«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته گلم و دوستان هم فرکانسیم
دیدگاه من در مورد این فایل اینکه درسته وابستگی خیلی دست و پای ما ادمها رو میگره و اگر ما به چیزی وابسته باشیم باعث از دست دادن اوچیز یا کس میشیم
همین طوری که استاد عزیز گفتید واقعا لذت بخشه که ادم بزرگ شدن و شکوفا شدن بچه اش رو میبینه عشق میکنه
ولی بهترین کاری که میتونیم برای بچه هامون انجام بدیم اینکه الکو باشیم و حمایتشون نکنیم و اجازه بدیم که خودشون رو پیدا کنن و ازمون و خطا کنن تا یاد بگیریم و این کار ما نیست که بخواییم دیکته کنیم
بچه ها همیشه یه نیرویی هست که مارو در هر لحظه هدایت و حمایت کرده پس مطمئن باشیم که این نیرو بچه های مارو هم حمایت میکنه
و باید به این نیرو اعتماد کنیم و عزیزانمون رو به این نیرو که خداوند هست بسپاریم
و ترسهارو کنار بزاریم به قول استاد بارمون روی زمین نمیمونه و باید به اون توکل کنیم تگر میخواییم تو زندگیمون پیشرفت کنیم
اینکه حداوند بی مهایت دست داره که به ما کمک کمنه و همیشه احساسمون رو خوب نگه داریم وقتی که بدونم خداوند منو تنها نمیزاره مم ناامید نمیشم شجاع میشم و جلو میرم حرکت میکنم
و حضرت ابراهیم خیلی تسلیم بود که تونست این کارو انجام بده
یعنی اخر تسلیم بودن و قدرت رو از ان خداوند دامستن بدون هیچ ادعایی
ما هم خیلی وقتها شده که شرک کردیم و قدرت رو در دستان خودمون دیدیم یا دیگران که شرک کردیم
من در این لحظه عزیز از خدا میخوام کمک کنه که ابراهیمش باشم و ابراهیم گونه رفتار و عمل کنم از ایمانش و یکتاپرستیش و تسلیم بودنش در برابر پروردگار و سعی کنیم قلبم رو نزدیک کنم به ابراهیم
ایمان داشته باشیم که پاروی ترسهامون بزاریم و حرکت کنیم هر کجا که پا روی ترسهام گذاشتم و حرکت کردم به ازادی رسیدم یعنی قشنگ اون ازادی رو لمس کردم چون قبلش خودمو تو ترسهام زندانی کرده بودم حالا چقدر ابراهیم پا روی ترسهاش گذاشته مرد شماره یک خدا
چقدر قشنگ تونسته از وابستگی هاش رها بشه و عمل کنه چقدر پشتش گرم لوده و میرفته بتهارو میشکسته و اون اتش در نظر ابراهیم هیچ قدرتی نداشته از دید اون فقط خداوند که قدرت داره
خیلی این پیامها منو به خودم میاره که داری روی کی حساب باز میکنی ؟
از کی میترسی ؟
از خدا بترس و پروا کن و هیچ قدرت دیگه و نه هیچ کس دیگه توی ذهنت از دیگران بت نساز بهار
قدرت رو دست کسی نده قدرت از ان خداست
خدا هست که میتونه مارو هدایت کنه
تمام این ترسها و شرکها از بچگیمون نشات میگیره
و خیلی باید به خودمون بگیم که قدرت در دستان خداست و هیچ کس نمیتونه اسیبی بزنه به ما خیلی باید خودمون رو رها کنیم و در لحظه زندگی کنیم تا بتونیم با خداوند یکی بشیم و نزدیک
به نظر من کسی که وابستگی نداره خیلی به خدا نزدیکه و خدا بهش پاداش میده هم در دنیا هم در اخرت
ان شاالله که خداوند به همه این شهمت و امید عشق رو بده که بتونیم عمل کنیم و رها باشیم رهایی خیلی حال ادمو خوب میکنه یعنی هیچ باری نداره همش رو دادی به خدا
خیلی خیلی دستتون دارم ♥️♥️♥️