توحید عملی | قسمت 5
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
استاد عباسمنش در این قسمت از مجموعه فایلهای توحید عملی، مهمترین عامل برای تجربه خوشبختی و موفقیت پایدار در زندگی بشر را با ما در میان میگذارند: اصلی که میگوید: وقتی روی غیر خدا حساب میکنی، از مسیر خوشبختی دور میشوی. اصلی که خطرات و خرابکاریهای شرک خفی را برای ما آشکار میکند و ما را از برحذر میدارد.
استاد تأکید میکنند که دلیل موفقیتها و پیشرفتهای زندگی ایشان، ریشه در همین باورهای توحیدی داشته و هر کجا که مانعی در مسیر رشد وجود داشته، ناشی از باورهای شرکآلود بوده است.
آگاهیهای این فایل بر این مبنا استوار است که باید تمام قدرت و فرمانروایی را تنها در دستان پروردگار دید و هرگونه اتکا به غیر او را مصداق شرک دانست. شرک، آنچنانکه در کلام پیامبر (ص) نیز به آن اشاره شده، مانند «راه رفتن مورچه سیاه بر روی سنگی سیاه در دل تاریکی شب» پنهان است؛ یعنی آنقدر ظریف که بهسادگی متوجه حضور آن در عمق ذهن و باورها و رفتارهای خود نمیشویم.
یکی از متداولترین و مخربترین انواع شرک خفی، «قدرت دادن به مردم و دیگران» است. انسان بهجای تکیه بر خداوند، خود را نیازمند تأیید، رضایت یا ترحم مخلوق میبیند و همین امر، او را از مسیر خوشبختی دور میکند. ایشان با اشاره به یک مصداق اجتماعی، به زیبایی نشان میدهند که تلاش برای جلب رضایت عموم، چگونه فرد را مجبور میسازد که همواره برای اثبات ارزشهای خود به دیگران دستوپا بزند و مدام به دیگران باج دهد تا کمی مورد تایید آنها بماند.
این همان نقطهای است که انسان عروسک خیمهشببازی خواستهها و انتظارات دیگران میشود و قدرتی را که تنها از آنِ خداوند است، به دیگرانی واگذار میکند که خود دستانی از خداوند برای انجام کارها هستند. اینجا همان نقطهای است که فرد از صلح درونی با خودش خارج میشود و احساس لیاقت او هر روز رو به افول میرود. در نتیجه ارتباطش با منبع نعمت و ثروت و اعتبار، هر روز کمتر و کمتر میشود. در نتیجه هدف زندگیاش بهجای راضی کردن خود و هماهنگی با خداوند، رضایت مردم میشود. اینجا دقیقاً نقطه شروع بدبختیهاست، زیرا توحید عملی در این مورد یعنی:
«نه تعریفهای مردم باید برایت مهم باشد و نه تمسخر و توهینهایشان»؛ تو تکهای از خداوند هستی و این نیرو روزی دادن به تو را بر عهده گرفته است.
درک عمق مفهوم «رَبّ» و «الله»، یکی دیگر از آموزههای کلیدی است که در این فایل مورد بررسی قرار میگیرد. استاد عباسمنش با طرح این سؤال که چرا در قرآن کریم، کلمه «رَبّ» تقریباً هرگز با الف و لام (الرّب) نیامده، حقیقت ناب توحید را روشن میسازند.
«الله» میتواند هزاران مورد باشد؛ از خدای باران و جنگ تا بتها و حتی افراد و مقاماتی که ما آنها را منبع قدرت میدانیم. قرآن با آوردن «الله»، آن یگانۀ مورد نظر را تعریف میکند. اما «رَبّ» بهمعنای «پروردگار، فرمانروا، تدبیرکننده و صاحب اختیار»، در جهان تنها یکی است؛ بنابراین نیازی به تعریف ندارد. ما تنها یک «رَبّ» در کائنات داریم که همه قدرت، رزق، سلامتی و ثروت از آنِ اوست و تمام دعاها و توکل ما باید معطوف به او باشد.
توکل فقط به «رَبّ»، تنها فرمانروای کائنات، شالودۀ تمام آموزههای استاد عباس منش است. ایشان یادآور میشوند که هر خیری در زندگی ما از سوی خداوند است و هر شری، نتیجۀ عملکرد خودمان، زیرا خداوند منبع مطلق خیر است.
قانون «صعود یا نزول در مسیر خواسته» از منظر توحید عملی یعنی همان کلام خداوند که میگوید:
«کیست که خدا بخواهد او را بالا ببرد و مردم بتوانند او را پایین بکشند؟ و برعکس، کیست که خدا بخواهد او را پایین بکشد و مردم بتوانند او را بالا ببرند؟»
این اصل به ما یادآوری میکند که هیچ شخص، دولت، مقام یا قدرتی در جهان، هیچ تأثیری بر سرنوشت، روزی و اعتبار ما ندارد و این باور باید تبدیل به اعتقاد قلبی ما شود و در رفتارها و تصمیمات ما بروز پیدا کند.
هرگاه در ذهنمان، برای امور زندگی خود روی کمک یا تأیید کسی بهجز خدا حساب کنیم، کارمان تمام است و از مسیر الهی خارج شدهایم. این بینیازی درونی به مردم، هرگز بهمعنای بیاحترامی نیست، بلکه به این معناست که اعتبار هر لطفی را در ذهنمان به خداوند واگذار کنیم، حتی اگر از طریق دستان یک انسان انجام شده باشد.
برای حرکت سریعتر و عمیقتر در این مسیر توحیدی که هم به ما رضایت میدهد، هم ما را به خواستههایمان میرساند و هم در این مسیر از حساب کردن روی دیگران بینیاز میکند، آموزه های دوره احساس لیاقت استاد عباسمنش یک ضرورت است.
استفاده همزمان از دوره احساس لیاقت با این مباحث توحیدی، نهتنها ذهن شما را با باورهای مرجع توحیدی در این باره از نو برنامهریزی میکند، بلکه بهطور عملی به شما کمک میکند تا احساس ارزشمندی درونی خود را تنها به رابطه همیشگی خود با ربّ که تنها قدرت جهان است گره بزنید، از وابستگی به تأیید دیگران رها شوید، از حساب کردن روی دیگران بینیاز شوید و کنترل مسیر خوشبختی خود را با توکل به منبع تمام قدرتها بهدست بگیرید.
تمرین این قسمت:
برای تثبیت باورهای توحیدی در ناخودآگاه، از شما دعوت میکنیم تا به تجربیات شخصی خود رجوع کنید. لحظهای مکث کنید و به این پرسشها پاسخ دهید:
در طول زندگی خود، چند بار بر روی کمک، وعده، یا اعتبار یک شخص (همسر، رئیس، دوست یا هر قدرت زمینی دیگر) حساب کردید و او شما را ناامید و ضربه خورده رها کرد؟
در مقابل، چند بار در شرایطی که هیچکس جز خداوند را نداشتید، از اعماق قلب به او تکیه کردید، سپس از جایی که فکرش را هم نمیکردید، از دل غیب، کمک دریافت کردید و درها برایتان باز شد؟
لطفاً پاسخهای خود را در بخش نظرات همین فایل به اشتراک بگذارید.
وقتی پاسخهای توحیدی خود را به وضوح بر روی کاغذ میآورید و با دیگران به اشتراک میگذارید، نه تنها آگاهی درونی خود را چندین برابر عمق میدهید، بلکه یک گنجینۀ ارزشمند از تجربیات زندگی برای هزاران خوانندۀ دیگر به یادگار میگذارید تا آنان نیز از مسیر توحیدی شما الهام بگیرند.
این مسیر، مسیر توکل عاشقانه به ربّ است همان صراط مستقیم که پر از نعمت و برکت است. اگر تنها بر او تکیه کنید، خواهید دید که فوجفوج انسانها عاشقانه به سمت شما سرازیر میشوند، درها یکی پس از دیگری به روی شما باز می شوند. زیرا خداوند همه کار را برای تو انجام میدهد و تو را به هر آنچه طلب کنی، میرساند.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت 51170MB41 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت 540MB41 دقیقه
سلام و درود و سپاس فراوان برای این فایل بینظیر که نه تنها شما حالتون خوب میشه که ما هم دگرگون میشیم….
یکبار دیگه برای تک به تک تضادهای زندگیم از خداوند ممنونم که از بی پولی به دارایی از بی عشقی به عاشقی از مریضی به سلامتی از آشوب به آرامش و مهمتر از همه از تنهایی به خدا رسیدم…
وقتی 2 سالم بود یه خانمی منو دزدید چند ساعتی منو برد خونش بنده خدا بچه دار نمیشد بچه تنها میدید میدزدید خیلی زود پدرم پیدام کرد، 6 سالم بود پدر و مادرم و برادرام و پدر بزرگ مادربزرگم رفتن مشهد و به خاطر اینکه عمه خانم که سه سال از من بزرگترِ ناراحت نشه نمیتونه بره منو هم نبردن و بعد از رفتنشون من مریض شدم حالا که خودم بچه دارم متوجه میشم اون دوری از پدر مادرم چطور اذیتم کرد که بدنم با مریضی واکنش نشون داد و همینطور در مواقع زیادی این تنهایی ها رو تجربه میکردم زمانی که جواب کنکور میخواست بیاد با اینکه با فشارهای زیاد اطرافیان به اینجا رسیده بودم ولی اون زمانِ جواب هیچ کس کنارم نبود بعد از ازدواج بیشترین دخالت رو داشتن بیشترین نظرات رو تحمیل میکردن ولی زمانهای سخت تنها بودم خلاصه خیلی وقتها متوجه میشدم که چقدر تنهام من برای رضایت دیگران از خواسته خودم میگذرم ولی اون زمان که لازمشون دارم یکی دیگه کنارمِ یکی دیگه همدمِ تنهاییمِ همون زمان خدا رو از تهِ قلبم صدا کردم نصفه شب بود از خواب بیدار شدم همسرم شبکار بود و من باردار نمیدونم چرا دلم برای خدا تنگ شده بود چند دقه فقط اشک میریختم و صدا میکردم خدا و بعد از اون انگار به خودم اومدم کم کم با اطرافیان فاصله دار شدم و بعد با این آگاهیها آشنا شدم یه مشرک به تمام معنا بودم خداوند هیچ جای اون زندگی پیدا نبود همه مهم بودن جز خودم و خدا، و کم کم عین نوزادی که تازه به دنیا میاد و داره با دنیا آشنا میشه من با خودم و خدا آشنا شدم خیلی تلاش میکنم که توحیدی باشم هر لحظه هشیار باشم به کسی جز خدا دیگه قدرت ندم و اطرافیان رو دستانی از خدا بدونم نه اینکه خود اونا رو خدا کنم یه غلام حلقه به گوش واسشون باشم تازه تونستم حس لیاقت رو کمی درک کنم تازه تونستم کمی خودمو لایقتر بدونم
دستشو بهش نگاه نکن خودِ خدا رو نگاه کن ای جملتون نمیدونید چه غوغایی در زندگی من به پا کرد من از کجا بگم آخه استاد….
همیشه صبحها به دنیا سلام میگم و میگم سلام وفادار دنیا که تو چقدر راحت بر وفق مرادم میچرخی انگار تمام دنیا دست شده واسه من که به خواسته هام برسم همسرم پدرم مادرم پدر همسرم مادرشون و حتی فرزندانم همه دست شدن واسه من
من قبلا از خیلیا بیزار بودم اما الان نمیدونم چطوری اینا دارن در جهت خواسته های من قدم برمیدارن اصلا خودشونم متوجه نیستن و من از قدرت خدا در حیرتم واینبار تضاد باعث شد از شرک به توحید برسم به نظرم سرنخ اصلی تمام ناکامیهام به شرک میرسه قدرت همه بودن جز خدا ای وای بر من که چه مشرک بودم
امیدوارم که با هدایت الله دوباره خودمو باورمو الهی بسازم