رابطه خداوند و ثروت در ذهن - صفحه 27

سلام به همه دوستان

یکی از بهترین راه هایی که بتونیم باگ های ذهنمون و اون باور های محدود کننده رو برای رابطه ثروت و خداوند پیدا کنیم همین فایله.

خیلی نکته های عالی استاد توضیح دادین توی این فایل

از اولینش که بخوام بگم راجع به پیدا کردن الگو های فکری و نتایج آدم هاست. که نشون میده چقدر قانون دقیق عمل می‌کنه و اگر ما بخوایم نتایج متفاوتی بگیریم باید جور دیگه‌ای فکر کنیم و تنها راهش همینه.

یعنی اگر می‌خوایم نتایجی رو بگیریم که از اطرافیانمون متفاوت هست تو قدم های اول باید اطرافیانمون رو تغییر بدیم. (البته آروم آروم خودش تغییر می‌کنه وقتی ذهن ما هم به اندازه کافی تغییر کنه)

نکته اصلی این فایل مربوط میشه به این که ما چرا فکر می‌کنیم ثروت بده؟ چرا پول ساختن کار صالحانه، برکت دار، ارزشمند و مهم تر از همه کار عرفانی نیست؟

واقعیت جهان این رو ثابت کرده که کسای که تونستند از لحاظ مالی به موفقیت برسند و ثروت های زیاد بسازن، باعث پیشرفت جهان شدند. یعنی کسی که پول داره میتونه به رشد جهان کمک کنه. کسی که پولداره باعث گسترش نعمت ها، علم، دارو ها و آسایش تمام جهان میشه.

ادم های پولدار هستند که با ثروتی که در اختیار دارند به جهان خوبی می‌کنند. وقتی کسی پول خرج می‌کنه این نعمت خداوند رو به جریان می‌ندازه و بینهایت رزق رو به آدم های مختلف در سرتاسر این چرخه‌ی زیبا میرسونه.

اصلا اگر من خودم پول نداشته باشم کلا حق انتخابی ندارم که حالا بخوام خوبی کنم یا بدی. کلا آزادی ندارم که بخوام کاری انجام بدم. چه برسه به اینکه بخوام به جهان خدمت کنم یا نه.

این نشون میده که هر چقدر انسان ها ثروت مند تر هستند به ذات حقیقی خدا که آزادی در تمام جنبه هاست نزدیک تر میشن. وقتی شما ثروتمندی میتونی انتخاب هایی رو بکنی که خودت رو لایقشون می‌دونی.

وقتی توی حساب بانکیت ثروت داری میری برای خودت با احساس لیاقت و ارزشمندی خرج می‌کنی. نه با احساس کمبود و بدبختی و حرص و ولع.

خیلی خوب استاد به این نکته اشاره کردند که کسی که می‌‍خواد از ثروت گذر کنه اول باید به ثروت برسه. یادمه توی یکی از فایل های قرانی دوره 12 قدم هم راجع به این موضوع کاملا صحبت کردند.

این نکته نشون میده که اقا اگر می‌خوای احساسات حرص زدن، ولع کردن، حسرت خوردن، حسادت ورزیدن و کمبود رو نداشته باشی و یا ازشون گذر کنی تنها راه چارش رسیدن به ثروت هست. هرچقدر بتونی باور کنی که ثروت بینهایت هست راحت تر میتونی بپذیری ثروت رو و هر چقدر توی این احساس بیشتر بمونی ثروت بیشتری میاد سراغت و باعث میشه بیشتر باور کنی که واقعا ثروت هست. و ادم به راحتی می تونه بگذره و بزرگ تر بشه.

یکی از نکته های خیلی ریزی که استاد چندین بار بهش اشاره کردند موضوع احساس لیاقت داشتن برای ثروته. موضوع موحدی بودن برای ثروته. حالا یعنی چی؟

یعنی اینکه اگر من خدا رو قبول دارم و قبول دارم که این خدا خالق جهانه، همواره در حال هدایت تمام جهانه، به همه ی ادم ها به یک اندازه نزدیکه و هر کسی که ازش بخواد بهش نعمت می‌ده و نه من نزدیک ترم به خدا نه ادم دیگه ای دور تره ازش. اگر ما این خدا رو قبول داشته باشیم دیگه نگران آدم های دیگه نیستیم که چقدر بدبختن یا پول دارن یا ندارن. توی قلبمون به اندازه ای که تواناییش رو داشته باشیم بخشش داریم. اگر هم خودمون نیاز داشته باشیم که برای خودمون خرج می‌کنیم. نیازی نیست تا ما به بقیه بخشش کنیم که به اونا هم پول برسه یا احساس عذاب وجدان ما برای داشتن ثروت کمتر بشه.

اگر خودمون رو لایق ثروت بدونیم دیگه برای اینکه ما پولدار بشیم تا به بقیه خدمت کنیم پول رو نمی‌خوایم. برای اینکه خودمون از دنیا، از نعمت های خدا لذت ببریم می‌خوایم. برای اینکه سرمون پیش خودمون و خدای خودمون بالا باشه می‌خوایم. اگر خدارو باور داشته باشیم و خودمون رو لایق این نعمات بدونیم دیگه به بقیه التماس نمی‌کنیم دیگه از کسی نمی‌ترسیم. ما خدارو باور داریم می‌دونیم هر وقت که ازش بخوایم هر چقدر که بخوایم بهمون می‌ده. می‌دونیم که اون روزی رسونه نه آدم های دیگه.

کلا نکته های خیلی ریزی بود توی این فایل که کلی باعث تغییر نگاهم شد با اینکه بار ها این موضوع رو شنیده بودم اما باز چند تا باگ توی ذهنم پیدا کردم.

مهمترینش هم به نظرم همون پاک بودن و حلال بودن ثروت هاست. اینکه هر ادمی هر چقدر بیشتر ثروت بسازه باعث گسترش دنیا شده و خدا ازش خشنود تره.

نه اینکه پول که چیز خوبی نیست، نجسه یا ما باید قانع باشیم.

این موضوع قانع بودن من رو یاد نکته ای انداخت. یادمه به شهر یزد می گفتن شهر قنات، قنوت و قناعت. بعد من یک آماری رو مطالعه کرده بودم چندین سال پیش که استان یزد رو به همراه استان تهران توی صدر لیست ثروتمندترین استان ها اورده بود. جالبته برام که همراه با استان تهران که پایتخته نفر اول لیست بودن. بعد از اون هم اصفهان و بقیه ی شهر ها می‌شد.

از اونجایی که توی یکی از شهرستان های اطراف یزد هم بزرگ شده بودم برام خیلی جالب بود که مردم یزد که می‌گن انقدر قناعت دارند بعد میشن جزو ثروتمندترین استان ایران؟ و اونم نه توی لیست سه تای اول، همراه با تهران اولین بودن.

بعد به این نکته خیلی دقت کردم که قناعت یعنی چی؟ چجوری می‌شه شما آدم قانعی باشی به رضای خدا از اون طرف بینهایت هم ثروتمند باشی.

خیلی نکته جالیه چون اگر شما دقت کنی قناعت توی ذهن عموم اینجوری تعریف میشه که یعنی به کم راضی بودن.

اما نکته اینجاست که اقا شما از هر چیزی که داری لذت ببر، به خاطر هر ثروتی که میاد توی زندگیت شکرگزار باش. اما یادت نره که خدا خدای وهابه، خدا خدای رزاقه. خب اگر می‌تونه بده بهش ایمان داشته باش و ازش بخواه. اما نگران نعمت هایی که نداری نباش. چون به موقعش به اندازه‌ای که باور کردی در ها باز میشه.

در واقع قناعت همین نکته‌ای میشه که استاد بهش اشاره کرد که با رسیدن به ثروت انسان می‌تونه ازش بگذره، خیرات کنه، زندگی ساده‌تر رو انتخاب کنه، و آرامش و آسایش بیشتری هم داشته باشه.

تازه هر چقدر که شما ثروت بسازی باعث گسترش دنیای اطرافت میشی. باعث میشی کیفیت کار ها، اجناس و خدمات بیشتر بشه. باعث میشی انسان ها به حد اعلای لیاقتی که دارند خدمات دریافت کنند.

امیدوارم بتونم این حرف هایی که زدم رو توی وجودم باور کنم و بره توی نحوه فکر کردنم تا انگیزه هام برای ثروت بیشتر و بیشتر ساختن بیشتر بشه.

البته یک سوالی ذهن من رو درگیر کرد. یادمه استاد توی فایل های دوازده قدم در رابطه با احساس خوب داشتن خالص خیلی صحبت کرده بود. که برای رسیدن به احساس خالص تر و بهتر خیلی وقته که به این سوال فکر نمیکنه که چه جوری از این هم بهتر انجام بده؟ یا چجوری از این هم بهتر تاثیر گذار باشه، یا ثروت بیشتر بسازه؟

میتونم این رو برای رسیدن به احساس بهتر و خالص تر درک کنم که خب خودش باعث رسیدن به نتایج فوق العاده میشه. اما میخوام تفاوتش رو با لازمه ثروت بیشتر ساختن بدونم. یعنی اینکه اقا اگر ما قراره ثروت بیشتر بسازیم باید همیشه پیشرفت کنیم و از خودمون سوال های خوب بپرسیم. اون وقت این موضوع که بیشتر از زندگیمون لذت ببریم و دنبال چجوری بهتر کردن اوضاع نباشیم منافات نداره؟

شاید اول باید انقدر خوب روی این باور کار کنیم که هر چقدر بیشتر ثروت بسازیم به خدا نزدیک تر میشیم تا این بشه جزئی از روند روتین زندگیمون . بعد به این لول میرسیم که همواره در حال پیشرفتیم .