معلولیت ذهنی درباره ثروت

به نام رب یگانه فرمانروای هستی کسی که قدرت آسمان ها و زمین در دستان اوست

معلولیت های ذهنی در مورد ثروت:

در تاریخ نداریم پیامبر یا امامی که فقیر بوده باشه.اتفاقا بسیار ثروتمند بودن و بعضا مثل حضرت علی و امام حسن ثروتمندترین مردان عرب زمانه ی خودشون بودن.(پر واضحه که آدم زمانی میتونه تاثیرگذار باشه و از لطف و رحمته خدا بگه که جایگاهی در جامعه داشته باشه که به قول ماها حرفش اجر داشته باشه.والا حرف کسیکه گیر یه قرون دو هزاره رو کی باور میکنه.حتی خود استاد هم میگه من خواستم که ثروتمند بشم تا تاثیر حرفهام بیشتر بشه.اگه پیامبرا یا امامان فقیر بودند و انسان های ضعیفی بودند به محضی که لب میگشودند ملت میگفتن تو برو زندگیه خودتو روال کن نمیخواد راه و رسم زندگیو به ما بگی.

من خودم الان یکی که تو زمینه ای لنگ بزنه و توصیه ای بکنه میگم این بنده خدا اگه بیل زن بود باغچه خودشو بیل میزد.

این فکر اشتباه رو من هم داشتم چون مثلا یه چیزی که شنیده بودم این بود که برای اینکه بخوان اهمیت نظافت رو نشون بدن میگفتن حضرت علی جامه هایش وصله پینه ای بوده حتی خودش میدوخته اما همیشه تمیز و خوش بو بوده.

یا برای پیامبر شنیده بودم که پیامبر 60 درصد هزینه هاش برای عطر بوده که خوشبو باشه.تصورم در بچگی همیشه یه انسان با لباس عربی بلند و پاره و وصله دار اما تمیز و حسابی خوش بو اونم بوی عطر مشهدی بود.

یا اینکه در خونه حضرت علی رو فقیری زد اونها بعد از سه روز روزه خرمارو دادن به فقیر خودشون فقط نمک خوردن.

یعنی انصافا به قول پرویز پرستویی تو فیلم مارمولک خداوند دهنشان رو مورد عنایت قرار دهد.آخه این چرندیات چی بود تو گوش ما طفلکیا کردن )))))))))))

ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه

روند طبیعی زندگی ما اینه ثروت و سلامتی و نعمت وارد زندگی ما شود اگر به وفور وارد زندگیمون نمیشه بدونیم که باورهامون اجازه ورودشون رو نمیده.

میتوانیم بی نهایت ثروتمند باشیم در عین حال بی نهایت با خدا و با ایمان باشیم.

ثروتمند بودن شخصیت مارو بولد تر میکنه

بیل گیث(40 50 میلیون دلار از ثروتش رو بخشیده.میلییییون دلاااار.از یک تا 50 میلیون بشمرم فقط ) و وارن بافت ثروتمندترین و خیرترین ها هستند.

چرا به جای خداوند قضاوت میکنیم؟بر چه اساسی؟

خداوند از شما بیشتر میخواد ثروتمندتر بشید.چون با ثروتمند شدن شما جهان بیشتر پیشرفت میکنه.به میزانی میتونی ثروت رو دریافت کنی که باور کنی از ثروتمند شدن تو خوشحاله و رضایت داره و حمایت میکنه.اصولا خدا نعمتهارو از قبل در اختیارت قرار داده و اگر نمیبینی به این دلیله که رو تو کردی اون ور.

نعمت و ثروت به صورت بدیهی وارد زندگیه ما میشود.باید احساس خوب و باورهای درست داشته باشیم تا به صورت طبیعی وارد زندگیمون بشود.

ثروت مثل اکسیژنه.فقط نباید جلوی بینیمونو بگیریم.ما طبیعی باشیم تا ثروت وارد زندگیمون بشه.

گربه دستش به گوشت نمیرسید میگفت بو میده

مغز انسان اگر برای موضوعی تلاش کنه و بهش نرسه مکانیزم دفاعیش میره سمت توجیهش که اون خواسته بد بوده.(یکی از اقواممون کل افتخارش داشتن دخترانی زیبا بود.حالا اون زمان چون کسی جسارت زدن پشم و پیلیاش رو نداشت اگه کسی صورت کم مو و سفیدی داشت 10 هیچ از نظر زیبایی از بقیه جلو بود.حالا خداروشکر در این رقابت من اون زمان بچه بودم هرچند که مشخص بود من اون معیارهای زیبایی رو از نظر اونا ندارم.

بماااند که این پرنسس ها فقط تو مدرسه رفوزه میشدن و در اوجه موفقیت اون سال تحصیلی رو تو همون سال تموم میکردن و تکرارش به سال دیگه نمیفتاد و با تلاش بسیااار آخر همه یکی یدونه دیپلم گرفتن.وقتی بقیه رسیدن به سن دانشگاه و میرفتن دانشگاه از نظر این عزیزان رفتن به دانشگاه بی فایده ترین و بی ارزش ترین کار موجود روی کره ی خاکی بود.اونایی رو هم که میرفتن دانشگاه تحقیر میکردن که حالا دیگه همه یاد گرفتن برن دانشگاه.

عییین همین ثروته.هر کی تلاش کنه نرسه ببینه بقیه میرسن اصن اون حس حسادته اون احساس ناتوانیه خودشون به این سمت میره که ثروتمند بودن رو نکوهش کنن.)

هر چی رو باور کنید همونو تجربه میکنید (تا حالا نشده یک ارتباطی رو بخوام در سطحی تجربه کنم و نتونم بسازمش.من باور دارم که نفوذ کلام دارم باور دارم ارزشمندم و احساس ارزشمندی رو به راحتی به دیگران میتونم انتقال بدم.من باور دارم براحتی میتونم وجه عالی انسان ها رو بیرون بکشم.من باور دارم که انسان ها و روابطی که سرعت من رو کم میکنه به اذن و اراده ی خدا اصلا به سمت من نمیان.من به شدت قدرتمندم تا روابطم رو به سمت بهترین حالتش سمت و سو بدم.این برای من بدیهیه و همیشه تجربش میکنم.ثروتم باید همینطور بشه.

مگه عادیه تو خیابون راه برم آدم های غریبه بهم با عشق و احترام نگاه کنن بهم زل بزنن لبخند بزنن یا بخوان یهو بغلم کنن.چرا همیشه تجربش میکنم.چرا برام بدیهیه چوون بااورش کردم از بچگی حس میکردم کاریزماتیکم.

من باید آهنربای ثروتمم روشن کنم.دکمشو پیدا کنم تمااامه )))))))

به قول قرآن اگر در این دنیا خوب زندگی نکنید و از نعمت های خدا استفاده نکنید اون دنیا وضعتون خیلی بدتر خواهد بود.این قانون جهان هستیه.

روند طبیعی زندگی سلامتی ثروت و شادیه بیشتره

نیاز به مسابقه برای بدست آوردن ثروت نیست.دیگران انقدر باورهای اشتباه دارن که نیاز به رقابت با دیگران نیست.میتونی قدم بزنی و سوت بزنی و لذت ببری و نیازی به مسابقه نیست

افرادی که تونستن باورهاشونو برای ثروت تغییر بدن 2 تا 3 درصد بیشترنیستن.

خیلی زود با باورهای درست دست نیافتنی میشی و از بقیه جامعه جدا میشی.

اون افراد ناآگاهانه باورهایی رو پذیرفتن که اون هارو معلول کرده

تمام افراد در مورد ثروت افکار بیماری زا دارن

برای نتیجه متفاوت باید متفاوت فکر و عمل کرد

اون معلولا باید باشن انتخابتون اینه که معلول باشین یا نه.قانون جهانه.

هرچه ثروتمندتر بشی به الله بیشتر ایمان پیدا میکنی و متواضع تر میشی و بیشتر میپذیریش و دین دارتر میشی.

(من با تمام وجودم دوس دارم ثرومندتر بشم.به چند دلیل

اول اینکه فکرمشغولی ها و نگرانی هام برای زندگیم و رفع نیازهام از هر سطحی دیگه تموم میشه و وقت من ذهنم آزااده برای بیشتر فکر کردن و عشق بازی کردن با خدا،لذت بیشتر بردن و تجربه ی بیشتر خودم دنیا و زندگیم.اصن حس میکنم بیشتر و با کیفیت تر میتونم زندگیمو زیستم رو درک کنم.بیشتر میتونم تجاارب بوووسیدنیه زیبا رو زندگی کنم.دوس ندارم ذهنم لحظه ای به چیزی جز خدا و زیبایی هاش و نعمت هاش فکر کنه.

هر چی ثروتمندتر باشم خدا رو تو نعمت های بیشتری ازش تجربه میکنم.شاید فعلا درکم از حضورش به چند مدل ماشینو مدل های خونه متفاوت سفرهای متعدد و یه سری طبیعت هایی که دوست دارم ببینمشون محدود بشه.اما وقتی ثروتمندتر بشم بدوون شک خواسته هام بزرگتر میشه درکم بالاتر میره و نعمت های جدیدی رو میچشم و درک میکنم و بزرگی خدا رو بیشتر درک میکنم.

وقتی ثروتمندتر بشم آدمای ثروتمندتری رو میبینم انسان های توحیدی تری رو میبینم و کلی چیز هست که بخوام از طریقشون بشنوم یاد بگیرم و از همنشینی باهاشون و دید وسیعشون به زندگی لذت ببرم و ازشون یاد بگیرم.

وقتی ثروتمندتر بشم حتی برای اطرافیانمم مفیدترم.میفهمم که ثروتمند شدنم باعث پیشرفت جهانه و داره روز به روز بیشتر میشه و درکش میکنم.یکی از چیزایی که دیدم اواخر و متوجهش شدم دیدم از وقتی که من مهاجرت کردم تو سفر جدیدمون به ایران خیلی از اقوام باور کردن که میشه مهاجرت کرد و خیلی از نزدیکانم آرزوهاشون بزرگتر شده و باورپذیرتر شده براشون.

حس کردم خیلیاشون اقداماتی برای تغییر زندگیشون انجام دادن یا تصمیم گرفتن انجام بدن.خیلیا راهنمایی خواستن.

به قول استاد تا نبینیم که نمیخواییم.)

در پناه حق باشید