تغییر باورها به روش استاد عباس‌منش - صفحه 10 (به ترتیب امتیاز)

سلام علی جوان عزیز

من دست شما و همه عزیزان سایت را میبوسم وبر این بوسه افتخار میکنم واز ابراز محبتت خیلی خوشحال شدم

علی جان هر کدام از ما یک وجهی از پروردگارمان هستیم ما بودیم که استاد فرشته ها بودیم حالا ما باید از این فرشته شیطان که در روز ازل به تاج وتخت خداوند قسم خورد و روی زمین آمد و گفت که من بندهات رها نمیکنم برای بد کردن – البته خدا به ما هم گفته که : که حواستان به این فرشته که در زمینه باشه . چون دشمن قسم خورده شماست

ولی ما را چه باک که : چون ترا نوح است کشتی بان ز طوفان نترس

خیلی محبت کردید و انرژی گرفتم

البته من خیلی از این قوانین کیهانی که آقای عباس منش به زبان ساده گفتند نتیجه گرفته ام که اینشاءالله اگر فرصت بود خواهم گفت

مشکل اصلی اینجاست که به قول داداش عباس : ما ایمان صددرصد نداریم که کل داستان همینه

و از طرفی با خود میگیم همین ؟؟!! این که کاری نداره ؟ اما در مرحله عمل باز هم صددرصد نیستیم

و دیگر اینکه حرف استاد چه زیباست که این قوانین فرارن – و اگر لحظه ای فراموش کنیم همه چیز خراب میشه و…….

ودر کل ممنون خدای مهربانم که بهش گفتم خدایا تو چطوری هوای همه چیز را در این عالم بزرگت داری ؟. خدایا تو حوصلت سر نمیره ؟. مگر تو چقدر طاقت داری ؟- مثل اینکه گوشت گریه آدمها را نمیشنوه ؟- من با تو حرف میزنم چرا جوابم را نمیدی تو که گفتی : بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را پس کو جوابت ؟ حالا درو……- حتما من از غضب شده هایت هستم و از این حرفها

که شب در خواب دیدم داخل آب زیبایی هستم و وقتی تعبیر کردم خودم خجالت کشیدم و گریه کردم و سکوت …

ویک دفعه این آیه را برایم .بوسیله نیروهاش خواند : فکر میکنی من شما رابیهوده آفریدم ……

و بلاخره فهمیدم که خدایا من نفهم بودم : تویی که عمریست دست مرا گرفته ای و من نمیدانستم و حالا میگم خدایا عاشق نگاهت هستم نگاهت را از من برنداری که هیچ وقت برنداشته ای ……

و دیگر کارش این بود که مرا با این خانواده ی عاشق عباسمنش آشنا کرد و شبی نیست که گریه نکنم که خدایا تو چقدر خوب بودی ومن نمیدانستم وشاید الان بفهمم که چرامیگویند علی ع سر در چاه میکرده و گریه میکرده ……

اوست نشسته در نظر ،من به کجا نظر کنم ——- اوست گرفته شهر دل ، من به کجا سفر کنم

ودقیقا افتادم به یاد شعر لسان الغیب که گفت :

گرچه حافظ دررنجش زد وپیمان بشکست ——- لطف او بین که به لطف ، از در ما ، باز آمد – ما بودیم که پیمان شکستیم وحرف خالقمان را فراموش کردیم . که از این میوه نخور و خوردیم و باز او مارا پذیرفت و این بهترین نشانه است که خدا ما را دوست دارد

ما بودیم که نمک خوردیم ونمکدان هم شکستیم اما لطف او کجا ومن ناچیز کجا – آخر من در روز اول هم نبودم مشتی خاک بهم چسبیده بودم . او بود که به من مثل مادر وجود بخشید او بود که اضطراب مرا دید برای آرامش من مثل خودمی از وجود خودش (اگر خانم ها قدر خودشان را بدانند – که میدانند ) خلق کرد (زن)

…….

الهی ای خدای کعبه . ای خدایی که آتش را به گل تبدیل کردی . ای خدایی که تیغ تیز شمشیر بران بر گوشت را (ذبح اسماعیل ) به نرمی گل کردی واز شدت تیزی شمشیرت سنگ خارا نصف شد . ای خدایی که تار عنکبوت را سد را دشمنان کردی در این دنیا و ان دنیا رستگارمان کن

ای خدای کعبه : سپاسگزارم که مرا با زیباییهایت و با خانواده عباسمنش آشنا کردی سپاس