مصاحبه با استاد | تفاوت «تسلیم بودن دربرابر خداوند» با «تسلیم شدن دربرابر مسائل» - صفحه 86

بنام رب العالمین.

خدایا شروع میکنم به نوشتن با هدف فهم بیشتر آگاهی ها و تاثیر بیشتر روی خودم و در نهایت نتایج آن در اینده… تو کمکم کن.

اول قصد داشتم به نوشته هام نگاه کنم و به ترتیب بنویسم اما الان میخوام از دلم بنویسم.

استاد جانم خیییییلی هنره که به رابطه بطور موقتی نگاه کنی و از هر لحظه رابطتت لذت ببری، خییییلی هنره که وقتی نکته ای در شخصیت پارتنرت میبینی که دلخواه تو نیست نخوای تغییرش بدی و به جاش تمرکزت و بذاری روی نکات مثبتش..

دقیقا چندروزه که تو رابطه عاطفیم این اتفاق افتاده. ینی در ظاهر همه چی خوبه ولی من میفهمم که یه سری نجواها داره میاد و اگر مچش و نگیرم رابطه میپوکه. نجواها چی بودن؟ تمرکز من و دقیقا میبرد میذاشت رو نکاتی که من دوست نداشتم و آخرشم میگفت. نچ نچ نچ به زودی رابطتتون تموم میشه.

ناخوداگاه دوست داشتم ایشون و سرزنش کنم یا غر بزنم بخاطر رفتاراش ( که کاملا عادی بودن البته) یا اصلاحش کنم.. توقع داشتم سریع جواب پیاممو بده و مدام بهم زنگ بزنه. ـــــــــــــــــــ

به لطف خدای مهربان سریع مچ حسمو گرفتم و فهمیدم که من روش حساب کردم. هنوز ازدواج نکردیم و یجورایی رابطمون مثل استاد و عزیزدلشه ولی یه مدت رو خودم کار نکرده بودم و کم کم داشت نجوا ها میومد.

دوستان میخوام از نشونه های وابستگی در روابط بگم براتون که به عینه تجربش کردم (اما سریعا اصلاحش کردم) :

یه میل زیادی برای دیدنش داری

یه حس نیاز به وجودش کنارت داری

دوست داری بیشتر از قبل بهت توجه کنه

و نشونه جالبش اینه که وقتی که توی رابطه عزت نفست میاد پایین یجورایی انگار میخوای همه چیو تو رابطه به عهده بگیری. مثلا پارتنرت حالش خوب نیست. این و به عهده خودت میگیری و میخوای تمام تلاشت و بکنی که حال اون و خوب کنی.( دقیقا از نشانه های احساس عدم لیاقت که استاد گفتن) وقتی استاد اینو میگفت نمیتونستم درکش کنم اما در حال حاضر دارم به وضوح و در عمل درکش میکنم. چند شب پیش عزیزدلم حالش خوب نبود و این موضوع و با من درمیون گذاشت و من خییلی دیگه رفتم تو فکر و اصلا انگار معذب بودم و باید حتما یه کاری میکردم حالش خوب بشه و شروع کردم به یه سری صحبتا و بعد از تموم شدن حرفام احساسم خوب نبود.

حالا امروز هم ایشون تو محل کارش به مسئله ای برخورده و الان چندساعتی از اون موضوع گذشته و من نه زنگی زدم و نه پیامی و وااقعا احساس خوبی دارم. میفهمم این مسیر درسته..من بهش زمان میدم و خودش مایل بود باهام تماس میگیره.

میدونی میخوام چی بگم؟ همیشه قرار نیست وقتی عزیزدلمون مسئله رو باهامون به اشتراک میذاره ما اظهار نظر کنیم. اینکه کنارش باشی در همه لحظات به این معنی نیست که صرفا همه چیزشو بدونی و متقابلا همه چیزتو بدونه و لازم نیست که برای هر مسئله ای که برخورده اظهار نظر کنی. مگررررر اینکه ازت کمک بخواد.. این یکی از مخرب ترین باورهای من هست که باید مدام تکرارش کنم تا فراموش نکنم.

باور غلطی که من داشتم: مسئله اون مسئله منم هستـ…

موضوع بعدی:

استاد درود به قدرت ذهن شما برای عدم اهمیت حرف مردم براتون… نمیدونید چقدر کیف کردم وقتی با قدرت گفتید اصلا نظرتون و انتقادتون برام مهم نیست.

زیبا گفتید: اگر به هر دلیل دیگه ای این رابطه از نظر شما با ازدواج متفاوته یعنی نظر مزدم برات مهمه… استاد من عاشق روابط شما هستم و واقعا دوست دارم خودمم اینجوری تجربه کنم ولی قفلش هنوز تو ذهنم بستس و باورای محدود کننده زیادی براش دارم.

وااقعا احمقانس که اینقدر حرف مردم برام مهمه. احمقانس که اینقدر دام میخواد محبوب باشم و همه دوسم داشته باشن.(مخصوصا تو دانشگاه) اصلا من میرم تو دانشگاه انگار کمبود محبت میگیرتم. عزت نفسم میریزه… بین خانواده و اقوام دنبال رضایت افراد نیستما ولی دانشگاه خیلی برام مهم شده که اینم از باورای بچگیم هست که خیلی کمبود محبت داشتم و بی عزت نفس بودم و این مورد هنوز تو ناخوداگاهم مونده و باید وقت بذارم حسابی تمیز کنم ذهنمو.

شما راجب روابط عاطفی میگید من راجب رابطه دوستانه میگم… یه مدته که با دوستای صمیمیم قطع ارتباط کردم (اونا قطع کردن رابطه رو) و من یکی از مسائل مهم تو ذهنم نظر افراده… با خودم میگم الان بچه ها میگن عه نگاه ولش کردن / معلوم نیست بینشون چی شده که گندمکار تنها شده و…

واقعا چرا اینقدر برام مهمه؟ من میخوام از زندگیم لذت ببرم بذار مردم هر چی میخوان بگن. در دهن مردم همیشه بازه.

اونجوری که فکر میکنی درسته رفتار کن. مهم نیست بچه ها چی میگن. مهم نیست از نظر بقیه کار تو درسته یا غلط….

و در آخر هم میخوام قانون و مرور کنم برا خودم.

اکر از چیزی شاکی هست یا چیزی رو دوست نداری راجبش فکر نکن و راجبش صحبت نکن.

مثلا یکی از استادامون تدریسش زیاد جالب نیست. اینقدر من اینو تکرار کررردم که امروز هییچ از حرفاش نفهمیدم. باید اینو کنترل کنم و سکوت کنم

یکی از پسرای مذهبی دانشگاه که عضو گروهمون هست اصلا به دخترا نگاه نمیکنه و یجورایی بی احترامی میشه که رو مخمه ( امروز این اتفاق افتاده و تا حالا چندین بار راجبش حرف زدم و بهش فکر کردم)

به نکات منفی پارتنرم فکر میکردم باید کلا از فکرش دربیام و یه کلمه به خودم بگم.«به من چه»

سپاسگزارم استاد عزیزم. سپاسگزارم. سپاسگزارم سپاسگزارم