«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
بنام خدای یکتای مهربان
سلام استاد عزیزم، دوستای عزیزم
خدا رو هزاران مرتبه شکر که هر روز این مطالب با ارزش و ناب رو دریافت میکنم و خوشحالم که خدا اجازه داده در این مسیر باشم و منو هر لحظه هدایت میکنه. خدا رو شکر میکنم که این حرفا رو تونستم بشنوم و درک کنم و ایمانم رو قویتر بکنم، چقدر درس بزرگی ابراهیم به ما داده، از ایمانش و تسلیم بودنش. کافیه که ما هم بتونیم این موضوع رو بشنویم و درک کنیم و ایمان بیاریم و عمل کنیم، من شاهدم که ایمان ابراهیم چه نتایجی رو تا الان به جا گذاشته و من شاهدم ایمان و تسلیم شما چه نتایجی رو براتون ساخته. خدا رو هزاران مرتبه شکر که اینقدر مهربونه و مشتاق ایمان ماست و ما رو دوست داره و ما رو حمایت میکنه و برای ما بهترین ها رو میخواد. همچین خدایی سزاوار پرستیدنه، سزاوار ایمان آوردنه، سزاوار تسلیم شدنه. خدا میخواد که فقط رو به سوی او داشته باشیم همه نیازها و خواسته هامونو فقط از اون بخوایم و فقط او رو بپرستیم او رو منبع تمام قدرت ها و نیروها و انرژی ها و قوانین جهانی بدونیم. نه اینکه اعتبارداروها تمام ترکیب های شیمیایی، قدرتهای زمینی، زیبایی ها و علم ها و به خود اشیا و مواد ندیم، خدا به اون اشیا و مواد و انسانها اثر میده، ما باید اون منبع اثر رو در هر چیزی ببینیم و اعتبار تمام اون ها رو به خدا بدیم. ما باید خدا رو بشناسیم وقتی فهمیدیم او رب العالمینه، او الرحمنه او الرحیمه، اون هر لحظه ما رو تربیت میکنه رشد میده هدایت میکنه، ما رو روزی میده، به ما انرژی میده، به ما ایده میده، تمام قدرتهای پیدا و پنهان در اخیتار اونه، به حکم عقل و با تمام وجود بهش ایمان میاریم و فقط او رو باور میکنیم و فقط در خونه او رو میزنیم. و تسلیم او میشیم چون ما هیچی نیستیم.. تمام قدرت و زیبایی و مقام و محبوبیت و مهارتی که ما داریم، ما نیستیم، اون خداست، اعتبار تمام کمالات خداست، تربیت ما دست خداست، اگه ما تسلیم خدا بشیم اگه سکان هدایتمون رو از دست خودمون رها کنیم و بسپاریمش به خدا، با این ایمان که اون در هر لحظه در هر اتفاق و شرایطی که برامون پیش میاد، خیر مطلقمونو میخواد، با خیال راحت و از ته قلب اطمینان داریم بهش و همواره احساس خوب و پر از شادی روحانی و جسمی داریم. و هر لحظه شکر گذار خداییم. چون خودمونو به خدا سپردیم.. چون یپش خدا شادیم، مطمعنیم، آرامیم، خوشبختیم و راضی هستیم. خدا رو هزاران مرتبه شکر که جهان رو به این زیبایی برای ما آفریده. خدا رو هزاران مرتبه شکر.. استاد عزیزم خیلی خیلی ممنونم از شما که دستی از دستان خدا هستین و حضورتون تو زندگی من یه نعمته خیلی بزرگه برای من. خدا رو هزاران مرتبه شکر