مصاحبه با استاد | باورهای قدرتمند کننده برای درمان وابستگی

به نام خدای بخشنده مهربان .

استاد عزیزم و مریم جانِ شایسته و اعضای محترم سایت عباسمنش سلام .

استاد چند هفته ی پیش داشتیم در جمع دوستان متعهدم صحبت میکردیم . یکی ازونها یک سوال پرسید و و من وقتی الان به صحبتهای ارزشمند شما گوش دادم یاد صحبت اون روزمون افتادم .خالی از لطف نیست که یکبار دیگه اینجا بنویسمش.

ایشون پرسیدن که غزل تو میدونی من چقدر دارم تلاش میکنم و با تمام وجودم دارم پیش میرم و میخوام که به نتیجه برسم . اما دیگه نمیدونم باید چیکار کنم . میخوام . اما نتیجه نداره . تلاش میکنم اما نمیشه .

استاد من رفتار ایشونو دیدم . انقدر تلاش میکنن و سعی میکنن که آدم حسش بد میشه . حس مستاصل بودن رو انتقال میدادن.

مثل یه ماهی که خودشو میکوبه به دیواره تنگ و نمیتونه آزاد بشه و نتیجه ای هم نمیگیره.

استاد شما از اعتیادِ به مواد گفتین و اگر اجازه بدین من از اعتیاد به خواسته بگم .

من چندباری درباره انجمن NA مطالعه کردم اما انقدر کم بوده که نمیتونم درباره ش صحبت خاصی بکنم.

وقتی من به صحبتهای اونروزمون فکر کردم، به این نتیجه رسیدم که گاهی ما به خواسته هامون معتاد میشیم. هیچ چیز و هیچ کسی به غیر از اون چیز نمیتونه حالمونو خوب کنه. حتی وقتی اون چیزو به دست میاریم نمیتونیم ببینیمش .چون همش میخوایم بیشترشو داشته باشیم‌. درکش نمیکنیم. کیف نمیکنیم.فقط لحظه ای از ولعی که داریم کم میشه اما دوباره به حالت اول برمیگردیم. حتی بیشترشو میخوایم. دقیقا مثل یک فرد بیمارِ اعتیاد. تمام وجودمون درد میگیره. حتی فکر کردن به اون خواسته شاید دیگه احساس مارو خوب نکنه . چون که ما نیازمندیم بهش. مثل فرد گرسنه ای که وقتی غذا میبینه تند تند شروع میکنه به خوردن و مقدار لازم رو فراموش میکنه. حتی اگر غذای زیادی هم براش بریزی به چشمش کم میاد چون به غذا نیااازمنده‌.

استاد یه روزی در سه چهارسال پیش در حال مطالعه عقل کل بودم‌. اون سوالی که خوندم رو یادم نیست اما به طور کلی درباره یه آقایی بود که بدهی بالایی آورده بود و طلبکارهاش حتی لحظه ای اونو رها نمیکردن. رابطه ش با همسرش هم خوب نبود . پرسیده بود تو این شرایط من چطوری میتونم حالمو خوب کنم و توجهمو کنترل کنم؟ یکی از دوستان برای ایشون نوشته بود آیا در طول ۲۴ ساعت ۵ دقیقه زمان داری که مال خودت باشه و کسی باهات کار نداشته باشه ؟ همون پنج دقیقه رو سعی کن ذهنت رو کنترل کنی. سعی کن همون پنج دقیقه توجهتو بذاری رو چیزهایی که حالتو بهتر میکنه و فردا ۵دقیقه رو بکن ۶ دقیقه و هرروز فقط یک دقیقه بهش اضافه کن.

استاد بعضی از باورها مثل باور (پول میتونه برای من هرکاری بکنه ، یا یه باوری مثل قدرت داشتن خیلی از آدمها، یا هرباور مخرب دیگه ای ) انقدر قوی هستن توی وجود ما .‌انقدر محکم چسبیدن که واقعا نمیشه به سادگی ذهنو ازش منحرف کرد .

استاد من چندوقت پیش فهمیدم‌که من به شددت هرچه تمام تر به ثروتمند شدن چسبیدم. نمیتونستم شاکر باشم. اصلا نمیتونستم ببینم چیا دارم. حالم بد بود . همش غر میزدم. فهمیدم معتاد شدم‌ دیگه خدا برای من قدرتمند نبود . پول میتونست برای من زندگی زیبا بسازه اما خدا نه . اعتیاد به یک باور پیدا کرده بودم.

استاد بعد اینکه فهمیدمش ، دارم از همه روشها روش کار میکنم. اول اینکه سعی کردم روزه فکری بگیرم. وقتی این باور تو ذهنم بیاد که پول مهمه، بلافاصله برای خودم از توحید میگم. توضیح میدم که غزل پول یه وسیله ست. اون خداست که نعمتهاشو میده از هزاران راه. درسته که تو از رئیس جهان که به واسطه یک شخص برات پاداش فرستاده تشکر نکنی اما وابسته ی اون واسطهه بشی ؟ مداوم برای خودم توضیح میدم ، صدامو ضبط میکنم، گوش میدم، مینویسم. استاد باوره خیلی ریشه داره . دقیقا همینطوری که شما درباره اعتیاد به مواد مخدر گفتین که خیلی ریشه داره در باورای مختلف. چند وقت بود که هیچ نشونه ای نمیدیدم اما تمرین میکردم. بعد یهو رسیدم به یک انبار باور مخرب توحیدی . به نظرم این خودش یه نتیجه بود. شکرش رو بجا آوردم و دوباره شروع کردم. استاد الان چند روزیه که نشانه های شگفت انگیز شروع شدن که برای من فقط یک پیام دارن… این راه درسته و جواب میده !

استاد برای بهبود اعتیادم به ثروت به هر ایده ی الهامی که مربوط به توحید باشه عمل میکنم . هرشب با صدای خودم به خواب میرم‌ هرروز تحلیل میکنم. اقدام میکنم. دقیقا مثل کسی که اعتیاد به مواد مخدر داره و از شدت اون باورای سیمانی احساس میکنم بدنم دچار ضعف میشه گاهی . اما با عشق انجام میدم و هرروز دارم بیشتر به این باور میرسم که توحید چقدر قشنگتره چقدر باشکوهه و من بعد چهارسال قانونمند بودن تازه دارم عمیقتر درکش میکنم.

استاد با توجه به تمریناتی که دارم در این زمینه انجام میدم میتونم با افتخار بگم که من غزل هستم و امروز حدود ۳۲ روزه که سعی کردم از وابسته بودن پاک باشم . هنوز آثار ضعف توی وجودم هست . هنوز اون باورای سیمانی گاهی خودشونو نشون میدن. اما باکمک و لطف خدا دارم معنویت رو جایگزین این باورای مخرب میکنم تا سبک بال تر بشم و یگانه پرستی برام بشه بال پروازم.

استاد نمیدونم چند روز پیش بود که نوشتم دوباره شروع کردم به کامنت نوشتن و سعی میکنم هرروط به یک فایل صوتی با دقت گوش بدم ، اما از اون روز به بعد این هم شده یکی از تمرینای مسیرم . چون مینویسم بهتر میفهمم و باور میکنم .

استاد عزیزم و مریم نازنین . براتون عمر باعزت آرزو میکنم . سپاسگزارم به خاطر آگاهیهای نابی که از وجودتون بهمون میبخشید .

مهتای عزیزم و فریال نازنین سلام . سپاسگزارم که اینجا برام نوشتین. خداروشکر به خاطر آگاهی که خداوند جاری کرد تااز طریق دستی از دستانش شمارو هدایت کنه

من امروز هدایت شدم به دیدن مستند wellcome to earth این مستند اگر اشتباه نکنم محصول سال 2021

این قسمت از مستند درباره کل های یال داری بودکه میخواستن مهاجرت کنن وهزاران هزار کل هم هدف یک کار واحد رو انجام میدادن .

یه جایی از مستند هم درباره زنبورهای عسل بود که برای دفاع از کندوشون آرایش دفاعی به خودشون گرفته بودن و رفتارهای عجیب از خودشون نشون میدادن و قسمت دیگه ش هم درباره هزاران ساری که در آسمون در کنار هم پرواز میکنن و هماهنگن و وقتی نگاهشون کنی متعجب میشی که خدایا اینا چطوری دارن انقدر هماهنگ به این زیبایی مسیرشون رو تغییر میدن . راستش در حین دیدن مستند خیلی فکر کردم . بعد به این نتیجه رسیدم که اینا به چگونگی فکر نمیکنن. خودشون رو به جریان سپردن و پیش میرن . یعنی تحلیل نمیکنن که خب الان قراره چه اتفاقی بیفته.

بعد دیدم ماهایی که قانونو بلدیم چون میدونیم میشه تغییرات زیادی توی زندگیمون ایجاد کنیم خیلی تلاش میکنیم.دیگه از یه جایی به بعد یادمون میره که تسلیم باشیم. خودمونو به جریان نمیسپاریم . اونوقت دیگه لذت نمیبریم. من دیروز داشتم کتاب آرامش از آلن دوباتن رو میخوندم . یه جمله قشنگی نوشته بود که اگر به کارش ببندیم خیلی حالمون عالی میشه واقعا اما چون خیلی ساده ست فراموشش میکنیم.

میگفت یه باغ موزه هایی در ژآپن ساخته شده که خیلی ساده ست .برخلاف هر موزه دیگه ای که همه چیز معنا و مفهوم داره اینجا هیچ نمادی نداره که باعث بشه آدم بخواد بهش فکر کنه و اونو مثل یه معما تو ذهنش حل کنه .بنابراین وقتی آدمها میرن تو این باغا خیلی احساس آرامش بهشون دست میده . ذهنشون آروم میگیره و میتونن از حسهاشون به خوبی استفاده کنن .

بعد که فکر کردم دیدم منی که سعی میکنم خیلی تمرین کنم و قانونمند باشم گاها فراموش میکنم که کمتر به حل مسئله فکر کنم و خودمو به جریان هدایت بسپارم . همش دنبال نتیجه ام . همش متوقعم از خدا که خدایاا من اینهمه تلاش میکنم پس چرا نیستی چرا جوابمو نمیدی ؟ این درحالیه که اون هست اما من انقدر جدی میگیرم همه چیزو و انقدر بهش بیتوجهم و نمیبینم تمام نشانه هاییو که در زندگی برام گذاشته که یادم میره اون بوده که این قوانینو درست کرده و اونه که میگه اگر به من اعتماد کنی من کارارو انجام میدم برات …

حالا تصمیم گرفتم که بیشتر ببینم و بشنومش و تاجایی که میتونم خودمو بسپارم به جریان زندگی و رها باشم. اینطوری هم احساسم عالی میشه هم رهای رها هستم و هم بیشتر میبینمش و بیشتر میشناسمش . اونوقته که به بینیازی میرسم.چون جریان منو هدایت میکنه و میدونه از کدوم مسیر منو ببره . دلم گفت اینجا بنویسم تا اگر هدایت شدین بهش فکر کنید و بعد خودتون رو بسپارید و بعد لذت ببرید از تمام لحظاتتون به امید خدا

سلام به جناب آقای علیزهی

وقتتون پر از برکت و حضور اگاهانه

دوست بزرگوارم . اول سپاسگزارم که برام نوشتین . احساس میکنم فهم جدیدی که به لطف خدای بزرگ بعد از چند وقت بهش رسیدم الان میتونه حداقل یه چراغ کوچولویی در ذهمتون روشن کنه. من هنوز درگیر اینم که خدایا چطوری میتونم بهتر و باکیفیت تر عمل کنم ؟ چطور میتونم سپاسگزار تر باشم ‌

امروز این ایده به لطف و با هدایت خدا به ذهنم رسید که شروع هرآنچه که در خونه داری و به عنوان نعمت میشناسیشو نام ببر‌ برای این که بدونی چی داری .. و بفهمی که خدا خیلی بهت لطف داشته تا این جا .

من شروع کردم و با صدای بلند بازگو کردم . خیلی تمرین پرمحتواییه به نظرم .

حالا هرروز در برنامه م دارمش حتما

چون این کار باعث میشه که ذهن خاموش بشه ازین که هی نجوا کنه و بگه من هیچی ندارم .. . . یا احساس قربانی بودن بهش دست بده از کمبود نعمت . و از طرفی توجه به داشته ها باعث میشه توجهمون از ناخواسته ها برداشته بشه و در نهایت ظرف وجودمون بزرگ و بزرگتر بشه .

مهشید عزیزم سلام امیدوارم که عالی باشی خیلی ممنونم که منو دعوت کردی به یه کافه و خیلی هم صحبتی خوبی بود و خیلی استفاده کردم و لذت بردم. چقدر بهم چسبید دیدنت. چقدر به موقع و عالی بود .

دقیقاً این دعوت زمانی اتفاق افتاد که من یه صندلی بردم توی تراسمون گذاشتم به خاطر اینکه خیلی دوست داشتم که یه دوستی کنارم باشه که باهاش هم صحبت بشم و دقیقاً بعدش کامنتت رو دریافت کردم خیلی برام الهام بخش بود خیلی خوشحالم از این هم صحبتی واقعاً نحوه نگاهت به مسائل رو خیلی دوست دارم و خیلی برام تحسین برانگیزی به خاطر اینکه خیلی دقیق خیلی قشنگ خیلی با وضوح زیاد به مسائل طوری نگاه می‌کنی که برات الهام بخش باشه و من خیلی ازت یاد گرفتم و همینطور صحبت‌هات برای من یه نشونه دقیق و قوی بود به خاطر اینکه از خدا سوال پرسیده بودم که خب خدایا حالا دوباره که گم شدم از کجا شروع کنم ؟

وقتی که برام نوشتی وقتی گفتی قرآن رو یه مدتیه که نمی‌خونی دقیقاً انگار جواب منو دادی چون منم یه مدتیه که فرصت نمی‌کنم که قرآن رو بخونم یا گوش بدم به خاطر همین راهم رو گم کرده بودم.

واقعاً من هم معتقدم که گوش دادن به قرآن و فکر کردن به آیه‌ها و قوانینی که توی قرآن دربارش صحبت شده باعث میشه که راه ما آسان‌تر بشه و اتفاق‌ها جنبه قشنگ‌تری برامون پیدا کنه .

خیلی خیلی تحسینت می‌کنم به خاطر شرایطی که داری به خاطر خونه‌ای که توش زندگی می‌کنی به رایگان.

خدا رو شکر به خاطر این همه قوانین و قواعد درست توی جهان که ما می‌تونیم به واسطه‌اش به مدار آسانی‌ها وارد بشیم و اتفاق‌های قشنگ رو تجربه کنیم مهشید جون خیلی خوشحال میشم وقتی کامنتهاتو می‌خونم و خیلی بیشتر خوشحال میشم وقتی که برای من می‌نویسی به خدای بزرگ می‌سپارمت و برات دلچسب‌ترین اتفاق‌ها رو آرزو می‌کنم