live | باور به «امکان پذیری»

سلام خدمت استاد عباسمنش و خانم شایسته‌ی عزیز

استاد موضوعاتی که تو فایل راجع‌ بهش حرف زدین دقیقا رفع ابهام برای ی سری موضوعاتی بود که باهاشون مواجه بودم یا اینکه سوالم بودن.،،

۱. حرف بقیه، نظرشون و ..برامون مهم نباشه،اونقدری عزت نفس و کنترل ذهن رو تمرین کنبم تا به اون سطح از مهارت در اون برسیم که فارغ از اینکه به نظر بقیه (علی‌الخصوص کسانی که برامون خیلی مهمن،) راه و روش و مسیر ما درست هست یا نه، بتونیم در اون مسیری گام برداریم که خودمون به آگاهی از درست بودنش رسیدیم و سبک شخصی خودمونو داشته باشیم. در این صورت حتی کسایی که یه زمانی مخالف ما بودن دنباله رو ما میشن، این رو در نظر داشته باشیم که یک عالمه تنوع در سلیقه و نظرات و دیدگاه ها در جهان وجود داره بنابراین ما نمیتونیم همه این ها رو باهم یکجا داشته باشیم و رعایت کنیم تا بتونیم همه رو از خودمون راضی نگه دایم به جای اینکار بیایم راه درست رو بریم و خودمون باشیم

کنترل ذهن در این شرایط مهمترین چیزیه که مانع از این میشه که فرد از مسیر منحرف بشه و اونو در مسیر درست ثابت قدم نگه میداره. که نیاز به تمرین داره.

ما در طول زندگی و در مواجه با مسائل مختلف و شرایط مختلف و تمرین قانون به خصوص کنترل ذهن در اون مهارت پیدا میکنیم کم کم و درکمون تز قانون کاملتر و کاملتر میشه.

از اونجایی که قانون ثابته و اصله، بنابراین دیگه دنبال مطالب جدید و پراکنده نباشیم بلکه اصل رو اونقدر تمرین و تکرار کنیم و به کار ببریم تا بتونیم بهتر زندگیمونو رقم بزنیم.

نکته مهم: این اگاهی ها خیلی فرار هستن، بنابراین مدام باید قانون رو برای خودمون مرور و یاداوری کنیم.

۲. انسان سنگ نیست، تغییر میکنه بنابراین ممکنه در رابطه‌ی عاطفیمون خودمون یا طرف مقابلمون تغییر کنیم، دنبال اهداف دیگه‌ای بریم و مسیرمون از هم جدا بشه و این کاملا طبیعی است، بنابراین میتوانیم با نهایت احترام و عشق از هم جدا شویم و سپاسگزار لحظاتی باشیم کا در کنار هم بودیم،

اینکه خودمونو مجبور کنیم که تا آخر عمرمون با یکی باشیم در واقع نادیده گرفتن ارزشمون و ناشی از درک نکردن قوانین و دور شدن از هدف و مسیر خداست.

مثلا من خودم مامان و بابام کلی باهم اختلاف دارن، کلی دارن اذیت میشن ولی به خاطر مرسومات و عقاید فرهنگی اشتباه و عزت نفس و خودارزشی کم، باز هم با هم ادامه میدن و فقط”تحمل” میکنن! کاری که از اول انجام میدادن، و وضع نه تنها بهتر نشده ک به طرز فجیعی افتضاح و غیر قابل تحمل شده‌ برای هردوشون.

دارم نمونه‌ی عینی اینکه استاد گفتن ” یا پیشرفت میکنین، یا اگه تحمل کنین ففط و حرکت نکنین مهان زیر چرخ‌هاش لهتون میکنه” رو میبینم در زندگیشون. من تا همین امروز اینارو نمیدونستم و تازه الان فهمیدم وضعیت چقدر براشون سخت شده، هرچند که باهم تو یه خونه زندگی میکنیم، هرچند که استاد گفتن ما نباید دیگران رو تحلیل و قضاوت کنیم چون از باورهای طرف خبر نداریم ولی این مورد انقدر واضحه که به راحتی میتونم بفهمم، میتونم قانون رو بهتر باور و درک کنم وقتی نتایج گذشته و تغییرات رو در زندگی خودم و خانواده‌م میبینم و با باورهامون تطبیق میدم.

در گذر زمان باورهای اشتباه، از بین رفتن ایمان و توکل، حرکت نکردن و راکد بودن و احساس بد باعث شده که وضعیت زندگی در تمام ابعادش به نقطه‌ی خیلی بدی برسه. و این برای من یه هینته به قول استاد، تا مانع از این بشم که در زندگی خودم هم کار به اینجاها بکشه.

۳. چیزی که باعث میشه که ما بخوایم چیزی رو برای خودمون تا ابد نگه داریم از وابستگی مشات میگیره، حالا ممکنه که بخوایم یه شیئ خاص رو نگه داریم یا ی فرد رو در رابطه‌ی عاطفی. در حالی که باید به یاد داشته باشیم کا کل این دنیا فانیه و نباید به چیزی یا کسی دل ببندیم، اگه وابسته چیزی هستیم بدونیم از مسیر خارج شدیم، برای همین قرآن خدا روز قیامت رو مدام برای پا یادآوری میکنه تا یادمون نره که در آخر همه این چیزهارو قراره جا بذاریم و تنها با اعمال و عملگردی که در این دنیا داشتیم ، از این دنیا بریم.

۴.اعراض یعنی توجه نکردن به ناخواسته‌ها. وقتی به ناخواسته ها توجه نکنیم کم کم از مدار اونها خارج میشیم و دیگه اونا رو نمیبینیم ولی اگه مدا متمرکزمونو بذاریم روی ناخواسته‌ها طبق قانون ناخواسته‌های بیشتری رو تجربه میکنیم و در مدارشون میمونیم.

۵.تحصیلات آکادمیک مهم نیس، مهم مهارت و تخصصه، بنابراین همیشه دنبال کسب مهارت بیشتر در زمینه‌ی مورد علاقه‌ت باش. چون ارزش و کاربرد اون از صدتا مدرک بیشتره.

به نظر منم حتی اگه نیاز به داشتن دانش خاصی در زمینه خاصی باشه، وقتی داریم کاری رو عملی انجام میدیم و به کار میبریم، در صورت نیاز میریم و اون دانش خاص رو یاد میگیریم و از اونجایی که کاربردیه و ازش قراره استفاده کنیم خیلی بهتر اونو یاد میگیریم، و همینطور خلاقیت درش به خرج میدیم و اونو به کار میگیریم و در اون عمیق میشیم نه اینکه طوطی وار مطالبی که بقیه بهمون دیکته میکنن رو تکرار کنیم!

استاد میدونین من با این حرفتون و کامنت یکی از بچه‌ها یهو انگاری یه سد بزرگ و محدودیت ها در ذهنم شکست، تسلیم‌تر شدم و پا روی ترسم گذاشتم -بزرگترین ترسم-

توضیحش سخته فقط اینکه من خودمو سپردم به خدا و آماده شدم تا اینکه به روشی که خدا بهم میگه و با هدایت و اعتماد به اون برم به سمت آرزوهام و خوشبختی.

دارم میبینم که تلاش‌هام داره نتیجه میده و الان میتونم نسبت به قبل بهتر و توحیدی‌تر و اگاهانه‌تر عمل میکنم. این برای من یه قدم خیلی بزرگ بود، هرچند که خیلی کوچیک بود! :)

فایل بینظیری بود مثل همیشه پر از آگاهی‌های مهم و “کاربردی” بینهایت سپاسگزارم و براتون بهترین‌هارو آرزومندم.💗