«اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
هر زمان که آیهای درباره ابراهیم میخوانم، بهوضوح میبینم که جنس این آیات متفاوت است. یک عشق ناب میان خالق و مخلوق است. هر زمان که وارد قرآن میشوم و با نام ابراهیم روبهرو میشوم، شخصیت این انسان، مرا به وجد میآورد:
شیوه تسلیم بودنش در برابر ربّ. شیوه موحد بودنش. حنیف بودنش… همه رفتارهای این انسان، وجودم را بهشدت متحول میکند.
برای من، ابراهیم نماد یکتاپرستی ناب است. یکتاپرستیای که آنچنان در وجودش بهدرستی ریشه دوانده، آنچنان عمیقاً جزئی از شخصیت وجودیاش شده که او را تسلیم امر ربّ گردانیده است.
تسلیم ابراهیم در برابر ربّ توانست مملو از یقین، هاجر و طفل شیرخوارهاش را در بیابان رها کند، با اعتماد به ربّ، فرزندش را به قربانگاه ببرد، از همه امتحانات، سربلند بیرون بیاید و تا آنجا پیش برود خلیلالله و رفیق خداوند بشود. بهراستی ابراهیم کیست؟ کدامیک از ما قادر است تا آن اندازه تسلیم امر ربّ باشد که فرزندش را قربانی کند؟
همواره آرزویم این است که «ایمان راستین ابراهیم و تسلیم بودنش در برابر ربّ»، اولویت اصلی زندگیام باشد. عید قربان فراتر از یک آیین مذهبی، نمادی شکوهمند از اوج سرسپردگی و تسلیم محض در برابر خداوند است. ابراهیم با تسلیم بودنش، به ما میآموزد که ایمان واقعی یعنی رهایی از تمام دلبستگیها و اعتماد صددرصدی به نیروی برتر جهان. درس بزرگ این است که تکیهگاه امن ما نه پول است، نه موقعیت و نه حتی فرزندانمان؛ بلکه تنها خداوند است که حافظ و نگهبان واقعی ماست.
بسیاری از ما ناآگاهانه گرفتار شرک پنهان میشویم و تمام هدف و آرامش زندگی خود را به آینده فرزندانمان گره میزنیم، اما ابراهیم با رها کردن خانوادهاش در بیابان به فرمان الهی، نشان داد که بزرگترین و بهترین حمایت از عزیزان، سپردن آنها به دستان قدرتمند خداوند است و نه کنترلگریهای ناشی از ترسهای بشری.
داستان قربانی کردن اسماعیل، تصویرگر بریدن از تعلقات ذهنی و عاطفی برای رسیدن به آزادی مطلق روحی است. تفاوت بنیادین انسانهای موفق با دیگران در شجاعت برای حرکت به سمت ناشناختهها نهفته است. ایمان یعنی پیش از آنکه تمام مسیر روشن شود، قدم برداریم و یقین داشته باشیم که دستان خداوند در زمان مناسب ظاهر شده و ما را هدایت خواهند کرد.
نشانه اصلی ایمان و تسلیم، احساس آرامش عمیق قلبی است؛ هرجا ترس و نگرانی وجود دارد، یعنی هنوز به مقام تسلیم نرسیدهایم. ما نیز برای تجربه زندگی سراسر ثروت، برکت و معجزه، باید هر روز «اسماعیلهای درونمان» —یعنی ترسها، تردیدها و وابستگیهایمان— را قربانی کنیم تا دستان خداوند برای یاری رساندن به ما باز شود.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- دانلود با کیفیت HD214MB18 دقیقه
- فایل صوتی «اعتماد به ربّ»، پیام ابراهیم از قربانی کردن فرزندش16MB18 دقیقه
ب نام الله یکتا
این فایل بی نظیر بود و نمیدونم بار چندمه ک دارم گوشش میکنم ولی هربار،بیشتر از قبل عاشقش میشم
عاشق این مسیر و این راه،عاشق موحد بودن و عاشق الله یکتا
واقعا درست میگید،من تجربه کردم،میدونم نتیجه ی ایمان ب رب چی هست و میفهمم وقتی میگید هروقت ب خودش تکیه کردم و از خودش خاستم بارم رو زمین نمونده یعنی چی
شاید بتونم بگم تو سال ۹۸ من بیشترین نتیجه رو از موحد بودنم گرفتم،از توحید،ازینکه جز از الله یکتا از هیچ کس هیچی نخام و چقد بی نظیر برام خودش همه چی رو فراهم کرد
یکی از بزرگترین تصمیمات زندگی مو تو سال ۹۸ گرفتم،از خونه ی مشترک مون و زندگی با همسرم خارج شدم و تصمیم گرفتم تنها زندگی کنم،خیلی ترس ها تو دلم بود ولی خودش بهم گفت از هیچی نترس،من کنارتم،اومدم بیرون از خونه،کلی میترسیدم،انقد خودش دست های مختلف شو برام فرستاد،ادم هایی ک واقعا و خالصانه و از ته دل بهم کمک کردن برا اینکه بتونم خونه پیدا کنم،وسایل مو ببرم،ماشینمو بفروشم و خونه بخرم
خونه رو بازسازی کنم و تا قبل سال تحویل ۹۹ مرتب و تمیز و آماده برم توش تا یه زندگی جدید و شروع کنم،الان ک دارم فک میکنم چجوری همه ی آدما دست بدست هم دادن تا همه چی برام فراهم بشه چشمام پراشک میشن،انقد ک الله من بزرگه،انقد ک الله من توانا و فرمانرواس،انقد ک رب العالمینه
الان از خونه ی خودم دارم مینویسم،از خونه ای ک تو بهترین نقطه ی شهر پیدا کرد خودش برام،با همسایه هایی ک محشرن و بی نظیر،ماشینمو فروختم ک خونه بخرم ولی حتی یه روز بی ماشین نموندم و تونستم یه ماشین دیگه با قیمت مناسب بخرم برا خودم
الان هم خونه دارم هم ماشین هم ارامش هم الله یکتامو و فک میکنم همه ی اینا رو هم اگه نداشتم ولی فقط الله یکتا رو داشتم،کافی بود
مگه نه اینکه خودش گفته “ایا من برای بنده ام کافی نیستم؟”
و معلومه ک هست
من تصمیم گرفتم یه روزی موحد باشم،برم ازین مسیر توحید و ب راهی ک شما بهش دعوتمون کردید لبیک گفتم و حرکت کردم،یه روزی حدود ۳ سال و نیم پیش
گاهی وقتا اشتباه کردم،خطا کردم و یادم رفته عهد روز اولمو ولی باز برگشتم،من جزین راه،راهی ندارم،مسیری ندارم،ایمان دارم ک ته این جاده خوشبختیه و در تک تک لحظات مسیرش
همین امشب از الله یکتام میخام منو در زمره ی هدایت شدگان قرار بده،خطاهای منو راه هایی ک ب اشتباه رفتم و اگه گاهی شرک ورزیدم و مشرک شدم و ببخشه و ایمان دارم ک خدای من،خطاپذیر بخشنده س
ازتون تشکر میکنم بابت این فایل بی نظیر
منو دوباره ب راهم برگردوند و دوباره یادم اورد عهدی رو ک با خدای خودم بسته بودم چندسال پیش
بعدازین بیشتر تلاش میکنم برا موحد بودن
تمام تلاشمو میکنم ک ب هیچ چیز و هیچ کسی جز الله یکتام قدرت ندم و فقط از خودش بخام همه ی چیزهایی ک میخام و،همه ی ارامش روزگارمو،همه ی ثروت ها و سلامتی و شادی رو
دوستون دارم
در پناه الله یکتا باشید
با احترام ❤