مصاحبه با استاد | باورهای قدرتمند کننده برای درمان وابستگی

سلام، وقت همه بخیر و شادی.

من فکر میکنم ما آدم ها گاهی به عذاب وجدان داشتن و مرور مکرر خاطرات تلخ اعتیاد داریم .

من خودم خیلی از سن 12 سالگی شاید عذاب وجدان بیهوده داشتم سر هر چیز و هر حرف و شاید تا دو روز درگیر بودم به خاطر اون عذاب وجدان . یک دلیلش این بود که در محیطی بودم که پدرم گاهی زود عصبانی میشد و مادرم هم معمولا آخرش طبق عادت میگفت تقصیر خودت هم بود و …. در حالیکه گاهی واقعا چیزی نشده بود. یا ازین حرفا که اینکارو نکن قاشق رو این شکلی بگیر فلانی میگه ، مردم میگن…. و انتظار کاملا ایده آل بودن داشت.

اینکه زیاد انتظار معرکه بودن از فرزند یا کسی داشته باشیم ناخواسته باعث حس عذاب وجدان در افراد خصوصا کودکان یا افراد نه چندان قوی می شود.

و آدم ها و بعضی معلم ها و هزاران چیز که عذاب وجدان را به آدم تحمیل میکرد.

و هرچه سن بالاتر رود و آدم با افراد بیشتر سرو کار داشته باشد احتمال برخورد با افراد جورواجور و شخصیت های سرکوبگر بیشتر است و باید هوشیارتر بود.

اعتماد به نفس نقطه مقابل عذاب وجدان های نا به جاست.

باید بدانیم کجا عذاب وجدان واقعیست و باید در پی جبران رفت و کجا نا به جا و به‌خاطر رفتارهای دیگران است و پاکسازی کرد.

به امید سلامتی شادی،ارامش و ثروتمندی همه.