«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه














به نام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد
خداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده رهنمای
*
سلام به هم فرکانسی های عزیز و استاد و خانم شایسته
برگ سوم سفرنامه من :
تا حالا شده به این فکر کنید که ایا در برابر اراده خداوند تسلیم هستید ؟
تا چه حد تسلیم هستیم؟
در عمل تسلیم هستیم یا فقط به زبان ؟
اصلا چرا باید تسلیم باشیم؟ !!! وقتی خدا از روح خود در ما دمیده و ما جزیی از اوییم پاره ای از او خود خداییم چرا باید پس تسلیم او باشیم؟
الان که دارم فکرمیکنم من هر زمان که در برابر خداوند تسلیم بوده ام بهترین نتیجه رو گرفتم
این زمان بیشتر اوقات موقعی بوده که به مشکلی برخوردم و با تکرار جمله زیر سعی کردم تازه سعی کردم توکل کنم به خدا و آرامشو بدست بیارم و یجورایی تسلیم خدا بشم چه نتیجه خوب باشه چه بد که البته همیشه نتیجه خوب بوده و ازش ممنونم و سپاس گزار ، خدای بزرگ ومهربونی داریم :)))
” من این وضعیت رو به خدا می سپارم تابه بهترین نحو به آن سرو سامان بدهد .”
مثلا مادرم مریض شده بود گفته بودن فلج میشه یهو یروز حالش خیلی بد شد خیلی ترسیدم سعی کردم خودمو کنترل کنم نگران نباشم و جملمو تکرار می کردم خداروشکر حالش خوب شد ، من داشتم سعی میکردم تسلیم اراده خداوند باشم خیلی سخته واقعا ایمان حضرت ابراهیم جای تحسین داره تا این حد تسلیم بودن و اعتماد به خداوند ستودنیه
منم میخوام مثل حضرت ابراهیم تسلیم تو باشم ای فرمانروای قدرتمند جهانیان منم میخوام ایمانم و اعتمادم به تو خدایا مثل حضرت ابراهیم باشه در این مسیر منو هدایت کن راه رو بر من روشن کن
میخوام تا این حد تسلیم تو باشم خدایا
میخوام بیام یروز تو سایت بنویسم که میشود میشود تا این حد هم تسلیم تو بود فقط حضرت ابراهیم نبوده که اینقدر ایمان داشته بهت من هم میتونم میشود باراهنمایی های استاد
خدا جونم ازت ممنونم که استاد عباس منش رو در مسیر هدایتم قرار دادی
” تسلیم بودن ” ” اعتماد به ربّ ” در واقع ” توحید در عمل ” داشتن
پاشنه آشیل من که فقط به زبان میگم خدایا بهت اعتماد دارم خدایا بهت ایمان دارم خدایا من در برابر خواسته تو تسلیم هستم
اما تا سلامتیم رو از دست میدم میگم خدایا چرا من و ناشکری میکنم
تا یکی از نزدیکانمو از دست میدم افسرده میشم و دائما در احساس بد میمونم
تا کارمو از دست میدم زانوی غم بغل میگیرم و شکایت میکنم
تا وضع اقتصادی جامعه عوض میشه شروع به گلایه میکنم و دنبال مقصر میگردم
و خیلی از این موارد که حاضر نیستیم مسئولیت زندگیمونو به عهده بگیریم و دنبال مقصر نگردیم و تسلیم خدا باشیم بهش اعتماد کنیم که اون فرمانروای قدرتمند جهانه پس ترس و نگرانی معنی نداره ما به اون ایمان داریم به قوانین ثابتش ایمان داریم پس با اعتماد به ربّ قدم برمیداریم
توپای در راه بنه وهیچ مپرس که خود راه بگویدت که چون باید کرد
اره از تو حرکت از خدا هزاران برکت نتیجه اعتمادبه ربّ اینه همونطور که ابراهیم حتی در مقابل جون فرزندش مقاومت نکرد و ایمان داشت به خدای خودش اعتماد داشت تسلیم ربّ جهانیان بود ما هم میتونیم در مقابل ترس هامون به خدا اعتماد کنیم و بدون نگرانی عاشقانه زندگی کنیم
اون موقع که خدا به فرشتگانش میگه :
” من چیزی میدونم که شما نمیدونید”
به ما اعتماد داشته چرا ما نداشته باشیم ، ما هم میدونیم که جزیی از خدا هستیم ، پاره ای از اوییم و قدرت خلق کردن داریم با این حال به خود غره نشویم و به او اعتماد کنیم و تسلیم او باشیم چه دلنشین و آرامش بخشه چنین رابطه ای با خدا داشتن همچین عشقی بینظیره
خدایا ما رو با صالحانت محشور کن
در پناه الله یکتا
سلامت باشید
شاد باشید
خوشبخت باشید
ثروتمند باشید
وسعادتمند در دنیا و آخرت