سریال زندگی در بهشت | قسمت 69 - صفحه 13

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

اولین بار حدودا 4 سال پیش این فایل رو دیدم، وبعدش چندبار دیگه، وهر بار این قسمت تبلیغ تی وی رو رد میکردم وهربار از شنیدن صدای خنده های مریم جان وشما استاد قشنگم، وقتی تیزر فیلم Murder Mystery رو میدید محروم میشدم!!

امروز گفتم بیام اون بخش تبلیغات رو هم ببینم که هدایت شدم به دیدن تیزر این فیلم، اونجا که مریم جان گفت، این خیلی خنده داره وموقعه پخش تیزر هم کلی خندید، گفتم اوکی پس برنامه اینه، باید برم این فیلم رو ببینم، فایل رو استپ کردم ورفتم فیلم رو با زیر نویس فارسی دیدم…

واقعا خیلی باحال وخنده دار بود، روحم شاد شد…

مرسی ازتون که حتی توی دیدن فیلم وسریال هم مارو با سبک وسلایق خودتون آشنا می کنید، خدایی دیگه شما هر چی توی زندگی شخصی وخصوصیتون بود رو برای ما تمام این سالها فایل کردید تا ما در تمام موارد ازتون الگو بگیریم ازتون یاد بگیریم واون کنجکاویهای مقدس و کنجکاویهای بچگانمون پاسخ داده بشه…

من همیشه تو دوران دبستان دلم میخواست بدونم معلم هام توی خونشون چی می پوشند چی میخورند با خانوادشون چطور رفتار می کنند، کلا دوست داشتم بدونم معلم هام تو خونه ی خودشون چطوری هستند، با همون عقل بچگیم فکر میکردم معلم ها با آدمهای معمولی فرق می کنند…

تا اینکه یه روز با دختر عموم که هم کلاسیم هم بود قرار گذاشتیم سر زده بریم دم خونه خانم مدیرمون چون شهر کوچیک بود همه همدیگرو میشناختند و اکثرا میدونستیم خونه ناظم ومدیر و معلم هامون کجاست ،میخواستیم ببینیم تو خونه خودش چه شکلی میگرده..با خانوادش چطور رفتار میکنه..

البته خانم مدیر منو خیلی دوست داشت ، یه دختر وپسر هم سن وسال ماهم داشت، که وقتی میرفتیم اردو اونارم میاورد، و من دست راست خانم مدیر بودم تو مدرسه و کارهای مربوط به دفتر مدرسه، برای همین این کنجکاوی کار دستم داد..

وااای خدا الان بهش فکر می کنم خنده ام میگیره، و هم خجالت میکشم، اخه من واقعا پیش خودم چی فکر میکردم روز تعطیل پاشدم رفتم دم خونه ی مدیر مدرسمون؟؟

زنگ رو که زدم همسرشون اومد دم در گفتم باخانم مدیر کار داریم، بعدش خانم مدیر با روی خندان اومد دم در گفت بچه ها اینجا چیکار می کنید؟

گفتیم از اینجا رد میشدیم اومدیم شمارو ببینیم، بنده خدا هول شده بود هم خنده اش گرفته بود، یه بلوز وشلوار خوشگل پوشیده بود موهاشم کوتاه بود و بهش سنجاق سر زده بود، تو خونه هم عینک به چشماش بود… بچه هاشم از رو کنجکاوی اومده بودند دم در، فک کنم حاضر شده بودند برند بیرون…

بعدش گفت: خانواده هاتون میدونند اومدید اینجا؟ ما گفتیم نه، بعد گفت: پس سریع برگردید خونه.

ماهم خداحافظی کردیم و خوشحال وشاد وخندان رفتیم خونه ودل تو دلمون نبود که صبح بشه وبریم مدرسه داستان رو برای همکلاسی هامون تعریف کنیم…یادش بخیر..

آقای معلم، استاد جانم، مهربونم، قشنگم، این داستان رو تعریف کردم که بگم، من وخیلی از بچه های این سایت هم همیشه دلمون میخواست یه معلم یه استاد داشته باشیم که ظاهرو باطنش یکی باشه، کسی که به اونچه که به ما یاد میده عمل کنه، دلمون میخواست بدونیم آقا معلممون تو خونه ی خودش چی می پوشه؟ چی میخوره؟ چطور رفتار میکنه؟ به چه چیزهایی علاقه داره واصلا چی شد که شد معلم واستاد ما؟

که شکرخدا با شروع سریال سفر به دور امریکا و سریال زندگی در بهشت، جهان هستی به این کنجکاویهای مقدسمون جواب داد، وبه قول مریم جان دیگه جا تو پرادایس نمونده که نشونمون نداده باشید …

و به قول خودم دیگه هیچ چیز پنهانی از سبک وراه وروش زندگی شما نمونده که شما نشونمون نداده باشید…

من از شما یاد گرفتم که میشه حرف وعمل یه آدم یکی باشه…

میشه کسیکه میاد دانش خرد میکنه، قبلش اون دانش رو قورت داده باشه و تهشو دیده باشه…

یعنی اون دانش وعلم وتجربه ، از دل زندگی خودش بدست آورده باشه و بعد اومده باشه اونو انتقال بده، اونم از روی مهر وعشق و رسالتی که در وجودش احساس میکرده…

شما برای من الگوی معلمی هستید، که هدفش صرفا تدریس نیست، بلکه خواسته ی قلبیش اینه که انسانهای بیشتری به خیر وخوشی وسعادت دست پیدا کنند، همونطور که خود شما تونستید بهشون دست پیدا کنید از طریق شناخت خودتون وشناخت خداوند و شناخت قوانین جهان هستی…

ازتون یاد گرفتم میشه یه استاد بود ولی همینقدر خاکی وبی ریا و ساده وبی آلایش وپاک بود…

خیلی دوستتون دارم، مرسی که کاری کردید ما واقعا حس کنیم هممون باهم یه خانواده صمیمی هستیم واز هم یاد می گیریم و باهم پیش می ریم حتی اگه از نظر فیزیکی از هم دور باشیم ولی قلبهامون وعقاید وباورهامون وراه وروش زندگی وبندگیمون در یک راستا ویک مسیر قرار داره شکر خدا…

ان شالله خدا شما ومریم جان رو برای ما حفظ کنه تا ابد، آمین