live | عمل به الهامات قلبی

به نام خداوند وهاب و هدایتگر

سلام به استاد عزیزم و همه دوستان

استاد از اون افرادی هستم که توی دوران پندمیک سرند شدم.داستان اینطوری بود که اون موقع از نظر روابط و شرایط مالی بشدت بهم ریخته بودم.تازه جدا شده بودم و شرایطم خیلی ناجور بود.تا اینکه پندمیک شروع شد.یادمه قبل از عید بود و همه جا قرنطینه شد.من و داداشم شیراز بودیم و تمام دوستان و خانواده رفته بودن روستا و همه دور هم جمع بودن و خوش گذرونی و… . دقیقا شب چهارشنبه سوری من تنها باغ بودم و داداشم اومد و گفت آماده شو تا ما هم بریم و من گفتم نمیام و میخوام بمونم.گفت اینجا که کسی نیست حوصلت سر میره و معلوم نیست تا کی اوضاع این باشه و از این صحبت ها.اما من قبول نکردم.چون بشدت نیاز داشتم با خودم خلوت کنم.هنوز با شما آشنا نشده بودم البته.اما اون روزها واقعا از خدا خواستم زندگیم رو درست کنه و خودم رو سپردم بهش.یعنی این قلبم میگفت نرو و بمون.و خلاصه من نزدیک به سه ماه تنها بودم و اون سه ماه دقیقا نقطه عطف زندگیم هست.تمام تغییرات شخصیتی من از اونجا شروع شد.صبح زود بیدار میشدم و میرفتم توی حیاط باغ و کتاب موفقیت و شکرگزاری میخوندم.شب مراقبه میکردم کنار شومینه و اصلا رویایی بود همه چیز.خیلی هم مسخره میشدم از سمت دوستام که میگفتن دیوونه شده و تنها یجا مونده و کلی زنگ میزدن و ویدئو میفرستادن که ما اینجاها میریم و پاشو بیا و از این حرفها.اما قلبم یچیز دیگه میگفت.

وقتی دیدم شرایط جوری شده که بیزنس های سنتی باید فروشگاهاشون رو تعطیل میکردن،همونجا گفتم فقط آنلاین و تحقیق میکردم برای بیزنس های آنلاین و همین باعث شد توی همون موقع که همه مغازه هاشون رو بسته بودن،من کلی پول بسازم و فقط با تلفن.

هیچوقت نمیتونم اون دوران رو فراموش کنم و فراموش نشدنی هست برام.

و بعدش هدایت شدم به سمت آموزش های شما.و موفقیت ها یکی پس از دیگری میومد. و تقریبا بعد از یکسال و نیم آشنایی با شما مهاجرت کردم به اروپا اونم با دست خالی. من میتونم بگم که واقعا از چیزی نمیترسم.یعنی اقدام من رو نمیترسونه.فقط توی مسائل مالی گمراه بودم که با دوره روانشناسی 3 و فقط با همون 3 جلسه اول جواب کلی از سوالاتم رو گرفتم.

یادمه محل کارم بودم و ارتقا شغلی هم گرفته بودم و کارم هم خیلی راحتر شده بود و هم حقوقم رفته بود بالاتر.یروز دو مورد پیش اومد: اول اینکه یکی از همکارهام رو بهش فکر کردم که این بنده خدا الان 15 ساله که اینجا مشغول به کار هست و خودم رو تصور کردم توی 15 سال بعد که برای یکروز مرخصی باید به این و اون التماس کنم و آیا این رو میخوام واقعا؟! و دوم اینکه شیفت کاری تمام شده بود و بعد از جلسه همه داشتیم میرفتیم اتاق لباس که لباس هامون رو عوض کنیم و بریم خونه و وقتی از پله ها داشتیم میرفتیم بالا یه لحظه فکر کردم و دیدم اصلا دوست ندارم جزئی از این قشر از جامعه باشم و همونجا گفتم من باید بیزنس شخصی خودم رو استارت بزنم.چون بشدت آزادی برام اولویت داره توی زندگی.و همونجا تصمیمم رو گرفتم و با اینکه پیشنهاد حقوق خیلی بالا و قرارداد مادام العمر با یکی از بهترین برندهای دنیا بهم شد،اما رد کردم و چند روز بعدش بیزنس خودم رو استارت زدم.دقیقا یکماه بعدش شرایطم جوری شد که از نظر قانونی نمیتونستم دیگه برای کسی کار کنم.اما انگار من از قبل آماده شده بودم و بیزنس خودم رو داشتم و به کسی محتاج نبودم و من گوش کردم به هدایتم.الان همون همکارهام میگن خوش به حالت که قرارداد نبستی وگرنه کلی مسئولیت برات داشت.مثلا برای مرخصی گرفتن باید از سه ماه قبل اعلام میکردی.برای تعطیلات سال نو باید از 6 ماه قبل اعلام میکردی و خبری از مرخصی های فوری نبود چون جایگاهم حساس بود.اما الان هیچکدوم از این مسائل رو ندارم و آزادی کامل مکانی و زمانی دارم بلطف خدا.

خدایا شکرت

سپاس از استاد گرانقدرم

شاد و خوشبخت باشید