توحید عملی | قسمت 9

این متن خلاصه‌ای از فایل این قسمت می‌باشد، اما برای درک کامل و عمیق‌ترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.


استاد عباس‌منش در این قسمت، درس‌هایی عمیق در باب توحید، توکل و مهمتر از همه، تواضع در برابر خداوند به ما می‌آموزد. نخستین و محوری‌ترین آموزه، درسی است که از ماجرای هدایت مادر موسی (ع) به‌دست می‌آید: اهمیت بی‌نظیر ایمان در لحظات ترس و تردید.

زمانی که خداوند به مادر موسی وحی می‌کند که فرزندش را به نیل بسپارد، واژه کلیدی «نترس و غمگین مباش» بیانگر این حقیقت است که ترس و غم منشأ تمام تصمیمات اشتباه هستند و تصمیمات ما تنها زمانی می‌توانند مسیر هدایت را دنبال کنند که از سر ایمان و توکل مطلق گرفته شده باشند.

توکل، تنها یک کلمه نیست، یک عمل است؛ عملی که در اوج نگرانی، به ما آرامش خاطر می‌دهد که خداوند هوایم را دارد، حتی اگر هیچ نشانه‌ای از امنیت در ظاهر دیده نشود. این همان گامی است که دروازه‌های رزق و فزونی را در مقابل ما می‌گشاید.

درسی عمیق‌تر که در بطن این توکل نهفته است، قانون و وعده تحقق قطعی خواسته است که در شعر پروین با این بیت زیبا حضور یافته است: «رهرو ما اینک در منزل است»

از دیدگاه خداوند، لحظه‌ای که شما قدم اول را با ایمان برمی‌دارید، نتیجه مطلوب و دلخواه شما از قبل محقق شده و کار انجام‌یافته است. تردید و شک، همان «پرده‌ای» است که ما را از دیدن این حقیقت محروم می‌سازد. تردید همواره نجواهای شیطان است که وعده فقر و ناکامی می‌دهد، درحالی‌که خداوند وعده فراوانی و رحمت. بنابراین، بزرگ‌ترین دشمن ما در مسیر موفقیت، شک و تردیدی است که ما را وامی‌دارد دست حق را ببینیم اما نشناسیم.

باید همواره به یاد داشته باشیم که شیوه خداوند، عدل و بنده‌پروری است. هرگز نباید این گمان کفرآمیز را به ذهن راه داد که خداوند ما را فراموش می‌کند یا از وعده‌ای که داده غافل می‌شود. بلکه هر آنچه دریافت می‌کنیم، نتیجه اعمال و باورهای خود ماست.

سپس شعر پروین به درس عظیم ناسپاسی و عُجب انسان می‌رسد و حکایت نمرود را به‌عنوان تمثیلی برای وضعیت همه ما به کار می‌گیرد. پروردگار با مهربانی مطلق، از کودکی خردسال و بی‌پناه، در میان امواج هولناک دریا محافظت می‌کند و تمام عوامل هستی — از سنگ و قطره و باد گرفته تا گرگ و دزد — را فرمان می‌دهد تا محافظ و مربی او باشند. اما پیام معنوی اینجاست: پس از آنکه بنده در امنیت و آسایش قرار می‌گیرد، به‌جای سپاس و فروتنی، دچار عُجب و خودپسندی می‌شود. این همان لحظه خطرناکی است که بسیاری از ما، پس از حل مشکلات و دستیابی به موفقیت، ناخواسته تجربه می‌کنیم و با خود می‌گوییم:

«نمی‌خواد، خودم پیداش کردم.»

این خودبینی، ریشه تمام ناسپاسی‌ها و تبدیل نعمت به نقمت است. هر فردی که فراموش می‌کند که دست قدرتمند پروردگار بوده که در ضعف ناجی‌اش بوده است، به‌سرعت به فردی چون نمرود تبدیل می‌شود که لاف خداوندی می‌زند و موفقیت خود را به «علم، نفوذ، ژنتیک یا شرایط» نسبت می‌دهد. اینجاست که متواضع بودن و متواضع ماندن در برابر خداوند، کلید اصلی باز نگه‌داشتن درهای نعمت است. این نکته ظریفی است که در دوره احساس لیاقت می‌آموزیم تا ضمن اینکه احساس لیاقت بی‌قیدوشرطی درباره تجربه نعمت‌های خداوند در وجود خود پرورش دهیم، هم‌زمان در برابر خداوند بسیار متواضع و فروتن بمانیم و اعتبار آنچه خداوند به ما ارزانی داشته را نه به عقل خود، بلکه به فضل خداوندی بدهیم که ذات ما را لایق نعمت‌ها آفریده است.

درک و اجرای این نکته ظریف در مبحث احساس لیاقت، ما را از افتادن در دام غرور مخربی نجات می‌دهد که ما را ناسپاس می‌کند و اتصال ما را با خداوند قطع می‌کند. زیرا وقتی در پیشگاه خداوند، غرور جایگزین تواضع می‌شود، آن‌وقت خداوند ما را به عقل خودمان واگذار می‌کند.

در داستان نمرود می‌بینیم که غرور و ناسپاسی این بنده در برابر رَبّ به آنجا ختم شد که خداوند به سادگی و با کوچک‌ترین مخلوقش یعنی یک پشه، قدرت مطلق خود را به رخ کسانی می‌کشد که تواضع در برابر رَبّ را فراموش می‌کنند و اعتبار آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده را به عقل انسانی خود می‌دهند. این یک کلید است که: «به اندازه‌ای که در مقابل خداوند فروتن هستیم، به همان اندازه نعمت‌های خداوند را در زندگی خود پایدار می‌کنیم.» سطح سربلندی و عزت ما در مقابل «غیر خدا» (مسائل، افراد، شرایط و…)، دقیقاً متناسب است با میزان فروتنی، درک نعمت و سپاسگزاری ما در محضر پروردگار. هرچه سر ما در مقابل خداوند پایین‌تر باشد، سرمان در برابر جهان بالاتر خواهد بود.


تمرین این قسمت:

با توجه به مفاهیم این قسمت، به این پرسش‌ها فکر کنید و در بخش نظرات این قسمت به آنها پاسخ دهید:

۱. لحظه نجات الهی: به یاد بیاورید زمانی را در زندگی‌تان که با یک مشکل بزرگ، یک طوفان مالی، عاطفی یا جسمی روبه‌رو بودید و پس از ناامیدی از راه‌های انسانی، با تمام وجود رو به درگاه خداوند آوردید و مسئله به شکلی معجزه‌آسا حل شد. آن اتفاق چه بود؟ لطف خداوند در حق شما چگونه تجلی یافت؟

۲. لحظه فراموشی فضل خداوند: آیا می‌توانید لحظه‌ای را به‌خاطر بیاورید که پس از آن نجات معجزه‌آسا یا موفقیت بزرگ، دچار غرور شدید و ناخودآگاه فکر کردید که: «من خودم این کار را انجام دادم» یا موفقیت را به عوامل بیرونی (مثل زرنگی یا شانس) نسبت دادید؟ این «نمرودِ درون‌تان» در آن لحظه چه گفت و این غرور و منیت چه عواقبی برای شما داشت؟

بررسی این دو تجربه به ما یاد می‌دهد، همان‌طور که به عوامل بیرونی باج نمی‌دهیم و آنها را خدای خود قرار نمی‌دهیم، در برابر خداوند همواره نهایت فروتنی را داشته باشیم تا جریان فضل خداوند به زندگی‌مان باز بماند.

پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشه‌ی راه شود و هم الهام‌بخش دیگران.


توجه

این فایل تا مدت محدودی به صورت رایگان قابل استفاده است. در صورت نیاز آن را دانلود کرده و روی سیستم خود ذخیره نمایید.

1087 نظر
توجه

اگر می‌‌خواهی تجربیات خود را درباره موضوعات این فایل بنویسی، لازم است عضو سایت شوی و اگر عضو هستی، می‌توانی با ایمیل و رمز عبورت از اینجا وارد سایت شوی.

بازکردن همه‌ی پاسخ‌هانمایش:    به ترتیب تاریخ   |   به ترتیب امتیاز
    تعداد کل دیدگاه‌های «وحیده اکرامی فر» در این صفحه: 1
  1. -
    وحیده اکرامی فر گفته:
    مدت عضویت: 1995 روز

    سلام خدمت استاد عزیزم و مریم جان و همه دوستان عزیز و هم مسیرم

    بعد از مدتها دوباره دارم کامنت مینویسم و اینم بگم این فایل و دیدنش هدایت پروردگارم بود دقیقا زمانیکه یه قدم بهش نزدیک میشیم و تو مسیرش قرار میگیریم اینجوری به بهترین و زیباترین و موثرترین شکل ممکن هدایتت میکنه

    مدتهاست قصد کردم از فضای مجازی فاصله بگیرم ولی بخاطر اعتیادی که پیدا کردم نمیتونستم تا اینکه امروز خیلی هدایتی vpnام قطع شد و به خودم گفتم بهتر دنبال چیز دیگه ای نرفتم و گفتم بهترین فرصته واسه خودم و ذهن و روحم وقت بزارم و اومدم تو سایت و این فایل بینظیر رو دیدم و با خودم گفتم ببین دیگه خدا چطوری هدایتت کنه؟

    چطوری بگه من هستم، کنارتم با تو هستم فقط نگاه کن و ببین و درکم کن

    فقط تو دایره عشق من باش

    فقط تو مدار من باش تا درها رو یکی یکی برات باز کنم

    من چند سالی هست شاگرد کوچیک استاد عزیزم هستم و گاهی بخاطر مشغله کاری از سایت دور میشم ولی بعدش دوباره برمیگردم چون انسان همیشه به اصل خودش رجوع میکنه

    میدونم اصل اینجاست ولی همه ماها اشتباه میکنیم و گاها غرور، یا تبلی یا مشغله کاری باعث میشه از خودمون و اصلمون دور بشیم و من شاکر خداوندم همیشه و هر لحظه حواسش به من و همه بندگانش هست و هر لحظه در حال هدایت ماست

    استاد بازهم چندین ساعت فقط گوش دادم و نوشتم و سعی کردم خودم رو در این فضای بهشتی غرق کنم و چقدر لذتبخش و شیرینه غرق شدن تو بهشتی که شما برامون تعریفش میکنید و اصل و اساس خلقت هست

    این لحظه ها جز زندگی و عمر انسان به حساب نمیاد

    نکته های این فایل خیلی خیلی زیاد بود فقط موندم واقعا چه انتخابهای نابی دارین استاد این شعر بینظیره پروین و درسهای بینظیرش، تذکراتش و تایید قوانین بی تغییر خداوند اونم در غالب داستان و حقایق داستانی مثل خود قران

    بعد دو سال دوباره دوره عزت نفس رو شروع کردم و جالبه اولین نکته این شعر کلمه ترس و غم بود

    نترس و غمگین نباش

    خدایا فقط خودت میدونی چند وقته بی نهایت ترس بر من غلبه کرده و چقدر غمگینم و حالا داری بهم میگی نترس، غمگین نباش من کنارت هستم مثل همیشه و همه لحظه هایی که بودم همه لحظه هایی که بهم اعتماد کردی و نترسیدی و رفتی جلو و نتایج بینظیری گرفتی باز هم به سمت من و آغوش من بیا و به من ایمان داشته باش از نجواهای شیطان نترس و بهش اهمیت نده

    شک و تردید

    وااای که انسان رو نابود میکنه، قدرت قدم برداشتن رو از آدم میگیره و اعتماد به نفس ادم رو نابود میکنه، ضعیف میشیم و البته افسرده و غمگین و وقتیکه دوباره برمیگردیم و با ایمان قدم های کوچیک بر میداریم شادی و حال خوب و اعتماد بر میگرده اونم خیلی زود

    خدا در غالب این فایل با من و همه ماها صخبت کرد و دوباره بهمون قوت قلب داد و باز هم عشق بی انتهای خودش رو یادآور شد

    برنامه از قبل تعیین شده برای ما

    خدا همه آنچه میخواد اتفاق بیافته رو میدونه و فقط توقع داره باورش کنیم، به قدرتش ایمان بیاریم همون جوری که بارها و بارها برامون انجام داده و از شرایط سخت نجاتمون داده

    خودمون رو تو گهواره عشق خداوند رها کنیم و تو دستهای قدرتمندش فقط با امید به سمت خواسته هامون بریم

    کلمه ما به جای من

    مریم جونم عاشقتم حتی پشت فرمون حواست به همه چی هست ️

    پروین هم مثل خود خداوند تو قران وقتی بحث قواتین هست از کلمه ما استفاده کرده نه من

    ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

    اینجا و این قسمت برای من پر از امید بود، اینکه خداوند فراموش نمیکنه، خوابش نمیبره، حواسش پرت نیست و همه چی تحت کنترل خداونده

    این به ما امید رو یادآوری میکنه و اعتماد کامل به خالقمون که نگران نباشیم و به راحتی همه چیز رو به خودش بسپاریم و رها کنیم

    خداوند آن چیزی میشود که ما نیاز داریم و میخواهیم

    اگه کسی تو زندگیت نیست همین که خدا تو رندگیت هست کافبه ومثل اینه که همه تو زندگیت هستن

    بارها این موضوع رو تجربه کردم لحظه هایی. که تنهایی باید کاری رو انجام میدادم و به ظاهر کسی نبود کنارم دستهای قدرتمندش رو کنارم حس کردم که هیچ جا تنهام نزاشته و خیلی بهتر از همیشه کارام پیش رفته اونجاها کسی نبوده غیر از خودش

    سپاسگزاری

    قدتمندترین احساس و بالاترین و بهترین حس بندگی

    چقدر دوباره نیاز دارم به معنای واقعی سپاسگزار باشم

    استاد احساساتی که باید از سپاسگزاری واقعی بدست بیاریم و قبلا به شکل عالی و زیبایی تجربه کردم ولی فراموشکاری باعث میشم احساسمون خراب و بد بشه

    سپاسگزاری واقعی باید ما رو به احساس فراوانی برسونه، احساس آرامش، احساس سلامتی، احساس شادی، احساس خوشبختی، احساس ایمنی و اگه به این احساسات برسیم همه چیز انجام میشه، همه کارها انجام میشه

    دوری از نعمت ها بخاطر مغز کوته بین خودمون

    همه نعمتها از سمت خداونده و تمام رنج ها بخاطر دوری از خداوند و دوری از خودمون و غروره وقتی فکر میکنیم خودمون داریم کارها رو انجام میدیم و قدرت خدا رو دست کم میگیرم با سر میخوریم زمین اون موقع دوباره یادمون میاد که قدرت دست خودشه

    نمرود و فرعون درونمون رو بشناسیم و باورش کنیم و ازش دوری کنیم همه ما انسانیم و ممکن الخطا هستیم پس مغرور نشیم و هر لحظه حواسمون به هوای نفسمون باشه که ما رو گول نزنه و اگر هم جایی خطا رفتیم بدونیم آغوش خداوند همیشه برامون بازه

    شرک

    وااای که چقدر خطا میکنیم، چقدر همه اطرافیانمون رو بزرگ میکنیم، چقدر از همه میترسیم و بهشون قدرت میدیم

    خدایا من رو هر لحظه از شرک و شریک قرار دادن برای خودت دور کن و به جاش اعتماد و توکل و ایمان و امیدم رو بیشتر و بیشتر کن

    من رو از منم منم کردن نفس رها کن

    تسلیم

    یکی از زیباترین ویژگیهای انسانی تسلیم بودنه

    تسلیم محض خداوند به قول خودتون استاد عزیزم از حضرت ابراهیم یاد بگیریم که دوست خداوند بود و تسلیم واقعی امر خداوند بود

    خدایا به گفته موسی:

    خدایا من به هر خیری که از تو به من برسد فقیرم

    واااای استاد چه بارونی داره میاد جیگرم حال اومد چقدر عالیه حسش بینظیره حسابی دلتنگ بارونم و الان حس کردم اونجام و حسابی لذت بردم

    خداوند به نمرود این همه لطف کرد مگه میشه موسی رو فراموش کنه

    خداوند فراموش کار نیست و هیچ وقت بنده هاش رو فراموش نمیکنه این ما هستیم که اونو فراموش میکنیم و ازش دور میشیم

    و واقعا این شعر نوری از انوار الهی بود که قلب ما نشست️

    چقدر دعای آخرتون رو دوست داشتم :

    الهی که خداوند همه ما رو هدایت کنه به سپاسگزاری بیشتر، فروتنی بیشتر در مقابل قدرت پروردگار، به پیروی از هدایت های پروردگار، به ایمان بیشتر به یقین و توکل بیشتر

    الهی آمین

    و نکته آخر

    به همون اندازه که در مقابل خداوند فروتن هستیم به ما برکت و جلال و جبروت میده

    به همون اندازه که در مقابل خداوند سرمون پایین هست به همون اندازه خداوند ما رو در مقابل غیر خدا سربلند و سرافراز میزاره

    استاد عزیزم و مریم جونم عاشقتونم و خوشحالم امروز باز هم عشق و هدایت الهی پروردگارم رو از زبان شما شنیدم و دریافت کردم و براتون آرزوی سلامتی و عشق فراوان دارم️

    میانگین امتیاز به دیدگاه بین 11 رای: