مصاحبه با استاد | فرصت «لذت بردن از مسیر رشد» را از خودت نگیر

به نام خدا

آن‌چه من از این گام می‌فهمم این است که وقتی من در مسیر موفقیت قرار می‌گیرم و حتی از همان آغاز روال موفقیت، موضوعات مورد نظر من تغییر خواهند کرد؛ زیرا در طول مسیر، ذهن من هم رشد می‌کند و از محدویت قبلی خارج و افق دیدم گسترده‌تر می‌شود. بنابراین، باید در راه گام بردارم و ادامه دهم؛ مسیر خود چگونگی کار را نشان خواهد داد.

این که من بخواهم بهترین باشم، فی‌نفسه خوب است؛ ولی اگر این خواسته ناشی از مقایسه من با دیگران باشد، نشانه کمبود احساس ارزشمندی و نقص عزت نفس من است. کمال‌گرایی، نوعی سمّ ذهنی است که فرصت لذت بردن از مسیر را به خاطر سراب بهترین بودن، از من سلب می‌کند و زندگی من و اطرافیانم را تبدیل به جهنّم می‌کند. اگر هدف راستین و اصلی من، لذت بردن از هر لحظه زندگی‌ام باشد، آن‌گاه سایر اهداف من، وسیله رسیدن به همین هدف اصلی خواهد شد و موضوعیت خود را از دست می‌دهد.

پرسش اصلی این است که من از نظر چه کسی باید موفق باشم یا موفق به نظر برسم. دیدن خودم در آینه رتبه‌بندی دیگران، یعنی وابستگی من به عاملی غیر از خودم، یعنی احساس خوش‌بختی مشروط، احساس لذت مشروط؛ شرطی که در دست دیگران است و من را مانند یک معتاد به دنبال کسب نظر مساعد دیگران خواهد انداخت و عمله نگاه و قضاوت دیگران می‌کند و نه پادشاه و خالق زندگی خودم. حال آن که اگر من مشغول کاری باشم که به من لذت می‌دهد، دیگر چه تفاوتی می‌کند که دیگران من را موفق و خو‌ش‌بخت تلقی کنند یا نکنند. احساس لذت مشروط، هم امکان لذت بردن در طول مسیر را از من می‌گیرد و هم احساس لذت پس از رسیدن به هدفم را؛ زیرا همواره نگران قضاوت دیگران و جایگاه خودم در آینه مقایسه‌ آنان خواهم بود. احساس لذت از یک چیز با احساس نگرانی درباره همان چیز، قابل جمع نیست. من اگر در مسیر درست باشم و مسیر درست را به درستی طی کنم، نگاهم به بهترین بودن و مقایسه خودم با دیگران یا قضاوت مقایسه‌ای دیگران نسبت به خودم، به طور خودکار از بین خواهد رفت.

عشق و علاقه به انجام یک کار، استمرار در آن کار و ایجاد باورهای ثروت‌ساز، به طور قطع به موفقیت مالی می‌انجامد. مهم این است که من کاری به بقیه و مقایسه خودم با آنها یا قضاوت آنها نداشته باشم و در هر لحظه، از کارم و سبک زندگی شخصی‌ام لذت ببرم.

هدف و خواسته مورد علاقه من، ممکن است بر خودم هم پوشیده باشد. در واقع، دانستن این حقیقت که خواسته واقعی هر آدم چیست، موضوعی بسیار دقیق است و نیاز به خودشناسی و تعمق فراوان دارد. آن‌چه می‌تواند در خودشناسی و کشف این حقیقت بسیار موثر باشد، کسب تجارب مختلف در کارهای متفاوت است. تجارب مختلف، موجب شکوفایی ذهن آدمی نسبت به خودش می‌شود و بین ذهن و روح ارتباط روشن‌تر و هماهنگی بیشتری ایجاد می‌کند. شاید بتوان گفت که قانون تکامل در شناخت خواسته واقعی نیز عمل می‌کند و هر خواسته، پایه شناخت خواسته بعدی و بعدی و در نهایت، خواسته واقعا مورد علاقه روح آدمی خواهد شد. خداوندا، در این مسیر به تو توکل می‌کنم و از تو یاری می‌جویم تا راه روشن هدایت را در برابر چشم‌های من قرار دهی و یاری‌ام کنی تا با گام‌های استوار در آن مسیر حرکت کنم و عهد خودم با تو را ادا کنم. الهی آمین.