تسلیم بودن در برابر خداوند

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ(131 بقره)

[و یاد کنید] هنگامی که پروردگارش به او فرمود: تسلیم باش. گفت: به پروردگار جهانیان تسلیم شدم.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

18 مرداد 1404 ## 18 مرداد 1403

خدای عزیز و شیرین و دلبرم،کمکم کن با این صلات،تمام کانون توجهم رو‌ به سمت قدرت برتر تو جهت بدم و ازین سعیده،سعیده ای تسلیم تر،توحیدی تر و با ایمان تر بسازم.

خدایا هر آنچه که دارم از آن‌توست.

خدایا به عظمت کیهان و‌کهکشان هایت قسم میخورم هر خیری وارد زندگیم شد،از عشق مطلق تو بود و هر شری که تجربه کردم از ناآگاهی،غرور،منیت،منطق،باورهای محدود کننده و فرکانس های ناهماهنگِ خودم بود.

خدایا سر تعظیم بر پیشگاه تو فرود میارم و اقرار میکنم من برای هر لحظه ی زندگی ،هر نفس،هر حرکت،به تو به نور تو،به عشق تو و به هر هدایتی که از بی نهایت طریق از سمت شما به من برسه،فقیرم.

=====================================

گوشه ای از ردپای 19 مرداد ماه 1403،جزیره ی زیبای توحیدی کیش،در پاسخم به فاطمه جان:

حالا فاطمه…حالا وقت یک بار دیگه گیوآپ‌کردنه،وقت خاموش کردن عقل ناقص و دادن فرمون دست قلبه…

بزودی بهت زنگ میزنم و‌بهت میگم وقتی فرمون رو دوباره دادم دست قلبم چه اتفاقی افتاد…شاید هم خودت زنگ بزنی نه…؟

و‌خدا میداند و ما نمیدانیم…

توکل میکنم بر جریان جاری حال…بر آگاهی برتر…بر انرژی کل…

وقت دوباره تسلیم محض شدنه!

وقت دوباره باز شدن درهاست از جایی که عقل جن هم نمیرسه!

وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ

=====================================

این جملات رو در حالتی نوشته بودم که هیچ ایده ای نداشتم چطور میتونم ازین چاهی که توش افتاده بودم دربیام…هیچ ایده ای نداشتم…جز تسلیم شدن…

به پاس به یادآوردن نعمت های خدای عزیزم و یک بار دیگه عمل‌کردن به تمرین جلسه 17 دوره ی هم جهت با جریان خداوند و جهت دهی آگاهانه ی کانون توجه ذهنم به سمت معجزه های خداوند:

یَا أَیُّهَا النَّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَیْرُ اللَّهِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَکُونَ ﴿٣فاطر﴾

ای مردم! نعمت خدا را بر خودتان یاد کنید. آیا جز خدا آفریننده ای هست که از آسمان و زمین شما را روزی دهد؟ هیچ معبودی جز او نیست، پس چگونه [از حق] منصرفتان می کنند؟

===================================

فروردین ماه 1403:

@به دستور خداوند،به ایده ی الهامیِ انصراف از شغل رسمیم،عمل کردم و بدون اینکه قدم بعدیم رو بدونم،از کار سخت و کم درآمدم اومدم بیرون و میون تموم فشارهای ذهنی خودم و اطرافیانم،فقط با تمرکز بالا روی خودم و‌باورهام کار میکردم تا بتونم قدم بعدی رو دریافت کنم.

@همون روزهای اول فرودین،خداوند برنامه ی مسافرتی دوستم رو از جنوب به شمال تغییر داد و به قلبش الهام کرد که سعیده رو بیرون از سایت پیدا کن.

@همون شبی که فاطمه جان به من زنگ زد،بعد از تموم شدن اون تماس کوتاه،مثل همیشه سراغ قرآن رفتم تاببینم خداوند چی میخواد بهم بگه،با اینکه آیه ها کاملا واضح و روشن از خلق یک معجزه خبر میداد،اما اون لحظه من انقدر درگیر فشار های ذهنی بودم که هیچ ایده ی واضحی ازینکه چه اتفاقی قراره بیفته نداشتم،اون آیه ها نورانی رو اینجا مینویسم تا همیشه یادم بمونه خداوند چطور داشت از آینده ی پیش رو بهم خبر میداد:

وَإِنْ یُرِیدُوا أَنْ یَخْدَعُوکَ فَإِنَّ حَسْبَکَ اللَّهُ ۚ هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ ﴿6٢﴾

و اگر بخواهند تو را بفریبند، یقیناً خدا تو را بس است؛ اوست کسی که تو را با یاری خود و به وسیله مؤمنان نیرومند ساخت.

وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ ۚ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ ۚ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿6٣﴾

و میان دل هایشان الفت و پیوند برقرار کرد که اگر همه آنچه را در روی زمین است، هزینه می کردی نمی توانستی میان دل هایشان الفت اندازی، ولی خدا میان آنان ایجاد الفت کرد؛ زیرا خدا توانای شکست ناپذیر و حکیم است.

@ آخرای فروردین یک شب ،بعد از مدت ها دخترخاله که به کیش مهاجرت کرده بود بهم زنگ زد و کلی اصرار کرد الان قیمت پرواز ها خیلی خوبه،پاشو یکسر بیا کیش…یک تماس کوتاه که با خنده و شوخی به اتمام رسید.

@قبل از خواب،خداوند من رو هدایت کرد که به جلسه 2 قدم 9 گوش بدم و عبارت تاکیدی های اون جلسه رو‌توی‌دفترم بنویسم و‌بعد با یک آرامش خیلی خوب خوابیدم.

@صبح که بیدار شدم طبق معمول قبل از هرچیز از دکمه ی نشانه م هدایت خواستم و‌یک فایلی از مصاحبه با استاد اومد که استاد درمورد هدایت و سوره ی شمس توضیح میدادن…

@هنوز داشتم صدای استاد رو‌میشنیدم که به طرز عجیب غریبی صدای بلندتری از استاد رو انگار از درون قلبم میشنیدم،این اولین بار بود که در بیداری و هوشیاری کامل من یک الهام واضح دریافت میکردم و از فشار این جریان هدایت رنگم پریده بود…

صدا بسیار واضح بود:

&دیشب کی بهت زنگ زد؟!

&برو کیش،برو کیش برو کیش

&برو کیش دنبال کار!

@ فقط 3،4 روز بعد در حالی که کشور در وضعیت امنیتی بود و‌همه ی پرواز ها کنسل شده بود،من به راحتی آب خوردن،از ساری پرواز کردم و وارد جزیره ی کیش شدم.

@ هیچ ایده ای نداشتم باید چیکارکنم،کجا برم و چه جوری دنبال کار بگردم،هیچ هدایت دیگه ای هم دریافت نمیکردم که قدم بعدیم چیه،ضمن اینکه دخترهام به شدت گریه میکردن و هر روز زنگ میزدن مامانی برگرد…

@روز سوم دست از تقلا کردن برداشتم،بعد از یک پیاده روی طولانی با خدا،تسلیم شدم و چمدونم رو جمع کردم و‌بلیط برگشتم رو برای فرداظهر خریدم و ساعت 12 شب خوابیدم.

@ صبح چشمام رو با دیدن sms های فاطمه جان باز کردم،فاطمه با من چیکار داره؟!اونم نصف شب…؟!

الله اکبر…الله اکبر…الله اکبر…

هدایت بعدی رسید،از جایی که به عقل جن هم نمیرسید.

سلاااااااااااااام رفیق

نیمه شب ت قشنگ وشیک

یادته گفتم مادربزرگم حالش ناخوبه

دیروز رفتم عیادتش اونم به درخواست خودش

سعیده دستام داره می لرزه موقع تایپ کردن الانم .

گفت تو خواب بهش یه عالمه باغ نشون دادن و گفتن این مال دوست فاطمه است که خونه ش کنار آبه

یه قران سبز رنگ هم کنارشه

بچه هاش هم با توپ زرد بازی میکردن یه پوشه هم دادن به آقا محمود که کارش را درست کنه

@ با این هدایت واضح خداوند،با قلبی روشن و‌روحی آرام بدون اینکه بدونم آقا محمود کیه،به شمال برگشتم.

@ یک هفته نشد که دختر خاله بهم زنگ گفت آقای محمودیان،دوست خانوادگیشون گفته سر نماز صبح بهش الهام‌شده باید برای این دختر کار پیدا کنی…

@ دوسه روز بعد زنگ‌زدن گفتن آقای محمودیان برات کار پیدا کرده،توی یک شرکت تجاری به عنوان مسئول آموزش،با این میزان حقوق،مطمئنی میخوای بیای کیش؟! مشکلی نداری؟!گفتم هرچی هست من میام.

@ از اول خردادماه من به صورت رسمی ساکن جزیره شدم،دست خالی و تک و‌تنها مهاجرت کردم و وارد حوزه ی کاری شدم که هیچی ازش نمیدونستم،قشنگ شبیه به یک مردنِ قبل از مردن بود،فشار وحشتناک بود،فشار مهاجرت به کیش و‌شهر جدید،فشار تنهایی و دلتنگی دخترها،فشار قدم گذاشتن در دنیای بیزنس و تجارت….برای کسی که 8سال کارمند بیمارستان بود.

@شبیه به این بود که یک آجر خام رو‌توی‌کوره بزاری…و‌لی من ادامه‌دادم، هر روز برام اندازه ی یکسال میگذشت و‌لی من هر روز‌به اندازه کل عمر سابقم،رشد میکردم و‌رشد میکردم و‌رشد میکردم…

@40 روز گذشت…40 روز به اندازه ی 40 سالِ محمد…لَا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا….

و‌من هیچ ربطی به سعیده ی 40 روز پیش نداشتم…

ندا اومد مرخصی بگیر و‌برگرد شمال…

لبیک گفتم و‌برگشتم و بعد از 40 روز خانواده م‌رو‌دیدم…

نه من شبیه سعیده ی سابق بودم،نه اون ها خانواده ی قبلی…

بغلم میکردن و گریه میکردن که چرا رفتی …

و من درحالیکه در آغوش مادربزرگم بودم،این آیه رو از تلویزیون شنیدم:

مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا

در میان مؤمنان مردانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده‌اند؛ بعضی پیمان خود را به آخر بردند و بعضی دیگر در انتظارند؛ و هرگز تغییر و تبدیلی در عهد و پیمان خود ندادند.

شاید این اولین نشونه ی واضح خدا بود که بهم گفت تو‌کارت رو انجام دادی و‌دیگه باید برگردی تا قدم بعدی رو‌بهت بگم ولی من در مدار فهمش نبودم…

دوسه روز تموم وقتم رو با نیلانیکا گذروندم…یکی ازین روزها که بردمشون شهربازی،برای برگشتن اسنپ گرفتم و‌ به محض نشستن تو ماشین،دیدم زیر پاهام یک توپ زرده…همون لحظه جهان برام وایساد و خواب مادربزرگ فاطمه جان اومد جلوی چشمام…

شاید این دومین نشونه ی خدا بود که بگه ماموریتت تمومه،برگرد…ولی من هنوز در مدار درک و فهمش نبودم.

@مرخصیم تموم شده بود و‌باید برمیگشتم،وقت برگشتن نیلا نیکا دم در خونه،گریه میکردن و میگفتن مامانی نرو…هیچ ایده ای نداشتم چطور باید آرومشون کنم،که یک ندایی تو قلبم گفت بهشون بگو دوست دارید چی از کیش براتون بخرم؟برید روی برگه برام بنویسید،تا من برم کیش براتون بخرم و هروقت اومدید بهتون بدم.

@ فرودگاه ساری،جایی که این عکس پروفایل رو‌گرفتم،درآرامش عجیبی بودم،یک نوری توی قلبم بود که نمیزاشت حتی به گریه ی بچه ها فکر‌کنم،اصلا نمیدونم این همه آرامش از کجا اومده بود،واقعا تحت حمایت هزاران هزار فرشته ای بودم که با چشمم نمیدیدم.

@ به محض ورودم به جزیره ی کیش،نشانه های برگشتن آرام آرام بیشتر میشد…خیلی نرم …خیلی لطیف…‌

ولی من میخواستم با جاده ی از قبل تعیین شده به خواسته هام برسم،هنوز هیچ کدوم ازون لیستی که دخترها برام نوشته بودن رو نتونسته بودم بخرم…و این برگشتن برای من به منزله ی یک شکست سنگین بود…

@نشانه های سنگین تر شدن…

دخترهایی که 40 روز قبل،در آرامشی از جنس خدا،دوری من رو تحمل میکردن،هر روز‌ زنگ میزدن و گریه میکردن…هر روز‌دلتنگی…روزی ده ها بار تماس…

شرایط مالی سخت شد،دخل و‌خرج نمیخوند…من هیچ وقت در عمرم تو همچین شرایطی نیفتاده بودم که حساب کتاب چی میتونم برای خوردن بخرم که گرسنه نمونم…

صاحب خونه و مشاور املاک باهم دعوا داشتن و بی دلیل من رو مقصر این دعوا دونستن و فشار روحی سنگین تر رو‌ بهم وارد کردن…

وسط گرمای مرداد جزیره ،یکی از کولرهای خونه خراب شد…

دوش حموم شکست…

یک روز کامل آب خونه قطع شد…

فندک اجاق گاز اتصالی کرد…

فشار پشت فشار…

نه کسی ازین فشار ها خبر نداشت نه میزاشتم کسی بفهمه…

من بودم و صدای قرآن و صوت تکیبر نماز عید فطر…

اَللّهُ اَکْبَرُ اَللّهُ اَکْبَرُ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَاللّهُ اَکْبَرُ اَللّهُ اَکْبَرُ وَلِلّهِ الْحَمْدُ اَلْحَمْدُ لِلّهِ عَلى ما هَدینا وَلَهُ الشُّکْرُ على ما اَوْلینا…

دیگه به عجز و ناتوانی رسیده بودم،هر‌روز به جلسه 2 قدم 9 گوش میکردم و مدام اون عبارت تاکییدی ها رو تکرار میکردم…

من نمیدونم،من نمیدونم،من تسلیمم…من تسلیمم…

شب 17 مرداد ماه،تا صبح ده بار از خواب بیدار شدم،با صدای شیطان که مدام تو گوشم میگفت بدبخت،تو شکست خوردی و‌باید برگردی

و‌من با صدای بلند میگفتم من نمیدونم،من تسلیمم…

و‌الله اکبر…

صبح چشمام رو با دیدن اسم این فایل پربرکت باز کردم:

تسلیم بودن در برابر خداوند

و‌چه کرد با من این فایل…چه کرد با من این آگاهی ها…و خداوند چطور فرشته های سردار سپاهش رو به کمک بنده ش فرستاد تا از ته دره نجاتش بده…

18 مردادماه 1403 استاد با این فایل یک بار دیگه مسیر زندگی‌من رو عوض کرد و صدای خداوند رو‌به گوشم رسوند تا یکبار دیگه خداوند از رحمت خودش بنده ش رو از یک‌سقوط حتمی نجات بده…

و‌من تسلیم شدم…

کنار سنگ های ساحل جزیره…

با تکرار دعای حضرت ابراهیم:

إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِیفًا ۖ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِکِینَ

من روی خود را به سوی کسی کردم که آسمانها و زمین را آفریده؛ من در ایمان خود خالصم؛ و از مشرکان نیستم!

وخدایی بود و‌هست و‌خواهد بود مهربان تر از مادر…

خداجانم؛

امروز‌به تاریخ 18 مرداد 1404

زندگی‌من هیچ ربطی به سعیده ی یکسال پیش نداره و‌تو با عشق بی نهایتت یک بار دیگه همه چی رو به شکل رویایی تغییر دادی…

خدایا…

من هر لحظه به دریافت هدایت های تو…برای پیش رفتن به سمت مدارهای بالاتر،فقیرم.

خدایا…

اگر‌ تو دستمو نگیری،تو‌کمکم نکنی،تو هدایتم نکنی،من هیچی نمیدونم،هیچی بلد نیستم و هیچ کاری ازم برنمیاد.

خدایا…

به عظمت کیهان و کهکشان هات قسم میخورم،من همیشه به دریافت کمک های تو فقیرم.

خدایا…

من بلد نیستم راه برم…منو بزار روی دوشت .

خدایا…

قلبم رو باز‌میکنم و آماده ی دریافت امداد های غیبیت هستم.

خدایا…

یک بار دیگه درهای رحمتت رو برام باز کن و دستمو بگیر…

خدایا…

من همیشه به هر خیری که از سمت تو به من برسه فقیرم.

خدایا…

من تسلیمم و اجازه میدم که قایق قشنگم رو به سمت اقیانوس هدایت کنی…

خدایا…

عاشقتم و این عشق بزرگترین و تنها سرمایه ی زندگیمه….

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

طس ۚ تِلْکَ آیَاتُ الْقُرْآنِ وَکِتَابٍ مُبِینٍ

طاء، سین. این آیاتِ [با عظمتِ] قرآن و کتابی روشنگر است

هُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِینَ

[که سراسر] هدایت کننده [انسان ها] و برای مؤمنان مژده دهنده است.

الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَیُؤْتُونَ الزَّکَاهَ وَهُمْ بِالْآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ

همانان که نماز برپا می دارند و زکات می پردازند، و قاطعانه به آخرت یقین دارند؛

=======================================

سلام به روی ماه رفیق بهشتی من

نمیدونم از دیروز چندبار کامنتت رو خوندم،و با هرجمله چقدر گریه کردم،یک جاهایی انقدر فشار جریان هدایت زیاد بود که چشمام رو چندثانیه بستم احساس میکردم سرگیجه دارم…

خدا…؟خدا همه چیزه…مثل یک نوره،مثل رنگ…خدایی تویی،خدا افکارته…خدا تو…خدا من…خدا یک حشره ست…خدا یک ستاره ست…خدا یک انرژیه که همه چیز رو دربرگرفته…

و‌چه کسی میدونست چه در انتظار ماست فاطمه؟

روز‌ سومی بود که توی کیش بودم .

هیچ کاری پیدا نکرده بودم،هیچ هدایتی نمیومد وبچه ها هم مدام زنگ میزدن و گریه میکردن که برگرد پیشمون…

از خونه پسرداییم زدم بیرون…ساعت ها و کیلومترها پیاده روی کردم،بارون عجیبیی اون روز ها جاده های جزیره رو‌ زیر آب برده بود…کفش و شلوارم خیس شده بود و‌من راه میرفتم و صداش میزدم و گریه میکردم پس کجایی؟

بحث و دعوا داشتم باهاش…

خیابون ها خلوت بود…پرنده پر نمیزد من بودم و تنهایی و خدا،بلند بلند باهاش حرف میزدم.

بهم‌گفتی انصراف بده گفتم چشم،گفتی فعلا هیچ کاری نکن گفتم چشم،گفتی برو کیش گفتم چشم

پس کجایی؟چرا صدات نمیاد؟مگه نمیبینی من بی توشه و بی کس و بی آشنا اومدم؟مگه نمیبینی بچه هام دارند هلاک میشن؟اینجوری میخواستی کمکم کنی؟گریه هام رو میبینی و حرف نمیزنی؟تو همون خدای موسی ای که از رود نیل بردیش قصر فرعون؟پس چرا نمیبینمت ها؟کجایی خدا؟کجایی؟

افتاده بودم تو جاده فرعی…هوا تاریک شده بود،همه ش جاده بود،جای پیاده روی هم نبود،ماشین و‌موتور از کنارم رد میشدن و بوق میزدن…من اروم اروم از کنار جاده میرفتم…دیگه بحث هم نداشتم باهاش…دیگه ساکت شده بودم.

نه توان حرف زدن داشتم،نه فایل گوش دادن…نه حتی قرآن….

فقط زیر لب ذکر‌میگفتم:

لا اله الا انت،سبحانک انی کنت من الظالمین.

خدایا منو ببخش،من تسلیمم،من هیچی نمیدونم،من هیچی بلد نیستم،تو میدونی و تو‌بلدی،تو‌دستمو بگیر.

به هر سختی مرکز جزیره و جاده اصلی رو پیدا کردم،دوباره بارون شروع شد…بارون شدید…

تاکسی گرفتم و برگشتم خونه.

دوباره همون سوال های تکراری اهل خونه: کار پیدا کردی؟جایی رفتی؟

نه…فعلا نتونستم کاری پیدا کنم.

چه جوری باید میگفتم من منتظرم هدایت بشم؟هیچ جوری متوجه نمیشدن…

خودم سرگرم شام درست کردن کردم،واقعا دیگه آروم بودم،نمیدونم چطوری،احتمال خودش با نور خودش آرومم کرده بود…بعد شام حوالی ساعت12،گفت بلیط برگشتت رو بگیر و‌برو،صدا خیلی واضح بود،همون صدایی که گفت برو کیش،همون صدا بود!

تراکنش موفق…بلیط برگشت برای ظهر فردا خریده شدو من چمدونم رو جمع و‌جور کردم و از سر خستگی پیاده روی عصر،به راحتی خوابم برد.

حوالی ساعت3/4 صبح بود که بیدار شدم و دیدم چندتاsms ازت دارم…

من و فاطمه خیلی وقته باهم حرف نزدیم،چی کارم داره؟این وقت شب؟

تو خواب و بیداری sms هات رو خوندم…دوباره خوندم…دوباره خوندم….دوباره ….دوباره….

گیج و و‌حیرون وسرگشته بودم ازین جریان واضح هدایت…چطور ممکن بود؟

دوباره در از جایی باز شد که به عقل جن هم نمیرسید…

سرجام بند نبودم…رفتم ساحل…همونجا روی شن ها نشستم،سوره ی سجده رو گذاشتم و بی خیال از همه ی اطرافیانم همونجا سجده ی شکر و‌بندگی به جا آوردم….

انقدر مست و حیرون‌و سرگشته بودم که هیچی نمیتونستم بگم…روح در بدنم نبود…

همونجا بهت جواب دادم:

فاطمه ….فاطمه ….فاطمه ….

الله اکبر …الله اکبر …الله اکبر ….

از وقتی پیام هات رو خوندم همینجوری سرگشته م…دیوانه م…دیوانه ی عشق این خدا …

فاطمه …

من دوسه روزه کیشم…

خدا بهم گفت برو کیش دنبال کار…

الان نشستم لب ساحل …

محو تماشای عظمت زیبایی خدا …

اینارو رفتم از صفحه ی sms م کپی کردم،نمیدونی چه احساس لذت بخشی بهم دست داد‌ با دوباره خوندنشون….

یادمه حتی نمیتونستم بهت زنگ بزنم،توان حرف زدن نداشتم…

همونطور که بهت sms میدادم برگشتم سمت خونه که از پرواز جا نمونم…همون موقع از کافه ی کنار ساحل این آهنگ پخش شد:

ای نامت از دل و جان…

در همه جا به هر زبان، جاری است

عطرِ پاک نفست؛ سبز و رها از آسمان جاری است…

نورِ یادت همه شب در دل ما چو کهکشان جاری است

تو نسیم خوش نفسی

من کویر خار و خسم!

گر به‌ فریادم نرسی؛ من چو مرغی در قفسم…

تو با منی اما من از خودم دورم

چو قطره از دریا من از تو مهجورم

با یادت ای بهشت من آتش دوزخ کجاست؟!

عشق تو در سرشت من، با دل و جان آشناست…

چگونه فریادت نزنم؟

چرا دم از یادت نزنم

در اوج تنهایی؟

اگر زمین ویرانه شود…

جهان همه بیگانه شود

تویی که با مایی….

یادته؟یادته متن همین شعر رو همون موقع برات فرستادم ….؟

چه حال و احوالی بود…چه احساس نزدیکی به خداوند داشتیم…

حالا فاطمه…حالا وقت یک بار دیگه گیوآپ‌کردنه،وقت خاموش کردن عقل ناقص و دادن فرمون دست قلبه…

بزودی بهت زنگ میزنم و‌بهت میگم وقتی فرمون رو دوباره دادم دست قلبم چه اتفاقی افتاد…شاید هم خودت زنگ بزنی نه…؟

و‌خدا میداند و ما نمیدانیم…

توکل میکنم بر جریان جاری حال…بر آگاهی برتر…بر انرژی کل…

وقت دوباره تسلیم محض شدنه!

وقت دوباره باز شدن درهاست از جایی که عقل جن هم نمیرسه!

وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ

دوستت دارم دختر!

به امید دیدار روی‌ماه تو‌ و خانواده ی بهشتیتون در بهترین زمان و‌مکان

ایاک نعبد و ایاک نستعین…اهدناالصراط المستقیم…

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

وَکَذَٰلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا ۚ مَا کُنْتَ تَدْرِی مَا الْکِتَابُ وَلَا الْإِیمَانُ وَلَٰکِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشَاءُ مِنْ عِبَادِنَا ۚ وَإِنَّکَ لَتَهْدِی إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ ﴿5٢شوری)

و همان گونه روحی را از امر خود به تو وحی کردیم. تو [پیش از این] نمی دانستی کتاب و ایمان چیست؟ ولی آن را نوری قرار دادیم که هر کس از بندگانمان را بخواهیم به وسیله آن هدایت می کنیم؛ بی تردید تو [مردم را] به راهی راست هدایت می نمایی.

صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِی لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ ۗ أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ ﴿5٣شوری﴾

راه آن خدایی که آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست. آگاه باشید! که همه امور به سوی خدا بازمی گردد.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

سلام آقا حمید ،برادر توحیدی و با ایمانم

بینهایت ازتون ممنونم که این کامنت برام نوشتید،این خدا بود که این کامنت رو نوشت …

آقا حمید ،این کامنت رو با روحی به پرواز درومده براتون مینویسم و با صورتی که خیس اشکه…

همین چند دقیقه ی پیش ،بعد از مدت ها داشتم با فاطمه جان صحبت میکردم اونم خیلی هدایتی و قلبی بود …

این دقیقا متن sms ای هست که چند ثانیه قبل از اومدن نقطه ی آبی شما برای فاطمه جان در پاسخ به محبتش فرستادم :

@@@@@@

و اینو بدون این دقیقا برعکس حقیقته …

اون کسی که در اوج تنهایی و بی کسی و فشار مالی به خدا پناه آورد و ازش کمک خواست …

و خدا بهترین بنده هاش رو به سمتش فرستاد تا بهش بگه: لا تَخافا ۖ إِنَّنی مَعَکُما أَسمَعُ وَأَرىٰ…

یک ماشین بود …با 4 تا بنده ی توحیدی نورانی …برادری که تخت گاز تا گرگان اومد …خواهری که پا روی غرورش گذاشت،بچه هایی که خستگی جاده رو تحمل کردند،کارت بانکی ای که گم شد،نگهبانی که به شماره ای که نداشت زنگ زد …تا خدا خودشو ثابت کنه که هرگز خلف وعده نمیکنه ….

اینارو با صورت خیس اشک برات نوشتم.دوستت دارم از روشنی قلبم

@@@@@@

فقط چند ثانیه بعد نقطه ی آبی شما رسید …دقیقا روی همین فااااایل…نه فقط برای من …برای هر ٣ نفر که توی این داستان خدا سرشون منت گذاشت که تجلی حضور خداوند رو بتونن به جهان نشون بدن …

همزمانی ها کار خداونده،هم زمانی ها تجلی حضور خداونده،هم زمانی برکت حضور نور خداونده…

ممنونم آقا حمید،بی نهایت ممنونم …

امضای خدا،پای تموم خواسته هاتون…

إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ…

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

قالَ اللهُ هذا یَوْمُ یَنْفَعُ الصَّادِقینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها أَبَداً رَضِیَ اللهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ (119مائده)

خداوند مى‌فرماید: «امروز، روزى است که راستى راستگویان، به آنها سود مى‌بخشد; براى آنها باغ‌هایى از بهشت است که نهرها از زیر درختان آن مى‌گذرد، و تا ابد در آن جاودانند; خداوند از آنها خشنود است و آنها [نیز] از او خشنودند; و این است رستگارى بزرگ!

=====================================

حمید حنیف عزیزم سلام

سلام و‌سلامتی و نور ورحمت الله مهربان به قلب سلیمت که جایگاه دریافت نور خداونده…

این تلگراف رو به همراه یک پرچم سفید به معنی تسلیم و عقب نشینی به اضافه ی یک عذرخواهی برات میفرستم،بازش کردی مواظب باش پرچم به صورتت اصابت نکنه:))))

خداوکیلی اگر اینجوریه که اگر کامنتم رو بعددوروز بخونی،براش 3 تا کامنت پربرکت قرآنی میفرستی،شما اصلا کامنت منو نخون:)

اصلا فایو استار هم نده:)دیگه اصلا اگر بفهمم کامنتمو زود خوندی ناراحت میشم:)))والا …

مرسی،مرسی،مرسی،یا به رسم تشکر از کادر درمان:

متشکرم.

متشکرم.

متشکرم.

:))))

خداوکیلی چقدر زود یادم رفت که از کجا به اینجا رسیدم…..

این تلگراف تشکر از کادر درمان رو‌ زمانی برام فرستادی که فایل نتایج آقای ترابی اومده بود روی سایت…منم تو icu شیفت میدادم و هنوز حتی الهام اینکه باید بچه هارو بفرستم پیش پدر و مادرم رو دریافت نکرده بودم!!!!

میبینی خداوکیلی؟!کی‌میره این همه راهو؟!؟!چقدر زمان ازون موقع گذشته و چه تغییراتی توی زندگی همه ی ما ایجاد شده…

الهی شکرت،خدایا شکرت،خدایا دمت گرم،خیلی آقایی،خیلی دمت گرمه…

اگر خدا با اون همه باورهای درب داغونی که داشتیم،تو این زمان کوتاه،این‌همه تغییر داده اوضاع رو،ازین به بعد قراره چیکار کنه؟!

فلا تعلم نفس ما اخفی لهم….

آخیش،اللهم آخیش….خدایا شکرت که گفتی بنویسم،اصلا قلبم با همین جمله ها روشن شد…

حمیدجان،بی نهایت بی نهایت ازت ممنونم برای تلگراف های قرآنیت،یکی اینجا مشتاق دریافت این تلگراف هاست و با دقت میخونه و‌ ازش کلی درس میگیره…

لطفا مِن بعد کامنتام رو حتما دیرتر بخون!

تاکید میکنم!

کامنت هامو

دیرتر!

بخون:)

با تشکر…

باشد که در بهترین زمان و‌مکان به دستت برسد.

درپناه نور الله مهربانم میسپارمت…

به امید دیدارت در بهترین زمان و‌مکان…

قلبِ فراوانِ فراوانِ فراوان

زهرای عزیزم سلام

سلام و‌سلامتی ونور و عشق و‌رحمت الله به قلب روشن و روح توحیدی قشنگت

ممنونم برای کامنتی که برام نوشتی،ممنونم برای تحسین هات که تجلی زیبایی های درون خودته…

ببین اون چیزی که من میدونم و به میزانی که بهش درست عمل کردم نتیجه گرفتم،اون چیزی بوده که از استاد مخصوصا تو جلسه 2 قدم7 یاد گرفتم،اونجا که میگن: دنبال راه حل،برای مسئله ی خیلی ناراحت کننده ی حال حاضرت نگرد که با این کار داری مسئله رو‌سخت تر میکنی،مثل کسی که ماشینش گیر کرده تو‌شن،پاشو میزاره روی پدال گاز…میخواد ازون وضعیت دربیاد…ولی بیشتر فرو میره…

ما باید مراقب کانون توجهمون باشیم،مراقب احساس آرامش قلبمون،مراقب ایمان و‌توکل و امیدمون،کاری که سمت خودمون هست رو درست انجام بدیم،کاری که میدونیم و از دستمون برمیاد رو انجام بدیم،اون چیزی هایی که نمیدونیم چه جوری رو خدا انجام میده…

اگر به داستان کیش رفتن من نگاه کنی متوجه میشی که عملا من کار خاصی انجام ندادم…بلکه همه ی کارها رو خدا انجام داد…به شکل رویایی…من فقط سمت خودم رو سعی کردم درست انجام بدم…مثل کنترل ذهن،ایمان،توکل و عمل به ایده ی الهامی همین….مابقی کارهارو خدا انجام داد…

این الگو رو بگیر و برای تموم مسائلت اجراش کن،مهم نیست مسئله چقدر کوچیک یا بزرگه،برای خدا فرقی نداره…اون داره کیهان رو مدیریت میکنه…مسائل ما براش تیله بازی هم نیست…ولی فقط به میزان ایمان ما،میتونه به ما کمک کنه…ایمان به جریانی که با چشم قابل دیدن نیست…چَشم گفتن های چِشم بسته با توکل بر قدرت بی نهایتش…

زهرا جان،امیدوارم در تمرین و‌تکرار قانون برای من،نور هدایتی هم برای شما باشه…و اینکه اون موضوعی که درمورد قرآن گفتی به هیچ عنوان اعتبارش به من نمیرسه که من بخوام و اراده کنم و‌ بتونم هدایتی دریافت کنم…بلکه درلحظه یک ندایی توی قلبم میاد و‌من فقط بهش عمل میکنم،وگرنه من اصلا نمیتونم با اراده ی خودم کاری رو انجام بدم،مطمئنم که منظورم رو متوجه شدی…

قلب روشنت رو میبوسم و برات بهترین هارو آرزو میکنم.

درپناه نور الله باشی همیشه.