چندبرابر کردن درآمد در یک سال | قسمت 3

بسم الله الرزّاق الوهّاب المغنی الباسط

خب مهمترین باوری که باید ایجاد کنم

ثروتمند شدن معنوی ترین کار نزد خداست💰😍📈

خب سوال مهم؟؟؟؟؟؟؟؟

چگونه می‌توانم با شغل، توانایی، مهارت و شرایطی که همین حالا دارم و فقط با تغییر نگرشی که تاکنون درباره رابطه خداوند با ثروت‌ ، درباره فراوانی ثروت در جهان و درباره دسترسی همه آدمها به منبع تمام نشدنی ثروت در جهان و درباره اینکه ثروت‌ها و نعمت‌ها و فرصت‌ها هر روز در حال بیشتر شدن هست‌ ، درآمدم را ۳ برابر کنم؟

نکته مهم در باره جواب به این سوال:

اگر وقتی این سؤال را پرسیدی، ایده‌هایی به ذهنت رسید که به تو احساس آرامش داد، فوراً آنها را بنویس و با تعهد و ایمان، حتماً آنها را اجرا کن. اگر نجواهای ذهنت شروع شد تا مأیوس شوی، تا به تو ثابت کند این امکان ندارد، به تو بگوید که بی خیالش شوی و دوباره تو را به خانه اول، به همان باورهای محدود کننده‌ی همیشگی برگرداند، بدان که اینها همان باورهای محدود کننده‌ای است که باید تغییر کنند.

پس، از محدود کننده ترین باور برای اصلاح شروع کن.

قبل از هر چیز از استاد تشکر میکنیم که چهار باور ثروت آفرین در متن سوالی که مطرح کردند برای ما گفتند که آنها بدین شرح هستند

✅رابطه خداوند با ثروت‌

✅فراوانی ثروت در جهان

✅دسترسی همه آدمها به منبع تمام نشدنی ثروت در جهان

✅ثروت‌ها و نعمت‌ها و فرصت‌ها هر روز در حال بیشتر شدن هست‌

حال بریم سراغ سوال

من این تمرین را از خودم پرسیدم و نتیجه آن کشف یک باور محدود کننده شد که داستان آن به شرح زیر است

💡باور محدود کننده با عنوان اینکه باید وقت و انرژی بیشتر بگذارم

خب بسم الله ؛ شروع میکنیم به بمباران ذهن تا برای ذهن منطقی و باور پذیر شود

مسئله مهم این است که بدانم خدا برای من آسانی میخواهد…

خدا برای من در نظر دارد که با کمترین وقت ممکن بیشترین بازدهی را داشته باشم ، حال آیا من هم این را میخواهم؟؟؟!!!

آری ؛ خدا اینگونه میخواهد که ایده اختراع لودر را به ذهن سازنده اش میاندازد تا این لودر با یک ساعت کار کردن فرصت زندگی بیشتری به صدها کارگری را بدهد که می بایست ساعت ها و روزها کار کنند تا نتیجه ای را رقم بزنند که این لودر با یک ساعت کار انجام داد.

آری ؛ خدا اینگونه میخواهد که ایده کارت بانکی و کارتخوان را به سازنده اش الهام میکند تا وقت آزادتری را به انسان ها هدیه دهد ؛ همان انسان هایی که قبلا می بایست پول نقد دهند و در برخی مواقع به دلیل اینکه مابقی پول خود را از مغازه دار پس بگیرند دقایقی منتظر باشند.

آری ؛ خدا اینگونه میخواهد که ایده ساخت دستگاه آب پرتقال گیر را به سازنده اش میدهد تا در زمان بسیار کوتاهتری یک آب پرتقال شیرین و گوارا روزی انسان ها کند

آری ؛ خدا اینگونه میخواهد که…

تو خود حویث مفصل بخوان از این مجمل

فقط کافیست به اطرافمان نگاه کنیم و این نشانه ها را ببینیم و با خود این آیات زیبای قرآن را زمزمه کنیم که…

(وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِۦ…….. إِنَّ فِی ذَ ٰ⁠لِکَ لَـَٔایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَعۡقِلُونَ)

[سوره الروم ۲۴]

(وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِۦ …….. إِنَّ فِی ذَ ٰ⁠لِکَ لَـَٔایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَسۡمَعُونَ)

[سوره الروم ۲۳]

(وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِ ……..إِنَّ فِی ذَ ٰ⁠لِکَ لَـَٔایَـٰتࣲ لِّلۡعَـٰلِمِینَ)

[سوره الروم ۲۲]

(وَمِنۡ ءَایَـٰتِهِۦۤ……….إِنَّ فِی ذَ ٰ⁠لِکَ لَـَٔایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یَتَفَکَّرُونَ)

[سوره الروم ۲۱]

(أَلَمۡ یَرَوۡا۟ إِلی ………إِنَّ فِی ذَ ٰ⁠لِکَ لَـَٔایَـٰتࣲ لِّقَوۡمࣲ یُؤۡمِنُونَ)

[سوره النحل ۷۹]

(…….. وَنُفَصِّلُ ٱلۡـَٔایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَعۡلَمُونَ)

[سوره التوبه ۱۱]

(…….قَدۡ فَصَّلۡنَا ٱلۡـَٔایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَذَّکَّرُونَ)

[سوره اﻷنعام ۱۲۶]

(…….کَذَ ٰ⁠لِکَ نُصَرِّفُ ٱلۡـَٔایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَشۡکُرُونَ)

[سوره اﻷعراف ۵۸]

و با تکرار و تکرار و تکرار این نشانه ها این باور را در خود تقویت کنیم که

خدا برای ما آسانی میخواهد و یکی از این مصادیق آسانی ، آسانی در وقت و زمان ما است

و خدا میخواهد که من با وقت کمتر بیشترین بازدهی را داشته باشم

تمااااااام

اصلا بگذار از قرآن بگم

وقتی که مادر موسی درحالیکه کودک دلبندش در آغوشش بود و از ترس لشکر فرعون متحیر مانده بود که چه چاره ای بیندیشد ؛ خدا به او میگوید بچه ات را به دریا بسپار

خب حالا یه سوال؟؟؟

خدا میتوانست به مادر موسی بگوید در ساحل همان دریا چاله ای بکن و بچه را داخل آن بگذار ، حال چرا نگفت؟؟

جواب واضح است

چون کندن چاله وقت و انرژی بیشتری میخواست و از آنجا که خدا برای وقت مادر موسی ارزش قائل بود آسانترین راه را به او گفت که بچه را به دریا بسپار….

گذاشتن یک کودک سبک وزن بروی آب چقدر زمان میبرد؟؟؟

آفرین داری درست میگی

خدای مادر موسی خدای منم هست

آری اینجاست که میفهمیم وقتی باورهایمان درست باشد دقیقا همان چیزهایی که در اطرافمان میدیدیم برای ما منبع خیر و ثروت فراوان میشود دقیقا به مانند مادر موسی که همان دریایی که کنارش بود برایش یرزقه من حیث لا یحتسب میشود و….

اکنون چقدر جمله استاد را درک میکنم که میفرمایند:

وقتی باورهایم را اصلاح کردم، به وضوح دیدم ثروتی که همیشه فکر می‌کردم قرار است از راه‌های عجیب و غریب به دست بیاورم، درست در اطراف من بود و من از همان راه‌های بدیهی و با همان وضعیتی که داشتم، فقط با تغییر باور و شیوه نگرشم به ثروت‌، راه افزایش درآمدم را دیدم و به استقلال مالی رسیدم.

و اما یک خبر خوب

خدا میداند چه اتفاقات معجزه آسا و چه ایده های آسان و چه آینده زیبایی در انتظار کسانی است که این باور را در خود ایجاد و تقویت و تقویت کنند

خدایا شکرت بخاطر اینکه وقتی که این سوال را پرسیدم و جواب وقت آمد ؛ ‌کمی احساس یاس سراغم آمد ولی خودت سریع برای من معلم شدی و گفتی آنچه را که نوشتم و الان حالم عالی شد ؛ براستی که تو محول الاحوال هستی و احسن الحال را در من ایجاد کردی

خدایا دوست دارم😍

براستی که تو آسان کننده هستی و حق مطلب نامت را در حق کسی که با نام یامیسّر و یا مسّهل ؛ تو را یاد کند ادا میکنی زیرا این وعده توست که

(فَٱذۡکُرُونِیۤ أَذۡکُرۡکُمۡ )

[سوره البقره ۱۵۲]

و چه کسی از تو به عهد خویش وفادارتر

(وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱلله)

[سوره التوبه ١١١]

استاد بی نظیر ازتون ممنونم بابت اشتراک این آگاهی ها

و چه نیکوکاری بزرگی را انجام میدهید که بجای ماهی ؛ علم ماهیگیری به ما یاد میدهید🙏💞🌸

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام و درود بر پروین خانم بزرگوار که به شایستگیِ نامتان ، همچون ستاره ای بروی زمین هستید که چراغ هدایت برای دیگران هستید همانگونه که با این کامنتی که برای من گذاشتین ، مرا به جست و جویی زیبا و ارتقابخش هدایت کردین… ، به تعبیر قرآن کریم…

…وَ بِالنَّجْمِ هُمْ یَهْتَدُونَ

…و آنان به وسیله ستاره راه مى‌یابند《هدایت میشوند》.

[سوره نحل ، آیه 16]

و از خداوند متعال هم بی نهایت ممنونم بابت توفیقی که به من در تفکر به این امر داد که قطع به یقین ، همه توفیقات من بدست اوست…

وَ ما تَوْفِیقِی إِلَّا بِالله

و توفیقِ من جز به لطفِ خدا نیست

[سوره هود ، آیه 88]

از سوالاتی که پرسیدین ، کاملا مشخص است که متوجهِ مطلب شدین و فقط دنبال نشانه ی تاییدی برای تثبیت دانسته های خود هستین و امیدوارم که این جواب من ، حاوی آن نشانه ای که میخواهید باشد…

قانونِ فضلِ خدا ، قانونی است که تعدادِ زیادی از ما انسانها ، نسبت به آن بی خبریم و زمانی که اندکی هم با آن آشنا میشویم ؛ تعجب میکنیم به گونه ای که حتی جرأتِ فکر کردن به آن را هم به خود نمیدهیم و آن را یک امر توهمی میدانیم و از آنجایی که نسبت به آن بی خبریم ، وجود یک‌سری اتفاقات در زندگی افراد را بی نظمی تلقی میکنیم در حالیکه آن اتفاقات در چهارچوب قانونِ فضلِ خدا بوده است…

قانون فضلِ خدا همان چیزی بود که آن مامور دربار سلیمان ، نسبت به گوووشه ای از آن مطّلع بود و همانگونه که در کامنت ذکر شد ؛ از طریقِ آن تختِ پادشاهیِ ملکه سبا را با سرعتِ نور و در کمتر از چشم بر هم زدنی جلوی حضرتِ سلیمان ظاهر کرد…

شاید سوال این باشد که “از کجا معلوم که او نسبت به قانون فضلِ خدا آگاه بود؟!” ؛ که جواب ، در چهار کلمه ای است که بعد از این اتفاق از دهانِ حضرتِ سلیمان خارج شد…

فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّی

همین که (سلیمان) آن (تخت) را نزد خود مستقرّ دید ؛  گفت که این از لطف پروردگار من است

[سوره نمل ، آیه 40]

کافیست کمی اندیشه کنیم که چرا بعد از این اتفاق حضرت سلیمان از فضلِ خدا سخن میگوید و عباراتی مثل “هَذا مِن لُطفِ رَبّی”  یا “هَذا مِن رَحمَهِ رَبّی” و… را نمیگوید؟؟؟!!!

خب مشخص است دیگر….

حال عده یِ زیادی از ما انسان ها ، زمانی که در‌ مورد این‌ قانون تفکر‌ میکنیم ، آن را قانونی میدانیم که مخصوص یک سری از بندگانِ خاص خدا است و با عبارت “ما کجا و این قانون کجا” ، سیگنالِ احساسِ عدمِ لیاقتِ خود را برای دریافت و یادگیری این قانون به ملکوت خدا ارسال میکنیم و….

اما کافیست در چهار آیه قرآن توجه کنیم ، آیاتی که اگر با گوشِ جان آنها را بشنویم ، صدایِ ناله های خدا را در آنها میشنویم که ما انسان ها را خطاب قرار میدهد که چقدر شما نمک نشناس هستید و از عظمتی که در اختیارتان قرار داده ام غافلِ غافلِ غافل هستید و….

وَ إِنَّ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آیاتِنا لَغافِلُونَ

یقیناً بسیارى از مردم از نشانه‌هاى ما غافلند.

[سوره یونس ، آیه 92]

آری ، کافیست اندکی در این چهار آیه قرآن تامل کنیم تا بفهمیم که در چه غفلتی به سر میبردیم و چه ظلمِ بزرگی را در حق خویشتن روا میداشتم… ، به تعبیر حضرت علی علیه السلام در دعای کمیل…

ظَلَمْتُ نَفْسِى…

به خود ظلم کردم…

خلاصه در یک کلام ، کافیست در این چهار آیه قرآن تامل و تدبّر کنیم و ارتعاشات این چهار آیه قرآن را وارد وجودِ خود کنیم تا گیرنده ها و سنسورهای دریافت ما را شست و شو و جلا دهد تا در زمره گروه “مُطَهَّرُونَ” قرار بگیریم به شوق لمسِ حقایقی که تا اکنون برای ما قابل لمس نبوده…

لا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ

جز پاکیزگان به آن دست نزنند

[سوره واقعه ، آیه 79]

و اما این چهار آیه قرآن چیست؟؟؟ آیاتی که فضل خدا را در قبال ما فریاد میزند آن هم نه یک بار بلکه چهاربار…

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَشْکُرُونَ‌ [سوره بقره ، آیه 243]

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَشْکُرُونَ  [سوره یونس ، آیه 60]

وَ إِنَّ رَبَّکَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَشْکُرُونَ  [سوره نمل ، آیه 73]

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَشْکُرُونَ  [سوره غافر ، آیه 61]

ترجمه ساده و خودمانی این آیات اینگونه است که خداوند خطاب به بنده هایش میگوید که من فضلِ خود را تقدیم‌ِ شما کردم ولی متاسفانه خیلی از شماها بی خبر و نمک نشانس هستید…

آری ، معنای آیات گویای همه چیز است و نکته عجیب تر آن است که وقتی که کمی‌ در معانی این آیات عمیق تر میشود و در کلمه “النَّاس” که به معنای مردم است تامل میکنیم ، متوجه این غفلت و گمراهی خود میشویم که چرا خودمان را لایق این قانونِ زیبا نمیدانستیم و خودمان را با عبارت “ما کجا و این قانون کجا؟!” ، از آن محروم میکردم؟؟؟!!!

مشخص است دیگر ، فرموده است “النّاس” یعنی مردم ، یعنی تک تک مردمِ این سیاره خاکی چه آنها که خدا را میشناسند و چه آنها که نمیشناسند….

حال وقتیکه خدا نسبت به مردمِ عادی اینگونه است ، نسبت به کسانی که گوهر ایمان را در وجود خویش پرورش داده اند و در زمره گروه مومنین قرار گرفته اند ،چگونه است؟؟؟!!! مسلما در‌ اینجا باید برویم بالا و بالاتر و بهتر است در یک‌ جمله بگوییم…

خاطرات مومنین ؛ سقفِ آرزوی مردمِ عادی است

و این هم سندی برای جمله بالا که برای مومنین میفرماید…

وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا کَبِیراً

و به مؤمنان بشارت ده که براى آنان از سوى خداوند فضلی بزرگ است.

[سوره احزاب ، آیه 47]

همین دیگر ، کافیست این آیاتِ شفابخشِ قرآن را بخوانیم و بخوانیم و بخوانیم و آنقدر تکرارُ و تکرارُ و تکرار کنیم تا اثرِ بیماریِ فراموشی از وجود ما پاکِ پاکِ پاک شود زیرا که تکرارِ یک اندیشه خوب و ارتقابخش ، اندیشه بد و محدود کننده را کنار میزند و جایگزین آن میشود ، به تعبیر قرآن کریم…

إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ ذلِکَ ذِکْرى‌ لِلذَّاکِرِینَ

بدرستى که کارهاىِ خوب ؛ بدى‌ها را محو مى‌کند

[سوره هود ، آیه 114]

همین دیگر ، باید توبه کنیم از اینکه عظمتِ خود را فراموش کردیم و جایگاهِ عزیزدردانهِ خدا بودنِ خود را فراموش کردیم ، آنهم عزیز دردانه یِ خداییِ که “ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ” است و عاشقانه منتظر این است که از فضلِ خودش درخواست کنیم زیرا که خودش دستور داده است که از من بخواهید…

وَ اسْألُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ

و از فضل خدا درخواست کنید

[سوره نساء ، آیه 32]

و مسلما در شأن خدایِ کریم و وهّاب نیست که دستور بدهد از من بخواهید ولی به ما عطا نکند همانگونه که در شأن پدری مهربان و ثروتمند نیست که به بچه خودش بگوید “فرزندم هر چی خواستی به خودم بگو تا تقدیمت کنم” ولی بعد بزنه زیر قولش و خواستهِ بچه را به او ندهد…. ، به تعبیر حضرت سجاد علیه السلام در دعای ابوحمزه ثمالی…

وَ لَیْسَ مِنْ صِفَاتِکَ یَا سَیِّدِی أَنْ تَأْمُرَ بِالسُّؤَالِ وَ تَمْنَعَ الْعَطِیَّهَ

ای آقای من، در شأن تو این نیست که دستور به درخواست دهی و از بخشش خودداری کنی

همین دیگر‌ ، کافیست همچون حضرت آدم به اشتباه خویش اقرار کنیم که اشتباهِ ما همان نزدیک شدن به میوهِ ممنوعهِ احساسِ عدمِ لیاقتِ “ما کجا و این قانون الهی کجا” ؛ بود و با احساسِ ندامت از گذشتهِ خویش ، ذکر لبمان را این آیه شفابخش قرآن قرار دهیم‌ تا در اثر تکرار این آیه ، وجود خویش را از اندیشه های مسموم گذشته ، غبار روبی کنیم زیرا که هر بار تکرار این آیهِ شفا بخش ، ارتعاشی ایجاد میکند که بخشی از آلودگی های گذشته را پاک و غبار روبی میکند همانند ضربه هایی که به یک قالیِ پر از گرد و خاک زده میشود و هر ضربه بخشی از خاک فرو رفته در تار و پودِ قالی را فرو میریزد و پاک میکند

رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ

پروردگارا ؛ ما بر خویشتن ستم کردیم و اگر ما را نبخشایى و {بر ما} رحم نکنى ، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود.

[سوره اعراف ، آیه 23]

همه چیز واضح است…

کافیست این فضلِ فراموش شدهِ خدا در حقِ خویشتن را همچون گمشده ای بدانیم که باید با صدِ وجود بدنبال آن باشیم و آن را پیدا کنیم و اگر آن را پیدا نکنیم ؛ باید تسلیم مرگ شویم همانگونه که یک فردِ تشنه بدنبال بطریِ آبِ گمشدهِ خودش میگردد و میداند که آن را پیدا نکند و خودش را سیراب نکند باید تسلیم مرگ شود…

چطور وقتی که شارژر گوشی ما گم میشود ، در به در از این اتاق به آن اتاق میرویم تا آن را پیدا کنیم و دلیل ما هم برای  این کار این است که میخواهیم بوسیله آن گوشی خود را شارژ کنیم زیرا که فلان شخص مهم قرار است با من تماس بگیرد و در مورد یک مساله بسیار مهم با من صحبت کند ولی در قبال پیدا کردن جواب این حقیقتِ فراموش شده ، آنگونه که باید و شاید رفتار نمیکنیم؟؟؟!!!

مسلما پیدا کردن و کشف و احیاء آن حقیقت فراموش شده برکاتی بزرگ را برای ما به همراه دارد ؛ برکات نه بلکه برکاااااااااات….

مسلما اگر با همان کیفیتی که با صد وجود بدنبالِ شارژرِ گم شدهِ گوشیِ همراهِ خویش میگردیم و آن را پیدا میکنم ، بدنبال این گم شده خویش هم برویم ، به آن هم میرسیم ولی این کجا و آن کجا؟؟؟!!!

اگر در مورد اول به شارژر خود میرسیم ، در مورد دوم به حقایقی میرسیم که با آن میتوان به یک کارخانهِ شارژرسازی رسید ، دقیقا مثل استیو جابزِ مرحوم که در جستجوی این حقایق بود به گونه ای که اشتیاقِ او ، او را یه سرزمین هند کشاند تا یک سری اصولِ معنوی را از اساتیدِ معنویِ هند بیاموزد و آنها را به زندگی و کسب و کارِ خویش تزریق کند…

و به برکت همان آموزه هایی که در آنجا یاد گرفت ، کارخانه ای تاسیس کرده بنام همین اَپل که اینقدر خاطرخواه دارد و هر سال این همه انسان برای خرید گوشی های اپل در صف می ایستند و….

حتی نکته عجیب این است که در کشور ما که این گوشی محدودیت هایی هم دارد ، این همه خاطرخواه دارد و واقعا جای سوال است که…

این استیو جابز چه اصولی را یاد گرفت و به زندگی و کسب و کارِ خود تزریق کرد که اینگونه مردم را عاشقِ گوشی هایِ شرکتِ اَپل کرده است که مردم برای خرید این گوشی ها به صف می ایستند و….

همین دیگر ، مطلب بسیار بسیار بسیار واضح است و فقط نیاز به یک خلوتگاه برای تفکر دارد ، آنهم تفکری از جنس همان تفکرهایی که یک ساعتش اثری در عالم ایجاد میکند که دیگران باید با هفتاد سال کار فیزیکی ایجاد کنند ؛ تفکری با چاشنیِ نشانه هایِ اللهِ مهربان مثل همان چیزهایی که در کامنت ذکر شد که إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ…

و از همه مهمتر ، تفکری با این نیت که خدایا من آمدم که جواب سوالم را بگیرم و مابقی عمرِ خویش را در غفلت زندگی نکنم و تا جواب نگیرم ، نمیروم که نمیروم و حتی اگر آثاری از جواب هم پیدا نکنم اینقدر منتظر میمانم و درب خانه ات را میکوبم تا بالاخره به جواب برسم… ؛ به تعبیر حضرتِ مولانا

در اگر بر تو ببندد مَرو و صَبر کن آنجا

زِ پس صَبر تو را او به سرِ صَدر نشاند

مسلما چنین تفکری با چاشنیِ چنین سماجتی ؛ ما را به جایگاهی میرساند که خیلِ کثیری از مردم را در برابرِ ما انگشت به دهان میکند‌ که بابا شماها چه میکنید که اینقدر کارها خوشگل و سریع برایتان انجام میشود ولی ما باید از صبح تا شب جوووون بکنیم ولی آخرش هم به در بسته میخوریم…

و آنجاست که زبانِ ما به نیتِ هدایتِ خلقِ خدا باز میشود تا چراغ راه زندگی آنها شویم و مسلما بعد از شنیدن این حقایق فراموش شده ، آه و افسوسی عمیق بر آنها وارد میشود که تمام وجود آنها را میسوزاند و این ذکر را زیر لب آنها می آورد که…

ای دل غافل ، چقدر گمراه بودیم که در دورهمی های خود می نشستیم و در مورد افزایشِ قیمت شانه تخم مرغ و کیسه برنج و بنزین و…. صحبت میکردیم ولی در موردِ فضلِ خدا صحبت نمیکردیم…

و چه زیباست چنین افسوس خوردنی که وجودِ انسان را میسوزاند تا از نو بسازد… ؛ البته افسوس خوردنی که قبل از مرگ باشد تا فرصتِ جبران را به ما عطا کند زیرا افسوس خوردن در لحظهِ مرگ فایده ای ندارد که ندارد…

حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّی أَعْمَلُ صالِحاً فِیما تَرَکْتُ کَلَّا…

تا زمانى که مرگ به سراغ یکى از آنان آید ، مى‌گوید: پروردگارا ؛ مرا بازگردان شاید در آنچه از خود به جاى گذاشته‌ام ؛ کار نیکى انجام دهم { و در اینجا به او گفته مى‌شود:} هرگز…

[سوره مومنون ، آیه 99_100]

همین دیگر…

مطلب واضح است که بیاییم به دنبالِ قانونِ فضل خدا باشیم زیرا که این فضلِ خدا یک قانون است همان چیزی‌ است که آن مامور دربار سلیمان نسبت به آن آگاهتر بود و. خدا دوست دارد که به فضل خودش شادِ شادِ شاد باشیم همانگونه که یک بچه به حساب پر از پولِ پدرش نگاه میکند و احساس شادمانی میکند….

قُلْ بِفَضْلِ الله وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ

بگو که تنها به فضل و رحمت خداوند شاد شوند که آن بهتر از هرچیزى است که مى‌اندوزند.

[سوره یونس ، آیه 58]

و اما مطلبی دیگر‌ که که کلمات آن به گونه ای کنار هم قرار گرفتند تا بتوانید این مطلب را زیبا و زیباتر درک کنید و البته امیدوارم که برای شما مفید باشد و بتواند فضای فکریِ شما را به سمت و سویی زیبا ببرد…

خب اکنون که با واژه فضلِ خدا بیشتر آشنا شدیم ، شایسته است که با شخصیتی آشنا شویم که‌ لقب ایشان أباالفضل است که‌ این شخصیتِ تاریخی برای همه ایرانیان آشنا است و از ایشان به عنوان شهیدِ راه خدا یاد میشود که متاسفانه آنگونه که باید و شاید زندگی این انسانِ بزرگ برای مردم تبیین نشده که هیچ بلکه تحریف هم شده است…

در واقع نام این شخصیت “عباس” است ولی لقب ایشان “أباالفضل” هست که تشکیل شده از کلمه أب به اضافه فضل است که به معنای پدرِ فضل است ،‌ یعنی این شخصیت از همه چیزِ فضلِ خدا آگاهِ آگاهِ آگاه است…

خب اکنون که با این شخصیت آشناتر شدیم ، لازم است چند مورد را با هم مرور کنیم تا به سمت و سویی زیبا هدایت شویم…

مورد اول این است که باید این مساله را باور کنیم که شهیدان زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی میخورند…

خب مسلما شما انسانی هستید که به حقانیت قرآن ایمان دارید و این مطلب صراحتا در قرآن آمده است که…

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ‌

و هرگز گمان مبر آنها که در راه خدا کشته شده‌اند ، مردگانند ؛ بلکه آنها زندگانى هستند که نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.

[سوره آل عمران ، آیه 169]

ولی خب شاید بهتر باشد به جهت اینکه این مساله را بهتر باور کنیم در این سوال تفکر کنیم که…

چرا انسانی که  1400 سال پیش به رحمت خدا میرود ؛ اکنون اینقدر صاحب اثر است؟؟؟!!!

والا که من پدربزرگِ پدربزرگم را که نسبت خویشاوندی با من دارد و  200 سال قبل تر از من به رحمت خدا رفته است را نمیشناسم و در بهترین حالت ممکن تنها یک اسم از او میدانم ولی من حضرت أبالفضل را که 1400 سال پیش از من زندگی‌میکرد میشناسم و از او به عنوان یک انسان الهی یاد میکنم ، دلیل این اتفاق چیه؟؟؟!!!

یا بهتر است که نگاهی به درآمدهای روزانه ای‌ که‌ به برکت نامِ ایشان تحت عنوان عتبه مقدسه عباسیه ایجاد میشود ؛ بیندازیم و از خود بپرسیم که کدام شخصیتی که در حال حاضر زنده است ، چنین پولی را میسازد؟؟؟!!!

همین سوالات کمک میکند تا این حقیقت قرآنی را بهتر و بهتر درک کنیم که‌ شهیدان زنده اند و آنها را مرده نپنداریم…

حال اینکه ما زنده بودن آنها را درک نمیکنم ، نشان از مشکلی دارد که در گیرنده های ما وجود دارد که آنگونه که باید و شاید تنظیم نیست…

مثالی عرض کنم تا زیباتر این مساله را درک کنیم…

مسلما انسان های زیادی هستند که از وجود استاد عباش منش بی خبرند که چنین شخصیتی در حال حاضر هست صرفا به این دلیل که آنها از سایت abasmanesh.com بی خبرند و گیرنده گوشی خود را بروی این سایت تنظیم نکرده اند…

حال از همین مثال بالا میتوان کمی بهتر مشکلِ خود را متوجه شد که چرا تا اکنون من از وجود چنین انسان های آگاهی بی خبر بودم…

خب اکنون که مشکل را شناختیم راه چاره چیست؟؟؟!!!

راه چاره در یک کلمه است و آن کلمه تنها دارایی ما است و آن دعا است ، همانگونه که سلیمان نبی از خدا درخواست کرد که مرا هم فرکانس انسان های صالح بارگاهت کن….

وَ أَدْخِلْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبادِکَ الصَّالِحِینَ

و در سایه‌ى رحمت خود ، مرا در زمره‌ى بندگان صالحت وارد کن.

[سوره نمل ، آیه 19]

یا همانگونه که حضرت ابراهیم از خدا چنین درخواستی داشت…

وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ

و مرا به صالحان ملحق کن

[سوره شعرا ، آیه 83]

پس ما هم به تاسی از حضرت ابراهیم و سلیمان نبی ، چنین در خواستی را مطرح میکنیم تا هم فرکانس انسان های صالحی چون حضرت ابالفضل و ابراهیم و نوح و موسی و محمد و…. شویم ، همانها که خداوند در وصفشان در سوره صافات میفرمایید…

إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ [سوره صافات ، آیه 81 ، 111 ، 132]*

و در وصف حضرت موسی و هارون که دو نفر هستند اینگونه مینویسد…

إِنَّهُما مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ [سوره صافات ، آیه 122]

در اکثر ترجمه های قرآن ، ترجمه این آیات قرآن را اینگونه مینویسند که “براستی او از بندگان مومن ما بود” در حالیکه ترجمه درست آن اینگونه است که “براستی او از بندگان مومن ما هست” و فرقِ بسیار بسیار بسیار زیادی است بین این دو واژه “بود” و “هست”

چنانچه آیه قرآن “إِنَّهُ کانَ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِینَ” بود ، آن ترجمه معمولی که در اکثر ترجمه های قرآن با فعلِ “بود” مینویسند ؛ درست بود ولی حقیقت چیز دیگری است…

حقیقت این است که بدانم آنها حاضر هستند ولی من غایب هستم زیرا که‌ اگر آنها نبودند ، یاد و نام و اثرهایشان ؛ بعد از این همه سال از زمانِ رحلتشان ، زنده نبود که نبود…

حقیقت این است که بدانم آنها شهیدانی هستند که وجود خویش را قربانی و “فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ” کرده و زنده شده اند به وجودِ آن خدایی که باقی است و در نزد او روزی میخورند…

حقیقت این است که بدانم که من مرده یِ مرده یِ مرده هستم و نیاز به شوووک برای احیا شدن دارم ، احیا شدنی که تمام زنگارها را از وجودِ من پاک کند و من را در فرکانسِ شنیدنِ جوابِ “علیک السلام” این بندگانِ صالح و مومنِ خدا قرار دهد…

این بود مورد اول که باید باور کنیم که ایشان زنده هستند…

و اما مورد دوم…

مورد دوم در مورد سوال پرسیدن است که این داستانِ سوال پرسیدن امری صحیح است و هیچ مشکلی در آن نیست و حتی خود خدا هم بر آن تاکید دارد که انسان های در سطح آگاهی پایین به انسان هایِ با آگاهی بالاتر مراجعه کنند و از آنها سوال کنند تا آگاهی آنها ارتقا پیدا کند….

فَاسْألُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُون

پس اگر نمى‌دانید از اهل ذکر بپرسید

[سوره نحل ، آیه 43]

آری ، در سوال پرسیدن هیچ اشکالی وجود ندارد ، مثلا در قسمت عقل کل این سایت ؛ عزیزانی سوال خود را می پرسند و عزیزانی دیگر جواب سوالات آنها را میدهند یا اصلا داستان ایجاد فایل هایی تحت عنوان “مصاحبه با استاد” که در این سایت موجود است ؛ وجود سوالاتی است که از استاد عباس منش پرسیده شد…

همه اینها را گفتم تا نتیجه بگیریم که در سوال پرسیدن هیچ اشکالی وجود ندارد…

حال با این دو موردی که گفته شد ، واضح است که چه چیز میخواهم بگویم…

نتیجه این است که از این استاد معنوی و آسمانی غافل نباشیم زیرا که ایشان شهیدی هستند که زنده هستند و نزد پروردگارشان روزی میخورند…

نتیجه این است که گیرنده های خود را تنظیم کنیم بروی…(واضحه دیگه)

نتیجه این است که گیرنده های خود را تعمیر کنیم تا ببینیم آن دیدنی هایی را که تا اکنون نمیدیدیم و بشنویم آن شنیدنی هایی را که تا اکنون نمیشنیدیم ، همان گیرنده هایی که خداوند از آنها اینگونه سخن میگوید تا متوجه آنها بشویم و آنها را فعال کنیم تا لمس کنیم آن چیزهایی را که تا اکنون برای ما قفل بوده است…

وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها

و برای آنها چشمانى هست که با آن نمى‌بینند و گوشهایى هست که با آن نمى‌شنوند

[سوره اعراف ، آیه 179]

آری ، مشکل در گیرنده است ؛ گیرنده که درست شود همه چیز درست میشود مثل یعقوب نبی که گیرندهِ بوی یوسف نبی از فاصله ای دور دست شد در حالیکه اطرافیانش که از این اتفاق درکی نداشتند ، او را دیوانه خطاب میکردند…

وَ لَمَّا فَصَلَتِ الْعِیرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّی لَأَجِدُ رِیحَ یُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ

و چون کاروان {از مصر به سوى کنعان “محل زندگى یعقوب”} رهسپار شد ، پدرشان گفت: همانا من بوى یوسف را مى‌یابم البتّه اگر مرا کم‌خرد ندانید.

[سوره یوسف ، آیه ٩4]

پس گیرنده باید درست شود و شرط درست شدن این است که قبول کنیم بیمار هستیم و گیرنده های ما دچار اختلال شده است دقیقا مثل شخصی که قبول میکند که بیمار شده است و گیرندهِ(حس) چشاییِ او مختل شده و نمیتواند طعم زیبای غذاها را بچشد و به نزد دکتر میرود تا مشکل را برطرف کند و…

حال بعد از اعتراف به بیماری خود باید مؤدبانه خود را تسلیم دکتر کنیم و در محضر او سکوت کنیم تا فرآیند درمان ما را شروع کند و ما را شفا بخشد و چه چیزی زیباتر از این که…

وَ إِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ

و هر گاه بیمار شوم ، او مرا شفا مى‌بخشد.

[سوره شعراء ، آیه 80]

آری ، لقب ایشان أباالفضل است یعنی پدرِ فضل و مسلما شنیدن داستانِ قانونِ فضلِ خدا از زبان ایشان بسیار بسیار بسیار شنیدنی است…

باشد که هم فرکانسِ چنین انسان های صالحی شویم که کلامشان احیا کننده دل های مرده ما است…

باشد که در مهمانی هایشان شرکت کنیم که افراد حاضر در آن انسان های صالحی هستند که کلامشان در مورد قدرت و فضل و رحمت و رأفت و لطف و “أَ لَیْسَ اللَّهُ بِکافٍ عَبْدَه” خداست و در مورد افزایش قیمتِ طلا و مسکن و ماشین و خیارسبز و نارنگی و پرتقال و گریپ فروت و… صحبت نمیکنند که نمیکنند…

باشد که هم فرکانس چنین انسان های صالحی شویم که خیل کثیری از مردم از وجودشان بی خبرند تا با پوست و گوشت و استخوانمان درک کنیم آنچه را که حضرت سعدی تجربه کرد…

هرگز   وجودِ  حاضرِ  غایب  شنیده‌ای؟

من در میان جمع و دلم جای دیگر است

در میان مردم است ولی غایب است… ، خب کجا رفته است؟؟!! مثل معلمی که از دانش آموز غایب خود سوال میپرسه که جلسه پیش غایب بود ، کجا بودی؟؟!!

خب واقعا کجا رفته است؟؟؟!!!

هیچی دیگه ،‌ در جواب این سوال باید سکوت کرد زیرا که مناسب انسان هایی که درکی ندارند نیست…

و شاید الان درک کنیم که چرا مردم زمان حضرت محمد علیه السلام ، ایشان را دیوانه خطاب میکردند چون آنها درکی از دریافتی های پیامبر از نداشتند ، دقیقا مثل انسان فقیری که درکی از ثروت ندارد و انسان های ثروتمند را دزد و اختلاسگر خطاب میکند…

وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ

مى‌گویند: او دیوانه است

[سوره قلم ، آیه ص51]

و این در حالی بود که ایشان “وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ” بود ، یعنی مایه یادآوری برای جهانیان ، تا این حقیقت را به جهانیان یادآوری کند که…

ای عزیزان ، من محمد هستم ، بشری از جنس شما و توانستم که به این جایگاه برسم ، پس شما هم میتوانید

ولی کیست که از این اتفاق ها و نشانه های الله پند بگیرد…

إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَهٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِیلًا

به راستى که این آیات ، وسیله یادآوری است ، پس هرکه بخواهد ، راهى به سوى پروردگارش در پیش گیرد

[سوره انسان ، آیه 29]

امیدوارم که با این کلمات به آن مسیر زیبایی که مد نظرم بود ، رسیده باشید ؛ مسیری که دروازه های جدید و زیباتر از جنسِ نور برای شما باز میکند و و باعثِ افزایشِ سرعتِ شما در مسیرِ تکاملی زندگیتان میشود ؛ دقیقا مثل فیبرِ نوری که باعث افزایش سرعتِ اینترنت میشود یا دقیقا مثل همان درگاه های نامرئی《گذرگاه های نوری》 که از طریق گوشی خود ایجاد میکنید و با سرعت نزدیک به نور ؛ قبض آب و برق خود را در عرض 30 ثانیه پرداخت میکنید ، در حالیه در گذشته می بایست همین قبض ها را در عرض حداقل یک ساعت پرداخت میکردید

و حُسنِ خِتامی بر این نوشته این بیت زیبا از حضرت حافظ شیرازی باشد که استادی معنوی و توانا و آگاه همچون حضرت علی علیه السلام را به مردم معرفی میکند…

گر طالبِ فیضِ حق به صدقی حافظ

سرچشمه  آن   زِ  ساقیِ  کوثر  پُرس

در اینجا مقصود از ساقی کوثر همان حضرت علی علیه السلام است…

حال ما هم به تاسی از این بیت حافظ و با توجه به داستان فضلِ خدا و آن دو موردی که ذکر کردیم ، این بیت را شبیه سازی کردیم در‌مورد حضرت ابالفضل که ایشان فرزند حضرت علی علیه السلام هستند…

یا حق