«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














به نام الله یکتا
با سلام خدمت سید حسین گل و همه دوستای بی نظیرم🥰
عید قربان ، عیدی که همه ما به عید حاجی ها میشناسیم که طبق رسومات دینی ، قربونی میکنن و ما بیشتر تو این روز گوشت قربونی گرفتیم از اقوام و همسایه ها .
عید قربان بزرگترین عید مسلمان جهان است .
این رو نه تنها در بین مسلمانان بلکه در ادیان دیگه نیز فرخنده و بزرگ به شمار می رود ، زیرا داستان حضرت ابراهیم و آن روز بزرگ و تجلی تسلیم بودن ابراهیم و ایمان بی اندازه او به پروردگار واقعا مثال زدنی و در مذاهب دیگر هم جایگاه ویژه ایی دارد .
ابراهیمی که از نظر من سوپر استار قران بوده و الگوی بسیار از پیامبران است و لقب خلیل الله را دارد ، دوست خدا .
خداوند به موسی و عیسی و محمد گفته که پیرو ملت ابراهیم باشید ، چون اون موحد بود و مشرک نبود ؛ و از همه آزمایش هایش سر بلند بیرون آمده است .
حضرت ابراهیم بار ها مورد آزمایش قرار گرفته است ، اکنون به تفسیر آیه ایی از قران می رسم که گفته بود فکر کردند که بگویند ایمان آوردیم ، آن ها را امتحان نمیکنیم!؟. این امتحان برای سنجش ایمان آن ها در عمل می باشد ، زیرا ایمانی که به عمل منجر نشود ، ایمان نیست .
ابراهیم ببسیار روی خودش و باورهایش کار کرده بود و ادعای ایمانی قلبی بی اندازه ایی به خداوند داشته و این ادعا نیز با سربلندی وی در آزمون هایش مسجل شده است .
همه می دانیم که ابراهیم بچه دار نمیشد و اسماعیل را در پیری به اون وعده دادند و بر اساس حق بودن وعده الهی این اتفاق افتاد .
در این حین که او نوزادی بیش نبود ، در مکه که سکونتی آن هنگام در آن نبود ماموریتی از جانب الله به او رسید و آن ها را در آن بیابان ترک کرد.
زیرا اعتمادی بسیار به خداوند دارد که نگه دار رن و فرزند او خواهد بود.
اهمیت فرزند برای پدر و مادر به خصوص در کشور ما ، بسیار زیاد است ؛ به طوری اغلب خانواده ها همه زندگی و سرمایه خود را در راستای رفاه ، خوشبختی و موفقیت آن ها به کار گرفته و از خود غافل می شوند.
تمامی آرزو ها و دعاهایشان نیز برهمین منوار استوار است .
این علاقه اینقدر زیاد است که حتی حاضر هستند جان خود در برابر حفاظت از فرزندان به راحتی و بی درنگ از دست بدهند.
این علاقه را حتی در حیوانات به طور مشهود تر همه دیده اییم .
اما طبق قانون زندگی فرزندان در نهایت توسط باورهای آن ها ساخته می شود ، و نباید خانواده ها هدف هایشان فقط و فقط بچه هایشان باشد.
بزرگترین حمایت از فرزندان ، حمایت نکردن آن ها و باور به یک نیروی خیر و پروردگار که آن هارا آفریده و هدایت می کند .
اکنون که همگی می دانیم علاقه والدین به بچه ها چه علاقه ی بزرگی است که می توان آن را بزرگترین عشق بشری نیز دانست ، چگونه ابراهیم طفل خود را به دلیل دریافت ماموریت از پروردگار به راحتی رها کرده و می رود ؟؟!
چه ایمانی پشت این کار نهفته است ؟؟!
این ایمان بزرگ از چه باور های قدرتمندی به دست آمده است که این همه در یک آن عمل می کند؟؟!
این که ابراهیم بسیار روی خودش کار کرده و خداوند از وی به نام یکتا پرست یاد میکند ، بخاطر همین باور های قدرتمند و بی نظیر وی می باشد .
ابراهیم بعد از ۲۰ سال ، در پس دیدن یک خواب ، به مکه باز میگردد؛
نه برای دیدن فرزندش ، بلکه عمل به دیده اش در خواب و قربانی کردن اسماعیل در راه خدا !!!
آیا ماهم میتوانیم همچو ابراهیم اینگونه تسلیم حق باشیم ؟؟
آیا اگه خود خدا ظاهر شود و درخواستی چنین کند ، ما هم استجابت میکنیم؟؟
اگه بگوید فقط انگشت فرزندت را قطع کن ، چی؟؟
به راستی که باور های ما اجازه این کار را به ما نمیدهد ، و ما از لحاظ باوری چه فاصله ایی با ابراهیم داریم .
ابراهیم به راستی تسلیم خداوند بوده ، و یک انسان کاملا رها که ایمان داشته خداوند حمایتش میکند ؛ به دلیل همین باورهای بی نظیر خداوند هرگاه خواسته مثالی از یک انسان و الگوی کامل بزند ، ابراهیم را مثال زده است .
ما هم باید همچو ابراهیم با یک ایمان شکست ناپذیر به دل رویاهایمان بزنیم و ایمان داشته باشیم خداوند مارا حمایت میکند ؛ آنگاه دستان خداوند را حس میکنیم .
با نگاه به زندگی ابراهیم درس میگیریم که ما هم باید روی تسلیم بودنمان در برابر خداوند کار کنیم ؛ این کار ایمانی را می طلبد که باور دارد خداوند مارا همواره هدایت و حمایت میکند و بی نهایت دست برای کمک به ما دارد.
به اینکه من حرکت میکنم و خداوند برکت میده ، من پشتم به خدا گرمه چون هوامو داره .
اینگونه در برابر اتفاقات تسلیمیم و هر اتفاقی بیوفتد آن را برای خود خیر میخوانیم ، حتی از دست دادن عزیزانمان ، آن را طبیعی می دانیم ومی پذیریم که آن ها پس از مرگ ابدیت را درک میکنند .
در زندگی همیشه باید ببینیم تا چه حد میتونیم ایمانمون رو ببریم بالا ، باید ایمان بقیه رو نسبت به مسائل زندگیشون ببینیم و اگه تونسته حتی ابراهیم به این ایمان برسه ، ماهم میتونیم .
در نهایت آیاتی که خداوند در قران برای ابراهیم شرح میدهد آنقدر عاشقانه است که می توان به راحتی در حس بیان کردن ویژگی های وی ، رفاقتی که باهم دارند را دید.
برای هممون درخواست رفاقت با خدا رو دارم ، خدایا مارا به این مقام هدایت کن . الهی آمین
در نهایت برای استاد عزیزم و همه دوستان طلب سعادت و سلامت دارم ، خیلی دوستتون دارم😘
در پناه حق 🥰