«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














با سلام خدمت دوستان هم فرکانسم و استاد عزیزم خدارو سپاس گذارم که این فرستو داد تا بیام و دوباره بنویسم. فایلو که گوش میکردم تمام وجودم لبریز از خدا بود اون حس سپردن خود رو به خداوند و اعتماد به اونو واقعا حس کردم بعد چند وقت خیلی تاثیر گذار بود واسم و کلی بهم یاداوری شد که چه مسیری رو میخوام طی کنم و چجوری واس اون مسیرو پیدا کنم و از بیراهه نرم. فهمیدم که نواس به چیزی وابسته باشم یا بهتره بگم نگرانش نباشم و اونو مثل حضرت ابراهیم بسپرم به ربم. فهمیدم من مسئول زندگیه هیچ کس نیستم و هیچ تاثیری تو یه زندگی هیچ کس ندارم فقط فقط خالق زندگیه خودمم. فهمیدم اگه خودتو به خدا بسپری و نگران چیزی نباشی خدا همچیزو به بهترین شکل ممکن واست رغم میزنه. فهمیدم که اگه صبور باشی و متوکل باشی از تویه همیه آزمایشا سربلند بیرون میای و مدارت روز به روز به خدا نزدیکتر میشه و حتی میتونی ابراهیمش بشی. فهمیدم من یا انسانهایه دیگه یا ابراهیم یا موسی یا خیلی از پیامبرایه دیگه همه بنده هایه خداوندیم و همه به یه اندازه به اون نزدیکیم و میتونیم با تغییر فرکانسمون و تغییر باورهامون درصد بیشتر یا کمتری از رحمت و نعمتاشو برایه خودمون جزب یا دفع کنیم. فهمیدم وقتی به خداوند اعتماد کنی وقتی اونو قادر مطلق بدونی و بارتو به اون بسپری اون همه کار واست میکنه اون. فهمیدم که خدا میتونه پدر یا مادر واست باشه خدا میتونه همسرو فرزند واست باشه دوست خوب باشه حتی خدا میتونه نون تویه سفرت باشه سقف بالا سرت باشه خدا خیلی چیزا میتونه واست باشه فقط واس باور داشته باشی و بهش ایمان بیاری. دیدن خدا چشم دل میخواد هر موقه تو دلت اونو حس کردیش و احساست خوب بود بدون مسیرت درسته. خیلی احساس خوبی دارم که اینارو نوشتم و این فرستو به دست آوردم که هر روز میتونم یه نکته رو بخودم یاداوری کنم و به آگاهیام اضافه کنم خدارو سپاس گذارم بابت هرچی که بهم داده چه اوناییی که دارمشون و چه اونایی که از دست دادمشون چه اونایی که یادمه و چه اونایی که یادم نیست از شماها هم سپاس گذارم در پناه رب شاد و ثروتمند و سالم باشید.