتمون میکنه.
سپاسگزارم ❤