live | شباهت باورهای محدود کننده با علف های هرز - صفحه 54

به نام خدای مهربان

سلام به استاد عزیز و خانم شایسته جان و دوستان عزیز سایت

گام نهم

شباهت باورهای محدود کننده با علف‌های هرز

یه کاری که این چند وقته انجام میدم که خیلی کار جالبیه اینه که یه جاده جنگلی درست کردم،

جاده‌ای بود از قدیم،

ولی چون ترو تمیز نشده بود کلی درخت دراومده بود،

درختچه‌های کوچیک و بزرگ درختچه‌های هرز، گفتم به جای ورزش کردن بیام این درخت‌ها و درختچه‌های هرز رو قطع کنم،

خیلی تجربه‌های خوبی داشت

خیلی چیزا رو یاد گرفتم در مورد باورهای محدود کننده که مثل این علف‌های هرز پر هستن توی مغز ما و همه ارتباط‌هایی که می‌دیدم بین باورهای محدود کننده و ذهنمون و این علف‌های هرز رو کاملاً درک می‌کردم، یعنی همشون عین همن

یعنی از یک سیستم داره تبعیت می‌کنه این علف‌های هرز و این باورهای محدود کننده اولش این کار برام خیلی پیچیده بود

بعد گفتم من که می‌خوام ورزش کنم این کارو میذارم به عنوان ورزش

هم ورزش می‌کنم هم لذت می‌برم

هم اینکه وقتی تموم میشه چقدر احساس خوبی به آدم میده

واقعاً موفقیت همینه

انجام کارهایی که باید انجام بدی

وقتی که تموم میشه احساس موفقیت احساس توانایی احساس اعتماد به نفس بهت کمک می‌کنه که قدم بعدی رو محکم‌تر برداری، باورهامون قوی‌تر میشه

به توانایی‌هات بیشتر ایمان میاری

مخصوصاً اگه یه کاری باشه که اولش خیلی سخت و ترسناک باشه ولی وقتی انجام می‌شه خیلی احساس قدرت می‌کنی،

احساسی که آدم از انجام کارهای جدید از انجام کارهای به ظاهر سخت به دست میاره اون اعتماد به نفسی که به دست میاره خیلی کمک می‌کنه که کارهای بعدی رو انجام بده، وقتی این کارو شروع کردم اولش می‌گفتم یه تیکه رو انجام بدم

یعنی همینجوری بود اولش،

اصلاً برنامه‌ام این نبود که کل این زمین رو پاکسازی کنم

اولش یه تیکه رو انجام بدم ورزش کرده باشم، بعد همینجوری دیدم داره جالب میشه داره قشنگ میشه بدنم داره آماده میشه

هم اینکه این فضا داره زیبا و قشنگ میشه

این علف‌های هرز و درختچه‌های هرز مثل باورهای منفی‌ان اینا به همدیگه وصل می‌شدن،

خیلی چیزها رو درک کردم در مورد شباهت ذهنمون و این جنگل

وقتی که آدم کارها رو انجام میده و یه موفقیتی کسب می‌کنه موفقیت موفقیت میاره ما باید همیشه از دایره محدودیت‌هامون بریم بالاتر یه ذره بریم بالاتر، یه قدم،

بعد که اون یه قدم رو رفتیم به خودمون بگیم که چقدر این کار خوب بود چقدر امکان پذیر بود چقدر می‌شد این کارو زودتر انجام بدیم، چقدر اعتماد به نفسمون میره بالا

بعدش میریم قدم بعدی رو محکم‌تر برمی‌داریم

یعنی به این شکل انسان پیشرفت می‌کنه، قدم بعدی محکم‌تر

دیدی انجام شد

دیدی تونستم انجام بدم

بعد نتیجه رو که می‌بینه چقدر احساسش خوب میشه،

وقتی که نتیجه کارم رو می‌دیدم می‌گفتم خدایا شکرت این نتیجه پشتکار و ادامه دادن و ناامید نشدن و پاکسازی کردن این فضاست که الان می‌تونم بیام و لذت ببرم از این فضای عالی،

موقع قطع درخت‌ها چقدر تار عنکبوت می‌ریخت روی سرم وقتی که قطع می‌کردم اولش ابزار درست نداشتم دستکش نپوشیدم چقدر دست و بالم رو زخمی کردم بعد فهمیدم که ابزار درست باید داشته باشم

خیلی تکامل خوبی داشت این پاکسازی جنگل، قانونی در مورد شروع کار

اولاً که نباید بیاد کل پروژه رو با هم بگه من می‌خوام شروع کنم

یعنی بیاد قطعه قطعه کنه

یعنی اولش اگر من به این فکر می‌کردم که باید بیام کل این دور تا دور زمین رو پاکسازی کنم اینقدر وحشتناک می‌شد تو ذهنم که می‌گفتم ول کن بی‌خیال مگه میشه مگه داریم ولی وقتی اومدم قطعه قطعه کردم گفتم استپ اول اینو میریم حالا توکل به خدا می‌ریم مرحله بعدی ببینیم چی میشه

همین جوری قطعه قطعه کردم رفتم جلو یواش یواش به همون اندازه

اینا همش درسِ،

به همون اندازه که می‌رفتم جلو بدنم هر روز قوی‌تر می‌شد،

روز اول یادم نیست چقدر کار می‌کردم مثلاً یه واحد زمانی کار می‌کردم خسته می‌شدم بعد روز دوم یه واحد و نیم، روز سوم دو واحد، همینجوری نیم واحد نیم واحد زمانش بیشتر شد

بعد می‌دیدم که بدنم بازم آمادگیش رو داشت، اینا همش نشون میده که وقتی آدم توی مسیر میفته چقدر کارها راحت می‌شه،

وقتی قطعه قطعه می‌کنی کارو

مراحل اول رو برمی‌داری

هی مراحل بعدی سرعتش میره بالاتر

به همین دلیل هم میگم موفقیت به صورت تصاعدی رشد می‌کنه،

اینجوری نیست که مثلاً با یک گام یکسان موفقیت رشد کنه

نه همینجوری اولش آهسته است

بعد که ادامه میدی بعد که متعهد میشی بعد که قدم‌ها رو برمی‌داری بعد که حرکت می‌کنی هی سرعت رشد بیشتر و بیشتر می‌شه،

آدمها کارهایی رو که می‌خوان انجام بدن نگاه می‌کنن فکر می‌کنن همون روز اول باید همه کارها رو انجام بدن

نگاه نمی‌کنن که هیچ کسی به این شکل موفق نشده

قدم به قدم باید کارها رو انجام بده

خیلی چیزها هست توی قدم‌های بعدی به آدم گفته میشه،

شاید اولش خیلی سخت باشه ولی به نسبتی که رشد می‌کنی پیشرفت می‌کنی باورهات هم قوی‌تر می‌شه،

خیلی از افراد اینا رو دقت نمی‌کنن،

همون اول که می‌خوان کاری رو شروع کنن اولاً که خودشون رو مقایسه می‌کنن،

الان خودشون رو مقایسه می‌کنن با کسی که 15 سال 20 سال یک مسیری رو رفته

بعد نگاه می‌کنن می‌بینن طرف اینو داره اونو داره این موفقیت رو کسب کرده اینقدر ثروت داره اینقدر اعتبار داره اینقدر توانایی داره

بعد میگن من کجا اون کجا

نمی‌دونن که اونم روزی مثل الان تو بوده فقط قدم‌ها رو برداشته

با اشتیاقی که داشته با ایمان و باوری که داشته حرکت کرده

اولش هم نتایج خیلی بزرگی نگرفته

آروم آروم

الان هم بعد از 20 سال نتایج خیلی بزرگه

ولی تو نباید خودت رو مقایسه کنی با الان اون طرف

باید بدونی که اون چه مسیری رو طی کرده،

سوال :

چرا برای تمیز کردن و اینجور کارها از کسی کمک نگرفتی

من قبلاً هم دیدم که میگن آدم‌های ثروتمند خودشون که کار نمی‌کنن میدن بقیه براشون کار می‌کنه

نه اینجوری نیست

یه سری کارها رو آدم دوست داره انجام بده اصلاً ربطی به پول نداره

من خودم وقتی که میام این فضا رو تمیز می‌کنم می‌تونم به یکی بگم بیاد یه دستگاه بیاره، توی آمریکا همه چیز تقریباً مکانیزه است مثلاً من اگه به یه شرکتی بگم می‌خوام اینجا رو تمیز کنم قشنگ برای خودش دستگاه میاره درخت‌ها رو قطع می‌کنه

میشه این کارو کرد

ولی یه کاریه که آدم خودش دوست داره انجام بده

یه فضاییه که آدم خودش دوست داره یه حرکتی بکنه

بعد منم می‌گفتم من که می‌خوام ورزش کنم من که برای تحرکم باید یه ورزشی داشته باشم خب این ورزش رو میام به این شکل انجام میدم و توی این فضا من کلی چیز یاد گرفتم، اگه خودم انجام نمی‌دادم من کلی این آگاهی‌ها رو درک نمی‌کردم در مورد ارتباط بین علف‌های هرز و ذهن،

خیلی‌ها خوشبختی تو ذهنشون اینه که بیفتیم یه جایی هیچ کاری نکنیم

به خدا این خوشبختی نیست

به خدا هرکی اینجوری فکر می‌کنه هنوز به این موقعیت نرسیده که اینجوری فکر می‌کنه، وقتی به این موقعیت برسید متوجه می‌شید که اصلاً حالتون از خودتون به هم می‌خوره که بیفتید گوشه‌ای روی تخت

اصلاً توی همین پرودایس بیفتید گوشه‌ای در و دیوار و نگاه کنید

اصلاً آدم دوست داره حرکت کنه دوست داره مولد باشه دوست داره خلق کنه چیزی رو

اینا چیزیه که آدم رو رشد میده

اصلاً باعث زنده بودن آدم میشه

ولی چون شما خودتون توی اون فضا نبودید فکر می‌کنید که آدم هیچ کاری نکنه خوبه، بشینه یه جایی هیچ کاری نکنه

همینجوری در و دیوار رو نگاه کنه

این دیگه بهشته،

نه این بهشت نیست،

این جهنمه،

اونایی که اینو دوست دارن برن زندان،

تو زندان شما هیچ کاری نمی‌خواد بکنی

بشین در و دیوار رو نگاه کن

صبح تا شب در و دیوار رو نگاه کن،