الگوبرداری از افراد موفق | قسمت 3

درود و سلامت باش خدمت همه ی عزیزانم. از استادمون گرفته تا تک تک شاگردا.

فایل فوق العاده ای بود عالی بود. پر از درس بود واقعا خیلی چیزا یاد گرفتم.خدایا شکرت

رفتم کامنتای خودم و خوندم و مربوط میشدن به 3 سال پیش و من از این آگاهی ها در مسیر کنکور استفاده می‌کردم یادش بخیر. و الان میخوام در مسیر شغلیم ازش استفاده کنم.

درس اول:

اگر توی زندگیت اتفاق به ظاهر نامناسبی میفته توجهت و بذار روی بی نهایت اتفاقات مثبت زندگیت.

مثلا از اگر از یه دوستی جدا شدی یا حتی طرد شدی، به جای غصه خوردن و اتلاف انرژیت به یه عالمه خاطرات خوبی که باهاش داشتی فکر کن به شخصیتش فکر کن که چقدر باعث شد تو بزرگ بشی و ازش یاد بگیری،به این فکر کن که خداوند اینقدر تو رو لایق دونسته که یه انسان فوق العاده وارد زندگیت کرده و یه مدت باهاش رشد کردی اما از یه جایی به بعد بودن اون شخص باعث افت فرکانست میشد و باید مسیر و تنها میرفتی و خدا این کار و برات میکنه.

البته همه این کارا بعد از اینه که غصه هات و خوردی. یعنی از خودت توقع نداشته باش که هرگز نباید ناراحت بشی. ما انسان ناراحت میشیم گریه میکنیم حتی حسرت میخوریم اما مهم اینه که سریعا برگردی به مسیر درست.

برا هر شخصی این مدت زمان مشخصی داره.هر کس که بیشتر رو خودش کار کرده مسلما زودتر هم میتونه طور دیگه ای فکر کنه. یادمه استاد تو یه فایلی میگفت اگر عزیزدلم به هر دلیلی بخواد از من جدا بشه من شاید 2 ساعت ناراحت بشم.بعدش به مسیر اصلی برمیگردم.

خب درسته چون استاد ماست ناسلامتی و هر روز و همواره داره رو ذهنش کار میکنه.

مثلا من یه برهه ای مریض شدم،اینقدر تمرکزم رو بیماری بود و البته تمرکز اطرافیانم، که ماه های طولانی درگیرش بودم حتی یه مدت نتیجه میداد دوباره برمیگشت به وضعیت اولش.

اما از یه زمانی بعد سعی کرد رها باشم و بشپارم به خدا، سعی کردم حالم خوب باشه و دیگه بهش فکر نکنم و اتفاقی که افتاد این بود که به راحتی خوب شدم.

زمانی خوب شدم که تونستم به بقیه جنبه های زندگیم که خوبن فکر کنم،به بقیه اعضای سالم بدنم به خانوادم به دوستام به موفقیتام و..

برای مثال اگر تو یه درس نمره ی بد میگیری اون و برا خودت بت نکن برو خداروشکر کن بقیه درس ها رو خوب گرفتی ولی برنامه بریز که وضعیتت و تو اون درس بهتر کنی.

کلا همین موضوع تمرکز نکردن یا توجه نکردن خودش همه چیزه. به ساید بد ماجرا فکر نکن.

یا اصلا بهش فکر نکن یا اگر قراره درسی ازش بگیری از یه ساید دیگه بهش نگاه کن که احساستم خوب باشه و یاد گیرنده خوبی باشی.

—————————–

درس دوم:

میشه نتیجه برات مهم نباشه؟

میشه تمام تلاشت و بکنی و رها کنی خودتو و همه چیزو بسپاری به خدا؟

میشه نگران خوب و بد نتیجه نباشی و باور داشته باشی که نتیجه هر چی باشه به نفع توعه؟

میشه اصلا نترسی از اتفاقاتی که نیفتاده و شاید قرار نیست هرگز بیفته ولی تو از همین الان داری میترسی براش؟

توی دوران امتحاناتم دقت کردم زمانی که نگران بودم نمرم تو این درس چی میشه و حین درس خوندن همش به اون زمانی فکر میکردم که امتحانم و میدم و ممکنه سوالی باشه و من بلد نباشم، واقعا امتحانم و خوب نمیدادم و دوران درس خوندنم خیلی برام طاقت فرسا گذشت.

یه زمانی به خودم اومدم گفتم فاطمه تو هیچوقت برا امتحانا اذیت نمیشدی چت شده؟ چرا اینقدر جدی گرفتی؟

و بله!

دلیلش دو چیز بود:

تصور بدترین اتفاق

ترس از نتیجه بد

و یه مثال دیگه هم دارم

تو کامنتای قبلیم نوشتم که فعالیتم و تو اینستا و کلا فضای مجازی شروع نمیکردم بخاطر ترس.

میترسیدم شروع کنم و وسط راه ول کنم.

همین باعث میشد شروع نکنم.

اما من واردش شدم و دارم فعالیت میکنم و هر روز بهتر از دیروز

هر چند اینستا کلا در صورتی خوبه که بری فایلت و آپلود کنی و بیای بیرون سریع :)

درس سوم:

میریم سراغ تحسین آدما

ببین کلا دیدن زیبایی آدم ها و تحسینشون و چشم پوشی از ویژگی های نامناسبشون یکی از همون عاداتی هست که اگر میخوایم همواره رو به جلو حرکت کنیم باید در خودمون ایجاد کنیم.

کلا ادما رو تحسین میکنم اما اینکه آگاهانه زبان به تحسین بگشایم نه.باید بیشتر روش کار کنم

استاد کیف میکنم از خوبیای شخصیت های سیاسی میگید.

تو ایران کافیه یکبار این کار و بکنی چنان بهت حمله میکنن!

یادمه یکبار جلوی دوستام گفتم فلان شخص سیاسی فارغ از هر چیزی لایقه که به اینجا رسیده و بنظرم ادم موفقیه… و مسخره شدم توسط دوستان:)

و گفتن تو چقدر ساده ای خیلیاشون با پارتی رسیدن اینجا لیاقت چی موفقیت چی

و الان که فکر میکنم یکم این باور محدود کننده پارتی هم در ذهنم شکل گرفته (البته بیشتر از یکم) که اونم درست میکنم.

درباره نشتی های انرژی حرف زدین

مدت طولانی ایه که برا یه تصمیم نشتی دارم. تصمیم به اینکه ادامه تحصیل بدم یا کار کنم

اما این هفته میخوام تصمیمم و بگیرم چه خوب چه بد.دیگه کمالگرایی بسه. وقت عمله

درس چهارم:

اونحایی که آنتونی به حریفش تبریک گفت و گفت که این شکست تحربه ی ارزشمندی بود خیلی برام جذاب بود.

خیلی باید رو خودت کار کرده باشی که اینقدر با آرامش و مسلط بیای جلوی دوربین و اینقدر عالی جواب خبرنگارا رو بدی.

درس پنجم:

فاطمه جان نمره ها و رتبه ها رو نگاه نکن. برای رشد خودت تلاش کن و جلو برو.

هدفت رشدت باشه هدفت سوادت باشه نه نمره.

درس شیشم:

اگر میخوای بفهمی چقدر شخصیتت رشد کرده نگاه کن ببین حرف مردم چقدر برات کم اهمیت تر شده

(دقیقا چند روز پیش یه بحث کوچیک با بابام پیش اومد و من خییییییلی به هم ریختما اصلا برا خودم عجیب بود. ولی همون موقع تو همون حال گفتم فاطی این برا اینه که فرکانست پایین اومدت، سعی کن به بابات فکر نکنی و رو خودت کار کن،

درست میشه بعد چند روز. و الان که دارم کامنت میذارم حقیقتا اهمیت حرفاش خیلی کمتر شده و خدارو شکر)

درس هفتم و شاید مهم ترین درس برای من:

منتظر کسی نباش بلندت کنه،چه موقعی که اتفاق نامناسبی برات افتاده،چه وقتی اتفاق خوبی برات افتاده

میخوای ورزش کنی برو بکن چه مسخره بازیه پایه داشته باشی، تو قراره خودت به خودت کمک کنی تو قراره خودت رشد کنی

اگر حالت خوبه و یه اتفاق عالی برات افتاده منتظر نباش که یکیو داشته باشی براش بگی اون ذوق کنه، برا خدا بگو .خودت تنهایی جشن بگیر

اگر حالت بده منتظر نباش یکی بیاد دلداریت بده..

خدایی مشکل دارم تو این یکی.

هم تو اون قسمت پایه داشتن

هم تو اون قسمتی که میخوای یکی زمان سختی ها کنارت باشه

اصلا بنظرم خیلی هنره که چنان به خودت متکی باشی که حتی وقتی تو رابطه باشی، منتظر محبت و دلداری از اون نباشی

وااقعا سخته.اصلا متفاوته.

کیو اطرافیانمون میشناسیم که اینطوری باشه.

من خودم هر چی دیدم اینطوری بوده که دوتاشون به هم کمک میکردن که مشکل یکیشون برطرف بشه و این اسمش عشق بود :)

حقیقتا الانم که دارم مینویسم هنوز این باور و دارم. ولی میدونم که اشتباهه

میدونم رابطه دو تا آدم توانمند اینطوری نیست

اصلا میدونی چیه.

این آقای آنتونی رو که دیدم از خدا خواستم یه همسر همینقدر قوی بهم بده .

البته که خودمم باید همینقدر قوی باشم.

عاشقتونم.

عاشق آنتونی هم شدم با این مصاحبه جذاب و این شخصیت منحصر به فرد:) الحق که ادمایی که به جاهای بالا رسیدن متفاوتن

یه چیزی بگم، اینستا و محتواهاش واقعا باورات و عوض میکنن. پستای عاشقانش پره از این حرفایی که منشا وابستگی داره

به نام خداوند یکتا…

استاد حرف های آنتونی من و به شدت یاد خودم انداخت مخصوصا اونجا که گفت تو راهرو به خودم میفتم اولین کاری که بعد از خروج از اینجا انجام میدم تمرین کردنه،،یادمه مرداد ماه امسال بود که نتایج کنکور من اومد، من سال دوم بود که کنکور میدادم، با کلی انتظار و ذوق و شوق وارد سایت شدم و در کمال تعجب دیدم رتبم مثل پارسال شده اونم منی که امسال بیشتر درس خوندم، اولش خیلی شک شدم و شاید نیم ساعت تو فاز بودم و یادمه یکم گریه کردم اما احساس بدی گرفتم از اون گریه،احساس ضعف از رو تخت بلند شدم اشکامو پاک کردم گفتم تموم شد رفت اتفاقی بود که افتاده این گریه تو از جنس ضعفه پاشو، پاشو خودت و جمع کن، دلیلشو پیدا کن، برنامه بریز برای امسالت و دوباره شروع کن،،رفتم پیش داداشم که داشت هدف گذاری میکرد همون موقع و باهاش صحبت کردم و از موفقیتاش پرسیدم بعدش رفتم یه قلم و دفتر برداشتم و هر چی به ذهنم میومد برای دلایل عدم موفقیت و نوشتم و کارایی که باید امسال انجام بدم. فرض کنین همه ی این اتفاقا وقتی افتاد که تازه دو سه ساعت از دیدن نتیجه کنکورم گذشته بود،،،

می‌دونستم مشکل ریشه از باورامه و مخصوصا اعتماد به نفسم چون از لحاظ تایم درسی چیزی کم نذاشته بودم اما برام واضح نبود هنوز، گذشت و گذشت تا همین یه مدت پیش که تازه متوجه شدم باور هماهنگ با خواسته چیه و تازه دارم میبینم موانع ذهنیمو:

🌳هیچوقت نشده بود که وقتی یه پزشک یا یه رتبه برتر یا کسی که قبول شده رو ببینم و تحسینش کنم و آرزوی موفقیت بیشتر براش بکنم، همیشه اول یکم زورم میگرفت و از درون احساس بی ارزشی میکردم و بعد با حسرت نگاهشون میکردم😐 الان چند روزه وقتی پزشک میبینم و بیمارستان میرم سعی میکنم با تمام وجود تمام ویژگی های مثبتشون و تحسین کنم، مثلا عکس رتبه برتر ها رو میذارم جلوم و صحبت میکنم باهاشون و تحسینشون میکنم البته این و بگم اولش برام سخت بود که نگاهم و از حسرت به قدرت تبدیل کنم اما به مرور هی کم و کمتر شد..

🌱وقتی میدیدم یکی قبول شده توی ناخداگاهم این بود که شانسی قبول شده، سهمیه داشته، صندلی خریده، تقلب کرده..چون من از همه بیشتر خوندم و من قبول نشدم پس حتما یه ریگی تو کفش ایناست.

🍃 خیلی به عقب موندگیام فکر میکردم و خودم و سرزنش میکردم و به خودم احساس گناه میدادم که مثلا رفتی بیرون فلان درس و نخوندی الان اینقدر عقب افتادی..الان فهمیدم که به محض اینکه افکار این شکلی تو ذهنم میان شروع کنم توانایی هام توی اون درس و مرور کنم و خواسته هایی از اون درس که بهش رسیدم و تمرکز کنم روی زمانی که تا الان روی اون درس گذاشتم ونقاط قوتم.

☘️ خواسته واضح نداشتم فقط میگفتم من میخوام پزشکی قبول شم و روش وقت نمیذاشتم الان یاد گرفتم و دارم عمل میکنم که سناریو بنویسم راجبش، صحبت کنم درموردش و تجسمش کنم با جزئیات تمام.

🪴شرک داشتم نسبت به توانایی های الله و در یه برهه فکر میکردم من فقط با داشتن مشاور میتونم موفق بشم و یکی باید بیاد من و جم کنه، یا مثلا فکر میکردم اگر آزمون قلمچی نرم بدم دیگه قبول نمیشم و یجورایی قدرت و کامل داده بودم دست عوامل بیرونی و شرک و شرک…خدایا شکرت که هدایتم کردی بفهمم

🪴چون دو سال کنکور دادم و قبول نشدم این اواخر فکر میکردم دیگه نمیتونم بعد یه روز از خودم ببند پرسیدم چرا فکر میکنی نمیتونی ؟یه دلیل منطقی بیار و ذهنم فقط گفتم چون دو بار قبول نشدم،,،، گفتم فاطمه ببین این دیگه داره داد میزنه که نجوای شیطانه چون ذهن یه مشت خاطرس که تو ذهن ثبت میشه اما خدا از جنس روح و تازگی و پیشرفته پس باید عوضش کنی این فکرو…

🌲به خواستم چسبیده بودم و میگفتم یا پزشکی یا هیچ اگر من پزشکی نیارم دیگه هیچ رشته ای و دوس ندارم و نمیتونم کلا خوشبخت باشم ولی درستش اینه: من الان خوشحالم پزشکی بیارم خوشحال تر میشم اگر هم نیارم ناراحت نمیشم، بی نهایت روش برای موفقیت من وجود داره که همسو با علایقمم هست،،، من نمیگم تلاش نکنم و بعد قبول نشم و بگم اوکی این درسته نه خیر‌ من باید تمام تلاشمو بکنم اما اگر نشد حتی با وجود نداشتن موانع ذهنی، ناراحت نشم.

،

مهم ترین چیزی که تا الان فهمیدم این بوده که پزشکی یه ارتعاش داره منم یه ارتعاش هر ثانیه دارم میفرستم و هر چه احساس من به اصل من نزدیکتر باشه یعنی منم به مدار پزشکی نزدیک تر شدم و هر احساسی که از جنس روحم نباشه من و از پزشکی دور و دور تر میکنه…

درس هایی که از این مصاحبه گرفتم و به شکل کنکوری برش گردوندم:

۱)این همه من پیشرفت و رشد شخصیتی و جسمی توی این سه سال کنکور داشتم چرا باید به این فکر کنم که قبول نشدم؟

درس هایی که کنکور به من داد شاید اگر دانشگاه میرفتم خیلی دیر می‌فهمیدم اما الان چیز هایی رو درک کردم و رشدهای شخصیتی ای داشتم که در آینده در برخورد با اهداف بزرگتر خیلی کمک میکنه زودتر و بهتر نتیجه بگیرم،

من سپاسگزار خداوندم که به من فرصت داده راحت بتونم در این آزمون رشد شخصیت شرکت کنم و با آرامش براش تلاش کنم،،،

یا مثلا توی هر درس شروع کنم چیزای مثبت درس و بگم مثلا زیست من فلان پیشرفت ها رو داشتم و ….

۲)باید بتونم افراد کنکوری برتر و رتبه تک ها و پزشک ها رو کسایی که آزمون خوبی میدن و تحسین کنم تا منم بتونم به اون موفقیت برسم.. همین جای فایل استپ کردم و رفتم به دوستم که امسال دندون قبول شده بود پیام دادم و تحسینش کردم بعدم رفتم عکس رتبه تک ها رو اوردم و باهاشون صحبت کردم و تحسینشون کردم..

۳)به جای نگاه کردن به مشکلات به فرصت ها نگاه کن: من سه ماه فرصت دارم و این فرصت طلاییه که طعم تلاش برای هدف رو بچشم من توجه نمیکنم به اینکه سه ماه دیگه کنکوره و من بعضی چیزارو هنوز نخوندم من توجه میکنم به فرصت و وقت زیادی که دارم و بقیشو میسپارم به الله..

۴)متوجه شدم من برای حرف مردم دلم میخواد دانشگاه تهران برم ولی دل خودم با دانشگاه رشت هست، من حتی به خودم میگفتم بخون یه جوری که تهران هم قبول بشی اما خودت رشت و بزنی بعد دیدم رتبه و دانشگاه تهران فقط یه چیز دهن پر کنه ولی من خودم رشت و دوس دارم پس بیخیال حرف مردم

۵)من کاری ندارم کنکور سخته یا نیست من به خودم برمیگردم و سعی میکنم خودم و روز به روز بهتر کنم.

۶)رتبه خوب اوردن خیلی خفنه اما خفن تر از اون، تلاش من برای بهتر شدن و موفقیته

۷)تست سخت,مبحث سخت، آزمون سخت فقط باعث قوی تر شدن تو میشه و باعث میشه تو تجربه کسب کنی مثلا کنکور ۱۴۰۰ریاضی خیلی سختی داشت و تو نتونستی ذهنتو براش کنترل کنی چون اولین درس تخصصی هم بود این برای تو شد تجربه که اگر احیانا امسال هم همچین اافاقی افتاد ذهنت و کنترل کنی..

جالبه من دو سال هست این قوانین و باهاش آشنا شدم اما الان فهمیدم که قانون جذب در رابطه با خواسته ها چطور استفاده میشه.