اجرای توکّل در عمل
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهی های این فایل نقشهی راهی است برای درک اینکه چرا نتایج (بهویژه مالی) برای برخی افراد دیرتر از سایر جنبهها در زندگی پدیدار میشوند و چگونه میتوان با درک و اجرای صحیح قوانین ثروت، مسیر ساختن آزادی مالی را هموارتر و نتایج را پایدارتر کرد. تمرکز اصلی این آموزه ها بر ساختن باورهای توحیدی مرجع به عنوان زیربنای تمام موفقیتهاست که اساس آموزه های استاد عباس منش در دوره های روانشناسی ثروت است.
استاد با الهام از مسیر حضرت ابراهیم (ع)، این حقیقت را یادآور میشوند که تمام تلاشها، آموزشها و حتی تلاش برای کسب ثروت، تنها یک هدف غایی دارد: درک عمیقتر خداوند و تکیه بر او به عنوان تنها قدرت مطلق جهان. وقتی داستانهای موفقیت افراد را بررسی می کنیم، به این نقطه مشترک می رسیم که وقتی انسان شرک خفی را در وجودش شناسایی کرده و قدرت را از عوامل بیرونی (رئیس، دولت، شرایط بازار و…) گرفته و تنها به خداوند میسپارد، آرامشی وصفناپذیر تمام وجودش را فرا میگیرد. این ایمانِ توحیدی است که باعث میشود در تندبادهای حوادث، اخراج شدنها، یا بحرانهای عاطفی، فرد متزلزل نشود و بداند که دستان خداوند از راههای بینهایت، حمایت و هدایتش خواهند کرد. در واقع، ثروت، اعتبار، نفوذ کلام و سلامتی، همگی میوههایی هستند که بر شاخسارِ درختِ ارتباط با خدا میرویند. پیام کلیدی این است که اگر میخواهید جهان در برابر شما تعظیم کند، باید تنها در برابر پروردگار تعظیم کنید و غیر از او را هیچ بپندارید.
نکته راهگشایی که استاد برای آن دسته از دوستانی که هنوز نتایج مالی بزرگ نگرفتهاند، بسیار قابل تامل است. ابشان از تجربه شخصی خود میگویند که چگونه با وجود تغییرات سریع در آرامش و معنویت، شکستنِ سدِ مقاومتهای ذهنی در مورد پول، زمانبرترین بخش پروسه تغییر بود. دلیل این امر، ریشه دواندنِ باورهای محدودکننده و مخرب در مورد پول، خصوصا باورهای محدودکننده درباره رابطه پول و خداوند در اعماق ناخودآگاه ماست که در طی نسلهای متمادی ذهن را برای دور شدن از ثروت و رفاه، برنامه ریزی کرده است؛ باورهایی که همچون سیمان به ذهن چسبیدهاند.
استاد عباس منش به شما این اطمینان میدهد که اگر آرامش دارید، اگر روابطتان بهتر شده و نشانههای کوچک را میبینید، مسیرتان درست است. تاخیر در نتایج مالی نباید باعث ناامیدی شود، بلکه باید انگیزهای باشد برای تلاشی جهادگونهتر جهت احاطه ذهن با باورهای ثروتساز. ثروت و فراوانی، پاداش طبیعیِ ذهنی است که باورهای محدودکننده قبلی درباره ثروت را اصلاح می کند و این اتفاق با پایداری و ادامه دادن مسیر، قطعاً رخ خواهد داد.
نکته اصلی آگاهی های این فایل، مفهوم رابطه مستقیم ثروت و گسترش جهان است. ثروت، نتیجه حل مسائل است. میزان ثروت افراد به میزان توانایی آنها در حل مسائل جامعه اطراف شان و در نتیجه رشد جهان است. چیزی که اساس آموزه های استاد عباس منش در دوره های روانشناسی ثروت است به همین دلیل بخش اصلی آموزه های استاد در این جنبه، به تواناشدن در حل مسائل و بزرگتر شدن از مسائل تمرکز دارد.
رازِ رشد کمپانیهای بزرگ این است که آنها توانستهاند مسائل بیشتری را از آدمهای بیشتری حل کنند در نتیجه به تعداد بیشتری از انسانها خدمت کنند و جهان در پاسخ به این گسترش، به آنها پاداش می دهد. زیرا جهان حسابداری دقیق است که بیشترین پاداش ها را به افرادی می دهد که مسائل بیشتری را حل می کنند.
نوشتن درک خود از آگاهیهای این فایل در بخش نظرات، به شما کمک میکند این آگاهیها به عادتهای فکری و رفتاریتان تبدیل شوند.
منتظر خواندن دیدگاههای تأثیرگذارتان هستیم.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری اجرای توکّل در عمل292MB24 دقیقه
- فایل صوتی اجرای توکّل در عمل22MB24 دقیقه
«وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» (طلاق/3)
پروردگارا… این آیه را هزار بار خوانده بودم، اما امروز با شنیدن این آموزش، طعمش را در جانم حس کردم.
وقتی استاد از ابراهیم گفت، انگار آیینهای در مقابلم گذاشت که خودم را ببینم؛
فهمیدم بسیاری از سختیهای من از همان «شرک خفی» بوده،
از همان لحظههایی که گمان کردهام کسی جز خدا هم میتواند دست مرا بگیرد.
و چه آرامشی دارد وقتی یاد بگیرم تمام ریسمانها را رها کنم
و فقط به یک ریسمان محکم بچسبم: «حبلالله»
تشبیه استاد به کشاورز، برایم درس صبر بود.
اینکه باغ زندگی من هم اگر به خدا توکل کنم، بذرهایش بیثمر نمیماند.
فقط باید بگذارم زمستانها کار خودشان را بکنند،
سرماها را تحمل کنم، و ایمان داشته باشم که هر بذری
که با توکل و نیت پاک کاشته شود، در فصل خودش شکوفه میدهد.
امروز نامهای نوشتم به خدا ؛ نامهای شبیه آنچه استاد گفت:
«خدایا، به من ثروتی عطا کن که بینیاز شوم از هر خواسته کوچک مادی؛
تا تنها کارم در این دنیا گسترش نام تو باشد.
به من ایمانی عطا کن که در هر لحظه و هر کلام، حضورت جاری باشد.
همچون ابراهیم، بیهراس، بیتردید، در میان آتشها تنها تو را ببینم…..
چون نامه ام طولانی بود فقط خلاصه اش رو اینجا بازگو کردم
و با خودم عهد کردم باورهای سنگین و سیمانگونهای را
که سالها میان من و رحمت بیکرانش دیوار ساختهاند، بشکنم.
باورهایی مثل «سخت است»، «نمیتوانم»، «تنها هستم»…
و جایشان را بدهم به باورهای توحیدی:
خداوند کافیست.
خداوند هر لحظه راهحل را به من الهام میکند.
تأخیرها، مقدمهٔ شکوفه دادناند
ثروت، آرامش و هدایت همیشه جاریاند، فقط باید ظرفم را بزرگتر کنم.
خدایا شکرت… که مرا به این مسیر رساندی، مسیر یادگیری و آموزش.
شکرت که باغی از آگاهی در جانم کاشتی و مرا صبورتر کردی.
یقین دارم با توکل به تو، درختهای زندگیام همیشه میوه خواهند داد
آمین یا رب العالمین.
سلام مجتبی عزیز
چه پیام نورانی و الهامبخشی نوشتی…
وقتی خوندمش، همون حس آرامشی که گفتی بهت دست داده، اینبار به قلبِ من برگشت.
و یاد این آیه افتادم:
«الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللَّهِ، أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد/28)
آنان که ایمان آوردهاند و دلهایشان با یاد خدا آرام میگیرد، آگاه باشید که با یاد خدا دلها آرام میگیرد.
زیباست که کلام، وقتی از عمق ایمان میاد، خودش تبدیل به ذکری میشه که دلها رو به سوی آرامش میبره.
خدا رو شکر میکنم که آیهی «وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» رو با هم لمس کردیم، نه فقط با ذهن، بلکه با حضورِ قلب.
دعا میکنم همیشه در مدارِ نور، ایمان و آرامش باشی،
و هر کلمهای که مینویسی، مثل همین پیام، بذری از توکل در جان دیگران بکاره