توحید عملی | قسمت ۱۱
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
آگاهیهای این قسمت، از قانونی رمزگشایی میکند که مرز میان «تقلا در مسیر خواسته» و «موفقیت پایدار از مسیر هموار» است.
دقیقاً زمانی که تصور میکنیم به اوج مهارت و تخصص رسیدهایم، در دام ذهنی «خودم میدانم» گرفتار میشویم که میتوان آن را پارادوکس مهارت و توکل نامید. خیلی از ما این تجربه را داشتهایم که:
زمانی که در کاری «تازهکار» و «نابلد» هستیم، نتایج درخشانتر و ایمنتری میگیریم، اما بهمحض اینکه احساس «حرفهای بودن» میکنیم، چالشها و شکستها آغاز میشوند. به نظر شما چرا؟!
درس اصلی این است: احساسِ «خودم میدانم»، بزرگترین مانع در برابر جریان هدایتهای خداوند است. وقتی ما خودمان را در جایگاه یک متخصص بینیاز میبینیم و به دانش محدود و تجربیات گذشتهمان تکیه میکنیم، ناخودآگاه دروازههای هدایت را میبندیم. اما زمانی که، فارغ از میزان تخصصمان، با قلبی خاشع و متواضع اعتراف میکنیم که در برابر اقیانوس علم خداوند «هیچ» نمیدانیم، آنگاه به منبع لایتناهی هوشمندی متصل میشویم که راهکارهایی فراتر از منطق بشری را پیش پایمان میگذارد.
یکی از کلیدیترین مفاهیمی که استاد عباسمنش با مثالهایی ملموس از دنیای تکنولوژی، رانندگی و حتی بازیهای کامپیوتری تشریح میکنند، تفاوت میان «استفاده از تجربه» و «مسدود کردن هدایت با غرور» است. استاد توضیح میدهند که ذهن استدلالگر ما، همواره سعی دارد مسائل جدید را با فرمولهای قدیمی حل کند. مثل برنامهنویسی که برای رفع یک باگ، بیست راه منطقی را امتحان میکند و شکست میخورد، اما لحظهای که از روی «عجز» و «تسلیم» دست از تقلا برمیدارد و از نیروی برتر کمک میخواهد، سادهترین و درستترین راهکار به او الهام میشود. این همان نقطهای است که ما باید «تواضع در برابر خداوند» را با «احساس لیاقت در برابر خلق» ترکیب کنیم. بسیاری از افراد تصور میکنند که کمک خواستن از خداوند نشانه ضعف است، درحالیکه بر طبق اصل توحید، هوشمندترین انسانها کسانی هستند که فرمان زندگی خود را به دست خدا میسپارند.
افراد زیادی برای داشتن چنین حدی از ارتباط عمیق با خداوند و دریافت هدایتهای او در مسیر هر خواسته کوچک و بزرگی، از درون احساس لیاقت ندارند.
آموزههای دوره احساس لیاقت منبعی کامل برای ترمیم احساس خودارزشمندی درونی است؛ بهگونهای که فرد بتواند خود را اساساً «لایق» چنین حدی از ارتباط دقیق و عمیق با خداوند بداند. زیرا مهمترین موضوع در دریافت هدایتهای خداوند، احساس لیاقت داشتن درباره ارتباط عمیق با خداوند و دریافت الهامات اوست. تا زمانی که ما خود را لایق همصحبتی با خداوند ندانیم، صدای هدایت او را نخواهیم شنید.
خداوند مانند یک فرستنده رادیویی قدرتمند، در هر لحظه و در مورد هر موضوعی (از مسائل مالی و بیزینس گرفته تا سلامتی و روابط) در حال پخش فرکانس هدایت است. اما این ما هستیم که باید گیرندههایمان را روی این موج درست تنظیم کنیم. تنظیم این موج، با هیچ تکنیک پیچیدهای انجام نمیشود، بلکه تنها با یک تغییر نگرش درونی ممکن است:
پذیرش اینکه «من نمیدانم و او میداند» و مهمتر از همه، «احساس لیاقت داشتن درباره دریافت هدایتهای خداوند»
آگاهیهای این قسمت، منطقهای محکمی به ما میدهد تا هر مانعی را از ذهن خود برداریم که مانع اتصال ما به خداوند و دریافت هدایتهای او میشود. مثل احساس گناهی که افراد دارند و فکر میکنند بهخاطر اشتباهات گذشته، از درگاه خداوند رانده شدهاند. استاد عباسمنش با ذکر منطقهای توحیدی محکم به ما یادآور میشوند که حتی اگر هزاران بار مسیر اشتباه را رفته باشید، خداوند مشتاق هدایت شماست.
درک این نکته که «من بی قید و شرط لایق هستم تا خداوند من را به هموارترین مسیر تحقق خواسته هایم هدایت کند»، هسته اصلی آموزههای دوره احساس لیاقت است که مکمل بینظیری برای اجرای توحید در عمل است.
باور محدودکننده دیگری که استاد عباسمنش در این فایل بهعنوان مانعی مهم در دریافت هدایتهای خداوند به آن اشاره میکنند، باور «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود» است. ریشه این باور نیز در احساس عدم لیاقت است که فرد نمی تواند خود را بی قید و شرط، لایق دریافت نعمت ها بداند. استاد با استناد به قوانین خداوند، ثابت میکنند که سختی کشیدن، تقلا کردن و «پدرِ آدم درآمدن»، فضیلت نیست؛ بلکه نشانه دور شدن از مسیر هموار هدایتهای الهی است. زندگی طبیعی و توحیدی، مانند حرکت در یک سرازیری سرسبز با چرخهای روغنکاریشده است، نه کشیدن یک گاری شکسته در سربالایی سنگلاخ.
اگر زندگی شما سخت پیش میرود، اگر برای حل مسائل ساده مجبور به مبارزه هستید، نشانه این است که نتوانستید روی خداوند به عنوان قدرت مطلق حساب کنید، میخواهید با زورِ بازوی محدودِ خودتان مسائل را حل کنید و به نیروی «کن فیکون» خداوند اجازه ورود ندادهاید. تواضع در برابر خداوند، زندگی را آسان میکند. راهکارهای خداوند برای حل مسائل شما و تحقق خواسته ها همواره آسان هستند، اما شما وقتی به آنها دسترسی دارید که با ایجاد باورهای توحیدی، عقل خود را از مدار خارج میکنید.
تمرین این قسمت:
به تجربیات خود درباره مفهوم آگاهیهای این قسمت فکر کنید و در بخش نظرات این فایل بنویسید:
الف) در چه مواردی از زندگیتان (شغلی، مالی، عاطفی و…) احساس کردید که «خودتان کاربلد و حرفهای هستید»، به مهارت و کاربلدی خود آنقدر مغرور شدید که خود را بینیاز از هدایتهای خدا دیدید و سراغ ایدههای خودتان یا راهکارهای دیگران رفتید اما به طرز غیرقابلانتظاری، کارها گره خورد و نتیجه خوب از آب درنیامد یا دچار خطا و اشتباه شدید؟
در مقابل، چه زمانهایی با وجود مهارت و کاربلدی، متواضعانه از خداوند طلب هدایت کردید، اعتراف کردید که «نمیدانید»، سپس به ایدههایی هدایت شدید که کارها با روانی و آسانی انجام شد یا نتیجه حتی بارها بهتر از انتظار شما پیش رفت؟
ب) وقتی چرخ زندگی شما به روانی میچرخد و کارها بهخوبی پیش میرود، آیا ارتباط این جنس از روانی در انجام کارها را با نگرش «تواضع در برابر خداوند» حتی با وجود حرفهای بودن، تشخیص میدهید و برعکس؟ چقدر حواستان به این اصل مهم است؟
فکر کردن و جواب دادن به این سؤالات باعث میشود نقش توحید در روان شدن چرخ زندگی را درک کنید، در همه حال در مقابل خداوند خاشع بمانید و در موضوعات مختلف، خواه ساده، خواه مهم، از خداوند هدایت بخواهید؛ حتی اگر در آن کار حرفهای باشید.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۱۱632MB67 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۱۱64MB67 دقیقه
به نام خدایی که همواره مارو حامی وبهترین تکیه گاهه .استاد عزیزم طبق معمول خیلی به جا وبه موقع هدایت شدم به شنیدن این فایل. چندروز بود ذهنم خیلی درگیر و پریشون بود بابت یه سری مسائل که برام پیش اومده بود گاهی تو خلوت گریه میکردم گاهی ناله وزجه میزدم که خدا راهی بذاره جلو پام نزدیک خونه مون کوه وطبیعتی چشم نواز ودل نوازه که هرروز صبح ازپنجره شاهد این بهشت زیبای زمینی هستم وشکر گذار اینهمه زیبایی خیره کننده که هروز میبینم و تجربه میکنم دیروز از فرط یاس وناامیدی زدم به دل کوه و طبیعت دفترمو برداشتم ورفتم همچنان که از تپه میرفتم بالا با گریه با خدا حرف میزدم ومیرفتم هی گفتم وگفتم تا رسیدم بالای تپه نشستم همونجور که اشک میریختم دفتر مو بازکردم وشروع کردم به نوشتن با هق هق نوشتم ونوشتم صفحه ها بعدش یکم آروم ترشدم سرپایینی برگشتنی انگار خدابود که داشت باهام حرف میزد تمام مسیرو داشت اززبان خودم بهم گوشزد میکردومیگفت نگران چی هستی من هستم همیشه بودم همه جا کنارت بودم اما تو ندیدی وجودمو حس نکردی وبابت همون دغدغه ای که داشتم کلی جمله میومد تا اینکه کلا آروم شدم ورسیدم خونه دفترمو بازکردم وخوندم نشستم فکر کردم دیدم بله من خدارو فراموش کردم بکلی و میخاستم خودم به هر طریقی که هست مشکل موحل کنم خیلی دست وپا میزدم تقلا کردم اما هربار بیشتر فرو میرفتم تو مشکل بیشتر غرق میشدم وعمیق تر میشد تا اینکه فایل استاد و روسایت دیدم ونشونه واضح بودبرام که باید بسپرم به خودش به خودش که بزرگترین قاضی ووکیله و بهترین رای رو صادر میکنه به خودش که گفته من دلهارو براتون نرم میکنم وبسپرم خودمو به دستان پرقدرتش و بذارم خودش وارد عمل بشه و من بشینم کنار گود ونگاه کنم فقط نتیجه توکل و ایمانم رو خدایا منو ببخش که هزاران بار به مو رسیده پاره نشده اما فراموشت کردم جاهایی که فکرشم نمیکردم از طریق هزاران دستت بهم امداد غیبی رسوندی وچراغ راهم بودی همیشه اما من تکیه کرده بودم به غیرتو خدایا تو خودت عالم وحکیمی بهترین سمیع وبصیری تومالک جسم وجان منی اگر تو بخای خلقی بخان جلوداربشن توان شوندارن واگرتو نخای و همه خلق بخان نمیشه که نمیشه خدایا کمکم کن تو هرلحظه به یاد تو باشم و ازتو هدایت وحمایت بخام نه غیرتو که کسی که به تو وصل بشه دیگه نه غمی هست ونه ترسی داره از کوهی از مسائل لاینحل م که باشه حل میشه با کمک تو.به شرطی که ما خودمون با احساس بدمون و تقلای بیخود شرایط رو برا خودمون پیچیده تر وبحرانی تر نکنیم و با آرامش سعی کنیم ندای الهی هدایت الله رو بشنویم به گوش مون اجازه شنیدن بدیم و قلب مون لمس کردن جنس لطیف الهامات تورو بدیم.
سلام خانم نکویی مصداق بارز این مثال تون تو زندگی منم بود .تویه برهه ای از زندگی من یه بچه گربه پیشی ناز تیتیش مامانی داشتم که خیلی دوسش داشتم عین یه بچه ازش مراقبت میکردم خواب و خوراک و تفریح و بازی هاش با من بود اونم خیلی به من وابسته شده بود به طوری که شبا میومد روتخت کنار من آروم میخابید تا صبح که من چشم باز میکردم اونم سریع بیدار میشد باهم میرفتیم برا صبونه و کارهای روزمره زندگی روزها گذشت واین پیشی بزرگتر و خوشگلتر شد جوری شده بود کل روز دنبال من بود میشستم رومبل میومد بغلم میخابید خودشو ملوس میکرد ومن نازش میکردم باهاش بازی میکردم تا اینکه بعدچندماه یه شب که نبودم رفته بودم مهمونی از تراس پریده بود پایین رفته بود اصلا سابقه نداشت ازاون مسیر بره بیرون اما رفته بود به سادگی ومن موندم و با کلی ناراحتی وسرزنش های من ذهنی که چرا نبردم جرا تراس باز گذاشتم وهزارتا چراهای دیگه وابستگی همیشه تهش بن بسته حتی فرزندت باشه عزیزترین کس زندگیت باشه جهان وقتی میبینه وابستگی پیدا کردی اولش یه گوش مالی کوچیک میده بهت میگه به خودت بیا بشر اگر متوجه نشدی دفعه بعد با مخ میای نقش زمین میشی اونوقت دیگه دیرشده وگاها کار از کار گذشته خدایا کمک کن بی قید وشرط عشق بورزیم نه عشقی زمینی وپوشالی عشقی ازجنس خودت لطیف و ماورایی خداجونی تنها تویی که لایق عشق ورزی و پرستش هستی کمک کن از غیر تو دل بکنم ورها بشم ازپرستش بت های دنیوی روبیارم به منبع لایزال لایتناهی.
سلام عاطفه جان ممنونم بابت کامنت پرمغزتون برای شخص بنده که مفیدبود وباعث شد عمیق تفکر کنم وکنکاش داخل ذهنم من دارم درس یاد میگیرم از امثال شما داخل سایت وتقریبا چندماهی میشه عضو سایت شدم به لطف یگانه یکتا که منو هدایت کرده به این دانشگاه بزرگ انسان ساز که هروز که میگذره چشم دلم روشن ترمیشه با آگاهی های ناب و خالص این سایت وبچه هایی که زمانی مثل من تازه قدم گذاشتن تو این وادی مقدس و با آزمون وخطا وتجارب تلخ وشیرین تبدیل شدن به ورژن جدیدی از نسخه قدیمی شون من متاسفانه هنوز موفق به تهیه دوره ای نشدم امیدوارم خدابه زمان مناسبش شرایط شو برام فراهم کنه تا منم از این خوان پرنعمتی که گسترده شده بتونم نهایت بهره روببرم. وغذای سالم وپاک به خورد جسم وذهنم بدم .