توحید عملی | قسمت ۱
این فایل در آذر ماه ۱۴۰۴ بروزرسانی شده است
این متن خلاصهای از فایل این قسمت میباشد، اما برای درک کامل و عمیقترِ مفاهیم، حتماً خود فایل را به طور کامل گوش دهید.
این فایل یکی از تأثیرگذارترین و شخصیترین صحبتهای استاد عباسمنش است که در آن، پرده از راز بزرگ تحول زندگیشان برمیدارند. این فایل نقشه راهی است برای کسانی که به دنبال کشف رسالت الهی خود هستند. آموزه بنیادین این فایل بر این حقیقت استوار است که گاهی خداوند از طریق تضادها، سختیهای طاقتفرسا و حتی مواجهه نزدیک با مرگ، ما را بیدار میکند تا به یاد آوریم که برای هدفی والا خلق شدهایم. درسی که استاد از تجربه دردناک از دست دادن همکاران و نجات معجزهآسای خود گرفتند، این نبود که صرفاً شانس آوردهاند، بلکه این بود که جهان هستی تصادفی نیست و اگر هنوز نفس میکشید، یعنی خداوند برای شما برنامهای دارد. این فایل به ما میآموزد که وقتی انسان با تمام وجود درک میکند که قدرتی برتر او را حفظ کرده است، دیگر نمیتواند به زندگی معمولی و روزمره قانع باشد؛ بلکه باید به جستجوی آن “چرایی” بزرگ بپردازد و پاسخ را تنها در یک کلمه مییابد: توحید. برای درک عمیقتر این مفاهیم و اینکه چگونه خود را لایق چنین هدایت و حمایتی از سوی پروردگار بدانید، استفاده از مباحث دوره احساس لیاقت در کنار این فایل، اکیداً توصیه میشود تا درک کنید که شما ارزشمندترین مخلوق خداوند هستید و لایق دریافت الهامات او میباشید.
نکته بسیار عمیقی که در این فایل تشریح میشود، تغییر مدار از “تلاش برای بقا” به “حرکت در مسیر رسالت” است. استاد توضیح میدهند که چگونه پس از آن واقعه تکاندهنده، به جای تمرکز بر فقر، بدهی و مشکلات کاری، ماهها در سجده و عبادت، تنها یک سؤال را از خداوند پرسیدند: “از من چه میخواهی؟”. پاسخ این سؤال، کلید گنجینههای آسمان و زمین بود. درسی که اینجا نهفته است، این است که وقتی شما دغدغهتان را از “چگونه پول درآوردن” به “چگونه بنده خالصتری بودن و اجرای توحید” تغییر میدهید، خداوند تمام جنبههای دیگر زندگیتان را تضمین میکند. استاد با بیانی شیوا تشریح میکنند که ثروت، سلامتی، آرامش و روابط عاشقانه، پاداشهای طبیعی و بدیهی برای کسی است که خدا را تنها قدرت مؤثر در جهان میداند. اگر کسی ادعا میکند خدا را شناخته اما در فقر، بیماری یا تنهایی به سر میبرد، هنوز “خدای واقعی” را نشناخته است؛ زیرا خدای حقیقی، سرچشمه تمام نعمات است. این نگاه توحیدی دقیقاً همان زیربنایی است که در دوره احساس لیاقت نیز به شکلی گستردهتر آموزش داده میشود تا باور کنید که لیاقت شما برای ثروتمند شدن، ریشه در اتصال شما به منبع لایزال الهی دارد.
مفهوم دیگری که در این فایل با قدرتی بینظیر بازتعریف میشود، معنای واقعی شرک و بتپرستی در دنیای مدرن است. استاد عباسمنش تأکید میکنند که بتپرستی امروز، سجده بر سنگ و چوب نیست، بلکه قدرت دادن به هر عاملی غیر از خداوند است. وقتی تصور میکنید شرایط اقتصادی، دولت، پارتیبازی یا شانس، مسئول وضعیت زندگی شما هستند، شما در حال شرک ورزیدن هستید. توحید عملی یعنی باور به اینکه همه ما رب واحدی داریم و دسترسی ما به منبع قدرت، ثروت و نعمت، کاملاً برابر است. تفاوت انسانها تنها در “ظرف باور” آنهاست. استاد با خواندن کامنتی الهامبخش، یادآور میشوند که قرآن و آموزههای الهی، گنجنامهای هستند که باید رمزگشایی شوند و رمز آن، پاک کردن قلب از ترسِ غیر خداست. این فایل فریاد میزند که قدرت مطلق تنها در دست خداست و اگر این را باور کنید، دستان خداوند از جایی که گمان نمیبرید برای یاری شما میآیند، همانطور که زندگی استاد را از کارگری در شرایط سخت به استقلال مالی و زمانی کامل رساندند.
تمرین:
اکنون نوبت شماست که این آگاهی را در زندگی خود جاری کنید. تمرین بسیار مهمی که برای این جلسه طراحی شده است. از شما میخواهیم که با قلبی گشوده، به گذشته و حالِ زندگی خود بنگرید و در بخش نظراتِ همین فایل در سایت، به این سوال پاسخ دهید:
صادقانه بنویسید که همین الان در ذهنتان به چه کسانی یا چه عواملی (غیر از خدا) قدرت دادهاید؟ و از این پس چگونه میخواهید توحید را به صورت عملی در زندگیتان اجرا کنید.
نوشتنِ این موارد و اعتراف به شرکهای مخفی، اولین قدم برای شکستنِ بتها و جاری کردنِ قدرتِ خداوند در زندگیتان است. با به اشتراک گذاشتنِ این تجربیات، نه تنها ایمانِ خود را فولادین میکنید، بلکه چراغِ راهی برای هزاران نفر دیگر خواهید شد تا آنها نیز ردپای خدا را در زندگیشان پیدا کنند. منتظر خواندنِ کامنتهای توحیدی و بیدارکنندهی شما هستیم.
پاسخت را کامل در قسمت کامنتهای همین صفحه بنویس تا هم برای خودت نقشهی راه شود و هم الهامبخش دیگران.
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری توحید عملی | قسمت ۱110MB21 دقیقه
- فایل صوتی توحید عملی | قسمت ۱20MB21 دقیقه
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
سلام به استاد عزیزم وخانم شایسته ی نازنینم وهمه ی دوستان عزیز
«بتهای درون؛ از وابستگی تا رهایی»
وقتی با خودم خلوت میکنم و به عمق وجودم سفر میکنم، ردپای چیزهایی را میبینم که ناخواسته جای خدا را در قلب من گرفتهاند. نه اینکه خدایی نباشد، نه؛ بلکه من خودم اجازه دادهام اینها بر تخت بنشینند و بر من فرمانروایی کنند.
در محل کار، نگاهم به کارفرما دوخته شده بود. هر صبح با این دغدغه از خانه بیرون میزدم که “آیا رئیس از من راضی است؟” قضاوتش برایم از قضاوت خدا مهمتر شده بود. گویی نفس اوست که روزی من را تعیین میکند، نه خداوند رزّاق. آرامشم را گره زده بودم به لبخندش و اضطرابم را به اخمش.
در خانه، مادرم را بیش از حد به خدا گره زده بودم. شادی من وابسته به نگاه او بود. اگر تاییدم میکرد، احساس ارزشمندی میکردم و اگر نه، دنیا برایم تیره میشد. مادرم که عزیزترینم است، ناخواسته تبدیل شده بود به بتکی که رضایتش برایم از رضایت خدا مهمتر جلوه میکرد.
اما امروز، با قلبی گشوده و نگاهی تازه، میخواهم این زنجیرها را پاره کنم. میخواهم توحید را نه در کتابها، که در کوچهپسکوچههای زندگیام جاری سازم.
از این پس، وقتی پا به محل کار میگذارم، یادم میآید که تنها یک ارباب دارم و او خداست. برای رئیس کار میکنم، اما دل به او نمیبندم. رضایتش را دوست دارم، اما آرامشم را از خدا میگیرم. هر تلاشی را با نیت “برای خدا” انجام میدهم تا از قید نگاه مخلوق رها شوم.
در خانه، مادرم را دوست دارم، اما نه مثل خدا. او را گرامی میدارم، خدمتش میکنم، دستش را میبوسم، اما دیگر تاییدش را با تایید خدا یکی نمیدانم. میدانم که او هم بنده خداست، گاهی مهربان، گاهی خسته، گاهی قضاوتکننده. من منبع آرامشم را به خدا وصل میکنم، نه به لبخند یا قضاوت هیچکس.
میخواهم این جمله را هر روز با خود زمزمه کنم:
“خدایا، تو کافی هستی. هرچه غیر توست، وسیلهای بیش نیست. دل مرا به وسیله وابسته نکن، که تو خود صاحبخانهای.”
این است نقشه راه من برای زندگیِ بیبت. این است تولد دوبارهای که از امروز آغاز میشود.
《《《 خدایاااااا شکرت 》》》
سلام بر همراه همیشگی و سالک راه توحید
مریم جان
سلام.
چقدر زیبا و عمیق به عمق وجود خودت سفر کردی. این جرقهای که درونت زده شده، همان نوری است که خداوند به بندهای که قصد بازگشت دارد، هدیه میدهد.
دقیقاً همان مثالی که زدی، شاهبیت کشف توست: شرک مانند مورچه سیاه روی سنگ سیاه در شب تاریک است. این یعنی تا وقتی نوری از درون خودت بر این سنگ نتابانی، اصلاً متوجه وجود این مورچهها نخواهی شد. آن نوری که به سنگ تاباندی، همان «دقت» و «محاسبهگری» این دو روز اخیرت بوده. تبریک میگویم که چشم بصیرتت باز شده است.
نکات بسیار مهمی که در کامنتت بود:
1. تفاوت بین «توکل زبانی» و «توکل عملی»: درست تشخیص دادی. خیلیها فکر میکنند توکل یک ذکر زبانی است، در حالی که توکل یعنی «وَکیل گرفتن خدا». وقتی وکیل زندگیات خداست، دیگر دنبال وکیل دوم (پول، ارتباطات، شغلهای دیگر) به عنوان «منجی» نمیگردی. تو به اسباب نگاه میکنی، اما «تأثیر» را فقط از خدا میبینی.
2. خودِ خودِت را پیدا کردی: آنجا که گفتی: «آره این منم که به خودم ظلم میکنم»، ستم به خود یعنی همین که فکر کنی گرهگشا غیرخداست.
3. بشارت الهی در عرض دو روز: این را آویزه گوشت کن. خداوند منتظر است تا کوچکترین توجه ما به سمت او، تبدیل به یک بارش رحمت شود. این قانون هستی است:
«اگر تو یک قدم به سمت من بیایی، من یک قدم به سمتت نمیآیم، من میدوم به سمت تو.»
و اما پاسخ به آن حس زیبایت: بله، هستی منتظر کوچکترین تغییر ماست. جهان یکپارچه اراده خداست. وقتی ما اراده میکنیم که موحد باشیم، کل هستی برایمان «مسخر» میشود. یعنی موانع کنار میروند، نعمتها جاری میشوند و زندگی برایمان «آسان» میشود، چون با جریان اصلی خلقت همسو شدهایم.
به راهت ادامه بده. همین «فکر کردن» و «مچ گیری» که گفتی، خودش عبادت هزاران رکعت نماز بدون حضور قلب بالاتر است.
حسبی الله و نعم الوکیل. واقعاً همین کافیست.