رابطه خداوند و ثروت در ذهن - صفحه 57

به نام خداوند بخشنده مهربان

سلام بر همه عزیزان

من داشتم روی باور فراوانی کار میکردم که هدایت شدم به این فایل

خدایا چقدر باورهای ما ایراد داره ما رو ببخش

از آخر دو صفحه کامنت خواندم و میخام باورهای مخرب خودم رو بنویسم و هرکدام به اندازه دوخط رویشان کار کنم

ثروتمندان آدمهای مغروری هستند این باور در من خیلی قوی هست و الان من میفهمم که دلیل اینکه من فکر میکردم اینها مغرور هستند نه اینکه مغرور هستند اینقدر اعتماد به نفس من پایین بوده اینقدر این آدم ها رو بزرگ کردم توی ذهنم که هیچ وقت به سمتشان نرفتم و اونها رو مغرور پنداشتم و هیچ وقت هم اونها رو تحسین نکردم ولی اگر اتفاقی با یک آدم ثروتمند برخورد کنیم میبینیم که این فرد بسیار انسان متواضعی هست و در کل این ما هستیم که مغرور هستیم یعنی ذهن فقیر چون با احساس غرور میخواد خودش و اون خلاء های روحیه رو بپوشونه و به قول معروف جوری خودش رو نشون میده که من باج به خدا هم نمی‌دم ولی اگر بهش نزدیکتر بشی میبینی که اینها همش نمایش هست ولی اگر به ثروتمندان پایدار نگاه کنیم میبینیم که اینها افرادی بسیار متواضع و فروتن هستند سلطان فرش رو ببینید چقدر انسان مواضعی هست یا ریچارد برانسون یا آرنولد یا بیل گیتس یا عباس برزگر یا خاور خانم اینهایی که نام بردم همه تواضعشان رو دیدم که نوشتم

باور دوم که من خجالت میکشم که پول زیادی بسازم من مثلاً میبینم که افراد نزدیک من پولی نمیسازن به گفته خودشان یا شغلی شبیه شغل من داشتن و پولی نساختند و من الان در همون مسیر دارم پولهای خوبی می‌سازم و احساس دلسوزی میکنم موفقیت هام رو خیلی بی ارزش جلوه میدم تا اون طرف احساس خود کم بینی بهش دست نده در صورتی که اینها همه در ذهن من اتفاق می‌افته و اون فرد اصلا روحش هم خبر نداره فقط منو از ثروت و نعمت دور می‌کنه و من میام با دست خودم چنان ضربه ای به خودم میزنم که اون سرش ناپیدا و اون فردی هم که من براش دلسوزی میکردم جلوی چشمای من ماشین یک میلیاردی میخره

نوش جانش من هم نوش جانم من باید بدانم که هر کس هر جا هست جای درستش هست و من نباید دلم برای کسی بسوزه چون فرکانسش به خودم بر میگرده و من اینو بپذیرم که روزی دهنده یکی دیگه است و اگر من در کاری موفق و سربلند هستم بیشتر براش تلاش کردم کار کردم باورهای بهتری داشتم به کار علاقه بیشتری داشتم همه اینها مزید بر علت هست چرا من باید خودم رو از نعمتها و ثروت‌ها محروم کنم و دیگه اینکه من کاری به بقیه نداشته باشم و سرم توی کار خودم باشه و سعی کنم فقط و فقط روی خودم کار کنم شوواف نکنم و سرم به کار خودم باشه و فقط با خودم خودم رو مقایسه کنم چکار دارم به بقیه

باور دیگه ای که جلوی موفقیت و پیشرفت منو میگیره این هست که هر چه من پیشرفت کنم کارم سنگین تر و فرسوده کننده تر میشود اصلا این طور نیست و من یک خانمی رو دیدم که شغلش کاملا شبیه کار من بود و اومده بود آن را گسترش داده بود و شرکت مغازه کارخانه همه چیز در رابطه با اون شغل راه انداخته بود و فقط کارش این بود که هر روز به این مراکز سر می‌زد و کم و کاستی ها رو مدیریت میکرد و البته این خانم در اون کار بسیار تا بسیار مهارت بالایی داشت و مشاوره هم میداد ولی خودش فقط کارهای مدیریتی رو انجام میداد چندین و چند کارمند داشت که به نحو احسن کارها رو انجام میدادن نه این باور هم از اساس غلط هست من زمانی میام کارم رو گسترش میدهم که کارم دارای درآمد بالایی باشد وقتی من درآمد خوبی دارم اگر نیاز به کار فیزیکی هم بود من افراد متخصص رو میارم تا اون مسئله رو حل کنند

افراد ثروتمند از راههای نادرست به ثروت رسیده اند

این یک باور بسیار غلط و دروغی هست که ریشه در نسل های ما داره چون من این باور رو پدرم و احیانا پدرم نیز از پدرش و الی آخر به ما رسیده و بابام همیشه می‌گفت که یکی از امامان گفته که تا صد شهر خراب نشه یک خانه ای آباد نمیشه ولی این باور از بیخ و بن اشتباه هست کلا من خودم توی شهری بزرگ شدم که توی این شهر قاچاق زیاد اتفاق می افتاد و اگر یکی هم ثروتمند میشد فورا همه میگفتن که این قاچاقچی هست حتی من یادم میاد بابام یک ماشین خیلی عالی خریده بود خونه ما لب خیابان بود و قبلنا هم مردم بیشتر پیاده رفت و آمد می‌کردند و ماشین بابام رو دم در خونه می‌دیدند میگفتن مال هر کی هست احتمالاً قاچاقچی هست در صورتی که پدرم رو کاملا می‌شناختیم آدم بسیار دست به خیری بود و ذهن ثروتمندی داشت و ثروت زیادی رو می‌ساخت البته یک سری باورهای اشتباه هم داشت ولی در کل ذهن ثروتمندی داشت و حالا بیاییم این باور رو به شکل منطقی درست کنیم اولا همه ما اسکوبار رو می‌شناسیم یکی از بزرگترین قاچاقچی های قرن بوده و اینقدر پول و ثروت جمع کرده بوده که هنوز دارم دنبال اون پولها میگردند و این فرد عاقبتش چی شد به زندان افتاد و تمام ثروتش هم مصادره شد این نشان میده که افرادی که ثروتمند پایدار هستند اینها ثروت رو از راه درست به دست آوردند وگرنه اگر ثروت نا درستی جایی باشه چون این افراد بیشتر از افراد معمولی تحت نظر هستند و پیوسته توسط مأموران مالیاتی مردم خبر نگارها رسد میشن نمیتونم به ثروت پایدار برسند پس صدق با الحسنی میکنیم و این نعمتها و ثروت‌ها رو از جانب خداوند میدانیم و اگر به زندگی خودمان دقت کنیم میبینیم که نمیشه با کار نادرست ثروتمند شد پس نعمت و ثروت که خداوند در اختیار بندگانش قرار داده رو تایید و تحسین کنیم بقیه باورهای مهربان رو در کامنت بعدی می‌نویسم سپاسگزارم از خدایا بی همتا که منو در این مسیر قرار داد