live | رعایت قانون تکامل = هموار شدن مسیر رشد

– تکامل به معنی زمان زیاد نیس بلکه یعنی وقتی آماده باشیم به خواسته مون میرسیم شاید در شروع کار برای اینکه اماده بشیم کمی زمان ببره اما بعدش بوم بوم اتفاقات پشت سر هم میفته

– طمع و حرص بزرگترین اسلحه شیطانه. انسان تا وقتی نتونه طمع و حرص و عجله رو در وجودش مهار کنه، زندگی روی خوشش رو بهش نشون نمیده.

– یکی از دلایلی که افراد نمیخوان قانون تکامل رو رعایت کنن اینه که میخوان به بقیه نشون بدن من پولدارم من بهتر از بقیه ام من به هدفم رسیدم یعنی بیشتر به خاطر اینه که روی بقیه رو کم کنن. وقتی ما بقیه رو تو زندگیمون لحاظ می کنیم، میخوایم روی دیگران رو کم کنیم، میخوایم به بقیه ثابت کنیم، وقتی میریم تو این فضا کارای احمقانه می کنیم.

– هر بار برای هر قدم فکر کنم، ببینم الان جایگاه من کجاست تو اون موضوع خاص، چقدر قبلا تونستم کارهایی رو انجام بدم، ببینم کاری که الان میخوام انجام بدم با اقداماتی که قبلا تو این موضوع خاص انجام دادم و نتایجی که قبلا بهش رسیدم چقدر تفاوت داره. و باتوجه به بررسی ای که کردم بیام یه درجه بالاتر رو تارگت قرار بدم.

– اگه عجله نکنی و تکاملت رو طی کنی شاید اولش کند پیش بره ولی خیالت راحت به چیزی که میخوای میرسی بعد ازینکه تکاملت رو طی کنی میفتی روی دور و اتفاقات بزرگتری میفته و سرعت رشدت بیشتر میشه.

– اینکه من سال اول و بعدترش با تلاشی که در کارم میکردم نتایج مد نظرم رو نمیگرفتم به دلیل باورهای نادرستم بود ولی من فکر میکردم تلاشم رو باید بیشتر کنم هی گاز میدادم درحالیکه مشکل از رعایت نکردن تکامل و وجود ترمزها(باورهای نامناسب و ناهماهنگ با خواسته ام، کمبود در اعتماد به نفس و احساس لیاقت، باورهای نادرست در مورد پول و … ) بود.

– اگه نخوای تکامل رو رعایت کنی و سنگ بزرگ برداری به پوچی و افسردگی میرسی: دقیقا اتفاقی که برای من افتاد. به نظرم یه نشونه که میتونه بهم نشون بده ایا در مسیرم تکاملی دارم پیش میرم یا نه، اینه که از زندگیم لذت میبرم در عین اینکه تلاش می کنم(در مسیر علاقه ام پیش میرم) و رو به جلو در حرکتم، به نظرم حداقل فصلی 1بار به خودم و زندگیم نگاه کنم ببینم نسبت به قبلم پیشرفت کردم(نه نسبت به بقیه ها نسبت به قبل خودم) اگه اره پس تکامل رو درست دارم جلو میبرم اگه نه اونوقت باید بررسی کنم که اشکال از کجاس اگر که عملکرد(تلاش) داشتم پس حتما باورهام ایراد داره روی باورهام کار کنم. در کل احساس خوب و بدم نشون میده چقدر در مسیر درست (و در حال رعایت تکامل) هستم یا نیاز به اصلاح مسیر دارم. در زمینه اهداف و برنامه هام گاهی هم ممکنه بالافاصله بعد از اینکه اونچه که برای اولین قدم فکر می کنم درسته رو انجام دادم، از بازخوردش بفهمم که نیازه اصلاحش کنم، و بعد از اصلاح، دوباره که انجامش دادم میتونم بازم بررسی کنم و دوباره از بازخوردش بفهمم که آیا نیاز به اصلاح مجدد داره یا نه، اگه خوب بود پس همون رو ادامه بدم اگه نه اصلاحش کنم.

– به نظرم یه نشونه اینکه تو روند تکاملی زندگیم لازمه یه استپ برم بالاتر و یه پروژه جدید برای خودم بردارم اینه که ببینم تو نقطه ای هستم که همه چی خیلی خوبه و من سوار زندگی هستم و همه چی خیلی روال داره پیش میره اونوقت باید خودم یه درجه تو خواسته هام برم بالاتر یا یه بهبود جدید در خودم و زندگیم رو شروع کنم وگرنه خیلی زود غرق روزمرگی و زندگی خوبی که منطقه امنم شده میشم و اگه خودم پروژه برندارم، جهان تضادهایی رو برام بوجود میاره که مجبور بشم به رشد و حرکت به سمت بالاتر، پس قبل از اینکه تضادها بیان سراغم، خودم بیام زندگیم و شخصیتم و خواسته ها و برنامه هام رو بررسی کنم ببینم کجاها میتونم بازم بهبود بدم و رشد کنم و از با الویت ترینش شروع کنم. یعنی وقتی اوضاع خوبه حالا تو کارم تو روابطم و … باید این سوال رو از خودم بپرسم که چیکار کنم که از این بهتر بشه؟ چطور میتونم بهترش کنم و بازم بهتر؟ و همواره وقتی اوضاع خوبه این سوالهارو از خودم بپرسم چون اگه نپرسم شرایط خوب ثابت نمیمونه و اگه من آگاهانه بهترش نکنم اروم اروم به سمت پایین و بد شدن حرکت میکنه ولی انقدر اروم که متوجهش نمیشیم(اثر قورباغه ای) مگر اینکه آگاهانه از خودم اون سوال رو وقتی همه چی خوب و عالیه بپرسم و همواره در جهت بهتر شدن قدم بردارم.

– به نظرم بهتره برای تکاملی پیش رفتن برای یه خواسته خاص به جای اینکه بخوام کل مسیر و مدت زمان هر استپ رو مشخص کنم فقط قدم اول رو متناسب با بررسی ای که از وضعیت و نتایج قبلیم دارم تعیین کنم و یه تایمی رو برای بررسی در نظر بگیرم حالا با توجه به خواسته ممکنه 1هفته بعد یا کمتر یا بیشتر باشه، بعد که قدم اول رو رفتم و زمان بررسی فرا رسید ببینم روندم چطور بود، استپ اول برام چقدر راحت یا چقدر چالشی بود، بعدش تصمیم بگیرم که برای ادامه آیا همون روند رو برم یا وارد استیت یه درجه بالاتر بشم یا شاید حتی لازمه یه درجه کمترش کنم و همچنین زمان بررسی بعدی رو تعیین کنم و همینجوری پیش برم تا به خواسته و پیشرفت در موضوع مد نظرم برسم و جلوی وسوسه ام برای عجله کردن(و حرص و طمع) رو بگیرم و جلوی کنجکاوی ام برای ترسیم رودمپ که ببینم دقیقا چقدر قراره طول بکشه رو بگیرم چرا که تو پروسه مسیر، هدایتها میاد، دستان خدا و ایده ها میاد و ممکنه کلی روند رسیدن رو برام کوتاه تر کنه، پس به جای تمرکز کردن روی ترسیم کل مسیر و تلاش برای افزایش سرعتم فقط روی همون استیتی که هستم تمرکز کنم و فوکوس کنم روی خودم، نتایجم، احساسم در لحظه حال، و دیدن کوچکترین پیشرفتها و بهبودهام. قشنگم زندگی همین مسیریه که برای رسیدن به خواسته ها و پیشرفتهام طی می کنم، اگه این مسیر، رنج اور و پر از استرس و سختی باشه به این معنیه که زندگیم داره سخت و رنج اور میگذره و بر فرض هم که با زجر و تلاش زیاد به یه خواسته ای برسم اخرش میگم خب که چی، این همه بدبختی کشیدم واسه این! و به پوچی و افسردگی میرسم و به دلیل فشار بیش از حد به خودم و زده میشم و همه چی رو رها کرده و یه مدت کلا استراحت می کنم که اینجوری میرم تو قهقرا و انقدر دور میشم از همه چی که بعد ازینکه ریکاوری شدم دوباره باید همه چی رو از اول شروع کنم ولی اگه آهسته و پیوسته برم همیشه حالم خوبه و رشد هم میکنم.

– به نظرم خوبه که هفته ای یه بار مثلا هر اخر هفته یه می تایم داشته باشم و روند طول هفته ام رو بررسی کنم که چیکارا کردم چه بهبودهایی داشتم و برای هفته بعد ایا همین روند رو برم یا اگه نه چطور میتونم بهبودش بدم یا ایا لازمه یه پروژه(یا نکست استپ) بردارم.

– حواسم باشه انگیزه بدون رعایت قانون تکامل جواب نمیده: ممکنه به دلیل انگیزه زیاد یه کوچولو نتیجه بگیری ولی بعدش رعایت نکردن قانون تکامل تو رو زمین میزنه. مثل اوایل شروع کارم که به دلیل انگیزه و تلاش زیاد یه سری نتایج گرفتم ولی به دلیل رعایت نکردن قانون تکامل(هنوز js رو بلد نبودم رفتم سراغ انگولار، هنوز به js مسلط نشده بودم و خوب یادش نگرفته بودم رفتم سراغ ری اکت) چقدر به خودم زجر دادم و درنهایت امید و انگیزه ام رو از دست دادم. کلا خیلی مهمه به بقیه کار نداشته باشی، نگاه نکن فلانی میگه من اینجوری خوندم بعد تو هم جو بگیرتت بخوای مثل اون پیش بری، اولا من دقیق بکگراند اونو نمیدونم و خیلی موقع ها خودشون هم نمیگن(یا نمیدونن) که بابا لامصب تو یه زبان برنامه نویسی دیگه بلد بودی حالا یهو رفتی سراغ انگولار از پسش براومدی یا چمیدونم یه پیشینه ای از کار کردن در حوزه برنامه نویسی یا تحصیلات مرتبط و … داشتی بعد حالا اومدی یهو این قدم رو برداشتی ، بله برای اون فرد کاملا تکاملش رو طی کرده بوده(اما در ظاهر مشخص نبوده) و طبیعیه که خیلی راحت و ایزی از پسش بربیاد، اصلا از کجا میفهمم که تکاملش رو طی کرده چون راحت و ایزی بوده براش، ولی خودش اشاره نمی کنه یا ممکنه اصلا نمیدونه که دلیل اینکه میتونه یهو این قدم رو برداره به دلیل پیشینه و سایر قدمهایی که در حوزه های دیگه برداشته، پس الما لطفا و خواهشن کاری نداشته باش به روند بقیه و مسیر بقیه، تو با بررسی کارهایی که قبلا کردی و تکیه بر هدایت خداوند قدم بعدی خودت رو تعیین کن و انجام بده نگران نباش که آی دیر شد عقب افتادم، چرا که اولا زندگی مسابقه نیست که، من میخوام از زندگیم لذت ببرم و رشد پایدار داشته باشم نه اینکه به هر قیمتی و با عجله و فشار زیاد، یه رشد موقتی بدست بیارم، ثانیا درسته که در کوتاه مدت به نظر میاد بقیه دارن از تو جلوتر و بهتر پیش میرن(شاید حتی بدون رعایت کردن تکامل) شایدم اونا خرگوش بازیگوش باشن و تو لاک پشتی که با استمرار در نهایت زودتر از خط پایان عبور می کنه، منظورم اینه که در دراز مدت نتایج تو ممکنه از اونا خیلی بزرگتر بشه هر چند که بازم میگم زندگی مسابقه نیس و من نباید دنبال ثابت کردن خودم(و موفقیتم) به بقیه باشم، تکامل رو که رعایت کنم به اندازه ای که مدارم میره بالاتر به خواسته ها و نتایج بزرگتری میرسم در عین اینکه از زندگیم لذت میبرم. یعنی اگه در زندگیم رشد و لذت رو باهم دارم بدونم که دارم به درستی تکامل رو رعایت می کنم و در چنین شرایطی خیالم راحت مدام زندگیم و شرایطم بهتر و بهتر خواهد شد.

– حتی رودمپ هایی که میگن استاندارد یادگیری فلان چیز و فلان مسیر شغلی هست رو هم چشم بسته انجام ندم، صرفا به عنوان راهنما کنار دستم باشه ولی باتوجه به پیشینه خودم و هدایت خدا ببینم قدم بعدی من چی باشه و اگه چطور انجام بشه باعث رشد من میشه. رودمپ ها رو انسانها ساختن اما من هدایتی فراتر از دانش انسانها دارم و اون خداییه که فرمانروای جهان هست و در ضمن هیچ دستور العمل ثابتی، برای همه انسانها جواب نمیده چون ما انسانها کاملا متفاوتیم، گذشته مون، امکاناتمون و … پس حتما از خدا بخوام که هدایتم کنه که برای من قدم بعدی چیه. یادم باشه رعایت نکردن قانون تکامل منو توی کارم چندین دفعه به نقطه ای رسوند که از نظر روحی و ذهنی مریض و خسته و سرخورده و افسرده شدم جوری که پیشرفت چیه حتی انگیزه هیچ حرکتی رو نداشتم و کلی زمان برد تا بتونم خودم رو ریکاوری کنم پس، از اون تجربه ها استفاده کنم تا از این به بعد برای هر تصمیم و برنامه ای باتوجه به کارهایی که قبلا کردم قدم هام رو بردارم و هر بار کمی بزرگترش کنم. من تو عمل به قانون سلامتی هم در سری اول چون تکامل رو رعایت نکردم متحمل زجر و سختی شدم و اصلا نتونستم از اون انرژی و زمان ازاد بیشتر، در جهت پیشرفت در زندگیم استفاده کنم چون خیلی با فشار زیاد، خودم رو در چارچوب قانون سلامتی نگه داشته بودم الان میفهمم اینکه احساسم خوب نبود و فشار زیادی متحمل میشدم واسه این بود که تکامل رو رعایت نکرده بودم وگرنه زندگی به سبک قانون سلامتی واقعا فوق العاده و لذت بخشه. خلاصه هرجا میبینی چیزی داره سخت پیش میره و احساست خوب نیس بدون یکی از دلایلش میتونه این باشه که داری عجله می کنی و تکامل رو رعایت نمی کنی.

– باید به گذشته ات نگاه کنی، کارهایی که تا الان انجام دادی رو بنویسی یه قدم جلوتر رو انتخاب کنی برای هدف بعدی ات، بعد که رسیدی یه قدم جلوتر و به همین ترتیب.

– اگه حرف مردم رو در نظر نگیرم، عجله نمی کنم، یکی از اصلی ترین دلایل عجله کردن و حرص زدن که بدو زود باش باید زودتر برسی واسه اینه که میخوام مردم بگن به به چه چه، واسه اینکه به بقیه نشون بدم چقدر خفنم چقدر موفقم، دیگران ببینن که من اینو دارم اونو دارم، الما دیدی وقتی مبنا و اساس زندگیت رو میزاری که به نتایجی برسی که بقیه به به چه چه کنن یا رویِ بقیه رو کم کنی چقدر از زندگیت ناراضی میشی چقدر ناشاد میشی و پر از استرس و اضطراب و … میشی ، رضایت واقعی و شادی از زندگیت رو زمانهایی داشتی که برای خودت زندگی کردی برای دل خودت در جهت فلان هدف قدم برداشتی نه برای اینکه به بقیه ثابت کنی که ببین من تونستم ببین من موفقم، حتی در مورد پیشروی در حوزه علایقت وقتی تایید دیگران رو مد نظر قرار دادی، نه رضایت و احساس خوب خودت رو، دیدی که چقدر زندگی رو به خودت زهر کردی.

– عوامل بیرونی هیچ تاثیری در زندگیه ما نداره مگراینکه باور کنیم و اونوقت تاثیر میذاره، و باور داشتن به تاثیرگذاری عوامل بیرونی یعنی شرک(قدرت دادن به غیر خدا)، و کسی که شرک میورزه باورهایی داره، که با وجود اون باورها امکان نداره به خوشبختی برسه، نه در این دنیا نه در اون دنیا. اما اگه فقط روی خدا حساب کنی و اونو تنها قدرت حاکم بر جهان و بر زندگیت بدونی هم در این جهان هم در اون دنیا بهشت رو تجربه می کنی.

– وقتی رو چیزی که نمیخوای تمرکز می کنی همون رو وارد زندگیت می کنی و از همون جنس رو تجربه می کنی، مثالش ترامپ و بایدن: اونایی که موافق ترامپن که توجهشون روی ترامپه و عکس ترامپ رو همه جا زدن و عاشق ترامپن، اما اونایی که موافق بایدن و مخالف ترامپن به جای اینکه عکس بایدن رو روی پرچم و … بزنن مدام میگن ما متنفریم از ترامپ و روی بایدن هیچ تمرکزی نیس، پس همه توجه ها روی ترامپه لذا ترامپ رئیس جمهور میشه و شد. مهم نیس شما چی میخوای(بایدن) مهم اینه توجهت روی چیه(ترامپ یا اون دیدگاه، چون بحث شخص نیس بلکه مسئله دیدگاهیه که ازش متنفری و داری بهش توجه میکنی) یعنی استفاده درست از قانون در اینجا این بود که به جای توجه و صحبت از بدیهای ترامپ، رسانه ها و افراد میومدن از خوبی های بایدن و کارهایی که میخواد انجام بده صحبت میکردن و مقاله منتشر میکردن و … .

– اگه تغییر بنیادین در باورهات و شخصیتت ایجاد نشه نتایج بزرگی به دست نمیاری، با تغییرات ظاهری(لباس و …) نتیجه نمیگیریا، در مورد کارم هم با بهبود باورهام، افزایش اعتماد به نفس و احساس لیاقت، افزایش مهارت و تسلطم در حوزه شغلم نتیجه میگیرم نه با تغییرات و اقدامات ظاهری مثل بهتر کردن پروفایل لینکدین و گیتهاب، بهتر کردن ظاهریِ رزومه، ارسال کیلویی رزومه و انجام تعداد زیاد مصاحبه، خوندن و حفظ کردن سوالای مصاحبه درحالیکه اصل مفاهیم رو به خوبی درک نکردم و صرفا جوابارو حفظ کردم و … .

– برنامه ی قرار دادن فایلها در سایت خیلی مشخص نیس، هدایتی پیش میریم: چقدر موضوع هدایتی پیش رفتن مهمه یعنی من هرجا اجازه دادم هدایتها بیاد و طبق قلبم عمل کردم نتایج عالی شده، زندگیم روی روال قرار گرفته. من باید مقوله هدایت رو سرلوحه تمام تصمیمات و برنامه هام قرار بدم و فارغ از اینکه چه پلنی داشتم، امروز چیکار میخواستم بکنم، اگه هدایتی اومد هدایت رو انجام بدم و بیخیال اقدامی که قرار بود انجام بدم یا فکر میکردم درسته که انجام بدم بشم، اینکه با چه شرکتی مصاحبه برم یا نرم، امروز چقدر اموزش ببینم یا چقدر کار کنم، ایا جلسه دیلی فلان گروه رو شرکت کنم یا نه، ایا این تسکی که فلان گروه ازم خواسته رو قبول کنم که انجام بدم یا نه، امروز چه فایلی گوش بدم و کدوم تمرینِ فایلها رو امروز انجام بدم، دیگه مثالهاش بی انتهاش و در تمام جنبه های زندگی باید فقط “هدایت” رو مبنا قرار بدم، نه مغز و دانش خودم، و نه تجربه خودم، و نه راهنمایی و حرف و تجربه دیگران.