سریال زندگی در بهشت | قسمت 252

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

یادمه چندسال پیش که برای اولین بار، این دوقسمت فایل رو دیدم که سمی عزیز ورامتین عزیز، مهمان پرادایس شده بودند جوری قلبم باز شد ولبم خندون و شاد شدم و لحظه به لحظه ی این فایلها رو با ذوق ودقت دیدم که هنوزم هنوزه بعد گذشت چندسال این حس وحال خوش رو دارم.

یعنی اینجوریه که 250 قسمت از سریال زندگی در بهشت رو نگاه میکنی وهربار با دیدن هر قسمت آرزو میکنی که کاش توهم اونجا بودی، کاش توهم می تونستی استاد ومریم جان رو از نزدیک ببینی ، پرادایس رو تجربه کنی و از شادی غرق حس خوشبختی بشی، انوقت یه دفعه میای قسمت 251 رو تماشا کنی، که می بینی بعلهههه، یه خانم وآقای دوست داشتنی ومهربون و خوش رو وخوش خنده، رفتند پرادایس که آرزوی تو رو یه جورایی برآورده کنند…

خیلی حسش قشنگ بود، انگار خداوند سمی عزیز ورامتین عزیز رو از طرف من وشاید هزاران نفر از شاگردهای استاد عزیز، نماینده قرار داده بود، که برند پرادایس واز طرف من واز طرف همه ی بچه های سایت، کنار مریم وتوی قسمت های بعد که استاد هم هست، کنار هم تجربه کنند وانقدر این ذوق وحسشون دلی و دوست داشتنی و واقعی باشه، که آدم حس کنه خودش اونجاست وکلی خدارو شکر کنه و دل آدم شاد بشه…

الخیر فی ماوقع، چقدر قشنگ خودش رو تواین دو فایل نشون داد، الحق که خداوند بهترین برنامه ریز جهان هستیه…

یه جوری برنامه ریزی کرد که ماشین بچه ها نزدیک پرادایس خراب بشه، اونم توی اون پمپ بنزین وجای امن نه وسط بیابون، بعد از اونجا که خداوند عالم مطلقه، خواست که آقا رامتین دقیقا به موقعه برسند و شوفاژ رو برای مریم جان، اونم توی اون هوای بسیار سرد، تعمیر کنند..

خداوند همیشه با یه تیر چندتا نشون میزنه، یعنی همه چیز رو جوری برنامه ریزی میکنه، که از هر سمت وسو به بنده هاش خیر برسونه….

البته این دیدگاه الخیر فی ماوقع رو از استاد قشنگم آموختم و درکش وبه کارگیریش توی زندگیم،خیلی جاها باعث شد من آرامش وامنیت وآسوده خاطری بیشتری رو تجربه کنم..

در گذشته ی نه چندان دور، منم مثل خیلی از دوستانی که تجربه کردند با کوچیکترین تضاد بهم میریختم، کلا اعصاب و هوش وحواسم می ریخت بهم، جوریکه بیشتر وقتها مدیرییت مسئله پیش اومده برام اونقدر سخت وطاقت فرسا میشد که دلم میخواست از اون مسئله وتضاد یه جورایی فرار کنم …

ولی خیلی وقته که به این درک رسیدم،

((همه چیز خداست وخداست همه چیز))

یعنی هر اتفاقی به هر شکلی که در زندگیم رخ میده، هر چقدر تلخ و با ظاهری نادلخواه، در هر صورت خیری درش هست.

دوره ی بی نظیر 12 قدم، این دوره مقدس، که مثل معجزه ای بزرگ وارد زندگیم شد از طرف الله مهربانم، منو جوری از ناآگاهی ونادانی( کوری وکری و بستگی وسیاهی قلب) نجات داد که حالا مدتهاس می تونم ادعا کنم، که دارم به لطف الله با چشمهایی باز و گوشهایی شنوا و قلبی باز، به روی دیدن وشنیدن وحس کردن پیامهایی که الله مهربانم برام میفرسته، هوشیار ودقیق باشم.

استادقشنگم شما بهم آموختید که وقتی همواره وهر روز سعی می کنم در مسیر صراط مستقیم باشم وسهم ونقشم رو به لطف الله در زندگی واموراتم تاحد زیادی به درستی انجام بدم، اگه در این بین با تضادی روبرو شدم، نترسم، پا پس نکشم، فرار نکنم، نخوام که صورت مسئله رو پاک کنم، آشغالها رو نریزم زیر فرش ومبل….

بلکه به خدای خودم به رب خودم بگم، خدایا مهربونم پروردگارم، من که دارم سعی می کنم جوری زندگی وبندگی کنم که هم دلخواه توباشه هم دلخواه خودم، اما حالا که مسئله ی ناجالب ونادلخواهی رخ داده، بدون شک جایی از کار مشکل داره، ومن ازش آگاه نیستم، وتو با این تضاد میخوای که من وتو باهم اون مشکل و حل کنیم.

اوکی من آماده ام، بهم بگو چیکار کنم، برام نشونه بفرست، با من صحبت کن، من سراپاگوشم…

توی 90 درصد مواقع من مدتهاست به لطف الله مهربان می تونم دلیل تضادها رو وحکمتش رو متوجه بشم، توی اون 10 درصدی که نتونم دلیل،به وجود اومدن تضاد تشخیص بدم سعی می کنم، الخیر فی ماوقع رو مدام با خودم تکرار کنم.

به این شکل که مدام به خودم وخدا میگم،

(( همه چیز تویی، وتویی همه چیز..

ای بهترین برنامه ریز جهان هستی، کمکم کن تا بتونم فکری بکنم که تو می پسندی، حرفی بزنم که تو می پسندی، رفتاری انجام بدم که تو می پسندی، تا این مسئله به شکل آسان وخوبی حل وفصل بشه، ایکه برگ هم به اذن تو بر زمین می افته، بدون شک با این تضاد اومدی که من به تو نزدیکتر بشم تورو بیشتر بشناسم ودرک کنم، ورشد کنم وایمانم به تو قویتر بشه، تا بعد این آسانتر زندگی کنم، تا بعد این زندگی رو، خودم رو، قوانینت رو بیشتر بشناسم، تا بتونم آسانتر و با خیال راحتری زندگیم رو پیش ببرم، چون با حل وبرطرف شدن هر تضادی اعتماد واعتقاد واطمینانم به خودم وبه تو، به قدرتت، به مهربانی وبزرگی ات، وبه نزدیک بودنت بیشتر وبیشتر میشه)))

در صورتیکه همین من در گذشته در مواقعی که به تضادی بر میخوردم، خیلی بهم میریختم وشروع میکردم به آه وناله وگله وشکایت….استرس وترس میومد سراغم وبیقرار میشدم، جوریکه دیگه نمی تونستم درست فکر کنم ودرست تصمیم بگیرم، برای همین مدام خرابکاری میکردم.در خونه همرو میزدم دم هرکسی رو می دیدم برای حل کردن مشکلم جز خدا…

چون با ترس و نگرانی پیش میرفتم، با عجله ی شدید که حتما خودم یه جوری خیلی زود مسئله رو حل کنم، هی اشتباه پشت اشتباه، حرفها ورفتاری ازم سر میزد که همه اش شر وبدی وتضاد بیشتری رو به سمت من هدایت می کرد ودر نهایت که همه چیز بدتر میشد.

الحمدالله رب العالمین، به اندازه ایمانم و توکلم واعتمادم به خداوند وبه مسیری که درش هستم، تضادهای زندگیم خیلی کمتر شدند، شاید در سال با یکی دوتا تضاد روبرو بشم، برعکس گذشته که هر روز وهر هفته وهرماه من درگیر تضادهای بی شماری بودم، چه در مورد خودم وزندگی خصوصیم، چه در مورد روابط اجتماعیم وچه در مورد سلامتی وکسب وکار و مسائل دیگه زندگی….

چقدر تسلیم بودن قشنگه، چقدر تواضع وفروتنی وخاشع بودن در برابر خداوند زیباست، چقدر صبور وشکور بودن با ارزشه….

اصلا آدم با ایمان و متوکل چهره اش زیباست، افکارش زیباست، گفتارش زیباست، رفتارش زیباست….

برعکس آدمیکه جاهل ونادانه، خودش رو عقل کل میدونه، میدونم ومی تونمش گوش فلک رو کر کرده در صورتیکه مدام در ترس ودلواپسی سر میکنه و اتفاقا جز خرابکاری هیچ کاری هم ازش برنمیاد….

آدم وقتی به خودشناسی میرسه، هر چقدر هم کم، دیگه علت اتفافات رو می تونه به خوبی تشخیص بده، حتی اگر علتی هم برای پیشامد بدی پیدا نکنه، می تونه با ایمان بگه حتما خیر بزرگی برام در راهه…

البته که خودشناسی وخدا شناسی در کنار هم باعث میشه که آدم بتونه با ایمانتر، متوکلتر وصبورتر، وحتی در دل تضادها شکورتر باشه….

یکی از مهترین کارهایی که من از شما استاد عزیزم یاد گرفتم وخیلی بهم کمک میکنه، اینه که وقتی سهم خودم رو انجام دادم حالا در حد توانم ودیگه کاری ازم برنمیاد، اون موضوع رو رها کنم بسپارمش به دستان قدرتمند ومبارک خداوند، وبرم دنبال کارهایی که بهم احساس خوبی میده.

یعنی خودم رو صد درصد درگیر کاری کنم که حال دلم رو خوب میکنه وحواسم رو از اون مشکل پرت میکنه…

اینجوری اجازه میدم خداوند انور شرایط رو اماده ومهیا وهمه چیز رو سروسامان بده ،واز اینور منم حداقل حالم رو خوب نگهداشتم و به بقیه اموراتم رسیدگی کردم..

اینها همه از لطف ورحمت خداست، بعد اونهمه سال ظلم به خود کردن، یاد گرفتم سعی کنم خودم رو دوست داشته باشم، وانقدر خودم رو توی دردسر وزحمت ورنج نندازم، قوانین حاکم بر جهان هستی رو درک کنم ودر زندگیم ازش استفاده کنم تا راحتر وآسانتر زندگی کنم.

همین سریال زندگی در بهشت، انقدر در کنار کارکرد 12 قدم از شروعش تا به الان ومی تونم بگم تا به ابد، بهم کمک کرده وکمک میکنه که زندگی وبندگی درست واصولی رو بیاموزم.

اگرچه در روبرویی با هر تضادی نمی تونم صد درصد کنترل ذهن داشته باشم، ولی مدتهاست تغییر شخصیت وتغییر نگرش مثبت خودم رو در روبرویی با تضادها به شدت می بینم، یه مقایسه کوچیک از گذشته خودم وامروز خودم به خوبی بهم نشون میده که چقدر از خودخواهی، از تکبر، از من میدونم ومن می تونم، از ناجی بودن، از احساس قربانی بودن، از تایید طلبی، از ترس، از اضطراب های دائم، از عجله کردنها، از بدو بدوها…..از بی خدا بودن ها فاصله گرفتم شکرخدا….

الهی هزاران بار شکر الله مهربان رو که نه تنها قوانین حاکم بر جهان هستی اش رو تئوری توسط سیدحسین عباسمنش بهم آموخت بلکه طی یک برنامه ریزی دقیق وهماهنگ شده جوری من آورد توی این سایت، که سریال سفر به دور امریکا متولد شده بود وبعدش سریال زندگی در بهشت، تا به صورت عملی وکاربردی هم زندگی وبندگی کردن درست رو بهم توسط استادقشنگم ومریم قشنگم بهم بیاموزه…

الهی شکرت…

ان شالله در زمان ومکانی مناسب وطبق برنامه ریزی بی نقص خداوند من وهمه ی دوستانم در این سایت مریم عزیز واستادعزیزمون رو از نزدیک ملاقات کنیم ودر آغوش بگیریم وازشون سپاسگزاری وقدردانی کنیم، آمین