«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
درود فراوان و عرض ادب خدمت استاد عباس منش و عزیزان دیگر، راستش من دوسال و نیم قبل یک پسر ۱۱ ساله داشتم که وقتی پیشش نبودم و در شهر دیگری بودم به صورت ناگهانی بدون هیچگونه بیماری و مشکل قبلی از دست دادم و زندگیم هم از هم پاشیده شد و تنهای تنها شدم امروز که این متن و می نویسم پنجشنبه هست و من هر پنج شنبه بر سر مزار پسرم میرم و واقعا نمیتونم چیزی بگم از داغ فرزند من خیلی تحت تاثیر داستان حضرت ابراهیم علیه السلام قرار گرفتم و خیلی هم گریه کردم با فرمایشات استاد عزیز چرا که خودم هم داغ را تجربه کرده ام و این هدیه و امانت خداوند بود که به من عطا شده بود هیچوقت ناشکری نکردم و صبوری کردم البته که اوایل خیلی وضع روحیم بد بود و یک اتفاق که البته یک معجزه بود در یک امامزاده برای من اتفاق افتاد که وقتی با عمه و شوهرعمه خودم به زیارت امامزاده رفتیم با یک پسر اوتیسم مواجه شدم که از شهر دیگری بود اما کل داستان من را می دونست و به من میگفت دیگه گریه و زاری نکن و لباس مشکی را دیگه عوض کن و هر وقت تو در این حالت هستی و گریه میکنی روحیه من خراب میشه و خیلی حرفهای عجیبی که من اون موقع متوجه نبودم و بعد که دوباره گریه ام گرفت با شوهرعمه من صحبت کرده بود و گفته بود پسرش با من بازی میکنه و به من گفته به بابای من بگو دیگه گریه و زاری نکن و لباس مشکی خودت را عوض کن که دیگه من هم با شنیدن این صحبتها از اون حالت بیرون اومدم، حالا بعد این صحبتهایی که خدمتتون عرض کردم روی من به این مسئله هست که حضرت ابراهیم علیه السلام واقعا قهرمان توحید هست و اینجاست که میشه متوجه شد چقدر در برابر فرمان خداوند خاشع و تسلیم بوده و دومرتبه فقط در مورد فرزندش از امتحان الهی سربلند بیرون آمد، امروز بیشتر به خودم اومدم و متوجه شدم که فقط باید در برابر خداوند تسلیم بود و به خداوند توکل و اعتماد کرد، ممنونم از استاد عباس منش و گروه زحمتکش عباس منش🙏