«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش

سلام دوستان عزیزم و استاد شیرین سخن و همکاران گرامی ایشان

در ۱۴۰۰/۹/۸ ساعت ۲۱:۰۵ شب یکشنبه دارم این کامنت را می‌نویسم

استاد از خداوند برای خودتو و همکارای عزیزت عاقبت به خیری طلب میکنم

استاد گفتند رها باشیم مثل ابراهیم (ع)

رها بودن یعنی سپردن خودم و تمام انرژی های اطرافم به رب العالمبن

رها بودن یعنی پاره کردن زنجیرهایی به نام خانواده و دوستان و اموال و اقوام و ….

رها بودن یعنی وکیلم خداست و خدایی که نعم الوکیله

وکیلی شجاع نترس صاحب اراده وکیلی که خواب او را فرا نمیگیره وکیلی که نمی میرد وکیلی که دستش پره. اونوقت ما این وکیل رو رها کردیم میریم در به در دنبال پارتی و …

وقتی که به این باور برسم که انا لله و انا علیه راجعون همه چیز در دست من امانت است دیگه هول نمی‌زنم به دست بیارم دیگه نمیچسبم که از دستش ندم البته این که دارم میگم حالا مونده که در ناخودآگاه من عملیاتی بشه چون ساله دیدم و شنیدم از اطراف و خانواده که حواست باشه کلاه سرت نزارن حواست باشه زیاد خرج نکنی زیاد تفریح نری چون پول خرج می‌کنی و اینها الان شده محدودیتهای ذهنیم که آرام آرام باید بردارمشون باید آرام آرام برم تو دل ترس‌هایی مثل خرج کردن و تفریح کردن از خدا می‌خوام کمکم کنه که ادامه بدم

می‌خوام بت شکن باشم و بت ترس رو بشکنم تو وجودم

ترس از مسخره شدن توسط ذهن منطقی که پس چی شد ؟ کو خدا جونت ؟ بهش بگم خدام برام از جایی که فکرشو نمیکنم جور می‌کنه اون رابطه را (الان که دارم مینویسم سینگلم اینو گفتم که وقتی برگشتم بعد مدتی کامنتن رو خوندم بدونم کجای کار بودم ) اون نعمتها رو ، اون رونق در کسب و کار رو ، اون آرامشی که ناشی از اینه که خدا کارشو بلده

الان که دارم فکر میکنم من خیلی چسبیدم و وابسته ام و هر روز این زنجیر را دارم مثل تار عنکبوت به دور خودم می تنم

از خدا می‌خوام که کمکم کنه به صورت تکاملی خودم را بسپارم

اکنون که این کامنت رو میزارم در دوره بسیار عالی و الهی ۱۲ قدم ، قدم هفت جلسه سوم استاد در مورد رهایی صحبت میکنند بسیار برام کارگشا است البته میدونم که آرام آرام باید خودم را بسپارم به این جریان زلال هدایت که من در این چند سال اون رو به برکه ای پر از کثیفی و کدری تبدیل کرده بودم و همش با ذهن منطقی دو دو تا چهار تایی خودم نمیزاشتم خدا وارد عرصه زندگیم بشه در واقع خدا رو در کد های ذهنی خودم بلاک کرده بودم

الان صبح ها برای خودم به خدا درخواست میدم و در روز لذت میبرم

وقتی هم ذهنم میگه چیشد؟ چرا سفارشات نیومد میگم تو راهه چون به خدا ایمان دارم که بد قولی نمیکنه اگر اون روز هم نیاد روزهای بعد

سعی میکنم نگرانی راه ندم تو وجودم

وقتی سفارشی میدیم که پست بیاره (ما که شهرستانیم)چند روز طول می‌کشه که دستمون برسه ولی استرس نداریم چرا؟چون میدونیم پستچی خیانت در امانت نمیکنه و آخر میاره

به اندازه اداره پست به خدا ایمان نداریم

البته من خودمو میگم

خدایا ایمانم رو به خودت و قوانینت پایدار گردان

خدایا مرا آن ده که آن به…..

ممنونم از نگاه‌های زیباتون