توحید عملی | قسمت ۱

به نام خدایی که نشانه‌ی حضورش در تک تک زیبایی ها هست!

ردپای من از روز شصت و پنجم سفرنامه

دو بار پشت سر هم فایل رو گوش دادم و هر بار سرشار از شور و جنون و اشک شدم. چقدر دوست خوبمون حضور خداوند رو ملموس و زیبا توصیف کردن؛ چقدر درک می‌کنم تک به تک کلماتشون رو. میخوام اینو باور کنم. میخوام باور کنم هرجا که زیبایی هست قطعا و حتما خداوند هست و هرجا هم که نشانی از خداوند هست قطعا خیر و خوبیه؛ حتی اگر ما الان درکش نکنیم. میخوام باور کنم که خداوند در کوچکترین خوشی ها هم حضور داره. خدایا شکرت شکرت شکرت… خدایا شکرت هر اتفاقی که میفته خیره و سرشار از حکمت تو. خدایا شکرت که میدونم جهان در نهایت عدل خودشه و هرچیزی که هرکجا هست، قطعا در جای درستشه. یکی از نزدیکانمون همین الان فوت کرد و من با اینکه خیلی تعجب کردم، اما سریع به خودم یادآوری کردم که حدیث خیره خیره خیره خیره؛ هر اتفاقی که از جانب خداوند میفته خیره. و به این شکل دارم ذهنم رو کنترل می‌کنم.

امروز داشتم فکر میکردم من چقدر حالم زود خوب میشه؛ چقدر کوچکترین چیزی میتونه حال من رو خوب کنه. مثلا امروز تو اتوبوس یه پیرمردی یه مشت پسته بهم داد و من کلی ازش تشکر کردم و انقدر خوشحال شدم که همون موقع با خودم گفتم خدایا شکرت که جهان سراسر مهربونیه. یا امروز تو یه کوچه‌ی ناآشنا بودم که یهو یه آقایی از در خونشون اومد بیرون. رفتم تا ته کوچه فکر کردم بن بسته و یهو این آقا گفت کجا میخوای بری!؟ گفتم نمیدونم یه جایی که برسه به خیابون. خندید گفت از این طرف. انقدر خوشحال شدم که همون موقع ناخودآگاهم گفت : خدایا شکرت که همه‌ی جهان آمادن تا منو هدایت کنن. یا امروز داشتم یه کتابی رو میخوندم که یهو رسید به یه جمله ای که من خیلی دوستش داشتم و خیلی قشنگ بود. انقدر خوشحال شدم که چند بار خوندمش. جهان سراسر زیباییه و میشه از کوچکترین چیزها لذت تمام رو برد. فقط کافیه زاویه دیدمون رو تغییر بدیم. من میتونم تا ابد تو خیابونا راه برم و از پیاده روی لذت ببرم. میتونم تا ابد برم تو خیابون و از آدما و درختا و خونه ها و ماشینا عکاسی کنم و لذت ببرم. میتونم تو تنهایی کتاب بخونم و لذت ببرم. میتونم یه موزیک عالی گوش بدم و لذت ببرم. میتونم درس بخونم و لذت ببرم. میتونم کنار دوستام باشم و لذت ببرم. میتونم بنویسم و لذت ببرن. منو هرجا هم که ببرن، تو هر موقعیتی هم که قرار بدن راهی برای لذت بردن پیدا می‌کنم. و این نهایت دیدگاه زیباییه که یه آدم میتونه داشته باشه. خدایا شکرت، شکرت شکرت شکرت شکرت… خدایا ممنونم که همیشه و هر کجا تحت حمایت و هدایت تو ام. خدایا شکرت که حالم با خودم و زندگیم و تو خوبه. خدایا شکرت که تو خدای منی و من بنده‌ی تو ام، شکرت :)

« به نام خداوند جان و خرد »

سلسله فایل های توحید عملی رو شروع کردم و سرشار از احساس آرامشم.. امروز باران بارید و پیاده روی کردم و این فایل زیبا و آگاهی بخش رو گوش دادم و خدا رو شکر می‌کنم که منو به ارتباط بهتر با خودش هدایت میکنه…

چیزی که با شنیدن این فایل مدام تو ذهنم تکرار می‌شد و سراسر وجودم رو از آرامش سرشار می‌کرد، توجه به این موضوع بود که :

خداوند با ما با نشانه ها صحبت میکنه..ما میتونیم خداوند رو در تمام اتفاقات، شرایط، اشیا و آدم های اطرافمون ببینیم..فقط کافیه ارتباطمون رو با خدا قطع نکنیم و دائما در طول روز به نشانه ها و الهامات خداوند توجه کنیم. همه چیز فقط با تمرین و استمرار قابل بهبوده و باید مطمئن باشیم هرچه بیشتر « با خداوند بودن » رو تمرین کنیم، بیشتر میتونیم خداوند رو احساس کنیم. استاد یه جمله‌ی معروف دارن که میگه : همه‌ی ما به یک اندازه به خداوند نزدیکیم و بستگی داره ظرف وجودیمون چقدر باشه! هرچقدر بیشتر به خدا توجه کنیم، حضورش رو بیشتر در تمام لحظات روزمون احساس می‌کنیم. من سعی میکنم تو هرچیزی که میبینم، میشنوم، و لمس میکنم ردی از حضور خدا پیدا کنم. توجه به زیبایی ها و کنترل ذهن خدا رو که سرچشمه‌ی همه‌ی زیبایی ها و کمالاته، بیشتر به چشممون میاره.. استاد وقتی گفتن که من به طرز عجیبی زنده موندم و اون انفجار دقیقا روزی که من نبودم اتفاق افتاد، اشکم در اومد.. قوانین خدا اینطوری نشانی از معجزه و شگفتیه.. از راه هایی بهت میده که حتی نمیتونی تصورش کنی.. عجب نشانه ای بود این زنده موندن و نجات پیدا کردن؛ انگار داشت داد میزد عباسمنش قراره دستی از دستان خداوند باشی روی زمین و واسطه‌ی هدایت ها باشی.. مسئله اینه که هیچ محدودیتی وجود نداره؛ تنها محدودیت ما ذهن ماست؛ ذهن ما دائما میگه زشته نکن نمیشه نرو نخواه نپرس؛ اما اگه ما آگاهانه قدم برداریم برای تغییر باورهامون، دیگه خیلی چیزها رو باور نمیکنیم؛ خیلی زشتی ها رو نمیبینیم؛ خیلی رفتارها رو انجام نمیدیم.

خدایا شکرت..

شکرت که یک روز دیگه فرصت دادی رشد کنیم و زندگی رو تجربه کنیم..

شکرت که هدایتم کردی به این فایل آگاهی بخشی که پر از حس خدا بودن داشت برام..

شکرت که فرصت نوشتن دارم..

شکرت که حالم خوبه..

شکرت که تو مسیر شناخت تو استمرار دارم..

شکرت که روز به روز و لحظه به لحظه دارم بهت نزدیک تر میشم..

خدایا شکرت که من هم جزو معدود آدم هایی هستم که تلاش میکنن برای تجربه‌ی زندگی واقعی؛ برای تجربه‌ی عشق و سلامتی و شادی واقعی..

خدایا شکرت..

شکرت که تو خدای منی و من بنده‌ی تو ام :)