live | خروج از جامعه "معلولان باوری" و خلق زندگی دلخواه
سرفصل آموزش های این فایل:
- چگونه دلیل اصلی نتایج را از یاد نبریم؛
- چگونه از مسیر عمل به قانون، خارج نشویم؛
- درمان معلولیت باوری و خلق زندگی دلخواه؛
- انسان فراموش کار است. نتایج، خیلی زود برای ما بدیهی می شود، خیلی راحت فراموش می کنیم که دلیل نتایج، کار کردن روی باورهایمان بوده است. در نتیجه از بهبود باورها غافل می شویم و دوباره به مسیر قبلی بر می گردیم. سپس اوضاع هم به همان شرایط نادلخواه قبلی بر می گردد؛
- سپاسگزاری ابزاری است برای خلع سلاح ذهن و دوباره برگشتن به مسیر خلق زندگی دلخوه؛
- وقتی با این باور که : احساس خوب = اتفاقات خوب ذهن خود را کنترل می کنی، فارغ از اینکه شرایط چیست، ورق به نفع تو بر می گردد؛
- چقدر ما توانمند هستیم برای اینکه شرایط زندگی مان را تغییر دهیم و چقدر راحت می توانیم این توانایی را فراموش کنیم و وارد روزمرگی و حاشیه ها شویم؛
- قانون تغییر مکان زندگی؛
برای دیدن سایر فایلهای این مجموعه کلیک کنید
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری live | خروج از جامعه "معلولان باوری" و خلق زندگی دلخواه194MB26 دقیقه
- فایل صوتی live | خروج از جامعه "معلولان باوری" و خلق زندگی دلخواه25MB26 دقیقه














گام هفدهم – پروژه خانه تکانی ذهن
سلام و درود.
استاد عباسمنش در امتداد پاسخ به پرسش: چکار کنم بعد یه مدت کار کردن رو باورام، مسیر رها نکنم،،، اگاهی های ارزشمندیو به اشتراک گذاشت که واسه من :
1. ایمان داشتن به اینکه این روش جواب میده
2. دیدن زیبایی ها و سپاسگزاری برای وضعیت فعلی و دیدن نعمتایی که الان دارم.
بهترین یاداوری بود. مرسی، سپاسگزارم.
بعد مرور چندین باره این فایل از خودم پرسیدم : چی میشه بعد یه مدت کار کردن رو باورام، مسیر رها میکنم؟؟
و به این دلایل رسیدم که :
1. کم صبرم. میخام سریعا چیزی که مشخص کردم اتفاق بیوفته.
2. نشونه ها و نتایج اولیه خیلی زود واسم کم ارزش و نادیده میگیرمشون.
3. بعد چن وقت که هدفم خلق نمیشد، ناامید میشم+ همزمان از اولویتم خارج میشد و میرفتم سراغ یه هدف دیگه. مثلا تارگت میزاشتم فلان وسیله که تو زمستون بکار میاد داشته باشم، اما به تابستون که دیگه لازمم نمیشد نشونه های تحققش میرسید ، بعد میگفتم چه فایده و بیخیالش میشدم – اینجوری مومنتومی که راه افتاده بودو نابود میکردم، چون دیگه لازمم نبود.
4.بعضا انتظار بیش از حد و بیجا از قانون دارم.
5. در یک کلام تکامل گریزی میتونه یکی از مهمترین چیزایی باشه که بعد یه مدت کار کردن رو باورام، مسیرو رها میکنم.
البته واقعا از خودم تشکر میکنم که تو خیلی چیزا مداومت بخرج دادم، در عین سختی مسیر و رنج هایی که ذهنم میکشید واسه حفظ بعضی استاندارد ها و دیسیپلین ادامه دادم، اما خب میدونم، میتونم / میشه بهتر ازین باشم.
.
به عنوان نتیجه گیری نهایی و رد پایی که تو این گام بهش رسیدم :
– باید به خودم نتایج قبلی یاداوری کنم.
– دیدن نشونه و نتایج هرچند کوچک جدی بگیرم.
– باید پروژه هایی که تعریف میکنم به نتیجه برسونم و پرونده باز/ مختومه تو ذهنم نمونه.
– نباید ارزوهام تو دلم دفن کنم
– نباید در مقابل اون نجوایی که میگه» چه فایده، الان که دیگه لازم نیست،، تسلیم بشم.
تجربه کردن خواسته هام تو هر زمانی ارزشمنده، نگم دیگه دیر شد ، هیچ وقت هیچ چیزی واسه من دیر نمیشه.
– و در نهایت؛ سپاسگزاری، سپاسگزاری خیلی مهمه. با تمام وجودم از خدا میخام تو این زمینه هدایت و حمایت و رشدم بده.
تمام
2121