مصاحبه با استاد | قرار گرفتن در مدار «دریافت الهامات الهی»

به نام خداوند وهاب، رزاق و هدایتگر

سعیده قشنگم سلام،

چطوری دختر؟ بعد از مدتها که دلم به شدت میخواست برات بنویسم، بلاخره اجازه نوشتن همین الان صادر شد:). ( جمعه 10 نوامبر ساعت 2 بعدازظهر)

اینام دلایل محکم خدا برای اینکه برات بنویسم:

1- عکس محشر پروفایلت، اون صورت پر از نور و عشقت که زیبایی دریای بی نظیر کیش رو چندین برابر کرده.

2- متن کامنتت که برمیگرده به شبی که خدا بهت الهام کرد به کیش سفر کنی، یعنی این کامنت رو قبل از مهاجرتت به کیش نوشتی، به جزیره توحیدی کیش، همونجایی که کلییی از معجزاتی که خدا برات رقم زد برامون گفتی و من چقدر با حس و حال اونرزا حال میکنم، روزایی که نزدیک دفاع دکترام بود و وقتی با عشق کامنت هات و شجاعت هات و میخوندم منم جسور تر و شجاع تر رفتار میکردم. خیلیییی روزای قشنگی بودن سعیده قشنگترم.

3- میدونی سعیده جان، دو ماه دیگه قراره که بعد از 6 سال بیام ایران. کلیییی هیجان دارم. شما که کیش بودی، اینقدر از قشنگی هاش گفتی که دلو منو بردی. و بله درست حدس زدی، قراره پلن بذاریم و توی این سفرمون بریم جزیره توحیدی کیش، همونجایی که سعیده ی کار درست و قلم قشنگه سایت، کلی از قشنگی هاش برام گفته. اصلا اسم کیش که میاد، سریع بعدش اسم سعیده میاد تو ذهن من، میخوام بگم ببین چقدر این مهاجرتت نه تنها برای خودت درس داشته، برای منی که کیلومترها دور بودم و فقط داستان مهاجرتتو میخوندم، اون شهر الان نماد یه شهر توحیدیه برام. عاشقتم خوب من دیگه.

سعیده جانم منم مثه تو عاشق زندگیه هدایتی، زندگیه اسمارت، راحت و لذتبخشم. و به قول خودت:

«عجیب روی دوش خدا نشستن حال میده». و خدا بهمون کمک کنه نه تنها ثابت قدم باشیم در این مسیر بلکه هر روزمون یه ذره از روز قبل توحیدیتر باشه.

راستی سعیده جان، یه روزی هدایت شدم به یکی از کامنت هات که فینگلیش به زبان مازنی نوشته بودی، و حکایت یه آقایی تو بیمارستان بود که داشت نماز میخوند و داستانش با سرم. ببین من اونشب از شدت خنده دلمو محکم گرفته بودم، دلم دیگه درد نمیکرد، تیر میکشید اینقدر که بشدت خندیده بودم. اونجا خدا اجازه نداد برات بنویسم ولی الان گفتم ازت تشکر کنم بابت قهقه های نان استاپ اونشبم، دختر خدا خیرت بده من ‌پکیدم از خنده. از طرفی اینقدر دلم تنگ شده بود برای گویش مازنی که نگو. آخه من قبل مهاجرتم به کانادا، سه سال چالوس بودم، و حسین همسرمم چالوسیه، وقتی متنتو میخوندم برای اولی بار خودمم انگار داشتم مازنی حرف میزدم، خلاصه که خانم دمت گرم، اون شب ما رو ساختی. آخیش خیالم راحت شد، نمیدونی چقد دوست داشتم برات بنویسم خوب.

سعیده عزیزم، سعیده ی قلم قشنگه کار درست، روی همچون ماهتو ببوس، و خودتو از طرف من یه بغل محکم و گرم کن.

به امید دیدارت در بهترین زمان و مکان، اگه خدا اجازه بده.

دوست دارم هواااارتااااا.